Жапон императорлық армиясының формасы

Кіріспе

Жапон императорлық қарулы күштерінің қызметкерлері киетін формалар.

Жапон императорлық армиясының формалары сол кездегі Жапон императорлық армиясына кеңес берген елдердің формаларына ұқсас болды.

1867 жылғы нұсқа

Бастапқыдағы форманың түсі қою көк болды, сол кездегі француз стиліне ұқсас және Америка Азамат соғысы кезіндегі Одақ армиясының түсімен саякес келді.

Мейдзи 19 1886 жылғы нұсқасы

Императорлық неміс армиясының M1842/M1856 dunkelblau формасына ұқсас Мэйдзи 19 1886 нұсқасы түйінделген көк түсті, бір көкжиекті, төмен жағалы және қалтасы жоқ болған. Ол бірдей түсті тік шалбармен және кепимен (Император гвардиясы үшін қызыл) киілетін, оның үстінде латуньнан жасалған бес қабырғалы жұлдыз болған. Франко-пруссия соғысынан кейін кепи орнына жалпақ қалпақ қойылды және туника жағасы биік болды. Офицерлердің киіміне қалталар кейіннен қосылды. Жаяу әскердің формасында қызыл түсті жаға, иық белдеулері және шалбар жолақтары болған. Желілік жаяу әскердің қалпақтарында сары жолақтар мен тігістер болған, ал Император гвардиясының жаяу әскері қызыл түспен ерекшеленген. Екі тармақтың да шалбарының тігістерінде кең қызыл жолақтар болған. Артиллерияның көк формасында сары түсті қаптамалар болған. Инженерлер үшін бөлім түсі – қоңыр, медициналық қызмет үшін – жасыл, ал көлік бөлімдері үшін – ашық көк болған. Қаржы, әкімшілік және басқа да қолдау көрсету қызметтерінің формасында ақ түсті қаптамалар болған. Толық киімге қысқа ақ қауырсынды қою көк шако (Император гвардиясы үшін қызыл) киілетін. Бірақ күнделікті және жауынгерлік бас киім сол кездегі француз кепіне ұқсас, тар тәжді ұшты қалпақ болған. Ару-талу және тропикалық ауа райында жеңіл ақ мақтадан жасалған форма қолданылған. Ыстық ауа райында көк түсті туникамен бірге ақ шалбар мен қалпаққа арналған жабын киілетін. 1906 жылға дейін ақ матадан жасалған аяқ киімдерді атқа мінбеген қызметкерлер ақ және көк формамен бірге киген. Жоғары шенді офицерлер толық киімде екі жақты ұзын туника кие алатын. Басқа да ерекшеліктеріне Австрия түйіндері (шенеуіне сәйкес алтынмен тоқылған манжеттер), белдік, алтын иық баулары және киім кепіндегі қауырсындар кірген. Күнделікті міндеттерде және жауынгерлік жағдайда барлық шендегі офицерлер қара көк дольман киетін, ол қара түспен тоқылған. 1904 жылы ол қарапайым үлгідегі қара көк туникамен ауыстырылды. Кавалерия полктері сары түсті (Император гвардиясының кавалериясы үшін қызыл) көлденең гусар стилінде тоқылған қысқа аттила жакетін киетін. Шалбар қызыл болған. Кавалерия бөлімінің түсі жасыл болды және 1905 жылы бұл түс жағалар мен шалбар жолақтарында пайда болды. Император гвардиясының басқа бөлімдері сияқты, кавалерия да қызметтік қалпақтарында қызыл жолақтармен және тігістермен ерекшеленген. Армия оркестрлері мен әскери полиция (Кенпейтай) да қызыл шалбар киетін. 1886 жылғы ереже бойынша қабылданған қара көк форма 1905 жылға дейін аз өзгерістермен сақталды. Сондықтан ол орыс-жапон соғысының алғашқы айларында киілетін. Соғыс басталғанға дейін жақында хаки жазғы формасы енгізілген, ол 1904 жылдың маусым-тамыз айларында майдан шебіндегі жаяу әскер үшін жалпы киімге айналды. Кейіннен кавалерия мен артиллерияға жаңа хаки формасы берілді, бірақ кейбір екінші саптық бөлімдер 1905 жылдың қыркүйегінде соғыс аяқталғанға дейін қара көк түсті киіп жүрді. 1904-05 жылдың қысында ауыр көк формалар қайтадан киілетін, бірақ көбінесе маскировка үшін кеңірек жазғы хаки киімдерінің астында. Ақ матадан жасалған аяқ киімдер соғыстан кейін де қараңғыланбай киілетін болды. Рус-жапон соғысынан кейін жапон армиясы барлық жағдайларда хаки формасын қабылдады – бұл түрлі-түсті парад формасынан бас тартқан алғашқы ірі армия. 1939 жылға дейін тек Император гвардиясының кавалерия эскадрильялары мен барлық бөлімдердің офицерлеріне белгілі бір салтанатты және әлеуметтік іс-шараларда түсті формаларын сақтауға рұқсат берілді.

