Кіріспе

Ортағасырлық Англиядағы салық

Кеме ақысы – ортағасырлық тегі бар, Англия Корольдігінде 17 ғасырдың ортасына дейін үзіліс-үзіліспен салынатын салық еді. Әдетте Англияның жағалау аймақтарының тұрғындарынан есептелетін, бұл Англия монархтарының парламенттің келісімінсіз өкіметтік құқықтарымен сала алатын бірнеше салықтың бірі болды. 1634 жылдан бастап король Карл I-нің бейбіт уақытта кеме ақысын салуға және парламенттің мақұлдауысыз Англияның ішкі округтеріне таратуға жасаған әрекеті қатты қарсылық тудырды және Англия азаматтық соғысына дейін Англияның мүлікті иеленуші топтарының наразылықтарының бірі болды.

Салдары

Карл сот ісін жеңіп алғанына қарамастан, кеме ақысына қарсылық жалғасты. 1640 жылы Лондон азаматтарының бір тобы тікелей Чарльзге өтініш жасады, ал олардың наразылықтарының ең бастысы осы салыққа қарсы болды: Өтініш салықты сынап бастайды: Тауарларға, импортқа және экспортқа қатысты үдемелі және ерекше алымдар, сондай-ақ кеме ақысын талап ету және жинау, оған қарамастан, сауда кемелері мен тауарлары түрік және басқа да қарақшылардың қолына түсіп, жойылды. Сот ісінің шешімі тар болғандықтан, басқалар да салық төлеуден бас тартуға батылдық алды. 1639 жылға қарай, талап етілген соманың 20 пайызынан да аз жиналды. Англия мен Шотландиядағы епископтар соғысынан бастап жағдай нашарлаған сайын, кеме ақысы корольдің әскери қажеттіліктерін қаржыландыруға жеткіліксіз болып шықты. Кейіннен Ұзақ Парламент 1640 жылғы Кеме ақысы заңымен (16 Cha. 1. c. 14) оны тоқтатты. Хэмпден Парламенттік және Азамат соғысына жетекшілік етті, бірақ Чалгроув шайқасында ерте қайтыс болды. Соңында, жарты ғасырдан кейін, Даңқты революциядан кейін, 1689 жылғы Құқықтар туралы билль парламенттік емес салық салудың барлық түрлерін тыйым салды.