Кіріспе
The American Mercury) – 1924 жылдан 1981 жылға дейін жарық көрген американдық журнал. Ол Х.Л. Менкен мен драма сыншысы Джордж Жан Натанның ойлап тапқан идеясының нәтижесінде құрылған. Журнал 1920-1930 жылдары Америка Құрама Штаттарының ең көрнекті жазушыларының көптеген туындыларын жариялаған. 1940 жылдары меншік иесінің ауысуына байланысты журнал консервативті жазушыларды, оның ішінде Уильям Ф. Баклиді өз тақырыбына тартты. 1950 жылдары меншік иесінің тағы бір ауысуы журналды өте оңшыл және жанкешті түрде антисемиттік басылымға айналдырды. Журнал Нью-Йорк қаласында ай сайын жарық көрді. 1981 жылы жабылып, соңғы 25 жылын құлдырау мен дау-дамайдың ішінде өткізді.
The American Mercury was an American magazine published from 1924 to 1981. It was founded as the brainchild of H. L. Mencken and drama critic George Jean Nathan. The magazine featured writing by some of the most important writers in the United States through the 1920s and 1930s. After a change in ownership in the 1940s, the magazine attracted conservative writers, including William F. Buckley. A second change in ownership in the 1950s turned the magazine into a far right and virulently anti Semitic publication. It was published monthly in New York City. The magazine went out of business in 1981, having spent the last 25 years of its existence in decline and controversy.
Тарих
Х. Л. Менкен мен Джордж Жан Натан бұрын "The Smart Set" әдеби журналын редакциялаған, өздерінің кітаптарын шығармайтын кезде және Менкеннің жағдайында "The Baltimore Sun" газетінде тұрақты журналистикамен айналысқан. Альфред А. Кнопф аға, олардың кітап баспашысы, баспагер ретінде қызмет етіп, Менкен мен Натан "Американдық Меркурийді" "республикада бұрын-соңды көрмеген ең маңызды және ең әйбат сын" ретінде құрды, Менкен бұл атты (19 ғасырғы басылымнан алынған) ескі досы және үлескері Теодор Дрейзерге былай түсіндірді: Бізге сырттан өте құрметті көрінетін нәрсе керек. "Американдық Меркурий" осы мақсатқа толыққанды сай келеді. Ал шатырдың ішінде не болатыны – басқа сөз. Сіздер есіңізде болса, марқұм П. Т. Барнум бурлеск шоуларын моральдық лекциялар деп атап, абыройын сақтап қалған. 1924 жылдан 1933 жылға дейін Менкен уәде бергенін орындады: Американы әдемі түрде сынға алған, "шындығында американдықтарға" бағытталған, танымал нәрселерге жеткілікті күдікпен қараған және көп нәрсеге ұқсас күдікпен қараған тұжырымдарды ұсынды. (Натан журнал басталғаннан бір жыл өткен соң бас редакторлық қызметінен кетуге мәжбүр болды.) Симеон Струнски "The New York Times" газетінде: "Егер "Американдық Меркурийдің" әдемі жасыл және қара түсті мұқабасы болса, сұлулыққа деген сезімге еліктеушілердің өлі қолы соншалықты ауыр болмайды" деп жазды. Бұл цитата журналдың өркендеген кезеңіндегі тіркелу нысанында қолданылды. 1924 жылғы қаңтардағы санының 15 000-нан астам данасы сатылды, ал жыл соңына қарай таралымы 42 000-нан асты. 1928 жылдың басында таралымы 84 000-нан асып, бірақ 1929 жылғы қор нарығының құлдырауынан кейін тұрақты түрде төмендеді. Журналда Конрад Айкен, Шервуд Андерсон, Джеймс Бранч Кэбелл, В. Дж. Кэш, Линкольн Росс Колкорд, Томас Крейвен, Кларенс Дарроу, В. Е. Б. Дю Бойс, Джон Фанте, Уильям Фолкнер, Ф. Скотт Фицджеральд, Альберт Халпер, Лэнгстон Хьюз, Джеймс Уэлдон Джонсон, Зора Нил Херстон, Синклер Льюис, Меридель Лессюр, Эдгар Ли Мастерс, Виктор Фольк Нельсон, Альберт Джей Нок, Юджин О'Нилл, Карл Сэндбург, Уильям Сароян және Джордж Шкайлердің туындылары жарияланды. Натан театр сын-пікірін ұсынды, ал Менкен "Редакциялық жазбалар" және "Кітапхана" жазды, соңғысы әр томның соңында орналасқан кітап сын-пікірлері мен әлеуметтік талдаулар болды. Журнал газетшілер мен ғалымдардан бастап, сотталғандар мен такси жүргізушілеріне дейін басқа да авторлардың еңбектерін жариялады, бірақ оның басты назары тез арада ой-пікірлік және әдетте сатиралық эсселерге ауысты. Оның "Американа" бөлімі – бүкіл елдегі газеттер мен журналдардан алынған материалдарды қамтиды – кең танылды. Менкен журналдың шетінде орын болғанда афоризмдермен безендірді.