Resembling the Imperial German Army M1842/M1856 dunkelblau uniform, the Meiji 19 1886 version tunic was the dark blue, single breasted, had a low standing collar and no pockets. It was worn with matching straight trousers and a kepi (red for Imperial Guard) on which was worn a brass five point star. After the Franco Prussian War the kepi was replaced with a flat topped peaked cap and the tunic collar became higher. Pockets were added to officers' tunics late in its issue. Infantry uniforms had red facings on tunic collars, shoulder straps and trouser stripes. Line infantry had yellow bands and piping on their caps while the infantry of the Imperial Guard were distinguished by red. Trouser seams for both branches of the infantry had wide red stripes. Artillery had yellow facings on their dark blue uniforms. The branch colour for engineers was dark brown, green for medical and light blue for transport units. Finance, administration and other support services had white facings. A dark blue shako (red for Imperial Guard units) with a short white plume was worn for full dress. The ordinary duty and active service headdress was however a form of peaked cap with a narrow crown, somewhat resembling the French kepi of the period. A lightweight white cotton uniform was used for fatigue duties and tropical wear. In hot weather white trousers and cap covers were worn with the dark blue tunics. White canvas leggings were worn by non mounted personnel with both white and blue uniforms until 1906. Senior officers could wear a longer, double breasted version of the tunic in full dress. Other features included elaborate Austrian knots (gold braiding on the cuffs according to rank), waist sashes, gold shoulder cords and plumes on the dress kepi. For ordinary duties and active service officers of all ranks wore dark blue dolmans braided in black. In 1904 this was replaced by a dark blue tunic of simpler pattern. Cavalry regiments wore a short attila jacket with transverse hussar style braiding in yellow (red for the cavalry of the Imperial Guard). Breeches were red. The cavalry branch colour was green and in 1905 this colour appeared on both collars and breeches stripes. As with the other branches of the Imperial Guard, the cavalry were distinguished by red bands and piping on their service caps. Red trousers were also worn by army bands and by the Military Police (Kenpeitai). The dark blue uniform adopted under the 1886 Regulations was retained with only minor modifications until 1905. As such it was worn during the early months of the Russo Japanese War. A khaki summer uniform had been introduced shortly before the outbreak of war and this became general issue for front line infantry during June–August 1904. Cavalry and artillery were subsequently issued with the new khaki uniform but some second line units continued to wear dark blue until the end of the War in September 1905. During the winter of 1904 05 the heavier blue uniforms were again worn but often under the loose fitting summer khaki drill for camouflage. The white canvas leggings continued to be worn without darkening, until after the war. Following the Russo Japanese War the Japanese Army adopted khaki for all occasions – the first major army to discard colourful parade dress. Only the cavalry squadrons of the Imperial Guard and officers of all branches were authorized to retain their coloured uniforms for certain ceremonial and social occasions, until 1939.

1904 жылы әскери боксшы

Бұл 1886 жылғы форманың қысқа жакеті бар хаки мақтадан жасалған нұсқасы еді. Алғаш рет 1900 жылы жұмыс киімі ретінде пайда болған, 1904 жылы ыстық ауа райына арналған форма ретінде қолданыла бастады, себебі әскерлерге ақ формаларын хаки түсіне бояу туралы бұйрық берілді. Орыс-жапон соғысының басында хаки матадан тігілген киімнің қара көк түске қарағанда тиімділігі анық байқалды және ол қолда бар болғанда, әскерлерге кеңінен таратылды. 1906 жылы хаки сержден жасалған суық ауа райына арналған форма мен жамылғы да қабылданды.

