Кіріспе

Труро қаласындағы кісі өлтірулер – 1978 және 1979 жылдары Оңтүстік Австралиядағы Труро қаласының шығысындағы бұталы жерде жас әйел мен жасөспірім қыздың дене қалдықтары табылған кезде ашылған бірнеше кісі өлтіру оқиғасы. Полицияның іздеу жұмыстарынан кейін барлығы жеті әйел мен қыздың дене қалдықтары табылды: бесеуі Труро қаласында, біреуі Уингфилдте және біреуі Порт-Гаулерде. Құрбандар 1976-1977 жылдары екі айдың ішінде өлтірілген.

Ашылу

1978 жылғы 20 сәуірде Уильям "Билл" Томас және оның інісі Аделаидадан солтүстік-шығысқа қарай 70 шақырым жерде орналасқан Оңтүстік Австралияның Труро қаласының жанындағы Сумп Роуд бойындағы бұталы жерде саңырауқұлақтар жинағанда сиырдың аяқ сүйегі деп ойлаған нәрсені тапты. Биллдің әйелі Валда табылған затқа алаңдады және екі күннен кейін күйеуін қайтадан қарауға көндірді. Жақын қарағанда, олар сүйекке аяқ киім бекітілгенін байқады; аяқ киімнің ішінде адам терісі және лакталған тырнақтар болды. Жақын жерде киімдер, қан дақтары және тағы да сүйектер табылды. Кейіннен бұл қалдықтар 1976 жылы Рождествоға екі күн қалғанда Аделаида көшесінен жоғалып кеткен 18 жасар Вероника Найтқа тиесілі екені анықталды. Өлімнің анық себебі табылмағандықтан және оның орналасқан жері ескеріліп, Найт жолдан адасып, сусыздан қайтыс болған болуы мүмкін деген болжам жасалды, сондықтан өлім күдікті деп есептелмеді. Шамамен бір жыл өткен соң, 1979 жылғы 15 сәуірде полиция 16 жасар Сильвия Питтманның сүйек қалдықтарын Найттың сүйегі табылған жерден 2 шақырымдай қашықтықта тапты. Питтманн да Найтпен шамамен бір уақытта жоғалып кеткен.

Тұтқындау

23 жастағы Кристофер Уоррелл, жас, харизматикалық және социопат деп сипатталған, ал 38 жастағы жұмысшы Джеймс Миллер, Уорреллдің қаңғыбас және гомосексуал серігі ретінде сипатталған, кісі өлтіруге күдікті деп есептеледі. Миллер мен Уоррелл түрмеде бірге отырғанда танысқан, Миллер – үйге жабысу, ал Уоррелл – зорлау және қарулы тонау үшін екі жылға шартты жаза алған. Бостандыққа шыққаннан кейін олар үстемдік пен бағыныштылық қарым-қатынасын құрды және бірге тұрып, жұмыс істеді. Миллер Уоррелге ғашық болды, ол Миллерге порнографиялық, әсіресе BDSM журналдарын оқып отырғанда, оған жыныстық қызмет көрсетуге рұқсат берді. Бірақ Уоррелл әйелдерді артық жақсы көріп, кейіннен бұл тоқтатылды, ал олар бауырлар сияқты болып кетті. Уоррелл және ол ұрлаған әйел, Дебора Скуз, 1977 жылдың 19 ақпанында автокөлік апатында қаза тапты, осылайша кісі өлтіру тоқтатылды. Миллер апаттан аман қалды. Уорреллдің өлімінен кейін Миллер депрессияға ұшырап, үйсіз қалды. Миллердің психологиялық жағдайы мен кездейсоқ айтқан сөзі полицияға жетекшілік етті. Уорреллдің жерлеу рәсімінде оның бұрынғы қарындасы Амелия Миллерге Уоррелдің миында қан қыстыру болғанын айтты. Бұл хабар Миллерді Уоррелдің сезімталдықпен кісі өлтіруге құмарлығы туралы айтуға итерді, бұл қан қыстыру Уоррелді кісі өлтіруге итермелеген көңіл-күйге себеп болуы мүмкін екенін ұсынды. 1979 жылдың мамырында ол Миллердің тұтқындалуына және ұсталуына әкелген ақпаратты полицияға бергені үшін 30 000 доллар сыйақы алды. Амелия бұрын хабарласпағанын, себебі оның мойындауының рас екеніне дәлел болмағанын және Уоррелл өлгендіктен полицияға жүгінудің мәні болмағанын айтты. Газеттен кісі өлтіру туралы оқығаннан кейін ғана ол хабар берді. Егер Амелия хабарласпаса, кісі өлтірулер ашылмаған болар еді. Миллер 1979 жылдың 23 мамырында сұраққа тартылды. Бастапқыда ол ештеңе білмейтінін жоққа шығарды, бірақ ақырында Амелияның «мен істеу керек болған нәрсені жасады» деді және детективтерге тағы үш дене бар екенін айтты. Миллер күзетпен Труроға, Порт-Гаулерге және Уингфилд қоқыс полигонына апарылды, онда ол олардың орналасқан жерін көрсетті.

