Generation X тобының тарихы

Кіріспе

Generation X (кейін Gen X) – 1976 жылы Лондонда құрылған британдық панк-рок тобы. Олар вокалисті Билли Айдолдың мансабының бастапқы нүктесі болды және Ұлыбритания синглдер тізіміне енген алты сингл мен Ұлыбритания альбомдар тізіміне енген екі альбом шығарды.

Құрылу

1976 жылдың соңында Лондондағы панк-рок қозғалысы кезінде Уильям Броуд (кейін Билли Айдол атымен танылды), 21 жастағы, Бромлиден университеттен шығып қалған, гитарашы және Бромли тобының мүшесі; барабаншы Джон Тоу, Вест-Энд музыка дүкенінің сатушысы; және Броудтың ұсынысымен, бұрын Melody Maker журналында жарияланған хабарлама арқылы танысқан – Тони Джеймс, 23 жастағы, Твикенхэмнен шыққан, университет бітіруші, бас-гитарашы және бұрынғы London S. S. тобының мүшесі – Джон Кривиннің шақыруына жауап берді. Кривин Челсидегі King's Road көшесіндегі Acme Attractions атты сән дүкенінің иесі болды және ол батыс Лондонда жаңа топ құру үшін музыканттар іздеді, оның негізгі әншісі/фронтмені Джон О’Хара, сондай-ақ Джин Октябрь болатын. Бірнеше апталық репетициялардан кейін топ «Челси» деп аталды. Алайда, қараша айында Джин Октябрь Броуд пен Джеймстің шығармашылық тұрғыдан тым үстемдік танытып, олардың музыкасын тым жеңіл санағанын және олармен жеке қарым-қатынасының жақсы еместігін сезінді – олар да осы сезімді бөлісті. Осының салдарынан Броуд пен Джеймс, Тоумен бірге «Челси» тобын тастап кетті (Октябрьді концерт ортасында сахнадан шығарып жіберді) және Броудтың анасының кітабынан алынған «Generation X» деген жаңа топ құрды, осы кітапты Джеймс отбасына барғанда тапқан. Жаңа топты бастапқыда Acme Attractions есепшісі Эндрю Чезовски басқарды. Фотоға түсуге әдемі келбеті мен өзіне сенімділігімен Броуд өзін «Билли Айдол» деген панк псевдонимімен таныстырып, гитараны тастап, жаңа топтың фронтмені мен жетекші әншісі болды. 17 жасар жетекші гитарашы Боб «Дервуд» Эндрюс Фулхэмдегі Paradox рок-тобынан шақырылғаннан кейін «Generation X» 1976 жылдың 10 желтоқсанында Орталық өнер және дизайн мектебінде алғаш рет сахнаға шықты. Топ құрылғаннан кейін көп ұзамай «Generation X» Лондондағы тікелей концерттерінде кавер-версияларды орындаудан бас тартып, өз материалдарын жазуға кірісті, Идол Джеймстің лирикалық әндеріне сәйкес музыка жазды.

During the punk rock movement in London in late 1976, William Broad (aka Billy Idol), a 21 year old guitar playing university drop out from Bromley and associate of the Bromley Contingent; the drummer John Towe, a West End music shop assistant; and at Broad's suggestion, having already met via an advertisement previously placed in the Melody Maker by Broad seeking other musicians – Tony James, a 23 year old university graduate bass player from Twickenham and former member of the London S. S. all replied to an advert placed in the Melody Maker by John Krivine, the owner of a fashion clothing shop called Acme Attractions on the King's Road in Chelsea, seeking musicians to form a new West London band around the vocalist/frontman John O'Hara aka Gene October. After a few weeks of rehearsals the band became known as Chelsea, However, by November, Gene October felt that Broad and James were becoming too dominant creatively and were beginning to make music that he considered too lightweight, and that his personal chemistry with them was not good a feeling which they reciprocated. Consequently, Broad and James along with Towe abandoned Chelsea (jettisoning October on stage from the line up in the midst of a gig), and formed a new band called Generation X, named after the title of a book belonging to Broad's mother, that James found when visiting his family home. The new band was initially managed by Andrew Czezowski, Acme Attractions' accountant. With his photogenic looks and egotism, Broad – styling himself with a punk pseudonym of "Billy Idol" – abandoned the guitar to be the frontman and lead singer of the new unit. When the 17 year old lead guitarist Bob "Derwood" Andrews was recruited from the Fulham rocker band Paradox, 'Generation X' took the stage for the first time in public at the Central School of Art and Design on 10 December 1976. Soon after formation Generation X abandoned playing cover versions in its live performances around London, and began writing its own material, with Idol writing music around James' lyrical song constructions.