Мэйдзи 38 (1906)

Мэйдзи 38 1906 жылы әскер үшін алғашқы толық хаки түсті форма ретінде таныстырылды. Бұл форма кейінгі 45-ші үлгідегі формаға өте ұқсас, бірақ Мэйдзи 38-дің жеңі нағыз манжетке ие болса, 45-ші үлгіде манжет жалған болды. Сонымен қатар, Мэйдзи 38 Мэйдзи 19 стиліндегі түймелермен жасалды, ал 45-ші үлгіде жаңа үлгідегі мыс түймелер қолданылатын болды. Күнделікті киім әлі де көк түсте шығарылды.

1911 (45 Шики-Гун-и)

1911 жылғы немесе 45 типті форма Мэйдзи 38 формасын, одан да жақсартылған нұсқасы ретінде алмастырды. T45 хаки түсті нұсқасы (батыста хаки деп аталған, бірақ шындығында сарғыш қоңыр түс, Охр деп аталады) көк түсті форманың нұсқасы болды. Жаңа, жалпақ қалпақтың үстінде қызыл жолақ, жеңіл киімнің жағасында қызыл, үшкір ұшты жапсырмалар, ал иықтарында шенді көрсету үшін қызыл иық белдеулері (қарсы беттегі суретке қараңыз) болды. Форма қысқа мақтадан, ал жазға жеңіл матадан тігілді.

Kai 45 типті

45 типті форма 1918 жылы Kai 45 типті форма ретінде жаңартылды. "Kai" термині бастапқы 45 типті форманың өзге түрі екенін көрсетеді. Бұл өлшемдерін өзгерту болды. Кейіннен материалды ауыстыру және формадағы қызыл жолақты жою өзгерістері енгізілді. Сонымен қатар, әскерлерге шендерді тігудің қажеті болмауы үшін иыққа бекітілетін шендер қосылды, олар оларды алмастыру немесе жоғарылау кезінде ауыстыра алатын болды. Бұл формалар 1930 жылдарға дейін, жаңа 5 типті формамен бірге қолданыста болды.

5-түрі

Шоуа типті 5, сонымен қатар М90 немесе 2590 немесе 1930 жылғы форма деп те аталады, негізінен 45 типті форма болған, бірақ барлық шендегілер үшін туникаға ішкі кеуде қалталары мен жиекті қалта жапқыштары қосылды. Бұл формада 45 типті формада болмаған арқа тігісі де болды, бұл материалды үнемдеу мақсатында жасалған, сондай-ақ бұрынғы өлшеу жүйесі емес, жаңадан қабылданған метрикалық өлшемдерге сәйкес тігілді. Сонымен қатар, тік шалбар кейінірек жүннен оралған спиральды және таспалы киізбен толықтырылған шалбармен ауыстырылды.

M98 (98 Шики-Гун-и)

M98 (1938) - M90 формасының тағы бір жетілдірілген нұсқасы. Бір жапырақты туника (98 Shiki Gun i) тік және төмен түсетін жағасы, алдыңғы жағында бес түйме және екі немесе көбінесе төрт ішкі қалтасы (өндірушіге байланысты) бар. Ұзын шалбар немесе шалбар (бусё ко) стандартты түрде киілетін, сонымен қатар путе (кья хан) және таспалармен толықтырылатын. Жылқы әскерлерінен басқа (шайма мен биік былғары бут кигендер) барлық әскерлер бұл форманы жылқы терісінен, шошқа терісінен немесе былғарыдан жасалған тобық бутпен киетін. Бут (amiage gutu) металл қапшықтары бар қатаң былғары табанмен немесе резеңке табанмен және резеңке қапшықтармен жасалған. Қызметтен тыс уақытта әскерлер таби кие алатын. Туниканың астына жағасы жоқ жүн немесе мақтадан жасалған ақ, сұр немесе ашық жасыл түсті жейде (бушо жю хан) киілетін. Бұл жейдеде бір немесе екі жапсырмалы кеуде қалтасы бар, көбінесе сол жақ кеудеде бір ғана қалтасы болған. Ыстық климатта тұрақ және төмен түсетін жағасы бар, екі кеуде қалтасы бар мақтадан жасалған хаки түсті жейде туникамен немесе туникасыз киілуі мүмкін. Жазық шапкасы матадан жасалған далалық шапкамен (Ряку бу) ауыстырылды. Бастапқыда хаки түстес, кейіннен сұр жасылдан қою жасылға дейінгі әр түрлі жасыл түстерде шығарылды. Шапка көбінесе шыңмен қапталған және төрт мата тікбұрыштың тігілімінен жасалған мойын қорғағышымен (Бу тара) бірге киілуі мүмкін, ол күннен қорғану үшін төменгі жағына ілінетін.

