Робин Гуд және Херефорд Епископы: Аңыз бен тарих

Кіріспе

Херефорд епискобы Робин Гуд жырларындағы кейіпкер. Ол көбінесе Робин мен оның серіктері тонаған, бай және ашкөз дін қызметкері болып бейнеленеді.

Тарих

Персонаж алғаш рет осы атпен "Робин Гуд және Херефорд епискобы" балладасында пайда болады. Ең көне сақталған мәтін 1670 жылдарға жататын Форрестер қолжазбасында (Британ кітапханасының MS 71158 қоры) сақталған. Кейінгі басылған нұсқаларға сүйене отырып, Фрэнсис Джеймс Чайлд осы туындыны Child Ballad 144 ретінде жинақтады. Әнде Робин Гуд пен оның серіктері қойшылар кейпіне кіріп, Херефорд епискобының өтетін жерінен бұғыны аң аулайды. Епископ оларды тауып, Ричард патшаның алдына жеткізілетінін айтып, кешірім беруден бас тартады. Робин өзінің қуанышпен толы серіктерін шақырып, олар епископты тұтқындап, оны заңсыздықпен тойға "құн төлеуге" және олар үшін мисса айтуға мәжбүр етеді. Чайлд оны "он жетінші ғасырдың көптеген жарияланған жырлардан әлдеқайда жоғары" деп бағалаған. Херефорд епискобы келесі Child Ballad – "Робин Гуд және Королева Кэтрин" балладасында да пайда болады, онда ол бұрынғы оқиғаны еске түсіріп, Робинге садақ тартыс сайысында тіккеннен бас тартады. Ғалым Стивен Найт балладалардағы кейіпкердің прототипі ретінде танылған Херефордтың бірнеше тарихи епископтары бар екенін атап өтеді. Ол 1317-1327 жылдары епископ болған Адам Орлтонға ұқсауы мүмкін, ол Англияның Эдуард II-сінің қарсыласы болған және Эдуард III билігінде өте жақтырылмаған. Ол сол кездегі танымал тұлға еді. Робин Гуд балладаларының ең алғашқы нұсқалары 14 ғасырда пайда болған. Тағы бір болжам бойынша, ол 1240-1268 жылдары Херефорд епискобы болған, өте жемқор репутациясы бар Питер Айгебланш болуы мүмкін. Алайда, ол 14 ғасырда көпшілікке онша таныс болмаған. Балладада биліктегі патша Ричард деп көрсетілгендіктен, 1186 жылдан 1198 жылға дейін қызмет еткен замандас епископ Уильям де Вере де қарастырылған, бірақ Найт бұл мүмкін емес деп санайды. Херефорд епискобы Ховард Пайлдың ортағасырлық балладаларға негізделген "Робин Гудтың керемет оқиғалары" (1883) атты әсерлі балалар кітабында да кездеседі. "Қуанышпен толы серіктер" оны ұрлап, сэр Ричард Лидің қарызын төлейді. Кейіннен ол Алан Дэйлдің сүйіктісін оның қаламаған күйеуіне үйлендіруге дайындалады, бірақ Робин бұл оқиғаға араласады. Ол садақ тартыс сайысы сахнасында да пайда болады, онда королева (осы жерде Элеонора Аквитандық) оның Робинге тіккеннен бас тартуын оның ашкөздігіне, емес, ставка жасаудың дұрыс болмауына байланысты деп санайды. Херефорд епискобы аниме сериалында – "Робин Гуд no Дайбокен" (дауыстаған Юу Шимака) пайда болады, ол Нотингемнің ашкөз епискобы және Барон Алвиннің (басты қарсыластың) одақтасы ретінде бейнеленеді, ол Мариан Ланкастерді Ланкастер әулетінің байлығы үшін қалайды; алайда, ол кейіннен баронға қарсы сатқындық жасайды және Робин мен оның достарына оның тұрақсыз басшылығын құлатуға қосылады. 1991 жылғы "Робин Гуд: Ұрылар ханзадасы" фильмінде Херефорд епискобының рөлін Гарольд Инносент ойнады. Бұл нұсқада ол шерифті қолдайтын және Робиннің әкесінің шайтанға табынушы екенін Робинге айтатын жемқор дін қызметкері ретінде бейнеленеді. Бұл Тук бауырластың епископтың жемқорлығы мен екіжүзділігіне ашуланып, оны терезеден құлатып өлтіруімен аяқталады.

The character first appears by this name in the ballad "Robin Hood and the Bishop of Hereford". The earliest surviving text is in the Forresters manuscript (British Library Add MS 71158), which dates to the 1670s. Relying on later printed versions, Francis James Child collected the work as Child Ballad 144. In the song, Robin Hood and some of his men, disguised as shepherds, poach a deer in an area where they know the Bishop of Hereford will pass through. Finding them, the Bishop threatens to bring them before King Richard, and refuses to grant them pardon. Robin summons his Merry Men, who capture the Bishop and force him to "pay for" a feast with the outlaws and to sing a mass for them. Child regarded it as "far superior to most of the seventeenth century broadsides". The Bishop of Hereford appears in the subsequent Child Ballad, "Robin Hood and Queen Katherine", in which he refers to the action in the previous work and refuses to bet on Robin in an archery contest. Scholar Stephen Knight notes that there are multiple historical Bishops of Hereford who have been suggested as a model for the character in the ballads. He may have been based on Adam Orleton, Bishop from 1317 to 1327, an antagonist of Edward II of England who became very unpopular during the reign of Edward III. He was a well known figure at the time the earliest Robin Hood ballads likely developed in the 14th century. Another suggestion is the famously corrupt Peter of Aigueblanche, Bishop of Hereford from 1240 to 1268. However, he would have been much less well known in the 14th century. As the ballad identifies the sitting king as Richard, the contemporary bishop William de Vere, in office from 1186 until his death in 1198, has also been suggested, but Knight regards this as unlikely. The Bishop of Hereford appears in Howard Pyle's influential children's book The Merry Adventures of Robin Hood (1883), based on the medieval ballads. The Merry Men rob him to pay Sir Richard at the Lee's debt. Later, he is scheduled to perform the marriage of Alan a Dale's sweetheart to her unwanted wooer, until Robin intervenes. He also appears in the archery contest scene, where the Queen (here Eleanor of Aquitaine) attributes his refusal to bet on Robin more to greed than to the impropriety of his betting. The Hereford Bishop appears in the anime series Robin Hood no Daibōken voiced by Yuu Shimaka, and is portrayed as a greedy bishop of Nottingham and ally to Baron Alwyn (the main antagonist) who desires Marian Lancaster for the Lancaster's wealth; however, he later betrays the Baron near the end and joins with Robin and his friends to overthrow his unstable leader. The role of the Bishop of Hereford was played by Harold Innocent in the 1991 film Robin Hood: Prince of Thieves. In this version, he is depicted as a corrupt clergyman who supports the Sheriff and insists to Robin that the latter's father admitted to being a devil worshiper. This culminates in Friar Tuck, disgusted and enraged at the Bishop's corruption and hypocrisy, shoving him out of a window to his death.