Кіріспе

Америкалық жазушы (1956–2022)

Терранс Алан Тичаут (6 ақпан 1956 – 13 қаңтар 2022) – американдық автор, сыншы, биограф, драматург, сахналық режиссер және либреттошы. Ол The Wall Street Journal газетінің драмалық сыншысы, Commentary журналының тәуелсіз сыншысы және The Wall Street Journal газетінде екі апта сайын жарық көрген АҚШ өнері туралы "Sightings" айдарының авторы болды. Ол About Last Night желілік блогында және The New York Times және National Review сияқты көптеген журналдар мен газеттерде өнер туралы жазды. 2017 жылдың қыркүйегінен 2021 жылдың желтоқсанына дейін Америка театр журналы ұйымдастырған АҚШ театры туралы ай сайынғы подкаст – Three on the Aisle бағдарламасының екі жүргізушісі болды.

Театр

"Сатчмо в Уолдорфе" – Луи Армстронг және оның менеджері Джо Глейзер туралы Терри Тишоуттың бір актерлік екі кейіпкерлі пьесасы, 15 қыркүйек 2011 жылы Флорида штатының Орландо қаласында Орландо Шекспир театрының Манделл театрында тұңғыш рет қойылды. "Сатчмо в Уолдорфе" пьесасының кеңейтілген, қайта жөнделген нұсқасында Майлз Дэвис та қысқаша сомдалды, ол 2012 жылдың тамызында Массачусетс штатының Ленокс қаласындағы Шекспир және компаниясы театрында сахналанды, онда Джон Дуглас Томпсон Армстронг, Глейзер және Дэвис рөлдерін ойнады. 2012 жылдың қазанында Нью-Хейвендегі Лонг Уорф театрына, ал 2012 жылдың қарашасында Филадельфиядағы Вилма театрына көшірілген қойылымды Гордон Эдельштейн қойды. "Нью-Йорк Таймс" газетінде жазылғандай: "Пьесаны сынға алу – бір нәрсе, ал пьеса жазу – мүлдем басқа. The Wall Street Journal газетінің драма сыншысы Терри Тишоут, осы рөлдерді ауыстыруды өзінің алғашқы пьесасында өте оңай етіп көрсетеді. Мырза Тишоут қиял мен шындықтан құралған театр туындысын жасауда үлкен жұмыс жасады". 2014 жылдың 4 наурызында "Сатчмо" пьесасы Бродвейден тыс, Нью-Йорк қаласының "Вестсайд" театрына көшірілді. Ол 18 алдын ала көрсетілімнен және 136 қойылымнан кейін 2014 жылдың 29 маусымында жабылды. The New Yorker журналында былай делінген: "Тишоут, Томпсон және режиссер Гордон Эдельштейн бірлесіп ерекше бай және күрделі мінездеме жасайды. Шоу трубашының 35 жылдан астам уақыт бойы мафиямен байланысқан еврей менеджері Джо Глейзермен қарым-қатынасына арналған. Томпсон екі жігіттің де бейнесін шебер сомдайды, сонымен қатар Майлз Дэвистің қорқынышты бейнесін де көрсетеді, бұл өте әсерлі орындау". Томпсон 2013–14 жылғы "Outer Critics Circle" сыйлығы мен "Drama Desk" сыйлығын "Ең үздік жеке орындау" номинациясы бойынша жеңіп алды. Ол 2015 жылдың мамырында Беверли-Хиллстегі Уоллис Анненберг сахналық өнер орталығында, Чикагодағы Корт театрында, Колорадо-Спрингс театрында, Палм-Бич драмалық жұмыстарында, Портсмут, Нью-Гэмпширде және Сан-Францискодағы Американдық консерватория театрында 2015–16 маусымында қойылды. Ол 2016–17 маусымында Луизиана штатының Батон-Руж қаласындағы New Venture Theatre, Орегон штатының Портленд қаласындағы Triangle Productions, Калифорния штатының Сакраменто қаласындағы B Street Theatre және Вашингтонның Mosaic Theater Company компаниясымен сахналанды. Palm Beach Dramaworks қойылымын режиссер ретінде кәсіби дебютін жасаған Тишоут қойды. 2018 жылдың 24 ақпанында "Сатчмо" Хьюстонның Аллей театрында Тишоуттың режиссерлігімен ашылды және 2018 жылдың 18 наурызына дейін жалғасты, оны Джером Престон Бейтс орындады. Тишоуттың екінші пьесасы, "Билли және мен", Уильям Инге мен Теннеси Уильямстың қарым-қатынасы туралы төрт кейіпкерлі үш актерлік пьеса, 2017 жылдың 8 желтоқсанында Флорида штатының Батыс Палм-Бич қаласындағы Палм-Бич драмалық жұмыстарында тұңғыш рет қойылды.

