Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Біріккен Корольдіктегі парламенттік сайлау округі
Parliamentary constituency in the United Kingdom
Бат – Ұлыбритания Парламентінің Өкілдер палатасындағы сайлау округі. Оны Либерал-демократтар партиясынан Уэра Хобхаус өкілдік етеді. Бұл округтің ең танымал өкілдерінің қатарында халықаралық деңгейде танымал болған екеуі бар: Уильям Питт Ескі (1766–1768 жылдары Премьер-министр) және Крис Паттен, Гонконгтың соңғы губернаторы (1992–1997 жылдары). Қазіргі Парламенттегі барлық сайлау округтерінің ішінде оның аты ең қысқа – 4 әріптен тұрады, бұл Хоув округімен бірдей. 2023 жылғы Вестминстер сайлау округтерінің кезекті қарауы аяқталғаннан кейін, округ шекарасы орташа өзгерістерге ұшырайды. Бұл өзгеріске Солтүстік-Шығыс Сомерсет және Ханем сайлау округінен Батавон Солтүстік бөлігінің қосылуы кіреді, бұл кезекті жалпы сайлауда даулы мәселе болады.
Bath is a constituency in the House of Commons of the Parliament of the United Kingdom represented by Wera Hobhouse of the Liberal Democrats. Perhaps its best known representatives have been the two with international profiles: William Pitt the Elder (Prime Minister 1766–1768) and Chris Patten, the last Governor of Hong Kong (1992 1997). It has the joint shortest name of any constituency in the current Parliament, with 4 letters, the same as Hove. Further to the completion of the 2023 Periodic Review of Westminster constituencies, the seat will be subject to moderate boundary changes which involves the gain of the Bathavon North ward from the renamed North East Somerset and Hanham constituency to be contested at the next general election.
Сайлау округінің бейіні
Орындық тарихи қаланың төңірегін қамтиды, соның ішінде Бат университетінің кампусын да. Ұлыбритания бойынша орташа көрсеткіштермен салыстырғанда, тұрғындарының әл-ауқаты жақсы және үй бағалары жоғары.
The seat is tightly drawn around the historic city including the University of Bath campus. Compared to UK averages residents are wealthier and house prices are higher.
Тарих
Бат – ежелгі сайлау округі, ол 13 ғасырда қалалар алғаш рет өкілдер жіберуге шақырылғаннан бері үнемі парламентте өкілдік етіп келеді.
Bath is an ancient constituency which has been constantly represented in Parliament since boroughs were first summoned to send members in the 13th century.
1832 жылға дейін реформаланбаған сайлау округі
Бат 1295 жылы мүшелер жіберу үшін шақырылған қалалардың бірі болды және содан бері өкілдік етіп келеді, бірақ алғашқы жылдары парламенттер сирек өткізілді. 1832 жылғы Ұлы реформа актісіне дейінгі барлық ағылшын сайлау округтері сияқты, Бат бастапқыда әр парламентке екі мүше жіберді. Орта ғасырларда Баттың депутаттары қалай сайланғаны белгісіз. Тарихтан мәлім, «сайлау қала әкімі мен үш азаматтың округ сотына жіберілуімен жүзеге асырылды, олар бүкіл қауымдастықтың атынан және қауымдастықтың келісімімен өкілдерін тағайындады», бірақ «қауымдастықтың келісімі» шынайы болды ма, әлде қандай нысанда болды, тіпті ол толығымен қағаздағы ғана нәрсе болмаса да, белгісіз. 17 ғасырға қарай сайлаулар бәсекелі бола бастады, себебі Бат қаласындағы сайлау құқығы қала әкімі, альдермендер және жалпы кеңес мүшелеріне (қалалық корпорация) шектелді, барлығы отыз сайлаушыны құрады. Бұл мәселені 1832 жылға дейін шешті. Бат – Англиядағы сайлау құқығы корпорацияға ғана шектелген ең көп халқы бар қала болды. Бірақ тіпті Батта да олардың парламент мүшелеріне дауыс берген шектеулі сайлаушылар олардан өз сайлаушылары мен кәсіптеріне көмектесуді күтті, бұл бүгінгі күні сыбайлас жемқорлық деп есептеледі. Осы бағыттағы күш-жігерді табысты аяқтау арқылы өкілдер сайлаушыларға ықпал етуге мүмкіндік алды, бұл ықпалдың ұзақтығы шектеулі болғанымен, «қалтадағы округтердегі» меценаттықтан көп ерекшеленбеді. Сонымен, 1747 жылдан бастап Бат депутаты және 1751 жылдан бастап Баттың тіркеушісі болған Роберт Хенли, олардың біреуін ұстаған кезде және одан кейін бірден екі орынды да басқаратын болды деп есептелді; бірақ ол пэрлік атағын алғаннан кейін және осылайша Лордтар палатасына өтіп, Питт оны тәуелсіз сайлану шартымен алмастырды. Питт өзі де сондай ықпалға ие болды: Кеңес 1763 жылы Лордтарға көтерілген Виконт Лигоньенің оның жүрегіне ие болған немересімен алмастыру туралы ұсынысын қабылдамады, бірақ Питтке жаңа әріптесін таңдауға рұқсат берді және оған жергілікті адам қарсылық білдірген кезде көп дауыспен қолдау көрсетті. Бірақ Питттің ықпалы 1763 жылдың соңында Париж келісімі мәселесінде Кеңеспен келіспегеннен кейін азайды. Алайда, реформа актісіне дейінгі соңғы жылдары Батта жергілікті магнаттар бақылаушылық ықпалын күшейтті. 