1977-1978 жылдар

1977 жылдың басында топтың менеджменті Czezowoski-ден, ол клубтық менеджментті тікелей эфирлерге артық көрген, Rough Trade Records-тің фанзин промоутері Стюарт Джозеф пен Sounds журналисі Джон Ингемге ауысты. Ингем топтың бизнес жағын кәсіби деңгейге көтерді және жазба келісімін алу үшін жазба компанияларымен байланыс жасауға кірісті. 16 ақпан күні топ алғаш рет студияға барып, De Lane Lea Studios-та (Солтүстік Лондон, Уэмбли) бес әнді демо ретінде жазды, оған Chiswick Records қолдау көрсетті. Кейбір әндердің мәтіндері белгілі бір саяси үнмен (The National Front және Солтүстік Ирландиядағы жағдайға сын) келді, бірақ топ олардан кейін бас тартты. Кейінірек сол жылы Generation X өздерінің алғашқы жазбасын жарнамалық мақсатта белгісіз ақ лейбл түрінде шығарды. "Your Generation" әні A жағында, ал "Listen" әні B жағында болды, екеуі де De Lane Lea демо сессиясынан алынған. Бастапқыда 250 дана, содан кейін тағы 500 дана басылды, барлығы белгісіз ақ қағаз мұқабаларда болды. 1977 жылдың наурыз айының ортасында Лондон мен Англияның провинцияларында концерттердің көптігі кезінде Лестер университетіндегі концерт Derwood Andrews-тің басқа біреу шапқан сырғасынан ауруханаға түсуіне байланысты ортасынан тоқтатылды. 1977 жылдың сәуір айының ортасында Парижде The Jam және The Police топтарымен бірге алғашқы халықаралық концертін өткізгеннен кейін, British Broadcasting Corporation-ның Maida Vale Studios-та алғашқы радио сессиясын жазғаннан кейін, топтың стратегиясы болған Джеймс, Тоудың жекелігі топтың имиджіне сай келмейтініне көз жеткізді. Тоу "Альтернативті теледидар" деп аталатын жаңа топқа қосылды. Оның орнына 18 жастағы Марк Лафф (Солтүстік Финчли) келді, ол 1977 жылдың мамырында Idol мен Джеймс ұйымдастырған іріктеуден кейін Subway Sect тобынан шақырылды. 1977 жылдың маусымнан тамызға дейін концерттер арасында топ Фулхэм Роудтағы Beggars Banquet дискі дүкенінің жертөлесіндегі репетициялық кеңістікте жаттықты. 1977 жылдың шілде айының ортасында Generation X Chrysalis Records компаниясымен келісімшартқа қол қойды және коммерциялық шығару үшін топтың алғашқы ресми жазбасын жасау үшін Солтүстік Лондонның Wessex Sound Studios студиясына барды. Продюсер Билл Прайс қадағалауымен сессия нәтижеге қанағаттанбағандықтан немесе Idol-дың әншілік қабілетіне қанағаттанбағандықтан сәтсіз аяқталды. Сондай-ақ, Idol өндіріс кезінде оның пікірін сұрағанда, Generation X-тің "сәтті болатынына" сенетінін сұрағанда, ол күмәнмен жауап берді. 1977 жылдың қыркүйек айының басында шыққан "Your Generation" әнінің B жағындағы "Day by Day" (Жеймс Робин Дейдің жақында жарияланған автобиографиясынан алынған атау) панк-рок әні UK Singles Chart-та 36-орынды иеленді, бірақ Record Mirror журналындағы рецензиясында Элтон Джон оны "қорқынышты қоқыс" деп сынады. Бірнеше күннен кейін топ Marc Bolan-ның түскі шоуында әнді орындады, Marc, Granada Television-нің Манчестер студиясының аспаптарын пайдаланды, содан кейін барабан жиынтығын алып, Granada компаниясы оларды 10 жылға тыйым салды. Джеймс топтың киім-кешегі мен стилі арқылы құрылатын имиджіне ерекше назар аударды. Топтың менеджері Джон Ингем оларды графикалық суретші Барни Бабблспен таныстырды, ол олармен бірге "Your Generation" синглінің мұқабасын жасады, оған 1920 жылдардағы орыс дизайнері Эль Лиссицкийдің абстрактілік геометриялық жұмысы шабыт берді, бұл орыс конструктивизмінің ағылшын поп музыкасының дизайнына енгізілуіне әкелді, және 21 ғасырға дейін басқа топтар да пайдаланды. Bubbles сонымен қатар топтың газет жарнамалары мен плакаттарын жасауды тапсырды. 1977 жылдың қыркүйегінде Generation X BBC-дің негізгі поп-музыка бағдарламасы Top of the Pops-та пайда болған алғашқы панк топтарының бірі болды және коммерциялық поп-музыкалық табысқа жету мүмкіндігі бар дыбыс пен бейнеге қол жетімді панк-рок актілерінің бірі ретінде бұқаралық ақпарат құралдарында таныла бастады. Керісінше, дәл сол талдаулар альтернативалық музыка сахнасының бұқаралық ақпарат құралдарында топқа қайталанатын жағымсыз сынға әкелді, көптеген сыншылар актіні көркемдік және интеллектуалды тұрғыдан түкке тұрғысыз деп қабылдады және панк қозғалысының бөлігі болуды циникалық түрде поп музыкасының атақ-даңқы мен байлығын іздеу үшін баспалдақ ретінде пайдаланып отырғанын айтты. Панк-роктың радикалдылық деңгейі өскендіктен, The Clash әндерінің саяси мазмұнынан туындағандықтан, X ұрпағы жұмысшы класының субмәдениет қозғалысы ретінде кеңінен танылған орта таптық тоналғандық туралы айыптауларға тап болды. Бұған дәлел ретінде New Musical Express музыка журналисі Тони Парсонстың сахнада таралған оқиғасы болды. Идол мен Джеймс Уордур көшесіндегі The Ship пабына сұхбат алу үшін келгенде, олар нені ішкісі келетіндерін сұрағанда, апельсин шырындарын сұрады және "секс, есірткі және рок-н-ролл" өмір салтының гедонистігін интеллектуалды тұрғыдан сынай және қабылдамайтындарын айтты. Сұхбат топ құрылғаннан кейін жақын арада өткен, және Джеймс пен Идол (әсіресе соңғысы) Лондонның поп музыкалық айналымы арқылы өтіп, бұл позициядан біраз алшақтады, бірақ алғашқы әсер британдық панк-рок қозғалысында қалды. Generation X панк музыкалық топтарының өрбу кезеңінде панк-роктың шикі, дауысты энергиясының және 1960 жылдардың британдық поп музыкасының дәстүріндегі коммерциялық мелодиялы дыбыс пен визуалды бейнесінің үйлесімімен ерекшеленді, The Who, The Kinks, The Small Faces және The Beatles сияқты топтардан әсер алды. Сондай-ақ, ол 1970 жылдардың соңында Батыс Лондондағы жасөсперім болу туралы мәселелерге назар аударатын әндер шығарды және Rock Against Racism қолдауымен бірнеше концерттер өткізді.