Либретти

Тейшут сонымен қатар Пол Моравектің үш операсының либреттоларын жазды: «Хат» – В. Сомерсет Моэмнің 1927 жылғы пьесасына негізделген опера, алғаш рет 2009 жылдың 25 шілдесінде Санта-Фе операсы сахнасында көрсетілді; «Рус биі» – Ігор Стравинскийдің «Бастапқы рәсім» шығармасының жасалуы туралы бір акті сахна артындағы комедия, алғаш рет 2011 жылдың 28 сәуірінде Филадельфияның Орталық қалалық опера театрында көрсетілді; және «Патшаның адамы» – Бенджамин Франклин мен оның заңды емес ұлы Уильям туралы «Рус биі» операсымен бірге 2013 жылдың 11 қазанында Луисвилдің Кентукки операсы көрсеткен бір акті туынды. Бұдан басқа, Тейшут Моравектің «Музыка, оян!» кантатасының либреттосын жазды, ол 2016 жылдың 16 сәуірінде Ролинс колледжінде Бах фестивалі қоғамы (Флорида, Винтер Парк) тарапынан орындалды.

Басқа жұмыстар

Тейшут Пол Тейлордың «Жеке домен: Автобиографиясы» (1999, University of Pittsburgh Press), Элейн Дандидің «Дад авокадо» (2007, New York Review Books Classics), Уильям Бейлидің «Уильям Бейли на холсте» (2007, Бетти Кьюнингэм галереясы) және Ричард Старктің «Flashfire және Firebreak» (2011, Чикаго университеті баспасы) кітаптарына алғы сөздер жазды, сондай-ақ «Джаздың Оксфорд серіктесі» (2000, Оксфорд университеті баспасы), «Field Tested Books» (2008, Coudal Partners) және Роберт Готтлибтің «Reading Dance» (2008, Pantheon) кітаптарына материалдар ұсынды. Ол Мира Банктің «Соңғы би» (2002) және Дебора Новактың «Стивен Карас: Оларды билейтіндей көріңіз» (2011) атты екі деректі фильміне де қатысты. Teachout Луи Армстронг, Джин Крупа және Оскар Петерсонның жазбаларына түсіндірмелер жазып, оларды «Джаз: Смитсонов антологиясы» (2011) жинағына қосты, сондай-ақ джаз музыканттары Каррин Аллисон, Джин Бертончини, Руби Брафф және Эллис Ларкинс, Джулия Доллисон, Джим Фергюсон, Роджер Келлауэй, Диана Кралл, Джо Муни, Мариан Макпартленд, Майк Метень, Мария Шнайдер, Кендра Шенк және Лучиана Суза, поп-джаз тобы Lascivious Biddies, блюграсс тобы Nickel Creek, Алек Уайлдер Октеті, классикалық ансамбльдер Chanticleer және Trio Solisti, сондай-ақ «Hands on a Hardbody» мюзиклының түпнұсқалық актерлік құрамына арналған CD-лерге сыртқы материалдар жазды.

Саясат

Нью-Йорк Таймс Тейшутты «Уильям Ф. Бакли-младший және Норман Подхорецтің ізбасары» болған консерватор ретінде сипаттады, бірақ ол өзінің саяси көзқарастары өз сынына тікелей әсер етуі керек деп ойлаған жоқ. The Nation журналында жазған Джит Хир Тейшут туралы былай деді: «Ол National Review журналында жұмысын бастады, бірақ ақырында консерватизмнің көбірек философиялық және саяси емес бағытын қабылдады. Оның еңбектері кең аудиторияға арналған және оңшыл саяси дискурстың басымдығын құрайтын либералдық шақырулардан бас тартты». Ол Тейшутты «Ешқашан Трампты қолдамайтын консерватор» деп сипаттады, оның сенімдері дәстүрлі және әлемдік болды.

Жеке өмір және өлім

2005 жылы Тейшут жүрек жеткіліксіздігімен ауырады. Ол Манхэттеннің жоғарғы бөлігінде тұрды. 2021 жылдың маусым айында ол Шерил Муллиганмен қарым-қатынас бастады. Тейшут 2022 жылдың 13 қаңтарында 65 жасында Нью-Йорк штатының Смиттаун қаласындағы досының үйінде қайтыс болды.