Кіріспе

Неміс дәрігері және ақыны (1609–1640 жж.)

Пол Флеминг (кейде Флемминг деп те жазылады; 5 қазан 1609 – 2 сәуір 1640) – неміс дәрігері және ақыны. Ол көрнекті өлеңдер мен гимндер жазумен қатар, бірнеше жыл Холштейн герцогының Ресей және Парсы елшіліктеріне қатысты. Сондай-ақ ол Эстония жағалауындағы Реваль қаласында бір жыл тұрды, онда көптеген махаббат әндерін жазды.

Өмір

Саксонияның Хартенштейн қаласында туған, лютеран пасторы Абрахам Флемингтің ұлы, Флеминг алғашқы білімін әкесінен алды. Одан кейін ол Миттвейдадағы мектепке, сосын Лейпцигтегі танымал Санкт-Томас мектебіне оқыды. Лейпциг университетінде алғашқы медициналық білімін алған ол, әдебиетті де зерттеп, философия докторы дәрежесін алды. Кейін Гамбург университетінде медицина докторы атанды. Отыз жылдық соғыс Флемингті Холштейнге жеткізді. Ресейге сапарлап, Флеминг Новгородқа барған елшіліктің алғы тобында болды, ол шведтер мен орыстар арасындағы келіссөздер аяқталғанға дейін қаладан шықпады. 1634 жылдың тамыз айының 14-інде елшілік Мәскеуге жетті. Төрт айдан кейін, 1634 жылғы Рождество қарсаңында Голштейн елшілігі Балтық теңізіне қайтып, 1635 жылдың 10 қаңтарында швед Эстониясындағы Ревальға (қазіргі Таллин) келді. Елшілер Готторпқа жол тартқанда, Флеминг сияқты партия мүшелерінің бір бөлігі Ревальда қалды. Флеминг сол жерде шамамен бір жыл тұрды және осы уақытта "Шопандар" деп аталатын поэзия үйірмесін құрды. Ревальға келгеннен кейін көп ұзамай Флеминг Гамбургтен келген саудагер Генрих Ниустың қызы Эльзабе Ниусқа ғашық болды. Ол оған махаббат өлеңдерін арнап, олармен үйленуге келісті. 1636 жылы елшілік Мәскеуге тағы бір сапар жасап, Персияға бет бұрды, ал Эльзабе артта қалды. Флемингтің "Epistolae ex Persia" – 1636-1638 жылдар аралығында Персияда болған кезінде жазылған төрт өлең-хат. 1637 жылы елшілік Исфаханда болды. Ревальға оралған Флеминг Эльзабенің басқа біреуге үйленгенін және оның әпкесі Анна Ниусқа күйеуге шыққандығын білді. 1639 жылы Флеминг Лейден университетінде медициналық білімін жалғастырып, 1640 жылы докторлық диплом алды. Оның көптеген сонеттері саяхаттарында болған жерлер туралы. Флемингті "шынайы поэзиялық генийге" ие адам деп атады, "Отыз жылдық соғыс кезінде Германиядағы жалғыз жақсы ақын", "мүмкін, он жетінші ғасырдың ең ұлы неміс лирикалық ақыны" деседі. Гюнтер Грасс оны "неміс әдебиетінің он жетінші ғасырындағы маңызды тұлғаларының бірі" деп сипаттады.

Музыкалық күйлер

Флеминг "In allen meinen Taten" ("Менің барлық ісімде") әнұранын Генрих Исаактың "Инсбрук, мен сені тастаймын" әнінің үнімен жазды, ол бірнеше әнұран жинағында кездеседі. Иоганн Себастьян Бах соңғы шумақты екі кантатасын ("Meine Seufzer, meine Tränen, BWV 13 (BWV 13) және Sie werden euch in den Bann tun (BWV 44)) аяқтау үшін пайдаланды. Толық әнұран Бахтың хорлық кантатасы [[In allen meinen Taten, BWV 97 (BWV 97)]-нің негізі болып табылады. Көп бұрын, 17 ғасырда, тағы бір композитор, Давид Поле (1624–1695), Флемингтің он екі махаббат әнін музыкаға қойған. Иоганн Брамс "Lass dich nur nichts bedauern" әнін Geistliches Lied, Op. 30 ретінде музыкаға түсірді. Паулин Волкстейн де Флемингтің мәтіндерін музыкаға қойды.