Кіріспе

Англо-Уэльстік отбасы

Салусбери отбасы – әлеуметтік беделімен, байлығымен, әдеби шығармаларымен және қайырымдылығымен көзге түскен ағылшын-уэльстік отбасы. Олар өнерді қолдаушылар болды және Уильям Шекспирдің «Феникс және Тазы» және басқа да туындыларында есімдері жиі кездеседі. Отбасының күші көбінесе өркендеп келе жатқан Тюдорлар әулетін қолдауы арқасында артты.

Ертедегі тарихы

Джон Уильямс, «Ежелгі және Қазіргі Денбиг» еңбегінде, әулетті Адам де Зальцбургке, Сальцбургтен шыққан бавариялық рыцарьға дейін жегізеді, ол Карл Ұлынан таратынын мәлімдеген және Норман жаулап алу кезінде Жеңімпаз Уильяммен бірге келген. Ол Сальцбург топонимикалық тегі Сальсбери болып ағылшын тіліне бейімделгенін айтады. Гестер Линч Пиоззи (1740-1821) Зальцбургтегі бенедиктиндік монастырға сапар шеккенін еске алады, онда оған Вильгельм Жеңімпазбен бірге келген «жас ханзада Адам» туралы жазбалар көрсетілді. Принц Адамға Ричмондширде кең иелік берілді, онда ол Зальцбург соты деп аталатын резиденция салды. Бұдан әрі, Уильямс әулеттің Денбигширге Генрих II патшалығы тұсында келгенін айтады, онда Адам де Зальцбург Денбиг гарнизонының капитаны ретінде тіркелген. Бұл Джон Сыр Харри Ддудың (немесе Сэр Гарри Қараның) әкесі болды, ол Солтүстік Уэльстің дәстүрлі виртуоздық фантазиясының атымен танымал. Сэр Гарри Қара Левени залының негізін қалаушы деп есептеледі, немесе кемінде, онда тұратын әулет. Оның ұлы, сэр Джон (1289 жылы қайтыс болған), крест жорығына қатысқан болуы мүмкін. Сэр Джон Денбигте кармелиттер монастырына негіз салды. Томас Салусбери Блэкхид шайқасында (1497) шайқасты, Генрих VII оны рыцарь атағына ие етіп, Денбиг иелігінің басқарушысы етіп тағайындады. Бұл лауазымдар мен атақтар тізбегі, мүмкін, Денбиг иелігінің басқарушысы болып тағайындалған Ллевенидің сэр Томас Салусберине дейін жетеді. Елизавета I патшалығы тұсында жас Томас Салусбери Лестер графының қамқорлығына берілді, ол Денбигширдегі тұрғындармен жақсы қабылданбаған Денбиг лорды болған. Лестер графымен одақтастық, сондай-ақ сол кезде Денбигширде консервативтік көзқарастардың күшеюі Анти-Ллевени фракциясының құрылуына әкелді, ол ғасырдың соңына дейін белсенді болды. Бұдан өзге, Ллевенидің көп бөлігі коронаға жалға берілді, ал әулет өте ауыр айыппұлдар мен қарыздарға тап болды, сонымен қатар Анти-Ллевени фракциясы Ллевени Салусберилерін Руг және Бахимбид Салусберилерінің пайдасына қызметтен шеттетуге қол жеткізді. Томасқа мұрагерлік еткен ағасы Джон Салусбери, жалдамалы әскер ретіндегі заңсыз әрекеттеріне күдік туғаннан кейін, туған інісі капитан Оуэн Салусбериді жекпе-жекте жеңіп, әулеттің беделін қалпына келтірді. Дербидің 5-ші графы бұл жеңісті «өзінің беделін арттыру» деп атады. Джон 1601 жылғы Эссекс көтерілісін басуға қатысты және қызметі үшін рыцарь атанды. Сэр Джон сонымен қатар беделді ақын және өнерді қолдаушы болды, Шекспирдің замандасы, ол онымен және Роберт Честермен бірге жұмыс істеді. Сэр Джон Анти-Ллевени фракциясын жеңіп, Денбигшир рыцары болғанмен, ол қатты қаржылық қиындыққа тап болды және бұрынғы саяси қарсыласы сэр Томас Миддлтоннан жерлеріне үлкен қарыз алуға мәжбүр болды. Ол ақырында мұрагері Генри Салусбери мен Миддлтонның қызының некесін ұйымдастыру арқылы сэр Томасқа қатысты қаржылық міндеттемелерін өтеді. Генри Салусбери, сэр Джонның мұрагері, Карл I тұсында адал қолдаушы болды. 1619 жылы баронеттік атаққа ие болды. Генри және оның ұрпақтары қаржылық тұрақтылыққа қол жеткізгендей көрінеді, ал Ллевени олардың басшылығымен гүлденді.