Кіріспе
Американдық прелат Дэниел Остин Даулинг (6 сәуір 1868 - 29 қараша 1930) – Рим-католик шіркеуінің американдық дін қызметкері, 1919 жылдан қайтыс болғанға дейін Миннесота штатындағы Сент-Пол архиепархиясының екінші архиепископы болды. Даулинг 1912 жылдан 1919 жылға дейін Айова штатындағы Де-Мойн епархиясының тұңғыш епископы қызметін атқарды.
Daniel Austin Dowling (April 6, 1868 – November 29, 1930) was an American prelate of the Roman Catholic Church who served as the second archbishop of what was then the Archdiocese of Saint Paul in Minnesota from 1919 until his death. Dowling served as the first bishop of the Diocese of Des Moines in Iowa from 1912 to 1919.
Өмірбаян
Дэниел Даулинг 1868 жылдың 6 сәуірінде Нью-Йорк қаласында Дэниел мен Мэри Тереза (құрметті аты Сантри) Даулингтің отбасында дүниеге келді. 19 сәуірде крещениеден өтіп, оған Даниэль Остин деген христиандық есім берілді. Доулинг бала кезінде отбасымен Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласына көшіп келді. Ол Ньюпорттағы Мәрхаматты әпкелер академиясында оқыды. Доулинг Манхэттен колледжіне оқуға түсу үшін Нью-Йоркке барып, 1887 жылы үздік дипломмен A.B. дәрежесін алды. Доулинг теологиялық білімін Массачусетс штатының Бостон қаласындағы Сент-Джонс семинариясында бастады.
Діни қызмет
Доулингті дін қызметкері етіп 1891 жылғы 24 маусымда епископ Мэтью А. Харкинс тағайындады, ол Провиденс диоцезі үшін болды. Тағайындалғаннан кейін Доулинг Вашингтонға, АҚШ Католик университетінде теология және шіркеу тарихы бойынша жоғары білім алу үшін жіберілді. Род-Айленд штатының Уоррен қаласындағы шіркеуде бір жыл пастор болып қызмет еткеннен кейін, Доулинг екі жыл бойы шіркеу тарихын оқыту үшін Сент-Джон семинариясына қайтып келді. Автор Марвин О'Коннелл Доулингті "өз табиғаты, әдеттері және кәсібі бойынша тарихшы болған адам" деп сипаттады; ол өзіне қараған мәселелерді шешуге кіріспей, оларды өткен оқиғалардың жарығында зерттей алмады. 1896 жылы Доулинг екі жыл бойы "Провиденс визитер" газетінің редакторы болып жұмыс істеді, осылайша АҚШ-та католик редакторы ретінде танылды. Газеттен кеткеннен кейін ол Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы Сент-Джозеф шіркеуіне көмекші пастор болып, содан кейін Род-Айленд штатының Уоррен қаласындағы Сент-Мария шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. Кейін Доулинг Провиденс қаласындағы Санкт-Петер және Пол соборының ректоры болып тағайындалды.
Де - Мойн епискобы
1912 жылдың 31 қаңтарында Папа Пий X Доулингті Де-Мойн епархиясының епископы етіп тағайындады. Ол 1912 жылдың 25 сәуірінде Провиденс қаласындағы Петір мен Пауыл соборында епископ Харкинспен қасиеттілікке ие болды.
Жеке өмір және өлім
Өмірінің соңғы жылдары Даулингтің денсаулығы жүрек ауруынан қатты құлдырады. Доулинг Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңдегі католиктердің қарсыласуын былайша сипаттады: 1920 жылдары американдық католиктердің қиындығы – иммигранттардың Америкаға кедей және әлсіз күйде келуі және олардың католик дінін өздерінің туған елдерімен байланыстыруы еді. Иммигранттар өмір деңгейін жақсартып, "америкалықтарға" айналған сайын, мәдениет пен дін жоғалып, естен шығарылды. Доулинг бұл жағдайды ең дұрыс былай түйіндеді: "Олар байлыққа және қоғамдағы жағдайына жеткен сайын, көбінесе өз тегін жасыруға, есімдерін өзгертуге және оларға жат әдеттерді қабылдауға тырысады. Тіпті дінін сақтаған жағдайда да, олар көбінесе одан ұялады". Доулинг бұл мәселенің шешімі – адамдарды "шет елдік" және католицизмнің тығыз байланысты емес екеніне көндіру екенін айтты. Ол қазіргі білім берудің қажеттілігі – "білім беру жүйесін дамыту, үйлестіру және консолидациялау арқылы тиімділікті арттыру" екенін мәлімдеді. Шындығында, ол Назарет залындағы балалардың көптеген түрлерін де, олардың мұғалімдерін де жақсы білді. Көптеген адамдар оның олардың өміріне тигізген әсері Сент-Пол семинариясын бітіргеннен кейін де, дін қызметкері болып тағайындалғаннан соң да жалғасқан деп санайды.
The challenge for American Catholics during the 1920s was that immigrants came to America poor and disadvantaged and they associated the catholic religion with their old countries. As immigrants improved their quality of life and became more "American," culture and religion was lost and forgotten. Dowling summarized it best saying, "as they progress in wealth and station they frequently strive to hide their origins, to change their names and affect manners that do not belong to them. Even when they keep up the practice of their religion, they are frequently ashamed of it." Dowling argued that the solution would be to convince people that "foreignism" and Catholicism were not intimately linked. He said that the present needs for education were "to develop, coordinate and consolidate the education system to provide for greater efficiency." In fact, he knew many of the boys at Nazareth Hall as well as their teachers knew them. Many felt that his influence on their lives continued on after their leaving Saint Paul Seminary, to ordination and beyond.