Солтүстік Америка лютерандық ән жинағының тарихы

Кіріспе

Солтүстік Америкада қолданылатын лютерандық әндер жинағы – 1978 жылы жарық көрген құлшылық кітабы және әндер жинағы. Оны Солтүстік Америкадағы бірнеше лютерандық конфессиялар, соның ішінде Америка Евангелиялық лютерандық шіркеуінің және Канада Евангелиялық лютерандық шіркеуінің ізашарлары пайдалануға бекітті. Лютерандық шіркеудің Миссури Синоды бастапқыда осы әндер жинағын дамытуға қатысты, бірақ кейін ресми түрде бас тартты. Қосымша әндер мен құлшылыққа арналған музыка Hymnal Supplement 1991 және With One Voice (WOV) атты қосымша жинақтарда кездеседі. 2006 жылы "Евангелиялық лютерандық құлшылық" атты жаңа жинақ жарық көрді, бірақ "Лютерандық құлшылық кітабы" кейбір қауымдарда әлі де қолданылуда. LBW кейде "жасыл кітап" деп аталады, ал With One Voice көк түсті мұқабамен шығарылған, ал ескі "Қызмет кітабы және әндер жинағы" мен "Лютерандық әндер жинағы" қызыл түсті мұқабамен шығарылған.

Тарих

Солтүстік Америкада лютеран шіркеулері алғаш құрылғанда, Германия, Швеция, Норвегия, Финляндия және ағылшын тілінде сөйлейтін елдерден келген иммигранттар өздерінің ана тілдерінде қызмет өткізді. Бірақ, осы иммигранттардың балалары мен немерелері күнделікті өмірде ағылшын тілінде сөйлей бастағандықтан, және әртүрлі лютеран конфессиялары бірігуге ұмтылғандықтан, көптеген адамдар Солтүстік Америкадағы лютеран шіркеулеріне ортақ ағылшын тіліндегі литургия мен әнұран қажет екенін сезінді. XVIII ғасырдың миссионері Генри Мелхиор Мюлленберг лютерандардың «бір шіркеу, бір кітап» болатын күнін күткенімен, 1888 жылғы «Ортақ қызмет» (Common Service) ғана Солтүстік Америкадағы ағылшын тілді лютерандардың көпшілігіне бірдей мәтіндерді ғибадат үшін пайдалануға мүмкіндік берді, бірақ бұл мәтіндерде шағын өзгерістер болды. (Сенн, 584–591.) 1958 жылғы «Қызмет кітабы мен әннамасы» (Service Book and Hymnal) «Ортақ литургияны» қамтыды, ол «Ортақ қызметтің» маңызды қайта қаралуы болды және американдық лютерандық практикасына Евхаристиялық дұғаны енгізді. 1964 жылғы «Culto Cristiano» атты қызмет кітабы испан тілінде сөйлейтін лютерандар үшін біріктірілген литургия ұсынуға тырысты. LBW басылымын дайындау процесі 1965 жылы Лютеран шіркеуінің Миссури синоды (LCMS) Солтүстік Америкадағы басқа лютеран конфессияларын ортақ қызмет кітабын жасау үшін бірлесіп жұмыс істеуге шақырған кезде басталды. LCMS, Америкадағы лютеран шіркеуі, Америкадағы лютеран шіркеуі және Канададағы Евангелистік лютеран шіркеуімен бірге, осы жобаны жүзеге асыру үшін Құдайға табыну жөніндегі лютерандық комиссия құрылды. Комиссия өз жұмысын төрт кіші комитет арқылы жүргізді: Литургиялық мәтін комитеті, Литургиялық музыка комитеті, Ән мәтіні комитеті, Ән музыкасы комитеті. Комитеттердің жұмысы уақытша литургиялық және әнұран материалдары, сауалнамалар, конференциялар және диалогтар арқылы расталды. Қасиетті доктор Юджин Бранд жобаның директоры болып тағайындалды, ал пастор Леонард Флахман баспагерлердің өкілі және бас редакторы болып тағайындалды. LBW 1978 жылы жарық көрді. LCMS LBW жарияланғанға дейін ILCW-ден шығып кетті, бірақ материалды әзірлеуге қатысқандықтан оның аты атау парағында көрсетілген. LCMS 1982 жылы өзінің жеке ән кітабын, «Лютерандық ғибадат» (Lutheran Worship, LW) шығарды. LW литургиясы LBW-дегі литургияға өте ұқсас болғанымен, әртүрлі теологиялық көзқарастарды көрсететін айырмашылықтар бар. Мысалы, LW-де Евхаристиялық дұғаға мүмкіндік қарастырылмаған. «Лютерандық ғибадат кітабы» (The Lutheran Book of Worship) қырық жылдан астам уақыт бойы қолданыста келеді. Бұл ұзақ мерзімге сақталуының бірнеше себебі бар. Біріншісі – ILCW және төрт кіші комитеттердің мұқият, болашаққа бағытталған, инклюзивті жұмысы. Екіншісі – Аугсбург баспасының қызметкерлері кітапты дайындауға арналған материалдарды таңдап, сынап бақылаған абайлы жұмысы; кітаптар тез тозған жоқ. LBW-нің алғашқы басылымы бір миллион дананы құрады және кітапты баспаханадан АҚШ-тың 14 тарату орталығына жеткізу үшін 19 жартылай тіркемелік көлік қажет болды. Қазіргі таңдағы жиырма жетінші басылымы ELCA және ELCIC-те кеңінен қолданылып жүргенімен, LBW 2006 жылдың қазан айында екі конфессияның негізгі ғибадат ресурсы ретінде «Евангелиялық лютерандық ғибадатпен» (Evangelical Lutheran Worship) алмастырылды. Жаңа кітап шіркеу мүшелерінің демографиялық өзгерістерін және тіл мен діни рәсімдердегі одан әрі өзгерістерді көрсетуге арналған.

