Америкалық орманшы Бернхард Эдуард Фернов және АҚШ орман шаруашылығының негізін қалаушысы
Bernhard Fernow
Бернхард Ферноу (1851-1923) – АҚШ-тағы кәсіби орман шаруашылығының әкесі. Орманды басқару жүйесін құруға және ғылыми тәсілдерді енгізуге үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық орманшы (1851–1923)
American forester (1851–1923)
Бернхард Эдуард Фернов (/fɜːrˈnaʊ/ FURnow; 7 қаңтар 1851 – 6 ақпан 1923) 1886 жылдан 1898 жылға дейін АҚШ Ауыл шаруашылығы департаментінің Орман шаруашылығы бөлімінің үшінші басшысы болды, бұл қызметте ол Гиффорд Пиншоттан бұрын тұрды және 1905 жылы АҚШ Орман қызметін құруға негіз салды. Ферновтың орманды басқару философиясы Генрих Коттаның «Орман шаруашылығы бойынша нұсқау» (Anweisung zum Waldbau) кітабына жазған кіріспесінде немесе Линнейдің «табиғат экономикасы» туралы ойларында көрінеді. Фернов «Америка Құрама Штаттарындағы кәсіби орман шаруашылығының әкесі» деп аталады. Оливия оның жұмысының көптеген саласында белсенді түрде көмектесті. Оның басты саяси мақсаттары – ұлттық орман жүйесін құру және ғылыми орман шаруашылығын енгізу болды. Су алаптарын қорғау үшін ұлттық орман құруға бағытталған көптеген ғылыми есептерді ол жазды. Ферновтың 1893 жылғы Чикаго әлемдік көрмесіндегі орман шаруашылығы көрмесіне дайындаған экспонаттары АҚШ-та прус стиліндегі ұлттық орман қызметін және кәсіби орманшыларды оқыту жүйесін құруға қоғамдық қолдау көрсетуде маңызды рөл атқарды.
Bernhard Eduard Fernow ('/f//ɜːr//n//aʊ/ FURnow; January 7, 1851 – February 6, 1923) was the third chief of the USDA's Division of Forestry of the United States from 1886 to 1898, preceding Gifford Pinchot in that position, and laying much of the groundwork for the establishment of the United States Forest Service in 1905. Fernow's philosophy toward forest management may be traced to Heinrich Cotta's preface to Anweisung zum Waldbau (Instruction in Silviculture) or Linnaeus' ideas on the "economy of nature." Fernow has been called the "father of professional forestry in the United States." Olivia actively helped him in the many aspects of his work. His main policy goals were the establishment of a national forest system and introduction of scientific forest management. He produced many scientific reports while working toward the creation of national forests to protect watersheds. Displays that Fernow prepared for the forestry exhibit at the 1893 Chicago World's Fair played a prominent role in generating public support for establishing a Prussian style national forest service and system for educating professional foresters in the United States.
Корнелл университеті
1898 жылы Ферноу Орман шаруашылығы бөлімінен шығып, АҚШ-тағы төрт жылдық орман шаруашылығының алғашқы мектебі – Корнеллдегі Нью-Йорк штатының Орман шаруашылығы колледжінің алғашқы деканы болды. Бағдарламаның өмірі қысқа болды, 1903 жылы Нью-Йорк губернаторы Бенджамин Баркер Оделлдің штаттық қаржыландыруға вето салғаннан кейін, Нью-Йорк штатының Франклин округіндегі колледждің тәжірибелік орман шаруашылығына қатысты бағыт пен басқару мәселесіндегі дауға жауап ретінде жабылды. Губернатор Оделл вето себебін түсіндірерде былай деді: «Орман шаруашылығы колледжінің қызметі ауыр сынға ұшырады, себебі олар мемлекеттік орман жерлерін тиісті өтемақысыз, іс жүзінде толыққанды жойды. Сондықтан Корнелл университетінің бақылауындағы жерлерді орман шаруашылығында ғылыми және ақылға қонымды тәсілмен басқару жолға қойылғанша, осы қаражатты мақұлдамауды жөн көремін». Ферноу мектеп директоры ретінде осы даудың орталық тұлғасы болды. Ол бұл аймақтың солтүстік жапырақты ормандарын, бұрынғы иесі – Санта-Клара ағаш компаниясы үлкен шырша мен ақ қарағайларды кесіп алғаннан кейін, жоғары құнды түрлермен, әсіресе ақ қарағаймен қайта отырғызу жоспарын жасады. Бұл жоспар көршілес жер иелерінен қарсылық күшін алды, олар жылдық деңгейде бірнеше мың акр орманды кесуді көздейтін бұл жоспарға қарсы шығу үшін штатта лоббилік жұмыс жүргізді. Жаққан қалдықтардың күйесінен шыққан түтін, сондай-ақ Ферноудың Үстіңгі Саранак көлінің жер иелеріне деген өршіл мінезі қоғамдық пікірді одан әрі шиеленістірді. 