Кіріспе

Кеннет Лоуренс Бодвин (12 желтоқсан 1913 - 19 наурыз 1995) – американдық ақын және антрополог. Ақын ретінде ол Мемфис, Теннесси қаласының әдеби ортасындағы белгілі тұлға болды. Антрополог ретінде Солтүстік Американың жергілікті халықтарының ауыз әдебиетін зерттеп, сиу және блэкфут тайпаларының мифтері мен аңыздарына арналған бірнеше монография жариялады.

Өмір және мансап

1913 жылы Мичиган штатының Эльмира қалашығында туған Бодуан 1935 жылы Мемфис мемлекеттік колледжін бітірген. 1936 және 1937 жылдары Луизиана мемлекеттік университетінде оқыды. 1940 жылы Нью-Орлеандағы Лойола университетінде, ал 1944 жылдан 1946 жылға дейін Нью-Йорктегі Әлеуметтік зерттеулер жөніндегі жаңа мектепте білім алды. Ақын ретінде Бодуан сөз бен суретті біріктіретін "көз өлеңін" ойлап тапқанымен әйгілі. Мансабы бойында Уильям Карлос Уильямс, Э. Э. Каммингс, Рэндалл Джаррелл және Езра Паунд сияқты белгілі ақындармен кездесіп, хат алмасты. Бодуан Мемфис әдеби ортасының жетекшісі ретінде де маңызды рөл атқарды, Мемфис авторы Джеймс Конавейдің "Мемфис түстен кейін" атты естеліктерінде сипатталған әдеби үйірмеге төрағалық етті. Ұлы Депрессия кезеңінде Бодуан Нью-Орлеанда тұрды және 1936 жылдан 1940 жылға дейін Луизиана тарихи жазбаларын зерттеу басқармасын басқарды. Кейін Нью-Йорктің Гринвич Виллидж ауданында бірнеше жыл бойы өнер галереясын иеленді. Бодуан "көз өлеңін" 1940 жылдары дамытты, ал газет есебінде оның мансабында он жыл ішінде мыңдаған "көз өлеңі" жазылғаны айтылады. 1947 жылы Архангел баспасында 6000 өлеңнен тұратын жинақ жарық көрді. Оның туындылары 100-ден астам басылымда жарияланды. Бодуан Теннессидегі Поэзия қоғамын құрды. Бодуан көптеген Мемфис жазушылары үшін әкелік бейне болды, ал Миссисипи өзені жағасындағы үйі әдеби салонның ортасы болды. Мемфис ақыны және суретшісі Фрэнсис Кауден, Бодуанның жақын серігі, кейіннен өзендегі үйін "Инисфри" деп атап, жергілікті ақындардың Бодуанмен поэзия туралы әңгімелесуге және өлеңдерін оқуға жиналатын орын болғанын еске алды: "Біз бәріміз сол жерге барып, өлеңдер оқып, оның поэзия туралы айтқанын тыңдайтынбыз. Ал өміріңде маңызды шешім қабылдағанда, бірінші болып Кеннетке ақыл сұрайтынбыз, өйткені ол әрқашан жақсы кеңес беретін". Бодуан 1976 жылы Mid South фестивалінде "Өзен ақыны" деп атанып, ақындарға сыйлық ретінде "тас сыйлықтарын" тартты. 1950 жылдардан бастап Бодуан Мемфис полиция департаментінің қылмыстық барлау бөлімінде бас хатшы болып жұмыс істеп, осы қызметін адам табиғатын терең түсінуге мүмкіндік беретін бай тәжірибе деп санады. 1981 жылғы газет сұхбатында Бодуан: "Полициядағы жұмысым мені шиеленіскен жағдайларда адамдармен жақын ұстады. Адамдармен күнделікті қарым-қатынаста қызықты ештеңе жоқ, тіпті есіңде де қалмайды. Бірақ адамдар қысымға ұшырағанда, олармен басқаша сөйлесе аласыз, ал осы тәжірибе есте қалады. Адамдар туралы полиция бөлімінен басқа қайда көбірек білуге болады?" деді. Бодуан 1980 жылы көру қабілетін жоғалту салдарынан полиция қызметінен зейнеткерлікке шықты. Бодуан 1951 жылы құрылған Мемфис археологиялық және геологиялық қоғамының негіздеуші мүшесі және кеңсе табельдесшісі болды. Қоғам Чукалис индиандық ауылында алғашқы үй қазбасын жүргізіп, оның нәтижелерін баяндады. Қоғам Арканзастың шығысы, Миссисипидің солтүстігі, Алабаманың солтүстік-шығысы және Теннессидің батысындағы алғашқы археологиялық және геологиялық зерттеулерге және қазба жұмыстарына белсенді қатысты. Бодуанның қолжазбалары Мемфис университетінің арнайы коллекциялар бөлімінде сақталады.