Кіріспе
Американдық драматург Дэвид Генри Хванг (1957 жылдың 11 тамызында туған) – американдық драматург, либретто жазушы, сценарист және Нью-Йорктегі Колумбия университетінің профессоры. Ол «FOB», «Golden Child» және «Yellow Face» пьесалары үшін үш рет «Obie» сыйлығына ие болды. Оның үш туындысы («M. Butterfly», «Yellow Face» және «Soft Power») драма саласындағы «Пулитцер» сыйлығының финалистері қатарына кірді.
David Henry Hwang (born August 11, 1957) is an American playwright, librettist, screenwriter, and theater professor at Columbia University in New York City. He has won three Obie Awards for his plays FOB, Golden Child, and Yellow Face. Three of his works (M. Butterfly, Yellow Face, and Soft Power) have been finalists for the Pulitzer Prize for Drama.
Ерте өмір
Ол 1957 жылы Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында, Қиыр Шығыс Ұлттық Банкінің негізін қалаушы Генри Юань Хванг пен пианино сабақтарын беруші Дороти Хвангтың отбасында дүниеге келді. Үш баланың ең үлкені, оның екі кіші қарындасы бар. 1979 жылы Стэнфорд университетін ағылшын тілі мамандығы бойынша бакалавр дәрежесімен бітірді және 1980-1981 жылдары Йель драма мектебінде әдебиет курстарын тыңдады. Жаңа пьесалар бойынша жұмыс басталғанда ол мектепті тастады, себебі оның пьесасы Нью-Йоркте қойылып жатқан болатын. Оның алғашқы пьесасы Стэнфорд университетінің Окада үйі жатақханасында (сол кезде Джуниперо үйі деп аталған) Сэм Шепард пен Мария Ирен Форнеспен драматургияны қысқаша оқығаннан кейін қойылды. 1978 жылғы жазда Сэм Шепардтан драматургия сабақтарын алды және Падуа Хиллз драматургтар фестиваліне қатысты, осы екеуі де оны FOB сияқты алғашқы пьесаларын жазуға итермеледі.
Қытай Америкасының трилогиясы
Хванның алғашқы пьесалары қазіргі әлемдегі қытай-американдықтар мен азиялық-американдықтардың рөліне арналған. Оның тұңғыш пьесасы – FOB, қалыптасқан азиялық-американдықтар мен "Fresh Off the Boat" жаңа көшпендер арасындағы айырмашылықтар мен қақтығыстарды зерттейді. Пьеса Юджин О'Нилл театр орталығындағы Ұлттық драматургтер конференциясымен әзірленді және 1980 жылы Джозеф Папп атындағы қоғамдық театрда Бродвейден тыс жерде тұңғыш рет қойылды. 1981 жылы ол "Үздік жаңа американдық пьеса" номинациясы бойынша Obie сыйлығын жеңіп алды. Папп Хванның тағы төрт пьесасын қойды, оның ішінде 1981 жылы екеуі: "Би және теміржол" (The Dance and the Railroad), ол 19 ғасырдағы американдық батыста жұмысшы болып жұмыс істеген бұрынғы қытай операсының жұлдызы туралы айтады, және "Отбасылық құлшыныштар" (Family Devotions), батыс дінінің қытай-американдық отбасыға тигізген әсері туралы қараңғы комедия. Бұл пьеса Drama Desk сыйлығына ұсынылды. Осы үш пьеса автордың "Қытай Америкасының трилогиясы" деп атаған туындысын құрады.
Шетелге шығу / ұлттық табыстар
Осыдан кейін Папп Хвангтың Жапонияда өтетін екі бір актілік пьесасының жинағы – "Sound and Beauty" шоуын да қойды. Осы кезде Хванг кішкентай экран үшін жобалармен айналыса бастады. 1985 жылы Хванг пен Фредерик Кимболлдың сценарийімен, Пат Морита мен Клорис Личманның басты рөлдерде ойнаған "Тұйық көшелер" телефильмі түсірілді, одан кейін Хвангтың "Би және теміржол" пьесасының телеверсиясы көрсетілді. Хвангтың ең әйгілі пьесасы – "М. Көбелек", ол 1988 жылы Бродвейде тұңғыш рет сахнаға шықты. Пьеса Джакомо Пуччинидің "Мадама Баттерфляй" операсының құрылымын бұзу болып табылады және 20 ғасырдағы француз дипломаты Бернар Бурсико мен қытай опера әншісі Ши Пэй Пу арасындағы қарым-қатынас туралы хабарларға сілтеме жасайды. Ши өзінің 20 жылдық қарым-қатынасы барысында Бурсиконы өзі әйел екеніне көндірген деген сөз бар. Пьеса "Үздік пьеса" номинациясы бойынша көптеген марапаттарға ие болды: Тони сыйлығы (Хванг бұл сыйлықты алған бірінші азиялық америкалық болды), Драмалық үстел сыйлығы, Джон Гасснер сыйлығы және Сыртқы сыншылар шеңбері сыйлығы. Бұл пьесаның Драма саласындағы Пулитцер сыйлығына ие болуға үміткер болған үш жұмысының біріншісі еді.