When Lutheran churches were first established in North America, the immigrants from Germany, Sweden, Norway, Finland, and other non English speaking countries retained services in their native languages. However, as the children and grandchildren of these immigrants began speaking English in their everyday lives and the various Lutheran denominations began uniting, many felt that the North American Lutheran churches needed a common English language liturgy and hymns. Although the eighteenth century missionary Henry Melchior Muhlenberg had hoped for the day when Lutherans would be "one church [with] one book", it was not until the 1888 "Common Service" that a majority of English speaking Lutherans in North America began to use the same texts for worship, albeit with minor adaptations. (Senn, 584–591.) The "Common Liturgy" included in the 1958 Service Book and Hymnal was a major revision of the "Common Service", and introduced a Eucharistic Prayer into American Lutheran usage. Culto Cristiano, a 1964 service book, attempted to offer a unified liturgy for Spanish speaking Lutherans. The process leading to the publication of the LBW was started in 1965 when the Lutheran Church–Missouri Synod (LCMS) invited other North American Lutheran denominations to join it to work on a common service book. Together with the LCMS, the Lutheran Church in America, the American Lutheran Church, and the Evangelical Lutheran Church of Canada formed the Inter Lutheran Commission on Worship to undertake this project. The commission conducted its work through four sub committees: Liturgical Text Committee, Liturgical Music Committee, Hymn Text Committee, Hymn Music Committee. The work of the committees was validated via provisional liturgical and hymn materials, questionnaires, conferences, and dialogs. The Rev. Dr. Eugene Brand was named project director for the development work and The Rev. Leonard Flachman was named publishers' representative and managing editor. The LBW was published in 1978. The LCMS pulled out of the ILCW just prior to the publication of the LBW, but having been a participant in the development of the materials its name appears on the title page. The LCMS published its own hymnal, Lutheran Worship (LW), in 1982. Although the LW liturgies are very similar to those in the LBW, there are differences which reflect differing theologies. For example, LW lacks the option for a Eucharistic Prayer. The Lutheran Book of Worship has remained in service for more than forty years. There are a couple reasons for that longevity. The first is the careful, forward looking, inclusive work of the ILCW and the four subcommittees. The second is the careful work done by the staff of Augsburg Publishing House in selecting and testing the materials with which the book was manufactured; the books did not wear out. The first printing of the LBW was one million copies and required 19 semi trailers to carry the book from the printer to 14 distribution points around the United States. While it is in its twenty seventh printing and widely used by the ELCA and the ELCIC, the LBW was replaced in October 2006 as the primary worship resource in the two denominations by Evangelical Lutheran Worship. The new book is intended to reflect the changing demographic of the church bodies and the subsequent changes in language and ritual practice.