Gentle Giant тобының 1972 ж. шыққан «Octopus» альбомы – прогрессив рок жанрындағы маңызды туынды. Топтың өркендеу кезеңінің бастауы. Филь Шульманның соңғы альбомы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Octopus – британдық прогрессивті рок тобы Gentle Giant-тің 1972 жылы жарық көрген төртінші студиялық альбомы. Бұл альбом тобының негізін қалаушы мүшесі Фил Шульман қатысқан соңғы жұмысы, сондай-ақ жаңа барабаншы Джон Уэзерстің тобымен бірінші рет бірге жұмыс істеген альбомы болды. Джон Уэзерс 1980 жылға дейін, топ тарағанға дейін осы топта өнер көрсетті. Octopus прогрессивті рок жанрының ең жоғары бағаланған үлгілерінің бірі саналады және топтың өркендеу кезеңінің басталуын көрсетеді.
Octopus is the fourth studio album by British progressive rock band Gentle Giant, released in 1972. It was the band's last album with founding member Phil Shulman and the first with new drummer John Weathers, who would remain with the band until their dissolution in 1980. Octopus remains a highly regarded example of the progressive rock genre and is generally considered to represent the start of the band's peak period.
Өндіріс
"Октопус" деп Фил Шульманның әйелі Роберта "octo opus" (сегіз музыкалық шығарма, альбомдағы сегіз тректі көрсетеді) деген сөз ойыны ретінде атаған. 2004 жылы Рэй Шульман: "Октопус", мүмкін "Тамақты игеруді" есептемегенде, біздің ең жақсы альбомымыз болды. Біз әрбір топ мүшесі туралы ән жазу идеясымен кірістік. Концепцияны анықтау жазу үшін жақсы бастама болды. Неге екенін білмеймін, бірақ The Who тобының "Tommy" және "Quadrophenia" әндерінің үлкен әсеріне қарамастан, концептуалды альбомдар бірден нашар және мақтаншақты болып көріне бастады".
Octopus was allegedly named by Phil Shulman's wife Roberta as a pun on "octo opus" (eight musical works, reflecting the album's eight tracks). In 2004, Ray Shulman commented "(Octopus) was probably our best album, with the exception, perhaps of Acquiring the Taste. We started with the idea of writing a song about each member of the band. Having a concept in mind was a good starting point for writing. I don't know why, but despite the impact of The Who's Tommy and Quadrophenia, almost overnight concept albums were suddenly perceived as rather naff and pretentious".
Музыкалық стиль және тақырыптар
Альбом Gentle Giant-тің кең және күрделі, біріктірілген стильдерін сақтап, олардың айрықша белгісін көрсетті. Ең жарқын тұстарының бірі – мадригал стиліндегі күрделі вокалдық жаттығу "Кноттар". Альбомның мәтіні көбінесе әдебиет пен философияға негізделген: "The Advent of Panurge" Франсуа Рабленің "Гаргантуа және Пантагруэль" кітаптарынан шабыттанды; "A Cry for Everyone" алжирлік француз жазушысы Альбер Камюдің еңбектері мен сенімдерінен, ал "Knots" әні шотланд психиатры Р. Д. Лэйннің "Knots" кітабынан шабыт алды.
The album maintained Gentle Giant's trademark of broad and challenging integrated styles. One of the highlights was the intricate madrigal styled vocal workout "Knots". The album's lyrics are generally based on literature and philosophy: "The Advent of Panurge" is inspired by the books of Gargantua and Pantagruel by François Rabelais; "A Cry for Everyone" is inspired by the work and beliefs of the Algerian French writer Albert Camus, while the song "Knots" is inspired by the book Knots by the Scottish psychiatrist R. D. Laing.
Шығарылымдар
2015 жылдың 30 қазанында Стивен Уилсонның ремиксі CD/Blu-ray форматында топтың Alucard лейблі арқылы жарық көрді. Үш трек (1, 2 және 5) көп тректік мазмұнының жоқтығына байланысты жеке ремикстелмеді. Оның орнына, осы үш трек Penteo surround бағдарламалық қамтамасымен 5.1 форматты қоршау дыбысына (surround) көтерілді. Қалған бесеу трек Стивен Уилсон тарапынан 5.1 форматта ремикстелді.
On 30 October 2015, a Steven Wilson remix was released on CD/Blu ray via the band's Alucard label. Three tracks (1, 2 & 5) could not be discretely remixed since one multi track reel was missing. Instead, those three tracks were upmixed to 5.1 surround using the Penteo surround software. The remaining five tracks were remixed to 5.1 by Steven Wilson.
Қақпағы
Ұлыбританиядағы Vertigo басылымы Роджер Диннің суреттерін қамтыды. Диннің логотипі сөздер кітапшасының ішінде кездеседі. АҚШ және Канададағы басылымдар Columbia арқылы шығарылды және Чарльз Уайттың басқаша мұқабасын пайдаланды. Осы мұқабаның алғашқы нұсқалары банка пішінінде кесілген.
The UK release by Vertigo featured art by Roger Dean. Dean's logo appears inside the lyrics booklet. US and Canadian releases were released by Columbia and used a different cover by Charles White. Early versions of this cover were die cut into a jar shape.
Сыни қабылдау
Кейінгі сын-ескертпелер альбом туралы оң пікірде болды. AllMusic "Octopus" альбомының "көптеген адам күткеннен әлдеқайда жақсы уақыт сынағына төтеп берген альбом" екенін мәлімдеді. ProgMagazine журналының "Барлық заманның 100 ең үздік прог-альбомы" тізімінде "Octopus" 65-орында тұр. 2013 жылы прогрессивті дед-метал тобы Witherscape "A Cry for Everyone" әнін орындап, оны The Inheritance альбомында жариялады. 2015 жылы Стивен Уилсон микстеген альбомның қайта шығарылуы BBC Rock Chart-та 34-орында дебют жасады.
Later reviews about the album have remained positive. AllMusic have declared that Octopus is "an album that has withstood the test of time a lot better than anyone might have expected." In The 100 Greatest Prog Albums Of All Time, by ProgMagazine, Octopus stands at number 65. In 2013, progressive death metal band Witherscape covered the track "A Cry for Everyone", and issued it for release on their The Inheritance album. The 2015 reissue of the album, mixed by Steven Wilson, entered the BBC Rock Chart at No. 34.