Кіріспе

Ағылшын тауға өрмелеуші және альпинист (1933-1985)

Дональд Десброу Уиланс (18 мамыр 1933 – 4 тамыз 1985) – ағылшын тауға өрмелеуші және альпинист. Ол Джо Браунмен және Крис Бонингтонмен бірге көптеген жаңа бағыттарды өтті, және олардың екеуінің де техникалық жағынан теңдесі деп есептелді.

Ерте өмір

Салфорд, Ланкаширде екі қабатты үйde туып өскен Уиланс, Брутон қазіргі заманғы мектебінде оқып жүрген кезінде Пэннин таулы далаларында жаяу серуендеумен айналысып, содан кейін бау тауға шығуды бастады.

Мансап

Уиланс 1951 жылы Джо Браунмен бірге альпинистік мансабын бастаған кезде сантехник шәкірті болған. Уиланс Браунмен Стаффордширдегі Роачес тауларында альпинизм кезінде танысты. Браунның серігі жаңа бағыт бойынша жоғары көтеріле алмағанда, Уиланс оны сынап көруге рұқсат сұрады, содан кейін Браунның жаңа бағытының екінші бөлігін бастап шықты, ол "Матине" деп аталды. Тасқа қарай көтерілуден бастап, ол Альп тауларына сапар жасап, альпинизммен айналысты, онда Дру тауының "Бонатти тірегіне" және Крис Боннингтон, Ян Длугош және Ян Клауфпен бірге Монблан тауындағы Френидің орталық тірегіне алғашқы болып көтерілді. 1957 жылы ол үлкен тауларға алғашқы экспедициясын жасады, Машербрумға (7 821 м) барды. Экспедиция сәтсіз аяқталды, Боб Даунс тау үстінде қаза тапты, ал команданың ең жоғары нүктесі шыңнан шамамен 200 метр төмен болды. 1962 жылы Боннингтонмен бірге Патагониядағы Орталық Торрес-дель-Пейнеге алғашқы болып көтерілді, ал Дугал Хастонмен бірге 1970 жылы Аннапурнаның оңтүстік бетіне алғашқы болып шықты. Осы тәжірибелер оның 1971 және 1975 жылдары Эверестке жасалған экспедицияларға қатысуына әкелді. Уиланс қауіпсіздік пен тауды білу қабілетімен ерекшеленді, оның бірнеше рет нашар ауа-райы немесе тас құлау қаупінен Ейгердің солтүстік бетінен кері шегінуі осыны дәлелдейді. Ол көптеген альпинизм апаттарына ұшырамаса да, бірнеше рет қауіпті жағдайлардан мүлттықтай құтылған, мысалы, Орталық Торрес-дель-Пейнедегі бекітілген арқан жыртылғанда, арқанды қайта байламас бұрын бір сәт ішінде салмағын тіреуге үлкерді.

Тұлға

Уиланс тапқырлығымен және ойдан шығарып сөйлей білу қабілетімен танымал болған. Оның әзіл-сықақ сезімін көрсететін мысал – Эйгердің солтүстік беткейін бағындыруға тырысқан, оның пікірінше, жабдығы жеткіліксіз жапон альпинистерінің тобымен кездесуі. "Жоғарыға шығасыздар ма?" – деп сұрады Уилланс. "Иә! Иә!" – деді олар. Ұзақ үнсіздік, содан кейін Уилланс: "Сіз ойлағаннан да биікке көтерілуіңіз мүмкін." Уилланс 1971 жылғы Халықаралық экспедицияға және 1972 жылғы Еуропалық Эверест экспедициясына қатысты, екеуі де Эверест тауының оңтүстік-батыс беткейін бағындыруға тырысты. Соңғы экспедицияда тұлғалардың қақтығысы болды және көптеген альпинистер бас тартты. Лагерьде жүрген кезде, басқа альпинистер Англияның Германияға қарсы футбол матчында жеңілгені туралы хабар естіді. "Біз сіздерді сіздердің ұлттық спортыңызда жеңіп алған сияқтымыз", – деді бір неміс. Ұзақ үнсіздіктен кейін Уилланс: "Иә, және біз сіздерді екі рет жеңдік." Тағы бір оқиға бір түнде альпинистер үйінде болды, екі альпинист басқа альпинистердің ұйқысын бұзып, сыбырласып сөйлесіп жатты, солардың бірі Уилланс еді. Ақырында ол олардың үндемеуін талап етті. Қысқа үнсіздіктен кейін, жастардың бірі агрессивті түрде үндемеуге бас тартты, қараңғылыққа бұрылып: "Өзіңді кім деп ойлайсың?" – деді. "Уилланс" деген қатал жауаптан кейін толық үнсіздік орнады. Алайда Уилланстың өмірбаяуын жазған Джим Перрин осы оқиғалардың көптегені миф екенін айтады. Уилланс өзінің қара жұмысшы класына жататынын көрсетуді ұнататын, лекция сапарларында Гималайдағы шатырда Даугал Хастонмен бірге дауылға тап болған оқиғаны айтуға құштар болды. Хастон "Сақиналардың билеушісі" кітабын оқып бітірген соң, оны Уиллансқа берді. Уилланс бірнеше бет оқып: "Мен бұл сұраққа жауап бермеймін, онда нағыз ертегілер бар!" – деді. Уилланс көп ішетін, бұл Аннапурнаға жасаған экспедициядан кейін оның мансабына зиян келтірді және ерте қайтысына себеп болуы мүмкін. Оның бойы 162 сантиметр болса да, ол төбелесшіл ретінде танымал болды және оның қабілеті туралы әңгімелер көп айтылды. Ол альпинистік жабдықтарды жобалады, соның ішінде бір кезде сыра ішкен адамның ішектерін қауіпсіз биікке тасымалдауға арналған деп сипатталған "Уилланс қаушағын" және "Уилланс қорабы" экспедициялық шатырын жасады.

Өлім

Ол 52 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды және 2005 жылы жазушы-альпинист Джим Перриннің "Зұлым" атты өмірбаяны жарық көрді.

Мұра

Британдық альпинистік кеңесі Уилансты еске алу үшін Роуч тауларының жанындағы альпинистік үйді күтіп ұстайды.