Англияның 17 ғасырындағы парламенті: Екінші қорғаушы парламент (1656-1658). Оливер Кромвельдің кезеңі, әскери губернаторлар кеңесі, соғыс қаржысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы ағылшын парламенті
17th century English parliament
Англиядағы Екінші протекторат парламенті 17 қыркүйек 1656 жылдан 4 ақпан 1658 жылға дейін екі сессия өткізді, ал Томас Виддрингтон – Өкілдер палатасының спикері болды. Бірінші сессиясында Өкілдер палатасы жалғыз палата болды; екінші сессияда Өкілдер палатасының шешімдеріне вето құқығы бар Тағы бір палата қосылды.
The Second Protectorate Parliament in England sat for two sessions from 17 September 1656 until 4 February 1658, with Thomas Widdrington as the Speaker of the House of Commons. In its first session, the House of Commons was its only chamber; in the second session an Other House with a power of veto over the decisions of the Commons was added.
Өмірбаян
Бірінші сессия 1656 жылдың 17 қыркүйегінен 1657 жылдың 26 маусымына дейін, ал екінші сессия 1658 жылдың 20 қаңтарынан 4 ақпанына дейін өтті. Екінші Протекторат Парламенті Лорд-протектор Оливер Кромвельдің кеңесімен, елді әскери губернаторлар басқаратын аймақтар ретінде басқарып отырған генерал-майорлардың ықпалымен шақырылды. Генерал-майорлар, Ағылшын-испан соғысына (1654–1660) қатысқан армия мен теңіз күштерін қаржыландыру үшін мойынсұнатын парламенттің ең тиімді жол болады деп есептеді. Сайлау "Үкімет құралы" деп аталатын жаңа жазбаша конституция бойынша жүргізілді. Онда Шотландиядан 30-ға дейін және Ирландиядан тағы 30-ға дейін депутат сайлау қарастырылды. XIV және XV баптарға сәйкес, роялистер мен католиктерге сайлауға түсуге немесе дауыс беруге рұқсат берілмеді. Сайлаудан кейін Мемлекеттік Кеңес жүзден астам сайланған депутатты "ішкі ниеті белгілі емес, Құдайдан қорқа білмейтін" деп танып, олардың орын алуын тоқтатты (VII бап). Тағы 50 депутат наразылық білдіріп, сессияға қатыспады, нәтижесінде бірінші сессияға шамамен 250 депутат қатысты.
There were two sessions the first from 17 September 1656 until 26 June 1657 and a second from 20 January until 4 February 1658. The Second Protectorate Parliament was summoned reluctantly by the Lord Protector Oliver Cromwell on the advice of the Major Generals who were running the country as regions under military governors. The Major Generals thought that a compliant parliament would be the best way to raise money to pay for the Army occupation, and the Navy both of which were involved in the Anglo Spanish War (1654–1660). The elections were held under the new written constitution called Instrument of Government. It included returning up to thirty members from Scotland and up to another thirty from Ireland. Royalists and Catholics were prevented from standing or voting under Articles XIV and XV. After the election the Council of State stopped one hundred elected members from taking their seats by declaring that they were not "of known integrity, fearing God" (Article VII). A further fifty withdrew in protest which left about two hundred and fifty to take their seats for the first session.
Бірінші сессия
Бірінші сессия 1656 жылдың желтоқсан айында ашылды. Протекторат үкіметінің ұсынуға көп маңызды заңдары болмағандықтан, палата жеке мүшелер ұсынған заң жобаларымен уақытын өткізді. Дегенмен, келесі бірнеше айда үш мәселе сессияның басымдығына ие болды. Біріншісі – милиция туралы заң жобасы, екіншісі – Нейлор ісі, ал үшіншісі – конституциялық реформа (Кейірімді өтініш және кеңес) болды. Милиция туралы заң жобасы қабылдалмауы және Нейлор ісі осы реформаға әсер етті. Нейлор ісі парламент мүшелерінің Конституциялық құжатта рұхсат етілгеннен кем діни төзімділік танытқанын көрсетті.
The first session opened in December 1656. The Protectorate government did not have much pressing legislation to present so the House occupied its time with private members bills. However over the next few months three issues would dominate the session. The first was the Militia Bill, the second was the Naylor case and the third was constitutional reform (the Humble Petition and Advice), which was influenced by the failure of the Militia Bill to pass and the Naylor case was to show that the members of Parliament were less religiously tolerant than was constitutionally allowed in Instrument of Government.
Әскери әскер туралы заң жобасы
Палата 1657 жылғы 29 қаңтарда генерал-майор Джон Десбороның "Милиция туралы" заң жобасын жүз жиырма төрт дауысқа қарсы сексен сегіз дауыспен қабылдамады. Бұл заң жобасы Кромвельдің генерал-майорлары жинаған, атты милицияны қаржыландырған ондық салықты сақтап қалатын еді; заң жобасының қабылдалмауы округтердегі генерал-майорлардың билеуінің аяқталуына себеп болды.
The House voted down Major General John Desborough's "Militia Bill" on 29 January 1657 by one hundred and twenty four votes to eighty eight. This bill would have perpetuated the Decimation Tax that funded the mounted militia, which was collected by Cromwell's Major Generals; the failure of the bill caused the so called rule of the Major Generals in the counties to end.
