Кристофер Дуранг: Американ драматургінің өмірі мен шығармашылығы
Christopher Durang
Америкалық драматург Кристофер Дуранг (1949-2024) туралы ақпарат. Оның абсурдты комедиялары, "Sister Mary Ignatius" және "Vanya and Sonia and Masha and Spike" сияқты туындылары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка драматуры (1949–2024)
American playwright (1949–2024)
Кристофер Фердинанд Дюранг (2 қаңтар 1949 – 2 сәуір 2024) – американдық драматург, әзіл-қалжыңға толы, көбінесе абсурдты комедиялық туындыларымен танымал. Оның шығармалары әсіресе 1980 жылдары кең танылды, алайда 1990 жылдардың соңында оның мансабына жаңа серпіліс келгендей болды. «Sister Mary Ignatius Explains It All For You» пьесасы Дюрангты ұлттық деңгейде танымал етті, ол 1980 жылы «Үздік драматург» номинациясында «Оби» сыйлығын жеңіп алды. Оның «Ваня мен Соня, Маша мен Спайк» пьесасы 2013 жылы «Үздік пьеса» номинациясында «Тони» сыйлығына ие болды. Қойылымды Николас Мартин режиссерлік етті, ал Сигорни Уивер, Дэвид Хайд Пирс, Кристин Нильсен, Билли Магнуссен, Шалита Грант және Женевье Ангелсон сомдады. Дюранг бұрын Джульярдтағы Лайла Ачесон Уоллес американдық драматургтер бағдарламасының ортақ директоры болған.
Christopher Ferdinand Durang (January 2, 1949 – April 2, 2024) was an American playwright known for works of outrageous and often absurd comedy. His work was especially popular in the 1980s, though his career seemed to get a second wind in the late 1990s. Sister Mary Ignatius Explains It All For You was Durang's watershed play as it brought him to national prominence when it won him the Obie Award for Best Playwright (1980). His play Vanya and Sonia and Masha and Spike won the Tony Award for Best Play in 2013. The production was directed by Nicholas Martin, and featured Sigourney Weaver, David Hyde Pierce, Kristine Nielsen, Billy Magnussen, Shalita Grant and Genevieve Angelson. Durang was a past co director of the Lila Acheson Wallace American Playwrights Program at Juilliard.
Ерте өмір және білім
Дюранг 1949 жылдың 2 қаңтарында Нью-Джерси штатының Монтклэр қаласында дүниеге келді. Ол екінші дүниежүзілік соғысының ардагерлері – сәулетші Фрэнсис Фердинанд Дюранг кіші және хатшы Патриция Элизабет Дюрангтың (туған күні Мэнсфилд) ұлы болды. Ол Нью-Джерси штатының Беркли-Хайтс қаласында өсті және католик мектептерінде білім алды: Our Lady of Peace School (Нью-Провиденс) және Delbarton (Морристаун). Гарвард колледжінде ағылшын тілі мамандығы бойынша бакалавр, ал Йель драма мектебінде драматургия мамандығы бойынша магистр дәрежесін алды.
Durang was born on January 2, 1949, in Montclair, New Jersey, the son of two WWII veterans, architect Francis Ferdinand Durang Jr. and Patricia Elizabeth Durang (née Mansfield), a secretary. He grew up in Berkeley Heights, New Jersey, and attended Catholic schools: Our Lady of Peace School (New Providence) and Delbarton (Morristown). He received a B. A. in English from Harvard College and an M. F. A. in playwriting from Yale School of Drama.
Жұмыс
Оның шығармалары балаларды зорлау, католик догмалары, мәдениет және гомосексуализм мәселелерін сын тұрғысынан қарастырады. Бен Брантли 1994 жылы жазған мақаласында Дюранның пьесаларының негізгі тақырыптарын былай қорытындылады: 1) нарциссизм; 2) қауіп-қатерге толы әлеммен қарым-қатынас жасаудан сескену; 3) отбасылық байланыстардың тұншықтыратын сипаты; 4) сексуалдық бағдарының шатасуы және жеке тұлғаның тұрақсыздығы. Бұл тізімге билік иелерінің зорлық-зомбылыққа ұшыратуын да қосуға болады. Дюрангтың пародияны қолдануы және көптеген әлеуметтік институттарды сынауы кейде тым цинизмге бойлауы мүмкін, бірақ ол былай деді: «Егер мен бәрінің ақыл-есінен жаңылып қалғанын айтсам, онда әлемдегі ақыл-есінен жаңылыған адамдардың саны бүкіл ғаламға тараған және ештеңемен күресу мүмкін емес сияқты. Менің ойымша, бәріміз невроздықпыз. Қарым-қатынастардың қиын екенін де жақсы түсінемін. Дегенмен, осы жолдар пьесада күлкі оятуы мүмкін, яғни бір нәрсе бар. Бұл естілгендей үмітсіз емес, бірақ оған сенбеймін деуге болмайды. Дюрангтың стилінің көп бөлігін қара комедия эстетикасына жатқызуға болады, ол – өмірге фаталистік көзқараспен қараған юмор стилі. Дюранг көрерменді адамзаттың азап-қайғы мен ауырсынуға толы оқиғасынан алшақтатуға мәжбүр ететін ерекше ой-өрісін талқылады; ол былай деп түсіндірді: «Мен қорқынышты нәрселерді одан әрі ушықтырып, оны күлкілі түрде ұсынамын, ал оны күлкілі деп тапқандар үшін бұл – сенімсіздіктің толық жойылуымен байланысты. Бәрісі де, бұл – кейіпкерлер ойнайтын пьеса, ол бізге шындықта болмайтын қашықтықты береді. Осы қашықтық маған кейбір маңызды тақырыптарды күлкілі етіп көрсетуге мүмкіндік береді». Дюранг өзінің юмор түріне екі жақты сана қажет екенін айтты, ол – қатыгездік пен қайғы-қасірет көріністерін қабылдап, сонымен бірге юморды түсіну