Айыпталушы

Миллер кісі өлтіру үшін сотталып, 1980 жылы 12 наурызда жеті кісі өлтірудің алтысынан (беренші кісі өлтіруді қоспағанда, Вероника Найт) кінәлі деп танылды. Ол ешқашан құрбанға тиіспегеніне қарамастан, адам өлтіргені үшін айыпталды; ол өмір бойы қамауға алудың ең көп алты кезекті түрме жазасына кесілді. Сотта берілген куәлік қорқынышты оқиға туралы айтып берді. Миллер мен Воррелл әр түн сайын Ворреллдің 1969 жылғы көк және ақ түсті Chrysler Valiant (VF) вагоншасында қала көшелерін аралап, Ворреллмен жыныстық қатынасқа түсетін әйелдерді іздейтін. Уорреллдің жасы 23 еді, харизматикалық және келбеті жақсы, сондықтан Уорреллдің жергілікті қыздарды кездейсоқ жыныстық қатынасқа тұрақты түрде "талап етуде" қиындықтары болған жоқ. Миллер Воррелл мен әйелді оңаша жерге апарып, Воррелл әйелдермен жыныстық қатынасқа түседі, көбінесе оларды байлап тастайды, ал Миллер машинаның сыртында күтеді. Содан кейін Миллер оларды қалаға апарып, тастап кететін. Миллер "эвакуация" қалай үрейлі бола бастағанын сипаттады. Біріншіден, Уоррелл оның ұсыныстарынан бас тартқан әйелдерді кейде зорлай бастады. Содан кейін оларды өлтіре бастады. Миллер кісі өлтірудің бұрын болатынын білмеді; ол бұл кейде ғана, ал басқаларында емес екенін айтты. Зорлық-зомбылық көбейген сайын Миллер Уоррелден қорқып кетті. Миллер: "Олар мені өмір бойы жазалай алады, өйткені мен кісі өлтіру туралы білемін, бірақ оларды хабарламаймын. Бірақ олар мені кісі өлтірген деп айыптап отыр. Бұл - өтірік". Сот аяқталғаннан кейін, қазылар алқасының бір мүшесі адвокатты жалдап, сот процесін қайта қарауын сұрады. Оңтүстік Австралияның бас судьясы Лен Кинг Миллерді тағы бір рет тыңдау керек деп келісті, өйткені оның сотының судьясы, судья Мэтисон, алқабилерге Миллерді кісі өлтіру қылмысынан кінәлі деп табуды тапсырды. Оңтүстік Австралияның бас прокуроры Крис Смнер қайтадан сот жүргізуден бас тартты. Заң бойынша Миллер өзінің тікелей қылмысқа қатыспағанын, сондай-ақ әйелдерді іздеп шығу алдында Уорреллдің қылмысына қолдау көрсететінін ашық түрде мойындамағанын айтты. Алайда, ол қылмыскерлердің бірі ретінде қылмыс жасағаны үшін кінәлі деп танылды. Ол қылмыс орындарында болған және денелерді жоюға көмектескен. Бұл бірлескен қылмыстық кәсіпорынның анықтамасы бойынша кейінгі құқықтық қиындықтарды тудырды, бірақ олар негізінен бұл ерекше және әсіресе қорқынышты жағдай болғандықтан шешілді. 1999 жылы Миллер жаңа заңдарға сәйкес шартсыз босату мерзімін белгілеуге өтініш берді, ал 2000 жылдың 8 ақпанында Бас судья Джон Дойл шартсыз босату мерзімін 35 жылға берді, бұл Миллерді 2014 жылы шартсыз босатуға құқылы етті.

Өлім

2008 жылдың 21 қазанында 68 жасында Миллер бауыр жетіспеушілігінен қайтыс болды, бұл гепатит С салдарынан туған асқыну болды. Ол сонымен қатар простата және өкпе қатерлі ісігінен де зардап шекті. Ол кезде ол штаттағы ең ұзақ мерзімге түрмеде отырған тұтқындардың бірі еді.

Медиа

Австралия қылмыстық тергеулер туралы деректі фильмдер сериясының бір бөлімі Уоррелл мен Миллердің қылмыстық іс-қимылдарын көрсетті. Австралиялық True Crime 2022 жылы "Труродағы серийлі кісі өлтірушілер" деген атпен подкаст жариялады.