Кіріспе
1660 және 1689 жылдардағы ағылшын парламенттері
Конвент Парламенті – ағылшын тарихындағы парламент, тәждің тоқтап қалуына байланысты, монархтың ресми шақырусыз жиналған. Сэр Уильям Блэкстоун бұл терминді тек екі ағылшын парламентіне – 1660 және 1689 жылдардағыларына қолданды, бірақ кейбір дереккөздер бұл атауды 1399 жылғы парламентке де қолданған.
1399 жылғы Парламент Конвенциясы
Конвенциялық парламенттің алғашқы мысалы 1399 жылғы парламент. Конвент Ричардтың жарлығымен парламент ретінде шақырылған, бірақ ол оның өкілеттігімен ашылмады, себебі ол тақтан түсірілген еді және бұл парламентке монархтың қазасы сияқты әсер етеді деп саналды. Осылайша, Генрих патша ретінде мойндалғаннан кейін, ол сол парламентті қайта шақырып, оның оны бұрыннан король деп мойындауын заңдастырды.
1660 жылғы Конвент Парламенті
Г. М. Тревелян Стюарт тұсында Англия 1946 жылғы басылым 298 б. Конвент Парламенті (1660 жылғы 25 сәуір – 29 желтоқсан) 1660 жылы 16 наурызда өз таратылуына дауыс берген Ұзақ Парламенттің ізінен келді. «Еркін парламент» ретінде сайланған, яғни Одаққа немесе монархияға адалдық серт берусіз, оның құрамы негізінен роялисттардан тұрды. Ол алғаш рет 1660 жылғы 25 сәуірде жиналды. Бреда декларациясы қабылданғаннан кейін Парламент 8 мамырда король Карл II-нің 1649 жылғы қаңтарда Карл I қайтыс болған сәттен бастап заңды монарх екенін жариялады. Содан кейін Конвент Парламенті жаңару кезеңі үшін қажетті дайындықтарды жүргізді. Бұл дайындықтарға жаңа үкіметтің жұмыс істеуі үшін жер және қаржыландыру мәселелерін реттеуге қажетті шаралар кірді. Оливер Кромвель басқарған кезеңде құрылған билікке қарсы шаралар 1660 жылғы 29 тамызда заңға айналған Кешірім және ұмыту туралы заңның талаптарымен шектелді. Дегенмен, корольді өлтіруге қатысқан, корольді соттау мен өлім жазасын орындауға тікелей қатысқандарға қарсы қудалау амалдары жүргізілді. Конвент Парламенті 1660 жылғы 29 желтоқсанда Карл II таратып жіберді. 1661 жылғы мамыр айында жаңа парламент сайланды, ол Кавалер Парламенті деп аталды. Ол аралық кезеңде қабылданған барлық заңдар мен институттарды жүйелі түрде жоюға және Конвент Парламентінің актілерін бекітуге кірісті. Одақтың парламенттерінің барлық актілері заңдық тізімнен жойылғандықтан, Конвент Парламенті олар сақтап қалғысы келген кейбір заңдарды (мысалы, 1651 жылғы Теңіз жүзу заңы) жаңа актілерде қайта жазды.
The Convention Parliament (25 April 1660 – 29 December 1660) followed the Long Parliament that had finally voted for its own dissolution on 16 March that year. Elected as a "free parliament", i. e. with no oath of allegiance to the Commonwealth or to the monarchy, it was predominantly Royalist in its membership. It assembled for the first time on 25 April 1660. After the Declaration of Breda had been received, Parliament proclaimed on 8 May that King Charles II had been the lawful monarch since the death of Charles I in January 1649. The Convention Parliament then proceeded to conduct the necessary preparation for the Restoration Settlement. These preparations included the necessary provisions to deal with land and funding such that the new régime could operate. Reprisals against the establishment which had developed under Oliver Cromwell were constrained under the terms of the Indemnity and Oblivion Act which became law on 29 August 1660. Nonetheless there were prosecutions against those accused of regicide, the direct participation in the trial and execution of Charles I. The Convention Parliament was dissolved by Charles II on 29 December 1660. The succeeding parliament was elected in May 1661, and was called the Cavalier Parliament. It set about both systematically dismantling of all the legislation and institutions which had been introduced during the Interregnum, and the confirming of the Acts of the Convention Parliament. As all the acts of the Commonwealth parliaments were obliterated from the legal record, the Convention Parliament replicated some of the legislation they wanted to keep (e. g. the Navigation Act 1651) in new acts.
1689 жылғы Конвент Парламенті
Конвент Парламенті (1688 жылғы 29 желтоқсан – 1689 жылғы 22 қаңтар) – 1688 жылғы «Даңқты революцияның» алғашқы Парламенті болды. Англия королі Джеймс II кеткеннен кейін 1689 жылы шақырылған бұл Парламентті король шақырмаған. Ол корольдің астанадан қашып, мемлекеттік мөрді Темза өзеніне тастауы арқылы тақтан бас тартқанын анықтады. Сонымен қатар, ол тақты Уильям III патшасы мен Мэри II патшайымына бірлесіп ұсынды және 1689 жылғы Құқық Жарлығын қабылдау арқылы Оранж принці Уильямды ресми түрде патша ретінде мойындады.