3-түрі (3 Шики-Гун-и)

3-тип 1943 жылы енгізілді және 98-типке ұқсас болды, бірақ арзан материалдардан жасалған. Сапындағы әскерилерге арналған 3-типті формалар тек 3 өлшем нұсқасынан тұрды, ал 98-типте 6 өлшем нұсқасы болған. 3-типті шалбарлар белден төмен кесілген, ал бекіту ілгегінің орнына жоғары жағына түйме қойылды. Оған қоса, офицерлердің шенін – рота командирі, майдан командирі немесе жалпы офицер екенін көрсету үшін, жеңнің үстінде немесе оның үстінде қара қоңыр өрімнен жасалған 1, 2 немесе 3 жолақты белгілер қайта енгізілді. Ол түрлі жасыл түстерде шығарылды. Офицерлер форманың жеңін ақ немесе ашық жасыл көйлек үстінен, қара немесе жасыл галстукпен немесе одан тыс кие алатын болды.

Офицерлік киімдер

Офицерлерге әдетте форма берілмейтін, сондықтан олар өздері сатып алуға мәжбүр болған. Осының салдарынан формаларының түсі, текстурасы және ұсақ бөлшектері әртүрлі болды. Форма түстері қоңырдан (бұл өзгертілген ескі үлгі, ол Шоуа 13 жылғы ережелерден ((昭和13年制式) кезеңінен) кейін пайда болды) қара жасылға дейін ауысты. Жағалары биік және қатаң, ал материалдары жоғары сапалы болды. Жоғары шенді офицерлер көк және М90 формасының қос жақты нұсқасын сатып алып кие алатын. Барлық шендер M98 формасының бір жақты нұсқасын киді. Офицерлер M98 формасымен бірге тура шалбар киіп, кейіннен ақ немесе күлгін жасыл көйлек үстінен жағасы ашық туника кие алатын.

Қызметші шапқышы

Қызметтік бас киім 1880 жылдардан бастап 1930 жылдарға дейін жапон армиясының негізгі бас киімі болды. 1886 жылғы немесе Мейдзи 19 жылғы үлгіде қара көк түсті тәж және бөлімшеге байланысты түрлі түсті жолақтар болды. Қарапайым жаяу әскер сары жолақтарды, ал Императорлық гвардия қызыл жолақтарды алды. 45-ші үлгідегі зәйтүн түсті қызметтік бас киім АҚШ армиясының бас киіміне ұқсас пішіндес, бірақ кішірек, жалпақ тәжді және қысқарақ иінтірегі бар. Қызыл түтікше тәждің сыртқы жиегі бойымен өтеді, ал басқа байлайтын лентаның ені 1 1/2 дюймдік қызыл матадан жасалған. Қызыл жолақтың алдында алтын жұлдыз орналасқан. Императорлық гвардияның қызметтік бас киімінде жұлдыздың астында жартылай шеңбер пішіндес жапырақтардан жасалған гүл шоғыры бар. Иінтірек және мойынға байлайтын белдік қара былғарыдан жасалған стандартты әскери үлгіде.

Өріс шегі

Ряку бу ((略帽) - матадан жасалған далалық бас киім. Алғашқыда хаки түсте шығарылған, кейіннен сұр жасылдан қою жасылға дейінгі әртүрлі жасыл түстерде де жасалды. Бұл бас киім негізінен шыңды қаптал шапка болып келді және күннен қорғану үшін төрт мата тікбұрыштан жасалған мойын қорғағышымен (Бу тара) бірге тағылуы мүмкін, ол төменгі жағына ілінетін. Артындағы төрт тесіктен өтетін реттегіш бау орнатылған. Сонымен қатар, 30-шы жылдары тоқылған матадан жасалған (Ersatz) бас киім пайда болды, олар көбінесе Қытайда қолданылды. 40-шы жылдары олар қолданыстан шықты.

