Кіріспе
Канзас саясаткері Фил Клайн (1953 жылы туған) – американдық композитор, дыбыс суретшісі және орындаушы. Ол 1992 жылғы «Unsilent Night» және 2004 жылғы «Zippo Songs» шығармаларымен ең танымал. Нью-Йорк қаласының арт-панк сахнасында гитарист және әнші ретінде мансабын бастаған Клайн, содан бері ән циклдері мен театрлық туындылары, музыкалық өнерлері, Bang on a Can тобымен жұмысы және WQXR онлайн жаңа музыка радиосы арқылы танылды. Бүгінгі күнге дейін бес студиялық альбомын шығарған, оның көптеген композициялық жұмыстарын Cantaloupe Music-те табуға болады.
Phil Kline (born 1953) is an American composer, sound artist, and performer most recognized for his Unsilent Night (1992) and Zippo Songs (2004). Beginning as a guitarist and singer in the New York City art punk scene, Kline has since gained notability through his song cycles and theatrical works, musical performance art pieces, work with Bang on a Can, and WQXR's online new music radio show. With five studio albums to date, a majority of his compositional work can be found on Cantaloupe Music.
Білім алу және алғашқы еңбектері
Клайн 1953 жылы туған және Огайо штатының Акронында өскен. Нью-Йорк қаласына көшіп, Колумбия университетінде ағылшын әдебиеті мамандығы бойынша білім алып, 1975 жылы бітіргеннен кейін, Маннс музыка колледжіне түсті. 1970-ші жылдардың соңында Клайн толық уақытты музыкант ретінде мансабын бастады және алғаш рет Робин Кратчфилдпен (DNA тобының да мүшесі) бірге Dark Day тобына қосылды. Dark Day тобынан кеткен соң, ол кинорежиссер Джим Джармуш, жазушы Люси Санте және суретші Джеймс Нареспен бірлесіп The Del Byzanteens арт-панк тобын құрды. Бұл жобалардан кейін ол халықаралық гастрольдерге шығып, Глен Бранка ансамблімен бірге жазбалар жасады және Нан Голдиннің бейнежобаларына көмектесе бастады.
Мансап
Эксперименталды жұмысының жалғасы ретінде Клайн Брайан Ино, Стив Райх және Глен Бранканың шығармаларынан шабыттанған бумбокстер жинақтары үшін таспаға негізделген дыбыс инсталляцияларын жасауды бастады. Олардың біріншісі «Бахманның сойқышы» (1990) деп аталды, ол гармоникалар мен он екі бумбокс үшін жазылған және 1992 жылы Нью-Йорктегі Bang on a Can марафонында тұсаукесері өтті. Бұл туындылардың идеясы кейіннен Клайнның дүниежүзілік танымалдылығын әкелген «Тынықсыз түн» (1992) туындысына әсер етті. Клайнның басқа да маңызды туындылары негізінен ән циклдері мен операны қамтиды. Клайнның ән циклдері тарихи тұрғыдан саяси тақырыптарға толы болды, мысалы, оның «Үш Рамсфелд әні», ол 11 қыркүйекке жасалған террористік шабуылдардан кейін және Ирак соғысы кезінде Қорғаныс министрі Дональд Рамсфелдтің Пентагон брифингілерінен алынған мәтіндерді пайдаланады. Клайнның ең танымал ән циклы – «Zippo Songs» (2004) үшін дереккөз – АҚШ үкіметі Вьетнам соғысы кезінде сарбаздарға берген Zippo тұспалдақтары, олардың кейбіреулері қысқа ойлар мен өлеңдерді жазған. «Zippo Songs» жинағына енген осы ойлар мен өлеңдер Вьетнам соғысындағы американдық сарбаздардың әлеуметтік, рухани, жыныстық және эмоционалдық өміріне бір көзқарас ұсынады. «Zippo Songs» әнші Тео Блекман, сондай-ақ скрипка, перкуссия және гитара үшін жазылған. Клайнның лаунж стиліндегі, сахналық ән циклы «Out Cold» (2012) – жоғалған махаббаттың бейшаралығы туралы – де Блекман үшін жазылған және орындалған. Соңғы кезде Клайн опера жанрына «Tesla» туындысымен енді, ол өнертапқыш Никола Тесланың өмірі мен еңбектерін зерттейді, бұл жобада ол The Del Byzanteens тобынан әріптесі, режиссер Джим Джармушпен бірлесіп жұмыс істейді. Бұл жобалардан басқа, Клайнның жұмысына Bang on a Can, American Opera Projects, Brooklyn Youth Chorus, WNYC, New York State Council on the Arts, Lincoln Center-дегі Ethel and Alice Tully Hall, Jennifer Koh, Muzik3, La Jolla Symphony Orchestra, St. Luke's Chamber Ensemble, сондай-ақ Портлендтегі Kotschmar мемориалдық органы тапсырыстары кіреді. Оның туындылары әлемнің әртүрлі сахналарында орындалды, соның ішінде Lincoln Center, Barbican Centre, Amsterdam Royal Concertgebouw, Brooklyn Academy of Music, Toronto Royal Conservatory of Music, The Whitney Museum, Cleveland Museum of Art, Kimmel Center, Trinity Church, Symphony Space, National Sawdust, The Kitchen және Badlands ұлттық паркі.
Сыни қабылдау
Карьерасы бойы Фил Клайнның музыкасы эксперименттік сипаты үшін құрметке ие болды. The New York Times газетінде оның музыкасы "Барбердің тоналдық байлығы, Стравинскийдің қатаңдығы және Лигетидің гармониялық ерекшелігі" бар деп сипатталған, ал New York журналында Клайн "көп бұрын кез келген музыкалық мекемеден тәуелсіздігін жариялаған" деп жазылған. Клайнның "Тынықсыз түн" шығармасы "сиқырлы музыкалық шеру", "көңіл көтеруге арналған ән айтуға құрмет" (The Village Voice) және "эфирлік дыбыс мүсіні" (The Guardian) деп аталды; ол "көрермендерде тудырған жай ғажайып сезімімен" (Сан-Франциско хроникасы) ерекшеленді. Сонымен қатар, Брайан Олевник (The Squid's Ear) Клайнның "Zippo Songs" шығармасында "есте қалмайтындық" бар десе де, Алекс Росс (The New Yorker, The Rest is Noise) бұл жинақты "ешқашан жазылмаған ең ашық, тікелей ән циклдерінің бірі" деп сипаттады, ал The New York Times үшін Энн Миджет оны "21-шы ғасырдың керемет американдық лирикалық әндері" деп атады. Клайнның католиктік мессаның заманауи бейімделуі, "Жаһангер Иоанн" (2006) шығармасы "ерекше" және "қозғалтатын" (The New York Times) деп сипатталды, ал AllMusic оны "жақындағы естеліктегі ең қозғаушы және тартымды мессалық үлгілердің бірі" деп атады.