Илья Иосифович Кабаков (Russian: Илья́ Ио́сифович Кабако́в; 30 қыркүйек 1933 – 27 мамыр 2023) – кеңестік Одақтың Украина КСР-іне қарасты Днепропетровск қаласында туған ресейлік-американдық концептуалдық суретші. Ол 1950 жылдардан 1980 жылдардың соңына дейін Мәскеуде отыз жыл бойы жұмыс істеді. Содан кейін ол АҚШ-тың Лонг-Айленд аймағында тұрып, жұмыс істеді.
Ilya Iosifovich Kabakov (Russian: Илья́ Ио́сифович Кабако́в; September 30, 1933 – May 27, 2023) was a Russian–American conceptual artist, born in Dnipropetrovsk in what was then the Ukrainian SSR of the Soviet Union. He worked for thirty years in Moscow, from the 1950s until the late 1980s. After that he lived and worked on Long Island, United States.
Ерте өмір
Илья Иосифович Кабаков 1933 жылдың 30 қыркүйегінде Украина КСР-інің Днепропетровск қаласында дүниеге келген. Оның анасы – бухгалтер Берта Юделевна Солодухина, әкесі – құлыпшы Иосиф Бентсионович Кабаков, екеуі де еврей ұлтынан. Ілия Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде анасымен бірге Самарқанға эвакуацияланды. Сол жерде Самарқанға эвакуацияланған Ленинград өнер академиясының мектебінде білім алды. Оның сыныптастарының арасында суретші Михаил Туровский де болған.
Ilya Iosifovich Kabakov was born on September 30, 1933, in Dnipropetrovsk, Ukrainian Soviet Socialist Republic. His mother, accountant Bertha Judelevna Solodukhina, and his father, locksmith Iosif Bentcionovitch Kabakov, were Jewish. Ilya was evacuated during World War II to Samarkand with his mother. There he started attending the school of the Leningrad Academy of Art which was evacuated to Samarkand. His classmates included the painter Mikhail Turovsky.
Білім
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін оның отбасы Мәскеуге көшті. 1945 жылдан 1951 жылға дейін ол Мәскеу өнер мектебінде оқыды; 1957 жылы Мәскеудегі В. И. Суриков атындағы Мемлекеттік өнер институтын бітірді, онда графикалық дизайн және кітап суреттемесі саласында маманданды.
After the World War II his family moved to Moscow. From 1945 to 1951, he studied at the Moscow Art School; in 1957 he graduated from V. I. Surikov State Art Institute, Moscow, where he specialized in graphic design and book illustration.
Мансап
Көптеген жер асты совет суретшілерінен айырмашылығы, Кабаков 1959 жылы Кеңес суретшілер одағына қосылды және 1962 жылы толық мүшесі болды. Бұл КСРО-дағы беделді лауазым еді және ол адамға айтарлықтай материалдық игіліктер әкелді. Жалпы, Кабаков жылына 3-6 ай балалар кітаптарын суреттеді, ал қалған уақытын жеке жобаларына жұмсады. 1970-ші жылдардағы Мәскеудің дамыған өнер ортасында Илья Кабаковтың ерекше талантын Дина Виерни, жаңашылдық өнерді білуімен ерекшеленетін көрнекті галерея иесі, күтпеген демеушілік таба алды. Виерни 1970-ші жылдардың басында Мәскеуге сапар жасағаннан кейін, социалистік реализмнің шектеулеріне қарсы тұратын суретшілерді қолдауға міндеттеніп, Кабаковты ашты. Тағдырлы кездесу 1970 жылғы 16 қаңтар күні кешке болды, сол кезде Виерни Кабаковты Мәскеуде танылмаған және көрмеге қатысуына тыйым салынған, бірақ ерекше өзгешелікке ие суретші ретінде таныды. Виернидің Кабаковтың туындыларына деген шынайы қызығушылығы уақыттан тыс, 27 жылдан астам сақталды. Кабаковтың Мәскеуде сирек көрмелері өтсе де, оның суреттері халықаралық көрермендерді қызықтыра білді. Виерни Кабаковты кеңінен танылу үшін Кеңес Одағынан кетуге ынталандырып қана қоймай, оның көптеген туындыларын сатып алып, белсенді қолдау көрсетті. Бұл қолдау тек Кабаковпен шектелмеді; Виерни оралғаннан кейін Эрик Булатов және Владимир Янкилевский сияқты басқа да конформизмді емес суретшілердің туындыларын әкелді, олар "Бульвар Сретеньский тобы" деп белгілі болды. Бұл суретшілер әр түрлі стильде болғанымен, мемлекеттік шектеулерге, әсіресе социалистік реализмнің шектеулеріне қарсы ортақ күрес жүргізді. Виернидің бұл ісі оның Saint Germain des Prés галереясында "Russian Avant Garde Moscow 1973" атты маңызды көрменің ашылуымен аяқталды, ол сол заманның өнер нормаларына қарсы тұратын конформизмді емес суретшілердің әртүрлілігін көрсетті.
