Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нейропсихологиялық тест
Neuropsychological test
Висконсин карталарын сұрыптау тесті (WCST) – бұл жинақты өзгерту қабілетін бағалайтын нейропсихологиялық тест, яғни күшейту шарттары өзгерген кезде икемділік таныту мүмкіндігін анықтауға арналған. WCST-ні Дэвид А. Грант пен Эста А. Берг жасаған. WCST-нің кәсіби нұсқаулығын Роберт К. Хитон, Гордон Дж. Челюн, Джек Л. Талли, Гэри Г. Кей және Гленн Кертисс жазған.
The Wisconsin Card Sorting Test (WCST) is a neuropsychological test of set shifting, which is the capability to show flexibility when exposed to changes in reinforcement. The WCST was written by David A. Grant and Esta A. Berg. The Professional Manual for the WCST was written by Robert K. Heaton, Gordon J. Chelune, Jack L. Talley, Gary G. Kay, and Glenn Curtiss.
Әдіс
Қатысушыға стимул карталары көрсетіледі, содан кейін қатысушыдан карталарды сәйкестендіру сұралады. Оларға карталарды қалай сәйкестендіру керектігі туралы нұсқау берілмейді, бірақ олар жасаған сәйкестік дұрыс немесе қате болғанда кері байланыс беріледі. Тест алғаш рет шығарылғанда карталарды көрсету әдісі бағалаушының қағаз карталарды қолдануымен жүзеге асырылды, бағалаушы үстелдің бір жағында, қатысушы екінші жағында отырды. Тестті қолмен жүргізуге 12–20 минут уақыт кетеді, ал компьютерлік тест қолдану арқылы бұл уақыт едәуір қысқарады. Тест нәтижелері пайдалы психометриялық көрсеткіштерді қамтиды, олардың ішінде: қол жеткізілген санаттар, сынақтар, қателер және тұрақты қателер сандары, пайыздары және проценттері. WCST аутизммен ауыратын адамдар, инсульттан кейін қалпына келгендер, балалар және психиатриялық науқастарды қоса алғанда, көптеген топтарда сенімді және жарамды екені көрсетілген.
Stimulus cards are shown to the participant and the participant is then instructed to match the cards. They are not given instructions on how to match the cards but are given feedback when the matches they make are right or wrong. When the test was first released the method of showing the cards was done with an evaluator using paper cards with the evaluator on one side of the desk facing the participant on the other. The test takes approximately 12–20 minutes to carry out using manual scoring which is greatly reduced with the aid of computer testing. The test results produce a number of useful psychometric scores, including numbers, percentages, and percentiles of: categories achieved, trials, errors, and perseverative errors. The WCST has been shown to be reliable and valid in multiple populations including people with autism, people recovering from a stroke, pediatric populations, and psychiatric populations.
Клиникалық қолдану
1948 жылдан бері бұл тестті нейропсихологтар мен клиникалық психологтар ми жарақаты, нейродегенеративті аурулар немесе шизофрения сияқты психикалық аурулары бар науқастарда қолданып келеді. Бұл, пациенттерде алдыңғы лобтың дисфункциясын өлшеуге арналған бірнеше психологиялық тесттердің бірі. WCST-ні қолданған кезде дәрігер алдыңғы лобтың келесі функцияларын бағалай алады: стратегиялық жоспарлау, жүйелі іздеу, танымдық жиынтықты өзгерту үшін ортаның кері байланысын пайдалану, мінез-құлықты мақсатқа жетуге бағыттау және импульсивті жауап беруді реттеу. Тестілеуді 6,5 жастан 89 жасқа дейінгі адамдарға жүргізуге болады. WCST назар, жұмыс жады және визуалды қабылдау сияқты бірқатар танымдық функцияларға сүйенеді. WCST бастапқыда абстрактілі ойлауды өлшеу үшін жасалған, сондықтан оны адамның абстрактілі ойлау қабілетін және қажет болған жағдайда мәселелерді шешу стратегияларын өзгерту дағдысын бағалауға пайдалануға болады. Тест кезінде қатысушыларға бірнеше карта көрсетіледі. Карталардағы суреттер түсі, саны және пішіні бойынша ерекшеленеді. WCST сияқты психологиялық тесттерді жеке қолданғанда, алдыңғы лобтың зақымдануының әсерін немесе жұмыс жады сияқты оның әсер етуі мүмкін танымдық функцияның қырларын өлшеу мүмкін емес; түрлі тесттерді қолдану қажет. Қатысушы бір тапсырманы жақсы орындай білуі мүмкін, бірақ атқарушы функциялардың жалпы деңгейінде бұзылу байқалуы мүмкін. Сондай-ақ, бір адамды ұзақ уақыт бойы тестілеу нәтижелері қате болуы мүмкін. Қатысушы тапсырманы жақсырақ орындауы мүмкін, бірақ бұл атқарушы танымдық функцияның жақсаруынан емес, осы нақты тапсырманы орындаудың белгілі бір стратегияларын меңгергендіктен болуы мүмкін, бұл оны сенімді өлшеу құралы етпейді.
Since 1948, the test has been used by neuropsychologists and clinical psychologists in patients with acquired brain injury, neurodegenerative disease, or mental illness such as schizophrenia. It is one of several psychological tests which can be administered to patients to measure frontal lobe dysfunction. When administered, the WCST allows the clinician speculate to the following frontal lobe functions: strategic planning, organized searching, utilizing environmental feedback to shift cognitive sets, directing behavior toward achieving a goal, and modulating impulsive responding. The test can be administered to those from 6.5 years to 89 years of age. The WCST, relies upon a number of cognitive functions including attention, working memory, and visual processing. The WCST was originally developed to measure abstract reasoning as such it may be used to help measure an individual's competence in abstract reasoning, and the ability to change problem solving strategies when needed. In this test, a number of cards are presented to the participants. The figures on the cards differ with respect to color, quantity, and shape. Psychological tests such as the WCST, administered alone, cannot be used to measure the effects of a frontal lobe injury, or the aspects of cognitive function it may affect, such as working memory; a variety of tests must be used. A participant may be good at one task but show dysfunction in executive function overall. Similarly, test results can be made misleading after testing the same individual over a long period of time. The participant may get better at a task, but not because of an improvement in executive cognitive function; they may have simply learned some strategies for doing this particular task that made it no longer a good measurement tool.