In early 1977, the management for the band was passed from Czezowoski, who preferred club management to live acts, to a dual management of Stewart Joseph, a fanzine promoter from Rough Trade Records, with the Sounds journalist Jonh Ingham, who professionalized the act's business aspect, and began approaching record companies to secure a recording deal. On 16 February 1977, the band went into a studio for the first time to record a demo session of five songs at De Lane Lea Studios in Wembley, North London, sponsored by Chiswick Records. The lyrics of some of the songs possessed a partially politicized tone (with a critique of The National Front, and The Troubles) that the band would abandon after its early months. Later in the year, Generation X's first record was released by the band itself in the form of an unmarked white label for promotional purposes, with the song "Your Generation" as its A side, and "Listen" as the B side, taken from the De Lane Lea demo session. 250 copies were initially pressed, followed by another 500 copies, all in unmarked white paper sleeves. In mid March 1977, amidst a heavy performance schedule in London and increasingly beyond the confines of the capital city into England's provinces, a gig had to be abandoned at the University of Leicester mid performance, due to Derwood Andrews requiring hospitalization from being struck on the head by a beer bottle thrown from the crowd. In mid April 1977, having just played their first international date in Paris in a joint billing alongside the upcoming bands The Jam and The Police, and recorded their first live radio session at the British Broadcasting Corporation's Maida Vale Studios, and James, the band's strategist, had come to the view that Towe's personality did not fit with the image that he was formulating for the band. Towe moved on to join a new outfit called Alternative TV. He was replaced on drums by the 18 year old Mark Laff from North Finchley, recruited from Subway Sect after an extensive audition process for the vacancy organized by Idol and James in May 1977. From June to August 1977 in between gigs the band practiced in a rehearsal space in the basement beneath a Beggars Banquet record shop in the Fulham Road. In mid July Generation X signed a recording contract with Chrysalis Records, and went into Wessex Sound Studios in North London for the band's first formal recording session for commercial release. Under the supervision of the producer Bill Price the session proved to be abortive due to the band being unhappy with the results, or with Idol's capacity as a singer, and in response to Idol asking for his opinion during production as to whether he thought Generation X were "going to make it", answered with some dubiety. On release at the start of September 1977, "Your Generation", with a b side of the high energy disaffected punk rock song "Day by Day" (with a title taken by James from the recent publication of Robin Day's autobiography), went to No. 36 in the UK Singles Chart, after being critiqued by Elton John in a review column in the Record Mirror as 'dreadful garbage'. The band played the song on Marc Bolan's afternoon variety show, Marc, a few days later using Granada Television's Manchester studio instruments for the performance, afterwards making off with the drum kit and being banned by Granada for 10 years as a result. and James was attentive to its public image conveyed in the act's dress and styling. The band's co manager Jonh Ingham introduced them to the graphic artist Barney Bubbles, who with them created the cover for the "Your Generation" single release, drawing inspiration from the 1920s abstract geometric work of Russian designer El Lissitzky, which introduced the Russian Constructivist school into English pop music design, which would be utilized by other bands into the 21st Century. Bubbles was also commissioned by the band to design its newspaper adverts and posters. In September 1977, Generation X was one of the first punk units to appear on the BBC's mainstream pop music programme Top of the Pops, and began to acquire some mass media recognition as one of the punk rock acts that had an accessibility of sound and image, with the potential to achieve commercial pop music success. Contrarily, the same analysis led to recurring adverse criticism of the band in the media of the alternative music scene from which it had emerged, with a number of reviewers dismissing the act as artistically and intellectually vapid, and suggesting that it was using the guise of being a part of the punk movement cynically as a stepping stone in pursuance of more prosaic pop music fame and fortune. Because punk rock developed an increasingly radical overtone, driven partly by the politicized content of the songs of The Clash, Generation X also faced accusations of being middle class interlopers upon what was increasingly espoused as a working class sub culture movement; evidence for this being a story in circulation within the scene originating from the music journalist Tony Parsons of the New Musical Express that when Idol and James had turned up in The Ship pub in Wardour Street for an interview with him, on being asked what they wanted to drink, had requested orange juices, and had openly criticized and rejected on an intellectual basis the hedonism of the "Sex, drugs and Rock 'n' Roll" lifestyle. The interview had been conducted shortly after the band's formation, and James and Idol (particularly the latter) had since moved some way from this stance as they moved through the social circles of London's pop music scene, but the initial impression from it lingered in the British punk rock movement. Generation X stood out in the burgeoning milieu of punk music bands for its combination of the raw raucous energy of punk rock, with a more commercially melodic sound and visual image in the tradition of earlier British pop music styles of the 1960s, drawing influences from bands such as The Who, The Kinks, The Small Faces, and The Beatles. It also produced songs that lyrically focused on the concerns of being an adolescent in West London in the late 1970s and, apart from playing a few gigs in support of Rock Against Racism,

