Хито Штейерль: Медиа, технология және бейне өнерінің инноваторы

Кіріспе

Неміс кинорежиссері (1966 жылы туған)

Хито Штайерл (1966 жылдың 1 қаңтарында туған) – неміс кинорежиссері, бейнелеу суретшісі, жазушы және эссе-документальды фильмнің авторы. Оның негізгі тақырыптары – медиа, технология және бейнелердің жаһандық айналымы. Штайерль Вена көркемсурет академиясынан философия ғылымдарының докторы дәрежесін алған.

Ерте өмір және мансап

Штайерл 1966 жылғы 1 қаңтарда Мюнхенде дүниеге келген. Ол Жапонияның қозғалмалы бейне институтында оқыды. Кейін Мюнхендегі теледидар және кино университетіне түсті. Штайерл Харун Фароккидің ықпалына қатты ішін жолатты, бірақ ол өзінің бұрынғы профессоры, белгілі кинотарихшы Хельмут Фёрбердің өзінің жұмысына тікелей әсер еткенін айтты. Сондай-ақ, ол 2008 жылы Шанхай биенналесіне және 2010 жылы Гванчжу мен Тайбэй биенналелеріне қатысты. 2007 жылы оның "Ловелли Андреа" фильмі Германияның Кассель қаласында өткен "Документа 12" көрмесінде көрсетілді. 2013 жылы оның туындылары Венеция және Стамбул биенналелеріне қосылды. 2015 жылы оның жұмысы Венеция биенналесіндегі Германия павильонында орын алды. 2019 жылы ол Венеция биенналесінің Арсеналында таныстырылды. Штайерлдің жұмысы дәстүрлі бейне өнерінің шекарасын кеңейтеді, көбінесе көптеген метафоралар мен сатирикалық юмор қабаттарының астында шындықты жасырады. Ол өзінің "Қызыл ескерту" туындысын "видеоның абсолютті шегі" деп атады. "Қызыл ескерту" үш монитордан тұрады, олар таза қызыл түсті видеоны ойнатады және Штайерлдің "Ловелли Андреа" фильмінің статикалық бейнесі ретінде жасау үшін тапсырыс берілді. Қызыл түс террорлық ескертулер мен қызыл шамдар аудандарымен байланысты таңдалды, бұл "Ловелли Андреа" фильміндегі әскери зорлық-зомбылық және порнографиялық эксплуатация тақырыптарына сілтеме жасайды. Оның жұмысы әскерилендіру, бақылау, көші-қон, жаһанданудағы медианың рөлі, бейнелердің таралуы және оны қоршаған мәдениет сияқты мәселелерді қамтиды. Штайерл көркем суретшінің рөлі мен атауын кеңейтті, бұл оның өнердің ұсынылымдық контексіне деген қызығушылығы мен бейімділігі арқылы көрінеді. Оның жұмысы зерттеулер, сұхбаттар және табылған суреттерді жинау арқылы дамиды, содан кейін сот-медициналық деректі фильмдер мен арманға ұқсас монтаждар саласындағы педагогикалық бағытталған жұмыстарға ұласады. Соңғы жылдары Штайерлдің жұмысы суреттердің санариптік әлемдегі мәртебесін, институттарды (оның ішінде мұражайларды), желілерді және еңбекті зерделеу үшін кеңейді. Оның туындылары корпоративтік демеушілік тақырыбын институттармен байланыстырып қарастырады, мысалы, 2019 жылы Нью-Йорктегі Парк-авенюдегі қару қоймасындағы Drill жобасы, онда Штайерл көрме өткізілетін ғимараттың Ұлттық мылтық қауымдастығының құрылуымен байланысын ашты. Жеке қаржыландыру туралы пікір білдірерде Штайерл былай деді: "Соңында, жеке тұлғаларға қарсы наразылықтан асып, мәселелерді өнер әлемінің жаңа хартасы тұрғысынан қарастыру маңызды: жалақы, демеушілік, басқару, ашықтық стандарттары, өкілдік, тұрақтылық және т.б. сияқты әртүрлі аспектілерді қамтитын қағидалар жиынтығы, мұражайлар үшін жаңа келісім сияқты". 2019 жылдың сәуірінде Хито Штайерл Лондонның Серпентин галереясындағы көрмесіне "Қуат станциялары" атты интерактивті қосымшаны енгізді, ол кеңейтілген шындықты пайдаланып, музей кеңістігінде жүзетін деректерді, мәтінді және графиктерді көрсетті, Лондонның Оңтүстік Кенсингтонындағы теңсіздіктерді көрсетті және қазіргі заманғы технологиядағы билік құрылымдарына сын ретінде Серпентин Саклер галереясының кіреберісінен Саклер есімін өшірді. Штайерл цифрлық кеңістікте пикселдеуге, монтаждауға, цифрлық графикаға және бейне инсталляциясы архитектурасына қатысты күрделі тәсілдерді қолданады.