Металл қалқандар

Адриандық қақпақ – Көптеген елдердегідей, IJA француздық Адриандық қақпақты қабылдады және өндірді. IJA-ның Адриан нұсқасы француз нұсқасынан айырмашылығы, бір бөліктен жасалған қақпақ болды. Сонымен қатар, IJA Адриан самурай кабутосының бекіткіштеріне ұқсас байламды иек таңғышымен жабдықталған. Кейінгі нұсқаларда қақпақтың алдында жұлдыз белгісі болды. Сондай-ақ, қақпақтың үстіңгі жағында жұлдыз тәрізді тежеу тесігі болды. "Сакура" қақпағы – IJA Адрианның одан әрі жетілдірілген түрі. Онда сакура пішіндес желдеткіш қақпағы болды, ол жауынгерлердің басына су мен кірдің енуін болдырмау үшін желдеткіш тесіктерінің үстінде орналасқан. 90 типті – Адриандық қақпақ кейіннен 90 типті деп аталатын жапондық қақпақпен (1930) алмастырылды. Ол ресми түрде тецубо (темір бас киім) деп аталса да, әскерлер тецукабуто ("темір қақпақ") деп атады. Ол дөңгелек пішіндес, барлық жағынан қысқа шығыңқы жиегі бар (парашютшілер нұсқасының алдында ғана қысқа жиегі болды). Бұл қақпақ жіңішке, сапасы төмен хром-молибден болаттан жасалған, олардың көпшілігі өте жұқа болып, оқтырмалармен және/немесе оқпен оңай тесіледі. Алдыңғы жағына жұлдыз (немесе IJN үшін якорь) дәнекерленген, ал қақпақ пен жұлдыз горчица түсті хакимен боялған. Кейде қыста оларды ақтап тастайтын. Қоңыр, хаки немесе зәйтүн жасыл түсті, екі қабатты, талшық арматурасы бар зығырдан жасалған қаптамасы болды, ал алдыңғы жағында сары жұлдыз тігілген. Қақпақ басқа бекітілуі үшін кабуто самурай қақпағының иек таңғыштарынан алынған күрделі иек таңғыш жиынтығы қолданылды. Оны кері бұрылған далалық бас киімнің үстіне де киюге болады. Камуфляждық торлар, әсіресе Оңтүстік театр мен Тынық мұхиты аралдарындағы науқандарда, қақпақтың үстінде кеңінен қолданылды.

Киім-кешек

IJA хаки түстегі бір жапырақты плащтар, пальтолар, плащтар және капотты жауын-шашын жамылғыларын шығарды. Юбан / Ішкі киім – Юбан – солдаттың киім нысаны, олар солдаттың киімі мен шалбарының астына киілетін. Юбан әскер ережелері бойынша стандартты киіммен бірге киілетін. Бастапқыда ақ мақтадан жасалған юбандар шығарылды, бірақ кейін ақ хаки (көңілді) түсті киім қабылданғанда, олар жұмыс киімдері ретінде бейімделді. Тынық мұхиты соғысының соңында ақ киімнің зәйтүн жасыл түрі шығарылды. Жылуға қарсы юбан 3/4 жеңді және жағалы болып қабылданды. Bousyo i / Tropical – M98 сияқты тропикалық мақтадан жасалған киім бастапқыда қоңыр немесе ашық хаки түстерінде болды, бірақ кейін Тынық мұхиты соғысында орташа және қою жасыл түстерде шығарылды. Онда ашық жағалар, қолтық астындағы жақтаулы бүйірлік тесіктер және жапырақшалары бар ішкі қалталар болды. Шалбарлар толық ұзындығында, 3/4 ұзындығында немесе кең шалбар стилінде болуы мүмкін. Тынық мұхиты аралдарындағы әскерлер әдетте үш алдыңғы түймесі бар, 3/4 жеңі бар жеңіл мақтадан жасалған көйлекпен және тізеге дейін шорты киетін. Офицерлер жасыл шалбармен бірге қысқа немесе ұзын жеңді жеңіл ақ (немесе сүттей ақ) тропикалық көйлек киетін, ал жасыл тропикалық киім киген кезде көйлек жағасын сыртқа шығарып, киім жағасынан жоғары киетін. Kessenfuku (決戦服 /戦時服) – 1945 жылы енгізілген kessenfuku үй аралдарын егер басқыншылық болса қорғауға арналған. Ол екі жасырын кеуде қалтасы бар белге дейін жететін жакеттен және екі ішкі қалтадан тұрады. Оның жағасы бүктеліп түсетін, ал шынтақтары күшейтілген. Дайындауда арзан материалдар қолданылды, материал мен түстердің көптеген түрлері болды. Қысқы және жаздық үлгілері шығарылды. Императорлық гвардия – 1939 жылға дейін Императорлық гвардияның кавалериясы француз стиліндегі парадтық киім киіп жүрді, ол қою көк түсті киімнен, қызыл Brandenburg өрімінен, қызыл кепиден және қызыл шалбардан тұратын. Қызыл кепидің түбі ақ, ал төбесі қызыл болды. Қызметтен тыс уақытта мүшелер қара түсті 5 қатарлы мохерден тігілген қою көк түсті киім және әр тігісінен қызыл жолақпен қара көк шалбар киетін. 1904-1905 жылдардағы орыс-жапон соғысынан кейін жапон армиясы хакиді қабылдамас бұрын, ыстық ауа райында барлық ақ зығыр киім киілетін. Императорлық гвардияның жаяу әскері 1905 жылға дейін парад және қызмет киімдері үшін ақ аяқ киіммен қою көк киім киетін. Ол желілік жаяу әскерден қызыл жолақпен және қызыл түсті (сары емес) қызметтік шапкамен ерекшеленді. Хаки киімді қабылдағаннан кейін гвардиялық жаяу әскері оны барлық жағдайда киетін. Әскери қызметте негізгі армия киімі киілетін. Ол хризантемамен немесе гүлдестедегі жұлдызбен бірге киілетін.

