Кіріспе
Француз жазушысы Жюльен Грак (гʁак; 27 шілде 1910 жылы туған, 22 желтоқсан 2007 жылы қайтыс болған, Луи Пуарье, Сен-Флорен-ле-Вейль, Франция, Мэн және Луара департаменті) – француз жазушысы. Ол роман, сын, пьеса және поэзия жазды. Оның әдеби шығармалары арманға ұқсайтын абстракциясымен, жоғары стильмен және бай сөздік қорымен ерекшеленді. Ол сюрреализм қозғалысына, әсіресе оның жетекшісі Андре Бретонға жақын болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол француз армиясының басқа офицерлерімен бірге Силезияда соғыс тұтқыны болды. Ол жерде жазушы және әдеби сыншы Арманд Хугпен достық қарым-қатынас орнатты, ол кейін Гракты құштар жеке тұлға және Виши режиміне қарсы күрескен адам деп сипаттады. 1950 жылы ол «Empédocle» журналында «La Littérature à l'estomac» деген мақаласында заманауи әдеби мәдениет пен әдеби жүлделерге қатысты өткір сын айтты. Келесі жылы «Көрші жағалау» (Le Rivage des Syrtes) романы үшін Гонкур сыйлығын жеңіп алған кезде, ол бұрынғы сын-пікірлеріне адалдығын сақтап, сыйлықтан бас тартты. Грак 1970 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін орта мектепте тарих және география пәнін оқытты. 1979 жылы ол Сюзан Лилардың «Журнал де л'аналогист» (1954) еңбегінің қайта басылымына алғысөз жазды, бұл шығарманы «поэзияға тамаша жол» («une initiation somptueuse à la poésie») деп атады. 1989 жылы Грактың шығармалары Bibliothèque de la Pléiade баспасынан жарық көрді. Ол ірі әдеби оқиғалардан қашықтап, өзінің алғашқы баспашысы Хосе Кортиге берік болды. Грак өмірін туған қаласы Сен-Флорен-ле-Вейльде, Луара өзенінің жағасында тыныш өткізді. 2007 жылдың 22 желтоқсанында, бас айнудан кейін бірнеше күн өткен соң, ол 97 жасында Анжердегі ауруханада қайтыс болды.
Julien Gracq (gʁak; 27 July 1910 – 22 December 2007; born Louis Poirier in Saint Florent le Vieil, in the French département of Maine et Loire) was a French writer. He wrote novels, critiques, a play, and poetry. His literary works were noted for their dreamlike abstraction, elegant style and refined vocabulary. He was close to the surrealist movement, in particular its leader André Breton. During the Second World War, he was a prisoner of war in Silesia with other officers of the French Army. One of the friendships he formed there was with author and literary critic Armand Hoog, who later described Gracq as a passionate individualist and ferociously anti Vichy. In 1950, he published a fierce attack on contemporary literary culture and literary prizes in the review Empédocle titled La Littérature à l'estomac. When he won the Prix Goncourt for The Opposing Shore (Le Rivage des Syrtes) the following year, he remained consistent with his criticism and refused the prize. Gracq taught history and geography in secondary school (high school) until he retired in 1970. In 1979, he wrote the foreword to a re edition of the Journal de l'analogiste (1954) by Suzanne Lilar, a work he called a "sumptuous initiation to poetry" ("une initiation somptueuse à la poésie"). In 1989, Gracq's work was published by the Bibliothèque de la Pléiade. He remained distant from major literary events and faithful to his first publisher, José Corti. Gracq lived a quiet life in his native town of Saint Florent le Vieil, on the banks of the river Loire. On 22 December 2007, a couple of days after suffering a dizzy spell, he died at the age of 97 in a hospital in Angers.
Қарсы жағалау
Қарсы жағалау (Le Rivage des Syrtes, 1951) – Жюльен Грактың ең белгілі романы. Күту туралы роман, ол Орсенна тоқыраған княздығы мен оның өлім жауы – құпия Фаргестан арасындағы ежелгі шекараны белгілейтін теңіз жанындағы ескі бекіністе өтеді. Оның жалғыз кейіпкерлері ешкімге тиесілі емес далада қалған, бірдеңе болады деп күтіп, өзгерістерді тудыру үшін бірдеңе жасау керек пе деп ойланып, әсіресе, бұл өзгерістер өркениеттердің құлауына әкелуі мүмкін болса.