1977 жылдың қыркүйек айының соңында/қазан айының басында топ Phil Wainman қадағалауымен Primrose Hill, Солтүстік Лондондағы Utopia Studios студиясында бірнеше күн демо-сессияларды жазды, олар алғашқы альбомын шығаруға дайындық жүргізді. 1977 жылдың қараша айының ортасында топ фотограф Ray Stevenson-мен Лондондағы Вест-Энд көшелерінде түсірілген жарнамалық суретке түсірілген кезде серпіліспен жазылған "Wild Youth" синглын шығарды, ән көшедегі граффитиден шабыт алды, бұл Стюарт Джозефтің толыққанды басқаруына мүмкіндік берді. 1978 жылдың ақпанында "Ready Steady Go" (B жағында "No No No" әні бар) синглі топтың өзі жасаған футболкаларының дизайнынан алынған мұқабамен шығарылды, бірақ ол UK Singles Chart-тың топ 40-ына енбеді. Топ 1978 жыл бойына бүкіл Ұлыбритания бойынша қарбалас тур кестесін сақтады, оның ішінде Дербидегі концертте көрермен қатарынан бір Hells Angel сахнаға шығып, Idol-ды соншалықты күшпен ұрып, оның барабан жиынтығына түсіп, "пинг-понг добындай" ұшып кеткені болды. Idol орнынан тұрып, өзін тазалап, ештеңе болмағандай топтың өнерлеуін жалғастырды. Сол айда топтың алғашқы ұзақ ойнатылысы шықты, ол 1978 жылғы Generation X деп аталды, оны Martin Rushent өндірді және Alan Winstanley T. W. Studios-та (Фулхэм) жазды, мұқаба портретін Gered Mankowitz түсірді. Альбом UK Albums Chart-та 29-орынды иеленді. Сәуір айында New Musical Express журналы топтың бірінші альбомын сатуға көмектесу үшін топпен екі беттік сұхбат жариялады, мұқабада Idol мен Джеймстің Теміз өзенінің жағасындағы суреті Penni...

In late September/early October 1977, the band spent several days recording demo sessions, overseen by Phil Wainman, at Utopia Studios in Primrose Hill, North London, in preparation for its first album release. In mid November 1977, the band released the single "Wild Youth", written on the spur of the moment during a publicity photo shoot with the photographer Ray Stevenson, in the streets of London's West End a few weeks earlier, the song being inspired by street graffiti. leaving Stewart Joseph in sole charge. In February 1978, the single "Ready Steady Go" (with a b side track entitled "No No No") was released with cover art taken from the design of one of the band's self produced T shirts, but it failed to enter the top 40 of the UK Singles Chart. The band kept a hectic touring schedule throughout Great Britain through 1978, which included the event of a Hells Angel in the crowd at a gig in Derby in mid March, climbing up on to the stage and punching Idol in the face hard enough to cause him to fly backwards "like a ping pong ball", landing in the drum kit Idol getting back on to his feet, dusting himself down and resuming the band's performance as if nothing had happened. In the same month, the band's first long player was released, entitled Generation X (1978), produced by Martin Rushent and engineered by Alan Winstanley at T. W. Studios in Fulham, with a cover portrait shot photographed by Gered Mankowitz. The collection went to No. 29 in the UK Albums Chart. In April the New Musical Express featured Generation X in a two page centre spread interview with the band, to facilitate the first LP's retail sales, with a front page full feature photo of Idol and James on the foreshore of the River Thames beneath the Embankment, taken by Pennie Smith. The article's illustration, atypically for band photography, displayed Idol with James separately from Andrews with Laff, and gave rise to talk within the punk scene that this was indicative of an inherent divide of some nature within the act, with it possessing an inner core which Andrews and Laff were not party to. The band maintained a high work rate of live performances as the year developed, with Idol also going on a first promotional visit for the band to the United States in May 1978, followed by another international gig for the band in Paris in June, several live BBC radio performances, and being supported by a new West Sussex band named The Cure for several dates in November and December 1978. In October, Generation X went into Wessex Sound Studios in Islington, with Ian Hunter acting as record producer, to record their second album, entitled Valley of the Dolls,