қабілеті. Ол Артур Копиттың «трагифарс» пьесасы «О, әке, кедей әке, анаң сені шкафқа іліп қойды, мен де қатты қайғыдамын» шығармасының оның шығармашылық көзқарасына ерте әсер еткенін айтты, бұл – әйелі қайтыс болған күйеуінің мәйітін демалысқа алып жүретін қара комедия. Юмор – бұл жанжал мен алаңдаушылықты шешудің бір жолы, ал қара комедия өлім, отбасылық дағдарыс немесе азаптау сияқты ойлану қиын тақырыптар туралы шиеленісті жеңілдету үшін одан да бір қадам басады. Оның шығармаларына библиографиядағылардың қатарында «Дуранг/Дуранг» атты бір кешке қойылатын бір актты пародиялар жинағы да кіреді, оның ішінде «Миссис Соркен», «Оңтүстік сұлуы үшін аза тұту» (Теннесси Уильямстың «Шыны үйі» пьесасының пародиясы), «Көздің қабынуы», «Таңертеңгі Нина», «Ванданың сапары» және «Ресейлік шайханадағы іскерлік түскі ас» бар. Марша Норманмен бірге Дюранг 1984 жылдан 2016 жылға дейін Джульярд мектебінде Лила Ачесон Уоллес американдық драматургтер бағдарламасын басқарды, ол драматургтер Джошуа Хармон мен Ноа Хайдлге, сондай-ақ Пулитцер сыйлығының иегері Дэвид Линдсей Абайрге сабақ берді, ол Дюрангтың орнын қосымша режиссер ретінде иеленді. Дюранг сахнада да, экранда да актер ретінде өнер көрсетті. Ол алғаш рет өзінің Off Broadway сатирикалық шолуы «Das Lusitania Songspiel» арқылы танылды, оны досы және Йель университетінің түлегі Сигорни Уивермен бірге орындады. Кейін ол өзінің пьесаларының бірінде «Бетт пен Будың үйлену тойы» атты ролімен, сондай-ақ «Күлкілі жабайы» пьесасында «Адам» рөлін ойнады.
His work often deals critically with issues of child abuse, Roman Catholic dogma, culture, and homosexuality. Ben Brantley summarized key themes from Durang's plays in a review written in 1994: 1) narcissism; 2) fear of engagement with a danger filled world; 3) the strangulating nature of family ties; 4) sexual disorientation and the tenuousness of individual identity. To this list the abusive power of authority figures could be added. While Durang's use of parody and his criticism of many social institutions might appear overly cynical at times, he stated: when I say everyone is crazy that means it's a very bad day where the amount of crazy people in the world has spread out to the entire universe and it doesn't seem possible to cope with anything I think we're all neurotic. And I do think relationships are certainly difficult. Nonetheless, those lines in the play do get a laugh, so there's something. It's not as despairing as it sounds, but I don't not believe it. Much of Durang's style can be attributed to the aesthetic of black comedy, a humor style that offers a fatalistic view of life. Durang discussed the particular frame of mind that requires the viewer to distance himself from the horrific episode of human suffering and pain; he explained:I exaggerate awful things further, and then I present it in a way that is funny, and for those of us who find it funny, it has to do with a very clear suspension of disbelief. It is a play, after all, with acted characters; it allows us a distance we couldn’t have in reality. To me this distance allows me to find some rather serious topics funny. Durang suggested that his form of humor requires a double consciousness, an ability to register scenes of cruelty or pain, while simultaneously comprehending the humor. He credited Arthur Kopit's “tragicfarce” Oh Dad, Poor Dad, Mamma's Hung You in the Closet and I'm Feelin' So Sad as an early influence on his creative vision, a black comedy in which a woman totes her dead husband's corpse on vacation with her. Humor is one way of resolving conflict and anxiety, and black comedy goes a step further to relieve tension regarding subjects that are typically difficult to think about, such as death, family dysfunction, or torture. His works include those in the bibliography as well as a collection of one act parodies meant to be performed in one evening entitled Durang/Durang that includes "Mrs. Sorken", "For Whom The Southern Belle Tolls" (a parody of The Glass Menagerie by Tennessee Williams), "A Stye of the Eye", "Nina in the Morning", "Wanda's Visit", and "Business Lunch at the Russian Tea Room". Together with Marsha Norman, Durang directed The Lila Acheson Wallace American Playwrights Program at the Juilliard School from 1984 to 2016, teaching playwrights Joshua Harmon and Noah Haidle, as well as Pulitzer Prize winning David Lindsay Abaire, who succeeded Durang as co director. Durang performed as an actor for both stage and screen. He first came to prominence in his Off Broadway satirical review Das Lusitania Songspiel, which he performed with friend and fellow Yale alum Sigourney Weaver. Later he co starred in one of his own plays as Matt in The Marriage of Bette and Boo, as well as Man in the original production of Laughing Wild.