Unlike many underground Soviet artists, Kabakov joined the Union of Soviet Artists in 1959 and became a full member in 1962. This was a prestigious position in the USSR and it brought with it substantial material benefits. In general, Kabakov illustrated children's books for 3 to 6 months a year and then spent the remainder of his time on his own projects. In the vibrant art scene of 1970s Moscow, Ilya Kabakov's unconventional talent found an unexpected champion in Dina Vierny, a distinguished gallerist with a keen eye for groundbreaking art. Vierny, after a visit in Moscow in the early 1970’s, committed to supporting artists resisting the constraints of socialist realism, discovered Kabakov. The fateful meeting occurred on the evening of January 16, 1970, when Vierny recognized Kabakov as an artist of exceptional originality, despite being unknown and prohibited from exhibiting in Moscow. Vierny's genuine interest in Kabakov's work transcended time, enduring for over 27 years. Despite Kabakov's infrequent exhibitions in Moscow, his drawings managed to captivate international audiences. Vierny not only encouraged Kabakov to leave the Soviet Union for broader recognition but also actively supported him by acquiring a substantial number of his works. This support was not limited to Kabakov alone; Vierny, upon her return, brought back works by other non conformist artists such as Erik Boulatov and Vladimir Yankilevsky, known as the Group of Boulevard Sretensky. Together, these artists, despite differing styles, shared a common struggle against state imposed artistic limitations, particularly the constraints of socialist realism. Vierny's commitment culminated in the groundbreaking exhibition "Russian Avant Garde Moscow 1973" at her Saint Germain des Prés gallery, showcasing the diverse yet united front of non conformist artists challenging the artistic norms of their time.
1980 жылдар
1983 және 2000 жылдар аралығында Кабаков 155 инсталляция жасады. Олардың ішіндегі ең белгілісі – "Пәтерінен ғарышқа ұшқан адам". Алғаш рет 1985 жылы Мәскеудегі құпия шатыр студиясында жасалған бұл туынды, Кабаков кейін 1988 жылы АҚШ-тағы Рональд Фельдман галереясында қайта жаңғыртты. Инсталляцияда төбесінде үлкен тесігі бар, қабырғалары үгіт-насихат суреттерімен жабылған шағын, тозығы жеткен жатын бөлмесі бейнеленген. Көрме кеңінен талқыланып, Кабаковтың Нью-Йорк өнер саласындағы беделін қалыптастырды.
Between 1983 and 2000, Kabakov created 155 installations. Of these, one of the best known installations is The Man Who Flew Into Space From His Apartment. First created in 1985 in a secret attic studio in Moscow, Kabakov later recreated the piece in the United States at Ronald Feldman Gallery in 1988. The installation portrays a small, run down bedroom with a large hole in the ceiling and propaganda photos covering the walls. The exhibition was widely reviewed, securing Kabakov's reputation in the New York art world.
Жеке өмір және өлім
1989 жылы Кабаков өзінің қызының күйеуі, куратор және дилер Эмилия Каневскаямен жұмыс істей бастады, ол кейіннен оның әйелі болды. Кабаков оны Днепропетровскіде тұрған кезде танысқан. Үш онжылдық бойы олар көптеген көрмелерде бірлесіп жұмыс істеді, оның ішінде 1992 жылғы Documenta, 1993 жылғы Венеция биенналесі, 1997 жылғы Уитни биенналесі, 2004 жылғы Санкт-Петербургтегі Мемлекеттік Эрмитаж мұражайы және 2017 жылғы Tate Modern мен Hirshhorn көрмелері бар. Кабаков 2023 жылғы 27 мамырда 89 жасында дүние салды.
In 1989, Kabakov began working with his niece, curator and dealer Emilia Kanevsky, who would later become his wife Kabakov had met her when she lived in Dnipropetrovsk. For three decades, the couple collaborated on numerous exhibitions, including Documenta in 1992, the Venice Biennale in 1993, the Whitney Biennial in 1997, the State Hermitage Museum in St. Petersburg in 2004, and the Tate Modern and the Hirshhorn in 2017. Kabakov died on May 27, 2023, at the age of 89.
Көрмелер мен коллекционерлер
1995 жылы Михаил Чемиакиннің көрмесінен кейін, Илья Кабаков 2004 жылы Санкт-Петербургтегі жаңа Мемлекеттік Эрмитаж мұражайында тірі ресейлік суретшінің алғашқы маңызды жеке көрмелерінің бірін өткізді. Оның туындылары Циммерли өнер мұражайының, Центр Помпиду (Бейобур), Заманауи өнер мұражайының, Гуггенхаймның, Эрмитаждың, Третьяков галереясының (Мәскеу), Норвегия заманауи өнер мұражайының, Колодзеи өнер қорының және Колумбус (Огайо), Франкфурт, Кёльн қалаларындағы мұражайлардың коллекцияларына енген, сондай-ақ басқа да көптеген мұражайларда сақталған. 2017 жылы Лондонның Тейт Модерн мұражайында «Илья және Эмилия Кабаков: Барлығы да болашаққа қабылданбайды» көрмесі, ал Вашингтонның Хиршхорн мұражайында «Илья және Эмилия Кабаков: Утопиялық жобалар» көрмесі ұйымдастырылды. Норвегияның Ұлттық мұражайында «Сёппельманн» («қоқыс жинаушы») тұрақты түрде қойылған.
Following Mikhail Chemiakin's 1995 show, Ilya Kabakov had one of the first major solo exhibitions of a living Russian artist at the new State Hermitage Museum in St. Petersburg in 2004. His works are included in the collections of the Zimmerli Art Museum, the Centre Pompidou (Beaubourg), Museum of Modern Art, Guggenheim, The Hermitage, Tretjakov Gallery (Moscow), Norway Museum Of Contemporary Art, the Kolodzei Art Foundation and museums in Columbus, Ohio, Frankfurt, and Köln, etc. In 2017 the Tate Modern in London exhibited Ilya and Emilia Kabakov: Not Everyone Will Be Taken Into the Future and the Hirshhorn Museum in Washington, D. C. set up an exhibition Ilya and Emilia Kabakov: The Utopian Projects. National Museum of Norway (Norway) has "Søppelmannen" ['the garbage man'] on permanent display.