1979 ж. Х ұрпақтың бөлінуі

1979 жылдың қаңтарында топ менеджері Стюарт Джозефпен бірге Chrysalis Records кеңсесіне шақырылды, онда оларға 1977 жылдың ортасынан бері актіге салынған қаржының жарнамадағы табысқа сай келмегені және егер «King Rocker» атты келесі сингл хит болмаса, келісімшарт тоқтатылатыны айтылды. Кездесуден кейін Джозеф топ мүшелерінің апталық жалақысын қысқарту туралы хабарлады, осылайша оларды тырысқан жұмыстың нәтижесіне итермелеуді көздеді. Сол айда «King Rocker» (1979) шықты, оның B жағында Джон Леннонның «Gimme Some Truth» әнінің кавер нұсқасы бар еді, ол 1977 жылы BBC тікелей эфирінде орындалған. Бұл сингл Ұлыбритания сингл тізімінде 11-орынға көтерілді, түрлі түсті дискілерде және ерекше топ суретімен жарық көрді, толық жиынтықты алу үшін синглдің бірнеше данасын сатып алу қажет болды. Бұл дизайнды 1977 жылы топтың графикалық дизайнымен айналысқан Барни Бабблз жасады. Бұл жағдай Тони Джеймстің шешімдеріне деген сенімділікті күйретуге әкелді, өйткені жазбаның өндірісінің барлық кезеңінде оның идеялары басым болды. 1979 жылдың ақпанында Лондондағы Lyceum Ballroom-да өткен үш топтың концертінде Generation X-тің сахнаға U.K. Subs жанкүйерлері лақтырған заттардың шабуылынан ығыстырылуы жағдайды нашарлатты. Жыл бойы ауыр гастрольдер мен теледидардағы жиі өнер көрсетулер жалғасты, бірақ «Valley of the Dolls» коммерциялық сәтсіздікке ұшырады және топтың жаңа шығарылымдары Ұлыбритания сингл тізіміне бұрынғыдай әсер ете алмады. LP-ден шыққан тақырыптық ән наурыз айында 23-орынға, ал «Friday's Angels» әні маусым айында 62-орынға жетті. Осының салдарынан топ ішінде Эндрюс пен Айдолға қатысты тұлғалық қарама-қайшылықтар күшейді. Эндрюс Айдолдың есірткіге құмарлығының күшеюінен туындаған мінез-құлқының өзгеруіне наразы болды, сондай-ақ Айдолдың (Гарри Глиттер, Элвис Пресли және Билли Фьюри сияқты солистердің өнерлерінен шабыттанған өнер образын қалыптастырып жатқан) жеке мансапқа ұмтылысын сезінді, бұл топтың ішкі қарым-қатынастарын тұрақсыздандырды. Топ шок-рок элементтерін өнерлеріне енгізу туралы оймен жүрді және оның материалдарын ән жазу серіктестігіне қабылдаудан бас тартты. Бұл ішкі келіспеушіліктер, топ менеджері Стюарт Джозефтің заңдық дауға байланысты кеткенімен күрделенді, ал Марк Лафф Айдол мен Джеймстің ән жазу авторлық құқықтары туралы келіспеушіліктен кейін бірнеше аптадан соң топтан кетуге мәжбүр болды. Лафф өзінің домбыра тректеріне заңдық және қаржылық құқықтарда танылмағанына наразылық білдірді. Лафф пен сессиялық барабаншы Клайв Банкер ақыр соңында тректерде бірге орындап, ерекше қос барабан дыбысын жасады. Лафф Эндрюске қосылып, Empire атты жаңа топ құрды, бірақ ол коммерциялық сәттілікке жете алмады. Эндрюс 1980 жылдардың соңында Westworld тобымен британдық тізімге оралды. Generation X-тің соңғы тікелей өнер көрсетуі 1979 жылдың 30 қарашасында Глостердің Ямайка клубында өтті. Айдол мен Джеймс Терри Чаймсті барабаншы ретінде шақырып алды. Бұл жаңа құрам өзін Gen X деп атады, нео-викториандық/викториандық готикалық стильдегі жаңа романтикалық топ ретінде өзін таныстырды, бұл Айдолдың Сэмюэл Тейлор Кольридждің еңбектеріне қызығушылығынан туындады. 