Фильмде
Дюранг Роберт Альтманның 1987 жылы түсірген «Терапиядан тыс» фильмінің бейімделуін сынап, оны «қорқынышты» деп атады. Ол Альтманды сценарийді толығымен қайта жазуда айыптап, «барлық психология терезеден шығарылып, кейіпкерлер еңбектенбей, ақылсыздықпен әрекет етеді, бірақ олардың мінез-құлқының түпкілікті логикасы жоқ» деді. Дюранг 1987 жылы «Менің жетістігімнің құпиясы», 1988 жылы «Мистер Норт», 1989 жылы «Пенн мен Теллер өлтірілді», 1990 жылы «Рухта», 1992 жылы «Үй күзетшісі» және 1994 жылы «Каубой жолы» комедияларында актер ретінде ойнады. Дюранг бірнеше жарық көрмеген сценарийлер жазды, олардың ішінде «Либерти Валансқа оқ атқан монах», «Күйеулер үйі» (ол оны Венди Вассерштейнмен бірге жазды) және «Лоланың басынан өткен оқиғалар» бар.
Durang denounced the Robert Altman 1987 film adaptation of Beyond Therapy, calling it "horrific". He accused Altman of totally rewriting the script "so that all psychology is thrown out the window, and the characters dash around acting crazy but with literally no behavioral logic underneath." Durang appeared as an actor in the 1987 comedy The Secret of My Success, 1988's Mr. North, 1989's Penn & Teller Get Killed, 1990's In the Spirit, 1992's HouseSitter, and 1994's The Cowboy Way. Durang wrote a number of unproduced screenplays, including The Nun Who Shot Liberty Valance, The House of Husbands (which he co authored with Wendy Wasserstein), and The Adventures of Lola.
Теледидарда
Ванданың сапары, «Дуранг/Дуранг» жинағындағы алты бір актілі пьесаның бірі, бастапқыда PBS телесериалы «Қиын заман» үшін жазылған. Дюранг сол қойылымда Официант рөлін сомдаған. Дюранг 1986 жылғы 11 қазанда, өзінің көп жылдық досы Сигурни Уивер жүргізген «Saturday Night Live» бағдарламасында өз өзін ойнады. Эпизодта Дюранг пен Уивер Бертольт Брехттің туындыларын пародиялады, екеуі де «Church Chat» скетчінің тұсаукесерінде сұхбат берді, онда Дюранг өзін-өзі бейнеледі. Дюрангтың 1987 жылы телеарнадағы Карол Бернеттің арнайы бағдарламасы үшін жазылған «Қоштасу рәсімі» скетчінде күйеуінің жаназасында эксцентриктік аза тұтушы (Робин Уильямс) келіп, қайғыдағы жесірді (Бернет) алаңдатады. Олардың қарым-қатынасы 1986 жылы басталды және 2014 жылы заңды түрде неке қиды. 2016 жылы Дюрангқа логопениялық прогрессивті афазия диагнозы қойылды, бұл Альцгеймер ауруының бір түрінен туындаған деп саналады; барлық афазия түрлері сияқты, бұл ең алдымен оның тілді қабылдау қабілетін нашарлатты, бірақ кейіннен оның қысқа мерзімді жадына да әсер етті. Дюранг 2022 жылы денсаулығы жарияланғанша, біртіндеп қоғамдық өмірден шеттеді. Ол сондай-ақ 2006 жылы «Мисс Уизерспун» пьесасы үшін драма саласындағы Пулитцер сыйлығының финалисі атанды.
Wanda's Visit, one of the six one acts in Durang/Durang, was originally written for the PBS series Trying Times. Durang played the part of The Waiter in that production. Durang appeared as himself on the October 11, 1986 episode of Saturday Night Live, hosted by his longtime friend Sigourney Weaver. In the episode, Durang and Weaver parodied the works of Bertolt Brecht, and both were interviewed in the debut of the recurring sketch Church Chat, with Durang as himself. Durang's 1987 sketch "The Funeral", written for a televised Carol Burnett special, features a grieving widow (Burnett) who is disturbed at her husband's wake by an eccentric mourner, played by Robin Williams. They began their relationship in 1986 and were legally married in 2014. In 2016, Durang was diagnosed with logopenic progressive aphasia, which is thought to be caused by a form of Alzheimer's disease; as with all forms of aphasia, it primarily impeded his ability to process language, though it subsequently affected his short term memory. Durang gradually withdrew from public life before his condition was publicly announced in 2022. He was also a finalist for the Pulitzer Prize in Drama in 2006 for Miss Witherspoon.