Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Delphos – француз дизайнері Генриетта Негрин және оның күйеуі Мариано Фортуни и Мадразо (1871–1949) 1907 жыл шамасында жасаған, әдемі плисселенген жібек көйлек. Олар бұл көйлектерді 1950 жылға дейін өндірген. Ол ежелгі грек мүсіні – Дельфидегі арба жүргізушінің есімімен аталып, содан шабыттандырылған. 1970 жылдардан бері бұл көйлектер коллекционерлерге қымбат және жиналатын винтаждық киімге айналды, ал 2001 жылдың желтоқсан айында біреуі рекордтық 10 000 долларға сатылды.
The Delphos gown is a finely pleated silk dress first created in about 1907 by French designer Henriette Negrin and her husband, Mariano Fortuny y Madrazo (1871–1949). They produced the gowns until about 1950. It was inspired by, and named after, a classical Greek statue, the Charioteer of Delphi. Since the 1970s, these gowns have been desirable and collectable pieces of vintage clothing, with one selling for a world record price of $10,000 in December 2001.
Тарих
XIII ғасырдағы венециялық сарайдан жұмыс істеген, испандық суретшіден тоқыма дизайнерi болып озған Фортуни, француз жазушысы Марсель Пруст "нағыз көне, бірақ ерекше жаңа" деп бағалаған киімдер жасады. "Делфос" ежелгі Грецияның китонына нақты сілтеме жасады және китон өзі ішкі киімнің бір түрі болғандықтан, ішкі киімсіз киюге арналған еді, бұл 20 ғасырдың басындағы радикалды ұсыныс болды. Оған ежелгі грек апоптигмасына ұқсас қысқа туника қосылды. Плиссе жасау әдісі – қыздыру, қысым және керамикалық таяқшаларды қолданатын, ешқашан қайталанбаған құпия сақталған технология. Екі киім түрінің де бүйір тігістері бойында шыныдан жасалған Мурано моншақтары жібек бауға тізілген. Моншақтар киімнің жеңіл жібегін салмақтандырып, оның тегіс киілуін қамтамасыз ететін функционалдық және сәндік мақсаттарға қызмет етеді, соның арқасында корсетсіз адам денесінің табиғи пішіні жарқырайды. "Делфос" конструкциясының өзі де әшекейге айналды. Ол бастапқыда тек үйде киюге арналған бейресми киім немесе шай көйлегі ретінде ойластырылған. "Делфос" көйлектерін париждік сәнгер Пол Пуаре және оларды Элеонора Дюзе сияқты актрисаларға сатқан Бабани сән үйі Парижге әкелді.
Working out of a 13th century Venetian palazzo, Fortuny, a Spanish born artist turned textile designer, produced garments that the novelist Marcel Proust declared "faithfully antique but markedly original". The "Delphos" was a deliberate reference to the chiton of ancient Greece and meant to be worn without undergarments, since the chiton was itself a form of underwear, a radical suggestion during the early years of the 20th century. adding a short tunic layer meant to resemble the ancient Greek apoptygma. The exact method of pleating was a closely guarded secret involving heat, pressure and ceramic rods, which has never been replicated. On both types of dresses, glass Murano beads are strung on a silk cord along each side seam. The beads serve a functional purpose as well as being decorative, as they weigh down the lightweight silk of the garment to ensure a smooth fit enhancing the natural, uncorseted human form beneath. The construction of the Delphos became its own decoration. it was originally intended as informal clothing or a tea gown for wearing solely in the privacy of the home. Delphos gowns were imported into Paris by the couturier Paul Poiret, and the fashion house Babani which sold them to actresses such as Eleonora Duse.