19 ғасырдың басында жазған Олдфилд, сол кезде Баф графы бір мүшені, ал Джон Палмер екіншісін ұсынғанын айтты; екеуі де қаланың бұрынғы парламент мүшелері болды (Лорд Баф әкесі қайтыс болғаннан кейін Лордтар палатасына өтіп, Виконт Веймут ретінде отырды), бірақ екеуі де сол кезде Палаталар палатасында болған жоқ – әрқайсысының Бат үшін сайланған мүшелерінің бірімен туыстық байланысы болды. Палмер 1802 жылға дейін екі орынның бірін иеленген граф Камденнің орнын басты. Реформа актісі кезінде Лорд Баф әлі де бір орынға ықпал ететін ретінде тізілген, бірақ екіншісі тағы да тәуелсіз деп есептелді.
Bath was one of the cities summoned to send members in 1295 and represented ever since, although Parliaments in early years were sporadic. Like almost all English constituencies before the Great Reform Act of 1832, it originally returned two members to each Parliament. The precise way in which Bath's MPs were chosen in the Middle Ages is unknown. It is recorded that "election was by the Mayor and three citizens being sent from thence to the county court who in the name of the whole community, and by the assent of the community, returned their representatives"; but whether the "assent of the community" was real or what form it took is unrecorded, even assuming it was not a completely dead letter. By the 17th century, elections had become more competitive, as the means of election in Bath had become a franchise restricted to the Mayor, Aldermen, and members of the Common Council (the City Corporation), a total of thirty voters. settled the matter until 1832. Bath was the most populous of the English boroughs where the right to vote was restricted to the corporation. But even in Bath the limited electorate who voted for its members of parliament expected them to work to procure favours for their constituents and enterprises to a degree that would be considered corrupt today. By exercising efforts successfully in this direction, the representatives could in return expect a degree of influence over the voters that differed little from patronage in the pocket boroughs, except that its duration was limited. Thus the lawyer Robert Henley, a Bath MP from 1747 and also Recorder of Bath from 1751, seems to have been assumed to have control over both seats while he held one of them and immediately after; yet when he gained a peerage and thus a seat in the House of Lords, Pitt replaced him on the understanding of being independently chosen. Pitt himself then acquired similar influence: the Council vetoed Viscount Ligonier's suggestion that he should be succeeded by his nephew when he was elevated the Lords in 1763, but instead allowed Pitt to nominate a candidate to be his new colleague, and voted overwhelmingly for him when he was opposed by a local man. But Pitt's influence also waned when he fell out with the Council over the Treaty of Paris later in 1763. In the final years before the Reform Act, however, local magnates exerted a more controlling influence in Bath. Oldfield, writing early in the 19th century, stated that at that time the Marquess of Bath nominated one member and John Palmer the other; both were former members of parliament for the city (Lord Bath having sat as Viscount Weymouth, before his father's death took him to the Lords), but neither was then in the Commons – each had a relation sitting as one of the members for Bath. Palmer had succeeded Earl Camden who held one of the two seats before 1802. At the time of the Reform Act, the Lord Bath was still being listed as influencing one of the seats, although the second was considered independent once more.