Steyerl was born on 1 January 1966 in Munich. Steyerl attended the Japan Institute of the Moving Image. She later studied at the University of Television and Film Munich. Steyerl was deeply influenced by Harun Farocki, although she has cited her former professor, the noted film historian Helmut Färber, as having a more direct influence on her work. She has also participated in the 2008 Shanghai Biennale and the 2010 Gwangju and Taipei biennials. In 2007, her film Lovely Andrea was exhibited as a part of documenta 12 in Kassel, Germany. In 2013 her work was included in the Venice Biennale and the Istanbul Biennial. In 2015, her work was included in the German pavilion at the Venice Biennale. In 2019, it was featured in the Arsenale of the Venice Biennale. Steyerl's work pushes the boundary of traditional video, often obscuring what is real beneath many layers of metaphors and satirical humor. She referred to her piece, Red Alert, as "the outer limit of video". Red Alert consists of three monitors playing a video of pure red, and was commissioned to be a static representation of Steyerl's film Lovely Andrea. The color red was chosen for its connotations to terror alerts and red light districts, referencing the themes of military violence and pornographic exploitation present in Lovely Andrea. Her work concerns topics of militarization, surveillance migration, the role of media in globalization, and the dissemination of images and the culture surrounding it. Steyerl has pushed both the role and the label of fine artist, which is demonstrated through her tendencies and interests in engaging the presentational context of art. Her work is developed from research, interviews, and the collection of found images, culminating in pedagogically oriented work in the realm of forensic documentaries and dream like montages. In recent years, Steyerl's work has expanded to confront the status of images in an increasingly digital world, institutions (including museums), networks, and labor. Her work has addressed the topic of corporate sponsorship by engaging with institutions, including Drill in 2019 at the Park Avenue Armory in New York, for which Steyerl revealed histories connecting the building hosting the exhibition with the founding of the National Rifle Association. On the topic of private funding, Steyerl has expressed: 'Ultimately, it will be important to move beyond protests against individuals and try to frame the problems more generally in terms of a new charter for the art world: a set of principles that include different aspects, like pay, sponsorship, governance, transparency standards, representation, sustainability, and so on, like a new deal for museums.' In April 2019, Hito Steyerl incorporated an interactive app into her exhibition at London’s Serpentine Galleries, titled 'Power Plants', which used augmented reality to display floating data, text, and graphs around the museum space, highlighting inequalities in South Kensington, London, and erasing the Sackler name from the Serpentine Sackler Gallery entrance as a commentary on power structures in contemporary technology. Steyerl employs increasingly complex approaches to pixelation within the digital sphere, editing, digital graphics, and video installation architecture.

Қалай көрінбеу керек: Дидактикалық білім беру .MOV файлы

2013 жылы Steyerl «Қалай көрінбеу керек» деген видеосын жариялады, онда көрінбеудің бес сабағы ұсынылады. Бұл сабақтар: 1. Камераға көрінбейтін нәрсе жасау, 2. Көзге түсетін жерде көрінбеу, 3. Суретке айналып көрінбеу, 4. Жоғалып көрінбеу және 5. Суреттерден құралған әлемге бірігіп көрінбеу. Осы әдістердің көптегені мүмкін емес сияқты көрінеді. «Қалай көрінбеу керек» – оқу фильмдерін сатиралық тұрғыдан бейнелеу. Видеоның көп бөлігі бақылау және цифрлық бейнелеу мәселелеріне арналған: мысалы, қара киімдегі адамдар «пиксельдер» ретінде билейді және әуе суреттері жиі пайда болады. Осылайша, «Қалай көрінбеу керек» жоғары деңгейде бақыланатын заманда көрінбеуге үйрететін нұсқаулыққа айналады.

Ликвидиттік, Inc.

Liquidity, Inc., (2014 жылдан бастап) бейне және отыру/түрлендіру орнатылымынан тұрады. Видеода қаржы кеңесшісі болып жұмыс істеп, кейін ММА-ға ауысқан Джейсон Вудпен сұхбат, көз тартарлық мұхит толқындарының кадрлары және балаклава киген кейіпкерлердің әжуалы ауа райы болжамдары бар. Бұл бейнелер айналып тұрғанда, су мен цифрлық дәуірдегі суреттер/ақша/трендтер арасындағы метафора қалыптасады.

Күн зауыты

"Күн фабрикасы", "Желтоқсандық" сияқты, қаржы саласында жұмыс істейді. 2015 жылғы Венеция биенналесінде тұңғыш рет көрсетілген бұл бейнероликте клип-арттан жасалған адамдар көбейіп, банк үшін "жасанды күн сәулесін" тудырады. Бейнеролик бақылау және ірі қаржыны зерттейді, жарық, күн сәулесі және жылу мотивтерін пайдаланады.

Таңдалған жазбалар

Стайерл E-flux сияқты онлайн-көркемөнер журналдарына жиі үлес қосады. Ол сондай-ақ мыналарды жазды:

2007. Стайерл, Хито. «Документалдық белгісіздік», «A Prior Magazine» журналының 15-шы санында. 2009. Стайерл, Хито. «Сыни тұрғыдан қарау институты», «Көркемөнер және қазіргі заманғы сындық тәжірибе: Институционалдық сыни тұрғыдан қарауды жаңарту» кітабында. Mayflybooks/Ephemera. Редакторлары: Джеральд Рауниг және Джин Рэй. 2009. Стайерл, Хито. «Кедей бейнелерді қорғау», «E-flux» журналының 10-шы санында. 2010. Стайерл, Хито. «Сен және мен сияқты бір нәрсе», «E-flux» журналының 15-шы санында. 2012. Стайерл, Хито және Берарди, Франко. «Экранның зұлымдары». Sternberg Press. 2014. Стайерл, Хито. «Hito Steyerl: Too Much World» (Әлем тым көп). Sternberg Press. Редакторлық жұмысты Ник Айкенс жасаған. 2016. Стайерл, Хито. «Өкілдіктің ар жағы / Beyond Representation: Эсселер 1999–2009». Walther König. Редакциялаған Мариус Бабиас, үлесін қосқандар: Томас Эльзассер және Саймон Шейк. 2016. Стайерл, Хито. «Егер наның болмаса, өнер же! : Қазіргі заманғы өнер және туынды фашизмдер», «E-flux» журналының 76-шы санында. 2017. Стайерл, Хито. «Duty Free Art: Планеталық азаматтық соғыс дәуіріндегі өнер». Verso.