Кіріспе

Швед ғалымы және профессоры Якоб Аксельссон Линдблом (27 шілде 1746 – 15 ақпан 1819) – 1805 жылдан 1819 жылға дейін Уппсала архиепискобы қызметін атқарған швед ғалымы және профессоры.

Өмірбаян

Аксельсон Линдблом Эстергётландтағы Скеда қаласында дін қызметкерінің ұлы болып дүниеге келді. Орта білімін Линчепинг гимназиясында алып, 1763 жылы Уппсала университетіне қабылданды. Ол филолог Йохан Иуэ және латинист Петрус Экерманның (1696–1783) шәкірті болды, ол сонымен қатар студенттік қоғам «Эстгота ұлты» (Уппсала) инспекторы да болған. 1764 жылдан 1766 жылға дейін Ливониядағы ақсүйек отбасының тәрбиешісі болып жұмыс істеді, содан кейін Уппсалаға оралып, 1770 жылы магистр дәрежесін аяқтады. Университет кітапханасында доцент және кітапханашы болып жұмыс істегеннен кейін, 1779 жылы ерекше профессор атанды және 1781 жылы оның ұстазы Йохан Иуэ қайтыс болғаннан кейін Скиттеан шешендік және саясаттану профессоры болып тағайындалды. Аксельсон Линдблом «Рим әдебиетінің тарихы» (Illustriores linguæ Romanæ critici) атты еңбегін жариялады және Иуэмен бірлесіп «Lexicon Latino Svecanum» сөздігін жасады, оны ол 1790 жылы аяқтады. Ол тарихи, әдеби және басқа да тақырыптар бойынша көптеген жариялымдар жасады, бірақ ғылыми еңбектерінде ерекше жаңалықтар жоқ деп есептеледі. Аксельсон Линдблом король Густав III-нің ізетін тудырған тұлғасы болды, ол оны 1786 жылғы желтоқсанда Линчепинг епископы етіп тағайындады, оның бұрын дінге қатысты рәсімдерден өтпегендігіне қарамастан, бұл мәселе тағайындалғаннан кейін бірнеше күн өткен соң шешілді. Епископ ретінде ол Уппсала архиепископы болған Уно фон Тройлдың орнын басты, ал 1805 жылы фон Тройлдың орнын Уппсала архиепископы лауазымына ие болды, бұл тағайындама оны университет проканцлері де етті. 1809 жылы Швед академиясының мүшесі болып сайланды, ал 1818 жылы Серафим орденінің рыцарі атағымен марапатталды. Оның балалары Линдерскёльд фамилиясын алып, дворян титулына ие болды.

Басқа дереккөздер

Nordisk familjebok, том 16 (1912), col. 588f (швед тілінде)