What we need is something that looks highly respectable outwardly. The American Mercury is almost perfect for that purpose. What will go on inside the tent is another story. You will recall that the late P. T. Barnum got away with burlesque shows by calling them moral lectures. From 1924 through 1933, Mencken provided what he promised: elegantly irreverent observations of America, aimed at what he called "Americans realistically", those of sophisticated skepticism of enough that was popular and much that threatened to be. (Nathan was forced to resign as his co editor a year after the magazine started.) Simeon Strunsky in The New York Times observed that, "The dead hand of the yokelry on the instinct for beauty cannot be so heavy if the handsome green and black cover of The American Mercury exists." The quote was used on the subscription form for the magazine during its heyday. The January 1924 issue sold more than 15,000 copies, and by the end of the first year the circulation was over 42,000. In early 1928, the circulation reached a height of over 84,000, but declined steadily after the stock market crash of 1929. The magazine published writing by Conrad Aiken, Sherwood Anderson, James Branch Cabell, W. J. Cash, Lincoln Ross Colcord, Thomas Craven, Clarence Darrow, W. E. B. Du Bois, John Fante, William Faulkner, F. Scott Fitzgerald, Albert Halper, Langston Hughes, James Weldon Johnson, Zora Neale Hurston, Sinclair Lewis, Meridel LeSueur, Edgar Lee Masters, Victor Folke Nelson, Albert Jay Nock, Eugene O'Neill, Carl Sandburg, William Saroyan, and George Schuyler. Nathan provided theater criticism, and Mencken wrote the "Editorial Notes" and "The Library", the last being book reviews and social critique, placed at the back of each volume. The magazine published other writers, from newspapermen and academics to convicts and taxi drivers, but its primary emphasis soon became non fiction and usually satirical essays. Its "Americana" section—containing items clipped from newspapers and other magazines nationwide—became a much imitated feature. Mencken spiced the package with aphorisms printed in the magazine's margins whenever space allowed.
Менкеннің келуі
Менкен 1933 жылдың соңында журналдың редакторы лауазымынан кетті. Оның таңдаған ізбасары – экономист және әдеби сыншы Генри Хазлитт. Бірақ баспагер Альфред А. Кнопф ағамен туындаған келіспеушіліктер Хазлиттті төрт айдан кейін отставкаға келуге мәжбүр етті. «Американдық Меркурий» журналын Менкеннің бұрынғы көмекшісі Чарльз Ангофф редакциялады. Алғашқыда журнал солшыл бағытқа бет бұрғандай болды. 1935 жылдың қаңтар айында «The American Mercury» журналын Альфред А. Кнопф, Inc. компаниясынан Лоренс Э. Спивак сатып алды. Журналдың көп жылдық басқарушысы Спивак баспагер ретінде белсенді қатысатынын хабарлады. «Нью-Йорк Уорлд» газетінің бұрынғы жексенбілік редакторы Пол Палмер Ангоффтың орнына редактор болып келді, ал драматург Лоренс Сталлингс әдеби редактор болып тағайындалды. Ол журналдың атын «The New American Mercury» деп өзгертті. Райан – темір қоршаудың ар жағында тыңшылар желісін құрып, коммунистік үкіметтерді тұрақсыздандыруға маманданған, бұрынғы Стратегиялық қызмет кеңсесінің агенты Улиус Амосқа қаржылық көмек көрсеткен адам, сондай-ақ Балтимордағы «Халықаралық ақпараттық қызметтер» баспасының иесі болды; оның ұлы Кленденин кіші Уильям Ф. Бакли кіші мен «Азаттық үшін жас американдықтар» қозғалысын қолдады. Райан «Американдық Меркурий» журналын консервативті бағытта өзгертті.
Хуидің эксперименті
Уильям Брэдфорд Хуие 2013 жылы ақ ұлтшыл интернет-форумдарда кеңінен таралған «Америкалық Меркурий» журналының мақаласын жазған автордың псевдонімі болуы мүмкін Брэдфорд Л. Хуиемен шатастырылмауы керек. 1956 жылы Джордж Линкольн Роквелл жазушы болып жұмысқа алынып, кейіннен Америкалық нацистік партиясын құрды. 1957-1958 жылдары Уильям ЛаВарр редактор болып қызмет етті. 1959 жылдың қаңтарында Магуайр «Америкалық Меркурий» журналында әлемді билеу үшін еврейлердің құпия жоспары бар деген теорияны қолдайтын редакциялық мақала жариялады. 1979 жылдың күзінде қиын жағдайдағы журналдың тағы бір жаңа иесі таныстырылды, ал 1980 жылдың көктемгі саны Менкеннің туған күнін тойлап, оның дәуірінің аяқталуына қайғырды, «әлеуметтік, нәсілдік және жыныстық теңдік вирусы» «америкалықтардың көпшілігінің санасындағы құнарлы топырақта» өсіп келе жатқанын айтты. Соңғы саны АҚШ-тағы 15 000 ең қауіпті саяси белсенділер туралы мәліметтерді жинауға арналған компьютерлік индекс құру үшін қаржы жинау туралы өтінішпен аяқталды.