1980 жылдың наурыз айында Gen X соходағы Eel Pie студиясына жетекші гитарист Стив Ньюменмен бірге демо-сессияны жазуға барды. Айдол мен Джеймс Ньюдың Gen X гитарисі болғанын қалады, бірақ онымен 1980 жылдың басында жаздырып, репетиция жасағаннан кейін, оның есірткіге құмарлығына байланысты кәсіби сенімділігіне қатысты алаңдаушылықтар туындағаннан кейін бұл идеядан бас тартты. Chrysalis Records, енді Aucoin-нің ықпалында болған, өткен жылы «Valley of the Dolls» коммерциялық сәтсіздікке ұшырағаннан кейін және бірнеше ай бұрын Olympic Studios-тағы оқиғадан кейін оны қаржыландыруға құлшынбады. Жаңа қаржыландыруды қамтамасыз ету үшін Айдол топтың өмірі аяқталғаннан кейін лейблмен әлеуетті жеке мансап туралы талқылауға кірісуге мәжбүр болды. Жазба сессияларына Стив Ньюменмен бірге Лондондағы пост-панк сахнасындағы ең жақсы гитаристтердің таңдауы да қатысты, олар жаңа топтармен бірігуге тырысты, атап айтқанда Джон МакГеох, Стив Джонс және Дэнни Кустоу, олар жаңа топтың гитара позициясы үшін іс жүзінде сынақтан өту ретінде сессиялық музыканттар ретінде әрекет етті. 1981 жылдың қаңтар айында Кит Форси продюсерлік еткен «Kiss Me Deadly» (1981) атты ұзақ ойнатқыш шықты. (Джеймс кейін топтың аяқталуының себебін және Айдолмен кәсіби серіктестігін: «шын мәнінде, есірткі бізді жойды») деп түсіндірді. Жазудың өзі, поп музыкасындағы жаңа толқын қозғалысының бөлігі ретінде дыбысының жаңашылдығына қарамастан, және Айдол мен Джеймстің ән жазушылар ретінде өркендеген талантын көрсеткеніне қарамастан, шығуымен бірге тізімге енбеді, 1980 жылдың қарашасынан 1981 жылдың қаңтарына дейінгі қысқа мерзімді, төмен деңгейлі турға қарамастан (Джеймс Стивенсон гитарада ойнады). «Dancing with Myself» әнінің 1980 жылдың қазанындағы шағын промо-акциясы, Iain McKell сурет салған және бала модельді алаңдатарлықтай пайдаланған «Ugly Rash» атты Rocksteady стильдегі дуб әнімен бірге, жаңа топты іске қоса алмады, Ұлыбритания сингл тізімінде 62-орынға ғана жетті. Generation X және Gen X материалдарын қамтитын Gen X 4 атты жинақ EP-де қаңтарда шықты, бірақ ол да көп әсер етпеді. Музыкалық баспасөздің жаңа LP туралы сындық пікірлері де көбінесе бейтарап немесе жағымсыз болды, Smash Hits журналы оған 10 балдық шкала бойынша 2 бал берді. Нәтижесінде, Aucoin Айдолдың енді топты тастауға дайын екенін хабарлағаннан кейін Chrysalis Records келісімшартты тоқтатып, актінің дамуына төрт жыл ішінде салған төрт жүз мың фунт стерлингті жазып тастады, ал Gen X 1981 жылдың ақпанында таратылды. Олардың соңғы қоғамдық өнер көрсетуі 1979 жылдың 30 қарашасында Глостердің Ямайка клубында болды. Айдол мен Джеймс Терри Чаймсті барабаншы ретінде шақырып алды. Бұл жаңа құрам өзін Gen X деп атады, өзін жаңа романтикалық топ ретінде стильдеу Нео-Викториандық/Викториандық готикалық көрінісімен, Айдолдың Сэмюэл Тейлор Кольридждің еңбектеріне қызығушылығын тудырды. 