Солтүстік Каролина саяхатшысы және саяси қайраткері Гарольд Ланкастер

Кіріспе

Солтүстік Каролина штатынан американдық саясаткер Гарольд Мартин Ланкастер, О. Б. Е. (24 наурыз 1943 жылы туған) – американдық саясаткер, Солтүстік Каролина штатының қоғамдық колледждер жүйесінің бұрынғы президенті және қоғамдық колледждердің штаттық директорларының ұлттық кеңесінің бұрынғы төрағасы. Сондай-ақ ол 1987 жылдан 1995 жылға дейін Солтүстік Каролина штатын АҚШ Конгресінде өкілдік еткен.

Өмір және мансап

Ланкастер Солтүстік Каролина штатының Уэйн округіндегі ауылдық жердегі темекі шаруашылығында өсті және балалық шағын егістікте жұмыс істеді; ол жергілікті кішкентай мектепке барып, жергілікті шіркеудің жастар шараларына қатысты. 1957 жылы Солтүстік Каролина штатының Өкілдер палатасында Пейдж, ал 1959 жылы Бас Пейдж болып қызмет етті. 1961 жылы Ланкастер Солтүстік Каролина университетінің Чапел-Хилл қаласындағы заң факультетіне түсті және колледждің үшінші курсынан кейін ЮНС-тің заң факультетіне Заң түлектерінің стипендиясы бойынша оқуға түсті, 1967 жылы бітірді. Бітіргеннен кейін ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қосылып, үш жыл бойы судья-адвокат ретінде активті қызмет етті, оның он сегіз айы Вьетнам жағалауындағы USS Hancock (CV 19) кемесінде өтті. Ланкастер 1993 жылға дейін резервте қызмет етті. Әскери қызметтен кейін ол Солтүстік Каролинаға оралып, колледждегі сыныптасымен заңгерлік практика ашты. 1977 жылы губернатор Джим Хант оны Солтүстік Каролинаның Өнер кеңесінің төрағасы етіп тағайындады, ол төрт жыл бойы осы лауазымда болды. Бұл оны сайлауға жеткізді, бірінші Солтүстік Каролина штатының Өкілдер палатасында сегіз жыл, содан кейін АҚШ Конгресіне. Конгресте ол Қарулы күштер, Шағын бизнес, Ауыл шаруашылығы және Сауда теңіз және балық шаруашылығы комитеттерінде жұмыс істеді. Оның басты комитеті Қарулы күштер болды. Ланкастер сондай-ақ Женевадағы химиялық қару туралы конвенция келіссөздерінде палатаның өкілі болды, бұл қызметке ол алты жыл бойы қатысты. Ланкастер үш рет қиындықсыз қайта сайланды. Алайда, 1994 жылы ол өте күшті республикалық қарсыласы Уолтер Б. Джонсқа қарсы тұрды, ол жақында партиясын ауыстырған бұрынғы демократтық штаттық өкіл болды. Ланкастердің округі 1990 жылдардағы аудандарды қайта бөлу кезінде Джонстың әкесі Уолтер Б. Джонс ағаның бұрынғы өкілдік еткен аумағының көп бөлігін өзіне сіңіріп алды. Жарыс бастапқыда тығыз болды, бірақ Уолтер кіші Ланкастердің Билл Клинтонмен жүгіріп жүрген суретін таратты, оның әлеуметтік либералды ұстанымдары (әсіресе әскери қызметке гомосексуалдарды қабылдау) осы әлеуметтік консервативті Шығыс Солтүстік Каролина округінің сайлаушыларын ашуландырды. Бас сайлауда Джонс Ланкастерді шамамен алты пайыздық айырмамен жеңді – сол жылы республикашылдардың үлкен жеңісінен жеңілген Оңтүстіктегі көптеген орташа демократтардың бірі. Ланкастер қысқа уақыт бойы губернатор Джим Хантпен бірге федералдық мәселелер бойынша жұмыс істеді. Президент Клинтон одан химиялық қару туралы конвенцияны ратификациялауға көмектесуін сұрады, ол оған келісті. 1995 жылдың күзінде президент Ланкастерді Армияның азаматтық жұмыстар жөніндегі көмекші хатшысы лауазымына ұсынды, бұл лауазымға АҚШ Сенаты 1996 жылдың қаңтарында бекітті. Бұл қызметте Ланкастер негізінен басқару және бюджет кеңсесі, Ақ үй және Конгресс алдында Армия инженерлер корпусының саясатын әзірлеуге және қорғауға жауапты болды. 1997 жылы Ланкастер Солтүстік Каролинаның қоғамдық колледждер жүйесінің президенті болып сайланды. Ланкастер мемлекеттік және жеке қаржыландыруды ғимараттарға, жабдықтарға, оқытушылардың жалақысына және оқуға көбейтуге, сондай-ақ жүйенің жұмыс күші мен экономикалық дамудағы маңызды рөлін нығайтуға тырысты. Ол 2000 жылы жоғары білім беру облигацияларының табысты референдумына қатысты, оған колледж құрылысына, жөндеуге және жаңартуға 600 миллион доллар бөлінді. Ол қоғамдық колледждердің рөлін арттыруға, мемлекеттік мектептер үшін "жергілікті ұстаздарды" дайындауға және биотехнология және басқа да жоғары технологиялық салалар үшін жұмыс күшін даярлауға ерекше назар аударды. 2003 жылдың жазында ол Қоғамдық колледждердің мемлекеттік директорларының Ұлттық кеңесінің төрағасы болып сайланды. 2007 жылдың наурыз айында Ланкастер 2008 жылдың көктемінде жүйе президенті лауазымынан кетіп зейнеткерлікке шығатынын мәлімдеді. Мәлімдемеден кейін (Рейли) News and Observer газетінде оның қызметіне мақтау жарияланып, оны бұрынғы ЮНС жүйесінің президенті Уильям С. Фрайдеймен салыстырды. Газет авторы «Ланкастер барлық [колледждерге] жақсы қызмет етті, заң шығарушыларға қоғамдық колледждер мемлекеттің экономикалық өсуі мен жұмыс орындарын тартудың кілті, тіпті кілті екенін түсіндірді» деп жазды. 2008 жылдың сәуір айында ол қоғамдық колледж жүйесінің құрметті президенті атанды. 2008 жылдың наурызында Ланкастер қыркүйек айында Солтүстік Каролина штатының Ралидегі ең ірі заң фирмасы Смит Андерсон Блоунт Дорсет Митчелл & Джерниганға қосылатынын мәлімдеді. Ол фирмада «құқық кеңесшісі» лауазымында жұмыс істейтін болады, реттеу және әкімшілік құқығына баса назар аударады. 2009 жылдың ақпанында Ланкастер Вашингтон, округ Колумбиядағы Dawson & Associates компаниясына федералдық көлік және қоршаған орта саясаты жөніндегі аға кеңесші болып кірді. 2011 жылы королева Елизавета II Ланкастерді Солтүстік Ирландия халқына көрсеткен қызметі үшін Британ империясының ең жоғары орденінің құрметті офицері етіп тағайындады.

