Австралазия Федералдық Кеңесі: Австралия Ұлттық Мемлекетіне Қадамдар

Кіріспе

Австралия Федералды Кеңесі қазіргі Австралия Ұлттық бірлестігінің алдашысы болды, бірақ оның құрылымы мен мүшелері ерекшеленді. Федералды Кеңес құруға бағытталған соңғы (және сәтті) тыраныш 1883 жылғы 28 қарашада Сиднейде өткен «Конвенцияда» болды. Конференция Жаңа Гвинея мен Жаңа Гебрид аралдарындағы неміс және француз әрекеттерін тойтару үшін қажетті стратегияларды талқылау мақсатымен шақырылды. Квинсленд премьер-министрі Сэр Сэмюэл Гриффит Федералды Кеңес құру туралы заң жобасын әзірледі. Федералды Кеңес – өкілеттігі шектеулі заң шығару органы болды. Ол кейбір мәселелер бойынша тікелей заң шығаруға құқылы болды, мысалы, экстрадиция, балық шаруашылығын реттеу, өнертабыстар мен ашылуларға патент беру және авторлық құқықтар және т.б., бірақ оның тұрақты хатшылығы, атқарушылық өкілеттіктері немесе дербес кірісі болған жоқ. Өкілдер Кеңес құруды конституциялық өзгеріс деп санайтындықтан, оны жүзеге асыру үшін британдық парламенттің заңы қажет болды. 1884 жылдың шілде және тамыз айларында Виктория, Тасмания, Квинсленд, Батыс Австралия және Фиджи заң шығарушы органдары Империялық Парламенттен заң жобасын қабылдауды сұрады. Заң жобасы 1885 жылғы 14 тамызда заң күшіне енді және кез келген Австралиялық колонияға Кеңеске қосылу немесе одан шығу құқығын берді. Федералды Кеңестің алғашқы отырысы 1886 жылғы 25 қаңтарда Тасманиядағы Хобарт қаласында өтті. Оған Квинсленд, Тасмания және Викторияның өздігінен басқару құқығына ие колонияларының өкілдері қатысты, ал Батыс Австралия мен Фиджи тәуелді колониялары да қатысты. Жаңа Оңтүстік Уэльс және Жаңа Зеландия Федералды Кеңеске қосылмады. Оңтүстік Австралия 1888 және 1890 жылдар аралығында қысқа мерзімге мүше болды. Федералды Кеңес 1886 жылдан 1899 жылға дейін маңызды және ортақ мүдделерді талқылау үшін сегіз рет отырды. Оның шешімдерін мүше колониялар ұсынғаннан басқа күшпен жүзеге асыруға құқығы болған жоқ. Сонымен қатар, Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясының ықпалды еместігі оның өкілдік мәнін әлсіретті. Тасманиядан келген Роберт Гамильтон 1887, 1888 және 1889 жылдары Хобартта өткен Федералды Кеңес отырыстарына төрағалық етті. 1884 жылдан 1886 жылға дейін Тасмания премьер-министрі болған Адье Дуглас Федералды Кеңесте Тасманияны өкілдік етті. Томас Джозеф Бёрнс 1895 және 1897 жылдары Федералды Кеңестің отырыстарында Квинслендтің өкілі болды. 1898 жылы Квинсленд премьер-министрі болып сайланды және сол жылы қайтыс болды. Батыс Австралия Парламентінің мүшесі Роберт Фредерик Шолл 1897 жылғы Австралия Федералдық конвенциясына өкіл болды. 1897 жылдан 1901 жылға дейін Батыс Австралия заң шығарушы кеңесінің мүшесі болған, 3-ші барон Сэр Александр Матисон 1897 жылдан 1900 жылға дейін Федералды Кеңестің де мүшесі болды. Федералды Кеңес 1900 жылғы Австралия Ұлттық бірлестігінің Конституциясының 7-тармағымен таратылды. Федералды Кеңестің соңғы отырысы 1899 жылдың қаңтарында өтті.

The Federal Council of Australasia was a forerunner to the current Commonwealth of Australia, though its structure and members were different. The final (and successful) push for the Federal Council came at a "Convention" on 28 November 1883, which met in Sydney, and at which the six Australian colonies, New Zealand and Fiji were represented. The conference was called to debate the strategies needed to counter the activities of the German and French in New Guinea and in New Hebrides. Sir Samuel Griffith, the Premier of Queensland, drafted a bill to constitute the Federal Council. The Federal Council was a limited legislative body. It had powers to legislate directly upon certain matters, such as in relation to extradition, regulation of fisheries, patents of invention and discovery and copyright, and so on, but it did not have a permanent secretariat, executive powers, or any revenue of its own. The representatives considered that the formation of the council was a constitutional change that required an Act of the British Parliament. In July and August, 1884, the Legislatures of Victoria, Tasmania, Queensland, Western Australia, and Fiji petitioned the Imperial Parliament to enact the bill. The bill became law on 14 August 1885 and gave any Australasian colony power to join or withdraw from the council. The first assembly of the Federal Council took place on 25 January 1886 in Hobart, Tasmania, and consisted of representatives of the self governing colonies of Queensland, Tasmania and Victoria, and the Crown Colonies of Western Australia and Fiji were involved. New South Wales and New Zealand did not join the Federal Council. South Australia was briefly a member between 1888 and 1890. The Federal Council met eight times between 1886 and 1899, to discuss matters of importance and common interest. It had no power to enforce its decisions beyond that provided by the member colonies. Furthermore, the absence of the powerful colony of New South Wales weakened its representative value. Robert Hamilton from Tasmania presided over the Federal Council meetings held in Hobart in 1887, 1888, and 1889. Adye Douglas, Premier of Tasmania from 1884 to 1886, represented Tasmania on the Federal Council. Thomas Joseph Byrnes represented Queensland at meetings of the Federal Council in 1895 and 1897. He became Premier of Queensland in 1898 and died in the same year. Robert Frederick Sholl, a member of the Parliament of Western Australia, was also a representative at the Australasian Federal Convention of 1897. Sir Alexander Matheson, 3rd Baronet, member of the Western Australian Legislative Council from 1897 to 1901, was also a member of the Federal Council from 1897 to 1900. The Federal Council was abolished by the Commonwealth of Australia Constitution Act 1900, section 7. The final meeting of the Federal Council had taken place in January 1899.