1980 жылдың наурыз айында Gen X соходағы Eel Pie студиясына жетекші гитарист Стив Ньюменмен бірге демо-сессияны жаздыруға барды. Айдол мен Джеймс Ньюдың Gen X гитарисі болғанын қалады, бірақ онымен 1980 жылдың басында жаздырып, репетиция жасағаннан кейін, оның есірткіге құмарлығына байланысты кәсіби сенімділігіне қатысты алаңдаушылықтар туындағаннан кейін бұл идеядан бас тартты. Chrysalis Records, енді Aucoin ықпалында болған, өткен жылы «Valley of the Dolls» коммерциялық сәтсіздікке ұшырағаннан кейін және бірнеше ай бұрын Olympic Studios-тағы оқиғадан кейін оны қаржыландыруға құлшынбады. Жаңа қаржыландыруды қамтамасыз ету үшін Айдол лейблмен топтың өмірі аяқталғаннан кейін әлеуетті жеке мансап туралы талқылауға кірісуге мәжбүр болды. Жазба сессияларына Стив Ньюменмен бірге Лондондағы пост-панк сахнасындағы ең жақсы гитаристтердің таңдауы да қатысты, олар жаңа топтармен бірігуге тырысты, атап айтқанда Джон МакГеох, Стив Джонс және Дэнни Кустоу, олар жаңа топтың гитара позициясы үшін іс жүзінде сынақтан өту ретінде сессиялық музыканттар ретінде әрекет етті. 1981 жылдың қаңтар айында Кит Форси продюсерлік еткен «Kiss Me Deadly» (1981) атты ұзақ ойнатқыш шықты. (Джеймс кейін топтың аяқталуының себебін және Айдолмен кәсіби серіктестігін: «шын мәнінде, есірткі бізді жойды») деп түсіндірді. Жазудың өзі, поп музыкасындағы жаңа толқын қозғалысының бөлігі ретінде дыбысының жаңашылдығына қарамастан, және Айдол мен Джеймстің ән жазушылар ретінде өркендеген талантын көрсеткеніне қарамастан, шығуымен бірге тізімге енбеді, 1980 жылдың қарашасынан 1981 жылдың қаңтарына дейінгі қысқа мерзімді, төмен деңгейлі турға қарамастан (Джеймс Стивенсон гитарада ойнады). «Dancing with Myself» әнінің 1980 жылдың қазанындағы шағын промо-акциясы, Iain McKell сурет салған және бала модельді алаңдатарлықтай пайдаланған «Ugly Rash» атты Rocksteady стильдегі дуб әнімен бірге, жаңа топты іске қоса алмады, Ұлыбритания сингл тізімінде 62-орынға ғана жетті. Generation X және Gen X материалдарын қамтитын Gen X 4 атты жинақ EP-де қаңтарда шықты, бірақ ол да көп әсер етпеді. Музыкалық баспасөздің жаңа LP туралы сындық пікірлері де көбінесе бейтарап немесе жағымсыз болды, Smash Hits журналы оған 10 балдық шкала бойынша 2 бал берді. Нәтижесінде, Aucoin Айдолдың енді топты тастауға дайын екенін хабарлағаннан кейін Chrysalis Records келісімшартты тоқтатып, актінің дамуына төрт жыл ішінде салған төрт жүз мың фунт стерлингті жазып тастады, ал Gen X 1981 жылдың ақпанында таратылды. Олардың соңғы қоғамдық өнер көрсетуі BBC Television's Oxford Road Show бағдарламасында (Айдол ер адамдарға арналған нео-готикалық жоғары мойынды пальто мен әйелдерге арналған трусы және қара шалбар киген) және 1981 жылдың 7 қаңтарында Лондондағы Paris Theatre-де BBC Radio тікелей эфирінде жазылған концерт болды. Айдол мен Джеймс 1981 жылдың ақпанында ажырасып кетті (Джеймстің тарапынан наразылық болды, атаусыз тұлға музыкалық баспасөзге Gen X-тің ерте аяқталуына «химиялық теңсіздік» себеп болғанын айтты), Gen X-тің бұрынғы менеджері Билл Аукоин Айдолды Лондондан Нью-Йорк қаласына көшуге кеңес бергеннен кейін. Джеймс Sigue Sigue Sputnik роккабилли/киберпанк тобын құрып, оның құрамында 1980 жылдардың соңында бір сингл және ұзақ ойнатқышпен британдық тізімге оралды. Айдол Chrysalis Records-тан жеке артист ретінде келісімшарт алып, АҚШ-та жаңа өмір бастау үшін Англияны тастады, Gen X-тің «Dancing with Myself» синглын өзімен бірге алып кетті. 1980 жылдарда ол 1970 жылдардың панк-рок қозғалысынан шыққан ең табысты поп/рок жұлдыздарының біріне айналды.