Реформаланған сайлау округі (18321918)
Ұлы реформа туралы заң тұрғын (еркек) үй иелеріне, егер олардың үйлерінің құны жылына кемінде 10 фунт стерлинг болса, сайлау құқығын кеңейтті және барлық округтер үшін бірыңғай дауыс беру шараларын енгізді. Бат екі депутат сайлайтын округтердің бірі болды. Қаланың орташа өлшемі мен мүлік құнының жоғары деңгейін ескере отырып, оның сайлаушылары 1831 жылы 30 адамнан 1832 жылы 2853 адамға дейін шамамен 100 есеге өсті, бұл бәсекеге толы және көбінесе шешімді сайлау округін құрды, ол вигтер мен торилер (кейін либералдар мен консерваторлар) арасында ауысып тұрды. Парламенттік округтің шекаралары да сәл кеңейтілді, бірақ қаланың құрылыс аймағы кеңейген аумақтарды қамту үшін ғана. Осы кезеңде Баттың ең танымал депутаты консервативті әлеуметтік реформатор Лорд Эшли болды, ол Шафтсберидің 7-ші графы деген атағымен әйгілірек, ол Баттың депутаты болып жұмыс істеген кезде күшіне енген фабрикалық заңдар үшін белгілі болды. Сайлау құқығы 1867 және 1885 жылдары шекарадағы шағын өзгерістермен қайта реформаланды. Бат 1885 жылғы реформаларда екі депутаттық өкілдігін сақтап қалуға мұңайды, өйткені оның 7000-нан кем сайлаушысы ең төменгі шекке жақын болды, және бұл жағдай 1918 жылғы реформаларға дейін сақталды. Гүлденген және басым орта таптық қала үшін либералдық күштің тұрақтылығы ерекше жағдай болды, ал 1918 жылға дейін орын консерваторлар үшін сенімді деп есептелмеді.
The Great Reform Act opened up the franchise to all resident (male) householders whose houses had a value of at least £10 a year and imposed uniform voting provisions for all the boroughs. Bath was one of the boroughs which continued to elect two members. Given the city's medium size and its generally high property values, its electorate increased by a factor of almost 100, from 30 in 1831 to 2,853 in 1832, and created a competitive and generally marginal constituency which swung between Whig and Tory (later Liberal and Conservative) control. The parliamentary borough's boundaries were also slightly extended, but only to take in those areas into which the built up area of the city had expanded. Bath's most notable member during this period was probably the Conservative social reformer Lord Ashley, better remembered under his eventual title of 7th Earl of Shaftesbury, for the Factory Acts, the first of which came into effect while he was one of the MPs for Bath. The franchise was further reformed in 1867 and 1885 with only minor boundary changes. Bath was lucky to retain its two member representation in the 1885 reforms, as its electorate of under 7,000 was near the lower limit, and this situation lasted until the 1918 reforms. The continued Liberal strength was unusual for a prosperous and predominantly middle class town, and the seats could until 1918 not be considered safe for the Conservatives.
