Кіріспе

Тайваньның Нанту округіндегі ұлттық саябақ – Тайваньның тоғыз ұлттық саябағының бірі. Саябақтың ең биік шыңы – Юшань тауының атымен аталады. Саябақтың жалпы ауданы 103 121 гектарды құрайды, оған Орталық тау жотасының үлкен бөліктері кіреді. Саябақта теңіз деңгейінен жоғары 30-дан астам шың бар, ал саябақ аумағының үштен екі бөлігі одан да биік орналасқан. Саябақтағы биіктік айырмасы 3000 метрден астам, сондай-ақ көптеген каньондар, жартастар мен аңғарлар бар. Шабытты орналасқан жері мен кіруге бақылау қойылғандықтан, Юшань ұлттық саябағы Тайваньдағы ең танымал ұлттық саябақтардың қатарына жатпайды. Дегенмен, 2015 жылы саябақты 1 044 994 адам барып көрді.

Гидрология

Юшань – Тайваньның орталық, оңтүстік және шығысындағы маңызды өзен жүйелерінің суайдыны. Ол Чжушуй өзенінің (濁水溪), Каопин өзенінің (高屏溪) және Сиогулуан өзенінің (秀姑巒溪) су көзі болып табылады. Ченюлан (陳有蘭溪), Жюнда (郡大溪), Нанзасиан (楠梓仙溪), Лаонон (荖濃溪) және Лэкулеку (拉庫拉庫溪) өзендері – Юшаньнан бастау алатын, V пішіндес арналары бар жас өзендер. Цзиньмонтонг жартастары (金門峒斷崖) – Ченюлан өзені (陳有蘭溪) бойындағы бірегей ландшафттық ескерткіш. Ол Ченюлан өзені (陳有蘭溪) жерді геологиялық жарылымдар арқылы кесіп өткен кезде пайда болған және эрозияның керемет мысалы болып табылады. Цзиньмонтонг жартастары (金門峒斷崖), Юнлон сарқырамасы (雲龍瀑布) және Йиню сарқырамасы (乙女瀑布; сондай-ақ, 七絲瀑布 деп те аталады) – парктегі танымал көрнекті орындар. Дашуэйку (大水窟), Тафен көлі (塔芬池), Цзямин көлі (嘉明湖) және Тьенчи (天池) сияқты альпілік көлдер қоршаған таулардың көлеңкесінде жауған жаңбыр мен қардың еруінен пайдалады. Бұл көлдер келушілерге де, жануарларға да таудан құнды сумен қамтамасыз етеді. Дегенмен, оларды қоршаған экожүйе осал және одан әрі қорғауды қажет етеді.

Мәдени мұра

Ваншиан (望鄉) және Донгпу (Тунгпу; 東埔) аймақтарында табылған тас құралдар мен керамика сияқты тарихқа дейінгі ескерткіштер, ертедегі адамдардың қоныстанғанын көрсетеді. Бунун (布農) тайпасы қазір Донгпу (Тунгпу; 東埔) және Мейшан (梅山) ауылдарында тұрады. Олар шамамен 300 жыл бұрын жағалаудың жазықтарынан тауға көшіп келген. Парктің батысында тұратын Цу тайпасының көп бөлігі Бунун тайпасына сіңіп кетті. Циң әулеті тұсында 1875 жылы қорғаныс мақсатында Батонгуан жолы салынған кезде, жергілікті тұрғындар қоныс аударуы орын алды. Сол заманның қалдықтары ретінде тас сатылар, қабырғалар және күзет бекеттері сақталған.