Lancaster was raised on a tobacco farm in rural Wayne County, North Carolina and spent his childhood working in the fields; he went to the small local school and participated in local church youth activities. In 1957, he served as a Page in the North Carolina House of Representatives and in 1959, as Chief Page. In 1961, Lancaster went to the University of North Carolina at Chapel Hill, and entered the law school at UNC after his junior year in college as a Law Alumni Scholar, graduating in 1967. After graduating, he joined the United States Navy, serving on active duty as a judge advocate for three years, eighteen months of which were spent on the USS Hancock (CV 19) off the coast of Vietnam. Lancaster continued to serve as a reservist until 1993. After his military service he returned to North Carolina and set up a law practice with a college classmate. In 1977, Governor Jim Hunt appointed him Chairman of the North Carolina Arts Council, a position he held for four years. This led to elective office, first to eight years in the North Carolina House of Representatives and ultimately to the U. S. Congress. In Congress, he served on the Armed Services, Small Business, Agriculture, and Merchant Marine & Fisheries Committees. His major committee was Armed Services. Lancaster also represented the House for six years at the Chemical Weapons Convention negotiations in Geneva. Lancaster was reelected three times without serious difficulty. However, in 1994 he faced a very credible Republican challenger in Walter B. Jones, Jr., a former Democratic state Representative who had recently switched parties. Lancaster's district had absorbed a large amount of the territory once represented by Jones' father, Walter B. Jones, Sr., in the 1990s round of redistricting. The race was initially fairly close until Walter, Jr. circulated a picture of Lancaster jogging with Bill Clinton, whose socially liberal stances (especially on allowing gays in the military) had angered voters in this socially conservative Eastern North Carolina district. In the general election, Jones defeated Lancaster by almost six points—one of many moderate Democrats in the South to be defeated in the Republican landslide that year. Lancaster worked briefly for Governor Jim Hunt handling federal issues. President Clinton then asked that he assist him with the ratification of the Chemical Weapons Convention, which he accepted. In the fall of 1995, the president nominated Lancaster to become Assistant Secretary of the Army for Civil Works, a position for which the U. S. Senate confirmed him in January 1996. In this capacity, Lancaster was primarily responsible for policy development and advocacy for the Army Corps of Engineers before the Office of Management and Budget, the White House, and the Congress. In 1997, Lancaster was chosen President of the North Carolina Community College System. Lancaster sought to increase state and private funding for facilities, equipment, faculty salaries and instruction and to strengthen the system's essential role in workforce and economic development. He led community college participation in the successful Higher Education Bond referendum of 2000, which included $600 million for community college construction, repair and renovation. He focused particular efforts on increasing the role of community colleges in preparing "homegrown teachers" for public schools and in workforce training for biotechnology and other high–tech industries. In the summer of 2003, he was elected Chair of the National Council of State Directors of Community Colleges. In March 2007, Lancaster announced that he would retire as system president in the spring of 2008. After the announcement, a column in the (Raleigh) News and Observer praised his service, comparing him to former UNC system president William C. Friday. The columnist wrote that "Lancaster has well served all of the [colleges] by making it clear to legislators that community colleges are a key, perhaps the key, to the state's economic growth and recruitment of jobs." He was named President Emeritus of the community college system in April 2008. In March 2008, Lancaster announced that in September he would be joining the largest law firm in Raleigh, North Carolina, Smith Anderson Blount Dorsett Mitchell & Jernigan. He will serve in an "of counsel" position with the firm, concentrating in regulatory and administrative law. In February 2009, Lancaster joined Dawson & Associates in Washington, DC as a senior advisor on Federal transportation and environmental policy. Lancaster was made an Honorary Officer of the Most Excellent Order of the British Empire by Queen Elizabeth II in 2011, for his services to the people of Northern Ireland.