Қазіргі бір мандатты сайлау округі (1918 жылдан бері)
1918 жылы Баттың өкілдігі бір мүшеге дейін азайтты. Консерваторлар 1923 жылғы парламенттік сайлаудан басқа, 1992 жылға дейін осы мандатты үздіріссіз сақтап келді, сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін көбінесе жеңіске жетті. Либералдардың күші сақталғандықтан, консерваторларға қарсы дауыс бөлінді, ал Лейбористер 1945 жылы консерватор Джеймс Питманның аз ғана артықшылықпен жеңіске жеткенше үшінші орыннан жоғары көтеріле алмады. 1945 жылдан 1970 жылға дейін Лейбористер басты қарсыласы болды және 1966 жылы орынды ұтып алуға 800 дауыс жетпей қалды. 1970 жылдардағы Либералдардың қайта өркендеуі екі солшыл партияның орнын ауыстыруына әкелді, бұған Лейбористік партиядан шығып, ұлттық деңгейде танымал болған Кристофер Мейхьюдің кандидатурасы көмектесті. СДП-Либерал альянсының құрылуы Батты мақсатты аймаққа айналдырды. 1987 жылы Малкольм Дин басшылығындағы СДП 1500 дауыс жинады. 1992 жылы консерватор Крис Паттенді либерал-демократ Дон Фостер тартысты сайлауда жеңіске жетіп, оның жеңілісіне Паттеннің консервативтік партия төрағасы ретіндегі стратегиялық жоспарлауы, науқандық жұмысы және коммуникациясы, сайлау округіндегі сайлаушылармен жұмыс істемеуі себеп деп айыпталды. 1992 жылдан 2015 жылға дейінгі әрбір сайлауда әртүрлі консервативтік кандидаттар сайлау округі үшін күресті. 1997 жылы жүзеге асырылған аумақтық өзгерістер Бэтгемптон, Бэтэстон, Бэтфорд, Чарлкомб және Фрешфордты Вэнсдайк округінен алып, онда шамамен 7000 сайлаушы болды; олар 2010 жылы басқа жерге қосылды. Теориялық тұрғыда, бұл аймақтар консервативтік кандидаттарға сәл көбірек бейімділік танытты, бірақ ұлттық үкіметтің сыбайлас жемқорлыққа тап болуына байланысты 1997 жылы Дон Фостер өзінің шамамен 4000 дауыс артықшылығын 9000 дауысқа дейін едәуір арттырды. Екі аралық сайлауда жеңіске жеткеннен кейін, 2010 жылы Фостер 11 883 дауыспен ең көп дауыс жинады. 2015 жылғы жалпы сайлауда ұлттық либерал-демократтардың құлдырауынан және Фостердің мандатын тастауынан кейін, консерваторлар Бен Хаулетт басшылығымен 3,833 дауыспен орынды қайта иеленді. 2016 жылғы Ұлыбританияның Еуропалық Одақтан шығуы туралы референдумда Баттың 68.3% дауысы Еуропалық Одақта қалуды қолдады деп есептеледі. 2017 жылғы жалпы сайлауда сайлау округін Либерал-демократтардың Уэра Хобхаус қайта иеленді, бұл Либерал-демократтардың дауыс үлесінің ұлттық деңгейде екінші ең жоғары өсімді көрсетті (Ричмонд Паркінен кейін). 2023 жылдың желтоқсанында Еңбек партиясы бұл мандатты 211 бейтарап сайлау округінің тізіміне қосты, бұл олардың оны жеңуге мүмкіндік жоқ деп санайтынын көрсетеді.