Кішіпейілділікпен айтылған өтініш пен кеңес
Ондық салықтың қабылданбауымен генерал-майорлар арқылы билеу мүмкін емес екені анық болды. 1657 жылдың ақпан айында Кромвельге тәж ұсынылып, "Кейірімді өтініш және кеңес" деп аталатын жаңа конституция енгізілді.
With the rejection of the Decimation Tax, it was clear that government through the Major Generals could not continue. In February 1657 Cromwell was offered the crown and a new constitution called the Humble Petition and Advice.
Нейлор ісі
1656 жылы құрма жексенбісінде Джеймс Нейлор есімді квакер, Бристоль қаласына атпен кіріп, Иерусалимге кірген Иса Мәсіхтің келбетін сомдады. Оның ізбасарлары «Қасиетті, қасиетті, қасиетті» деп ән салып, жолын киімдерімен төседі. Нейлор өзін Иса ретінде көрсетпегенін айтса да, бұл әрекет парламенттегі көптеген адамдарды ашуландырып, құдайды қорлау деп есептелді. Палатада Нейлорды жазалау қажет деген келісімге келді. Дегенмен, Өкілдер палатасы жақында адамдарға қарсы айыптау актілерін қабылдағанмен, қазір таратылған Лордтар палатасы сияқты сот процедурасын қолдануға құқығы бар ма екені күмәнда болды. Ұзақ пікір-таластардан және бұрынғы сот шешімдерін қарастырғаннан кейін, Палата сот функциясын атқаруға құқылы екеніне келісті. Сондықтан олар Нейлорды сотқа тартып, оның құдайды қорлауына байланысты төмендегі қаулыны қабылдады:
On Palm Sunday 1656 James Naylor, a Quaker, reenacted the arrival of Christ in Jerusalem by riding a horse into Bristol attended by followers who sang "Holy, holy, holy" and strewed the way with their garments. Although Naylor denied that he was impersonating Jesus, this act outraged many in Parliament in what was seen as an act of blasphemy. There was consensus in the House that Naylor should be punished. However while the House of Commons could pass, and had in recent times passed, acts of attainder against people, it was questioned whether the House could invoke a judicial procedure like that of the now disbanded House of Lords. After much debate and looking at old precedents, the House concluded that it had the right to act in a judicial capacity. So they tried Naylor and passed the following resolution for his blasphemy:
Кішіпейіл өтініш пен кеңестің қабылданғаны
Кейін Кромвель, ойланып, Кішіпейіл өтініште ұсынылған тәжді қабылдаудан бас тартты. Нейлор ісі парламент мүшелерінің конституцияға рұқсат етілгеннен гөрі діни тұрғыдан төзімсіз екенін көрсетті, ал Палатаның сот билігін өз мойнына алуы Палатадағы көптеген адамдарды, Армиядағы Гранделерді және Кромвельді алаңдатты. Осыған ынталанған Кромвель, Гранделердің қолдауымен, Палатадан екінші палата құруды талап етті. Кішіпейіл өтінішке түзетулер енгізілгеннен кейін Кромвель жаңа конституцияға келісті және 1657 жылдың маусым айында Кішіпейіл өтініш және Кеңес ережелері бойынша Лорд-протектор лауазымына қайта тағайындалды. Парламент содан кейін жазғы демалысқа шықты.
After some thought Cromwell declined the crown as embodied in the Humble Petition. The Naylor case had showed that the members of Parliament were less religiously tolerant than the constitution allowed, and the assumption of judicial powers by the House, worried many in the House, the Grandees in the Army, and Cromwell. So encouraged, Cromwell with the support of the Grandees, pressed the house for a second chamber. After modifications had been made to the Humble Petition, Cromwell agreed to the new constitution and in June 1657 he was reinstated as Lord Protector under the articles of the Humble Petition and Advice. Parliament then went into recess for the summer.
Екінші сессия
Армияның саялылары Үкіметтің Құралының VII бабы бойынша шеттетілген депутаттардың орындарын алуына келісті. Бірақ Палата олардың қалауынша жұмыс істейтініне көз жеткізу үшін Кромвель Кішіпейіл өтініш пен кеңеспен рұқсат етілген "Екінші палатаға" 63 мүшені ұсынды, олардың 42-сі қабылдады және 37-сі алғашқы отырысқа келді. Бұл Төменгі палатада республикалық наразылық толқынына әкеп соқты, ол Армияның қатарларына тарады. Левеллердің қайта жандануы және роялисттік қастандықтар туралы қорқыныштардың арасында, Кішіпейіл өтініш пен кеңес арқылы Лорд-протекторға берілген өкілеттіктерге сүйене отырып, Оливер Кромвель 1658 жылдың 4 ақпанында Парламентті таратып жіберді.
The Army Grandees agreed to allow the MPs who had been excluded under Article VII of the Instrument of Government to be allowed to take their seats. But to make sure that the House would be compliant to their wishes, Cromwell nominated 63 members to "Other House" permitted by the Humble Petition and Advice, 42 accepted and 37 came to the first meeting. This triggered a wave of republican protest in the House of Commons which spread to the rank and file of the Army. Amidst fears of a Levellers revival and Royalist plots, under the prerogative granted to the Lord Protector by the Humble Petition and Advice, Oliver Cromwell dissolved Parliament on 4 February 1658.
Мұрагерлік
Екінші протекторат парламентінен бұрын Бірінші протекторат парламенті, ал одан кейін Үшінші протекторат парламенті болды.
The Second Protectorate Parliament was preceded by the First Protectorate Parliament and succeeded by the Third Protectorate Parliament.