1899, 1903 және 1908 жылдар Адирондак тауларындағы орман өрттері үшін қиын жылдар болды. Он мыңдаған акр орман өрттен қирады. Көптеген өрттер көмірмен қыздырылатын локомотивтердің ұшқындарынан туды, олар ағаш кесу қалдықтарына түсті. Саранак көліндегі Кнолвуд клубында жазғы үйі бар Луис Маршалл локомотивтерді «өрт қою құралдары» деп атады. Ағаш өңдеушілердің ең үлкен кінәсі – олар қалдырған өрт қаупі болды, ол есепке келмейтін зардаптарға әкелді. Дегенмен Ферноу Акстоннан Тэппер көліне дейін 10 шақырымдық теміржол желісін салғызды, осы арқылы ағаштарды Бруклин ағаш өңдеу компаниясының зауытына жеткізді. Басқару жоспары Корнеллдің президенті Шурманның қолдауына ие болды және Ферноудың Еуропа мен Америкадағы орман шаруашылығымен айналысқан замандастары оны техникалық тұрғыдан дұрыс деп тапты, бірақ орындалуында кейбір кемшіліктері бар еді. Бірақ бұл дау Ферноудың мансабындағы ең ауыр сәтсіздікке әкелді және кейіннен орманды басқаруға қоғамдық және саяси қолдау алу үшін қоғамдық кеңістікте жұмыс істеудегі оның әлсіздігінің көрсеткіші ретінде қарастырылды.
In 1898 Fernow left the Division of Forestry to become the first dean of the New York State College of Forestry at Cornell, the first four year forestry school in the United States. The program's life was short, being closed in 1903 following a veto of state appropriations by New York governor Benjamin Barker Odell, Jr. in response to a conflict over the direction and management of the School's experimental forest in Franklin County, New York. In his veto message Governor Odell said: "The operations of the College of Forestry have been subjected to grave criticism, as they have practically denuded the forest lands of the State without compensating benefits. I deem it wise therefore to withhold approval of this item until a more scientific and more reasonable method is pursued in the forestry of the lands now under the control of Cornell University." As the School's director, Fernow played a central role in this controversy. He had organized a plan to demonstrate how the northern hardwood forests of the area, which had previously been logged of their large spruce and white pine timber by former owners, the Santa Clara Lumber Company, could be replanted with higher value conifers, especially white pine. The plan drew criticism from adjacent landowners who successfully lobbied the State to oppose it because it involved clearcutting a total of of forestland at the rate several thousand acres per year to prepare for planting conifers. Smoke from the burning of brush and logging slash, along with Fernow's arrogant disposition toward landowners from nearby Upper Saranac Lake further alienated the public. The years 1899, 1903, and 1908 were terrible years for forest fires in the Adirondacks. Many, tens of thousands of acres were consumed by forest fires. Most fires were started by sparks flying from coal burning locomotive stacks and landing on logging slash. Louis Marshall, with a summer residence at Knollwood Club on Saranac Lake, branded locomotives as "instruments of arson." The worst sin of the lumbermen was the fire menace that they left behind, and which caused incalculable destruction. Nevertheless, Fernow had a 6 mile (10 km) long railroad spur built from Axton to Tupper Lake in order to deliver logs to the Brooklyn Cooperage Company facility. The management plan had the backing of Cornell's president Schurman, and was found to be technically sound, if imperfectly carried out, by Fernow's contemporaries who practiced forestry in Europe and America. Still, the controversy resulted in Fernow's most notable professional failure, and has been seen in retrospect as evidence of his weakness at operating in the public arena to gain public and political support for forest management.