The IJA issued single breasted cloaks, over coats, capes and raincoats with hoods in khaki. Jyuban/Underwear – Jyuban are a part of the soldier's uniform as they were to be worn under the soldier's tunic and trousers. Jyuban were worn under the standard uniform as part of army regulation. White cotton jyuban were initially issued but then when a light khaki (tan) was adopted, they were adapted as a work uniform. An olive green version of the white fatigues was issued late in the Pacific War. An anti heat jyuban was adopted and featured 3/4 sleeves and a collar. Bousyo i/Tropical – The tropical cotton uniform, a design similar to the M98, was initially available in tan or light khaki, but was superseded later in the Pacific War by versions in medium to dark green. It featured open collars, buttoned side vent flaps below the armpits, and pleated patch or internal pockets with flaps. Trousers could be full length, 3/4 length, or a loose fitting breeches style pantaloon. Troops in the Pacific islands usually wore knee length shorts with a lightweight cotton shirt which had three front buttons, 3/4 length sleeves and patch breast pockets with flaps. Officers wore a short or long sleeved lightweight white (or off white) tropical shirt with the green trousers, and when they wore the green tropical tunic they usually wore the shirt collar outside and over the tunic collar. Kessenfuku (決戦服/戦時服 (Decisive battle uniform) – Introduced in 1945 the kessenfuku was meant for use defending the home islands if and when invaded. It consisted of a waist length jacket with two hidden slash breast pockets, and two internal pockets with flaps. It also had a fold down collar and reinforced elbows. Cheaper materials were used in fabrication with many variations in material and color. Both winter and summer weight variants were produced. Imperial Guard – Until 1939 the Cavalry of the Imperial Guard wore a French style parade uniform consisting of a dark blue tunic with red Brandenburg braiding, a red kepi and red breeches. The red kepi had a white plume with a red base. Off duty members wore a dark blue tunic with 5 rows of black mohair froggings and dark blue breeches with a red stripe down each seam. Prior to the general adoption of khaki by the Japanese Army after the Russo Japanese War of 1904–1905, an all white linen uniform had been worn in hot weather. The Infantry of the Imperial Guard wore a dark blue uniform with white leggings for both parade and service wear until 1905. It was distinguished from that of the line infantry by a red band and piping on the peaked service cap (instead of yellow). Following the adoption of a khaki service dress the Guard Infantry wore this on all occasions. In the field the army's basic uniform was worn. It was worn with either a chrysanthemum or a star in a wreath.

Қосымша құралдар

Сеннинбари – бұл 1000 тігіспен жасалған қызыл белбеу, униформаның беліне тағатын. Олар сәттілік әкеліп, батылдық сыйлап, киген адамды оқтан сақтайды деп сенген. Хачимаки (鉢巻) – жапон мәдениетінде кең таралған, әдетте қызыл немесе ақ матадан тігілген бас киім (бандана), оны киген адамның қайраттылығы мен күш-жігерінің символы ретінде тағады. Шин гунто (新軍刀, "Жаңа әскер қылы") – 1935-1945 жылдар аралығында Жапон Императорлық Армиясы қолданған қару және шендік белгі.