Bath's representation was reduced to a single member in 1918. The Conservatives held the seat continuously until 1992, except in the 1923 Parliament, and until World War II generally won comfortably – the Liberals retained such strength that the non Conservative vote was split, and Labour could not rise above third place until the landslide of 1945, when the Conservative James Pitman achieved a very marginal majority. From 1945 to 1970, Labour presented the main challenge, and came within 800 votes of taking the seat in 1966. The Liberal revival in the 1970s saw the two more left wing parties swap places, helped by the adoption of a nationally known candidate, Christopher Mayhew, who had defected from the Labour Party. The formation of the SDP–Liberal Alliance made Bath a realistic target. The SDP came 1500 votes from winning in 1987 under Malcolm Dean. In 1992, Conservative Chris Patten was ousted by Liberal Democrat Don Foster in a narrow defeat widely blamed on Patten's strategising, campaign leading and communicating as Conservative Party chairman rather than canvassing his own constituents. At each election from 1992 to 2015, a different Conservative candidate contested the constituency. The boundary changes implemented in 1997 took Bathampton, Batheaston, Bathford, Charlcombe and Freshford from the Wansdyke district, containing about 7,000 voters; these were moved elsewhere in 2010. Nominally, these areas had a slightly higher tendency to prefer a Conservative candidate but, the national government suffering from sleaze, in 1997 Don Foster more than doubled his almost 4,000 vote majority to over 9,000 votes. After winning two intervening elections, in 2010 Foster achieved his highest majority of 11,883 votes. In the 2015 general election, following the national Liberal Democrat collapse and Foster standing down, the seat was regained by the Conservatives under Ben Howlett with a 3,833 vote majority. Bath is estimated to have voted to remain in the European Union by 68.3% in the 2016 referendum on the UK's membership of the EU. In the 2017 general election, the constituency was regained by the Liberal Democrats' Wera Hobhouse, with the second highest Liberal Democrat vote share increase nationally (after Richmond Park). In December 2023, the Labour Party included the seat in its published list of 211 non battleground seats, suggesting they did not see it as winnable.
Шекаралар
Бат – Ұлыбритания Парламенті округтерінің арасындағы ерекше округтердің бірі, ол толығымен басқа округпен шектеседі. Бат толығымен Солтүстік-Шығыс Сомерсет округімен қоршалған. Ал Йорк-Централ округі – толығымен Йорк-Оутер округімен қоршалған тағы бір округ.
Bath is one of only two UK Parliament constituencies to be surrounded by another constituency. Bath is entirely surrounded by the North East Somerset constituency. The other constituency, York Central, is entirely surrounded by York Outer.
Ұсынылған
2025 жылғы қаңтарға дейін өтетін келесі жалпы сайлауда сайлау округінің құрамы кеңейтіледі. Бұл, сайлаушылар санын белгіленген шекке дейін жеткізу мақсатында, Солтүстік-Шығыс Сомерсеттен Батавон Солтүстік аймағын қосу арқылы жүзеге асырылады.
The composition of the constituency from the next general election, due by January 2025, will be expanded in order to bring the electorate within the permitted range by transferring the Bathavon North ward from North East Somerset.
Парламент мүшелері
Қазіргі парламент мүшесі – Либерал-демократтар партиясының Уэра Хобхаус. 1766 жылдың 30 шілдесінен 4 тамызына дейін Бат қаласы премьер-министрдің сайлау округі болды: Уильям Питт Үлкен премьер-министр болып тағайындалғаннан кейін көп ұзамай Чатэм графы атағына ие болғанға дейін осы округтің өкілі болды.
The current Member of Parliament is Wera Hobhouse of the Liberal Democrats. From 30 July to 4 August 1766, Bath was the constituency of the Prime Minister: William Pitt the Elder represented the constituency until he was raised to the peerage as Earl of Chatham shortly after becoming Prime Minister.
1880 жылдардағы сайлау
Хейтердің Қаржы министрлігінің Лорд-комиссары болып тағайындалуынан туындаған.
Caused by Hayter's appointment as a Lord Commissioner of the Treasury.
1870 жылдардағы сайлау
Далримплдің қазасына байланысты. Кадоганның пэрлікке көтерілуі, граф Кадоган аталғаннан туды. Титтің қазасына байланысты.
Caused by Dalrymple's death. Caused by Cadogan's elevation to the peerage, becoming Earl Cadogan. Caused by Tite's death.