Кейінгі позициялар
Корнеллді қалдырғаннан кейін Ферноу Нью-Йорк қаласында кеңсесі бар елдің алғашқы кеңесші орманшысы болды. 1907 жылы ол Пенсильвания мемлекеттік университетінің төрт жылдық бакалавриат бағдарламасында, Стейт-Колледж қаласында орман шаруашылығының алғашқы профессоры атанды. 1907 жылғы көктемгі семестрде Пенн Стейтте сабақ бергеннен кейін Ферноу Торонто университетінің Орман шаруашылығы факультетінің алғашқы меңгерушісі болды. Пенсильвания штатының Орман академиясының басшысы Джозеф Ротрокпен сол мектептің болашағы туралы туындаған дауды Пенсильвания штатынан кету себебі ретінде көрсетті. 1907 жылы Ферноу Торонто университетінің Орман шаруашылығы факультетінің негізін қалаушы деканы болды, бұл Канададағы орман ғылымына арналған алғашқы университет мектебі еді. Ол 1902 жылы Корнеллде бастаған «Орман шаруашылығы журналының» бас редакторы қызметін 1923 жылы қайтыс болғанға дейін атқарды. 1910 жылы ол Канаданың Табиғатты қорғау комиссиясы құрылғанда оның мүшесі болды.
After leaving Cornell, Fernow became the nation's first consulting forester, with an office in New York City. In 1907, he became the first professor of forestry in a four year baccalaureate degree program at the Pennsylvania State University, in State College. After teaching the 1907 spring semester at Penn State, Fernow left to become the first head of the Faculty of Forestry at the University of Toronto. He gave as a reason for leaving Penn State an argument with Joseph Rothrock, head of the Pennsylvania State Forest Academy, over the future of that school. In 1907, Fernow became the founding Dean of the University of Toronto's Faculty of Forestry, Canada's first university school devoted to forest science. He served as editor in chief of the Journal of Forestry, which he had started at Cornell in 1902, until his death in 1923. He became a member of the Commission of Conservation of Canada on its organization in 1910.
Мұра
Ферновтың беделі мен мұрасы, Америкадағы кәсіби орман шаруашылығына қатысты Пруссиялық стильдегі көзқарасын бөліспеген Пиншот және басқалардың жетістіктері мен күш-жігерінен зардап шеккен болуы мүмкін; Дегенмен, Фернов Америкадағы орман шаруашылығы білімін дамытудың алғашқы қадамдарын жасаушылардың бірі болды. Ол Корнелл университетінде құрастырған оқу бағдарламасы Солтүстік Америкадағы кәсіби орман шаруашылығы бағдарламаларының үлгісіне айналды. Ферновтың ең маңызды еңбегі – 1891 жылғы Орман қоры туралы заң және 1897 жылғы Органикалық заң бойынша АҚШ Конгресі үшін атқарған жұмысы. Шелан округіндегі жер, Альберт Х. Сильвестрдің ұсынысымен Бернхард Ферновтың есімімен аталыпты. Вашингтон штатының географиялық атаулар дерекқорына сәйкес, Кинг округінде кішкентай Ферноу тауы және Вашингтон штатында Фернов есімімен аталған бес көл бар. Корнелл университетіндегі Ферноу ғимараты 1912 жылы салынды және Ферновтың құрметіне аталды. АҚШ Орман шаруашылығы қызметі басқаратын ашық зертхана және оқу класы – Фернов эксперименталды орман 1934 жылы Батыс Вирджиния штатының Парсонс қаласының жанында құрылды. Ферновтың құрметіне орнатылған тақта Фернов орман ішінде, қазіргі Адриондак паркіндегі бұрынғы эксперименттік орманнан қалған 68 акр (27,5 гектар) жерде орналасқан. Орман арқылы жүретін табиғат жолында Корнелл демонстрациялық орманының бір бөлігі ретінде отырғызылған Шығыс ақ қарағайы мен Норвегия қарағайының үлгілерін көруге болады.
Fernow's reputation and legacy may have suffered because of the success and efforts of Pinchot and others who did not share Fernow's Prussian style vision for professional forestry in America; Nonetheless, Fernow was among the pioneers of forestry education in America. The curriculum he set up at Cornell served as the model for professional forestry programs in North America. Fernow's most enduring contributions were his work on the Forest Reserve Act of 1891 and the Organic Act of 1897 for the United States Congress. in Chelan County, was named for Bernhard Fernow by Albert H. Sylvester. According to the Washington Placenames database, there is second, smaller Mount Fernow, in King County; and a series of five lakes in Washington state, also named after Fernow. Fernow Hall at Cornell University was built in 1912 and named after Fernow. The Fernow Experimental Forest, a outdoor laboratory and classroom run by the United States Forest Service, was established in 1934 near Parsons, West Virginia and named for Fernow. A plaque honoring Fernow is placed at within Fernow Forest, a 68 acre (27.5 ha) remnant of the plantings from the failed experimental forest in what is now the Adirondack Park. A self guided nature trail can be followed through the forest that includes specimens of Eastern White Pine and Norway Spruce planted as a part of the Cornell Demonstration Forest.