In January 1979, the band with its manager Stewart Joseph was called into the offices of Chrysalis Records, where they were told that the label was unhappy that the money that it had invested into the act since mid 1977 was not being reflected in its chart success, and that if its next single, entitled "King Rocker", was not a hit its contract would be dropped. After the meeting, Joseph announced a cut in the band's members' weekly wages as an inducement to harder work. On release in the same month "King Rocker" (1979), with a b side cover of John Lennon's "Gimme Some Truth", taken from a BBC live radio performance in 1977, became the band's commercial career high point, going to No. 11 in the UK Singles Chart, assisted by being issued in the format of a variety of differently coloured discs with distinctive band portrait cover art, which required multiple purchases of the single to acquire the complete set, designed by Barney Bubbles, who had worked on the band's graphic art previously in 1977. which had the effect of undermining Idol's confidence in Tony James' judgement, given that the record had been personally dominated by James' ideas throughout its production. The situation was not improved by Generation X being driven off stage by an onslaught of missiles from a mob of U. K. Subs fans, during a triple bill concert at the Lyceum Ballroom in London in February 1979, As the year progressed amidst a continuing heavy touring and increasing television performance schedule, induced by the commercial failure of the Valley of the Dolls, and a lessening impact on the UK Singles Chart of its releases, with the title song from the LP peaking at No. 23 in March 1979 and the song "Friday's Angels" dying at No. 62 in June, consequential differences began to surface within the band in terms of personality antagonisms, centered upon Andrews and Idol. Andrews was in antipathy with Idol's changing character caused by Idol's increasingly severe narcotic use, and his sensing of a soloist career intent within Idol (who was beginning to create a performance persona based on elements from the solo acts of Gary Glitter, Elvis Presley and Billy Fury in their prime), which was in combination destabilizing the band's internal relationships. were flirting with the idea of incorporating elements of shock rock into the band's act, and refused to admit his material into their song writing partnership. These internal disagreements, complicated by the loss in legal acrimony of the band's manager Stewart Joseph, Mark Laff was also asked to leave the band a few weeks later after a disagreement with Idol and James about its song writing credits, with Laff objecting to the drumming tracks that he was creating, not being recognized in its legal and financial arrangements regarding rights. Laff and the session drummer, Clive Bunker, eventually played together on the tracks, achieving a distinctive double drum sound. Laff departed to join Andrews in a new band entitled Empire, which found little commercial success; Andrews would return to the British chart in the late 1980s with the pop rock/rockabilly band Westworld. Generation X's last live performance was at Gloucester's Jamaican Club on 30 November 1979. Idol and James recruited Terry Chimes as a replacement drummer. This new line up re titled itself as Gen X, styling itself as a new romantic band with a Neo Victorian/Victorian Gothic look, influenced by Idol's interest in the writings of Samuel Taylor Coleridge. In March 1980, Gen X went into Eel Pie Studios in Soho with the lead guitarist Steve New to record a demo session. Idol and James wanted New to be Gen X's guitarist, but, after recording and rehearsing with him through the early months of 1980, they abandoned the idea over concerns about his professional reliability due to a narcotic habit. Chrysalis Records, now subject to the influence of Aucoin, had shown reluctance to fund it after the commercial failure of Valley of the Dolls in the previous year, and the debacle at the Olympic Studios a few months before, and to secure the new financing, Idol had to recourse to entering into discussions with the label of the option of a potential solo career signed to it beyond the band's existence. Also involved in the recording sessions, along with Steve New, was a selection of some of the best lead guitarists in London's post punk scene that were looking for new units to team up with, viz., John McGeoch, Steve Jones, and Danny Kustow, who acted as session musicians in what was essentially a tryout for the new band's guitar slot. In January 1981, a long player produced by Keith Forsey was released entitled Kiss Me Deadly (1981). (James would later ascribe the cause of the end of the band and his professional partnership with Idol to: "really, drugs destroyed us"). The record itself, despite the innovation of its sound as a part of the new wave movement in pop music, and its display of Idol and James' maturing talent as songwriters, failed to chart on release, regardless of a brief low key tour in November 1980 to January 1981 (with James Stevenson playing guitar) to promote it. A lacklustre pre release in October 1980 of the song "Dancing with Myself", backed by a B side of a Rocksteadyesque dub song entitled "Ugly Rash", with a stark cover art portrait of Idol photographed by Iain McKell utilizing a child model in a disturbing way, had also failed to launch the new act, reaching only No. 62 in the UK Singles Chart. A hotchpotch EP, entitled Gen X 4, containing Generation X and Gen X material was also released in January to little effect. Critical reviews of the new LP in the music press were also generally indifferent, or hostile, with Smash Hits magazine giving it 2 out of 10. In consequence, after receiving notification from Aucoin that Idol was now willing to abandon the band, Chrysalis Records dropped the contract, writing off the quarter of a million pounds that it had invested into the act's development over four years, and Gen X broke up in February 1981. Its last public performances were an appearance on BBC Television's Oxford Road Show (with Idol wearing cross dressing stage clothes of a male neo Gothic high collared coat combined with female knickers and black tights), and a gig recorded live by BBC Radio at the Paris Theatre in London on 7 January 1981. Idol and James parted company in February 1981 (with some discord from James' corner, with an unnamed party briefing the music press that the premature end of Gen X had been brought about due to a "chemical imbalance"), after Gen X's ex manager Bill Aucoin advised Idol to relocate from London to New York City. James went on to form and perform with the rockabilly/cyberpunk act Sigue Sigue Sputnik, with which he returned to the British chart in the late 1980s, with a single and a long player entering the Top 10. Idol left England with a solo artist contract from Chrysalis Records to start anew in the United States, taking Gen X's single "Dancing with Myself" as a calling card. During the 1980s he became one of the most commercially successful pop/rock stars that originated from the 1970s punk rock movement.

Кездесулер

1993 жылдың 20 қыркүйегінде Idol тобының "No Religion" турнесі аясында 1970-жылдардың соңындағы Generation X тобы Лондонның Батыс Эндіндегі Астория театрында бір реттік концерт берді. 2018 жылдың 30 қазанында Билли Айдол және Тони Джеймс, сондай-ақ бұрынғы Sex Pistols тобының мүшелері Стив Джонс пен Пол Кук Голливудтағы The Roxy клубында ақысыз кіруге арналған концерт өткізді. Концертке кіру билеттері лотерея негізінде өтініш білдірушілерге таралды.