Кіріспе

Испаниялық саясаткер Хосе Мануэль Гарсия Маргало и Марфиль (xosemaˈnwel ɣaɾˈθi. a maɾˈɣaʎo; 13 тамыз 1944 жылы туған) – 2011 жылдан 2016 жылға дейін Испанияның Сыртқы істер және ынтымақтастық министрі болған испандық саясаткер. 2019 жылдан бері Еуропалық парламент мүшесі.

Ерте өмір және білім

Гарсия Маргалло Мадридте дүниеге келген. 1960 жылы ол Жас испан монархистері қатарына қосылды. 1965 жылы Билбаодағы Деусто университетін заң және экономика мамандықтары бойынша бітірді, ал 1972 жылы Гарвард университетінде заң магистрі (LLM) дәрежесін алды. Оның шөптесі генерал Хуан Гарсия и Маргальо 1893 жылы Бірінші Мелилья науқанында, басқаша айтқанда Маргальо соғысында қаза тапқан.

Саяси мансап

1976 жылы Маргальо қазіргі аттас партиямен ешқандай байланысы жоқ оңшыл Халық партиясының (Partido Popular) негіс қалаушыларының бірі болды. 1977 жылы бұл партия басқа партиялармен бірігіп, Демократиялық орталық одағын (UCD) құрды. Бұл коалиция Испаниядағы қазіргі заманның алғашқы демократиялық сайлауында жеңіске жетіп, 1977 жылдан 1982 жылға дейін үкімет құрды. 1977 жылғы сайлауда ол Мелильяның бір мандатты округінен Депутаттар конгресіне сайланды және 1979 жылы қайта сайланды, бірақ 1982 жылғы сайлауда PSOE партиясына орын жоғалтты. 1983 жылы UCD таратылғаннан кейін Маргальо Демократиялық халық партиясына (PDP) қосылды және 1986 жылғы сайлауда Валенсиядан Конгресске оралды. Ол 1994 жылға дейін мандатын сақтап, Еуропалық парламентке сайланғаннан кейін отставкаға шықты.

1994-2011 жылдары Еуропа Парламенті мүшесі

Еуропалық парламентте болған кезінде Маргалло Экономикалық және ақша-кредит саясаты және өнеркәсіп комитетінің мүшесі болды; 2002-2011 жылдар аралығында ол комитеттің төрағасының орынбасары қызметін атқарды. Осы лауазымда ол Еуропалық банктік ахуалды қадағалау органы (EBA) жөніндегі парламенттік жұмыстарға жетекшілік етті. Сондай-ақ ол дағдарыс кезінде ірі банктерді құтқару үшін Еуропалық қаржылық қорғау қорын құруды ұсынды, ол негізінен банктердің өздерінің жарналары есебінен қаржыландырылуы тиіс еді. Маргалло 2009-2011 жылдары Қаржылық, экономикалық және әлеуметтік дағдарыс жөніндегі арнайы комитетте, ал 2010-2011 жылдары 2013 жылдан кейін тұрақты Еуропалық Одақ үшін саяси шақырулар мен бюджеттік ресурстар жөніндегі арнайы комитетте де жұмыс істеді. Комитеттердегі жұмысынан бөлек, ол Орталық Америка елдерімен байланыс бойынша парламенттік делегациясының мүшесі болды. Маргалло 2010 жылы Тогода өткен президенттік сайлауда Еуроодақтың сайлауды бақылау миссиясын басқарды.

Испанияның сыртқы істер министрі, 2011-2016

2011 жылдың 22 желтоқсанында Маргальо Мариано Рахой басшылық еткен бірінші үкіметте Сыртқы істер және ынтымақтастық министрі қызметіне тағайындалды. 2012 жылдың наурыз айында Маргальо Сириядағы қатыгез кісі өлтірулер мен адам құқықтарын бұзуға жауап ретінде елшілігінің Дамасктегі жұмысын тоқтататынын, бірақ миссиясын ресми түрде жабатынын мәлімдеді. 2012 жылдың қараша айында Маргальо Испанияның Франциямен бірге Палестина Ұлттық Әкімдігінің Біріккен Ұлттар Ұйымында мәртебесін арттыру туралы өтінімін қолдайтынын жариялады. 2014 жылы Еуропалық Одақпен Кубаға жол ашуға бағытталған келісімдер кезінде Маргальо Рауль Кастро үкіметін 2003 жылғы «Қара көктемде» тұтқындалған және кейін қатаң шарттармен босатылған диссиденттерге Кубаға еркін саяхаттау құқығын беруге шақырып, наразылық тудырды. Елге сапары барысында Маргальо Кастромен кездесуден бас тартылып, оның орнына Бірінші вице-президент Мигель Диас-Канельмен кездесті. 2015 жылы Иранның ядролық бағдарламасы бойынша жасалған кешенді жоспардан кейін Маргальо Иранға үкіметтік және бизнес өкілдерінен құралған жоғары деңгейлі делегацияны жетектеп барды. Бұл делегация ядролық келісім арқылы ашылатын мүмкіндіктерге қызығып, Тегеранға келген басқа елдерге қосылды. 2016 жылдың қаңтар айында Иранға қатысты санкциялар алынысымен бірге Маргальо Иран үкіметімен Гибралтар бұғазында Иранға тиесілі мұнай өңдеу зауытын салу туралы келіссөздер бастады. Ядролық апатқа жақын келгеннен шамамен 50 жыл өткен соң, 2015 жылы Маргальо және АҚШ-тың сыртқы істер министрі Джон Керри АҚШ-тың әскери ұшағының қателікпен сутекті бомба тастаған Оңтүстік Испаниядағы ластанған топырақты алып тастауға келісті. Керридің Испанияға жасаған сапары кезінде жарияланған келісім, екі ел арасында 1966 жылы апат болған Паломарес ауылы маңындағы аумақты тазалау мәселесі бойынша жылдар бойы жүрген даулардан кейін жасалды.

Кейінгі қызметі

Маргальо 2016 жылы Екінші Рахой үкіметі құрылғаннан кейін Сыртқы істер министрі лауазымында қызметін жалғастыра алмады. Кейін Маргальо министрлер кеңесінен кетуіне Сорая Саенц де Сантамарияның араласуы себеп болғанын айтты. Саэнс де Сантамария мен Пабло Касадо ғана партия делегаттарымен дауысқа түсу үшін екінші кезеңге өтті, сондықтан Маргальо Касадоны қолдады. Маргальо 2019 жылғы Еуропалық сайлауда PP тізімінде 7-орында тіркелді. Сайланғаннан кейін ол 1994–2011 жылдар аралығындағы қызметтен кейін қайтадан Еуропа Парламентінің депутаты болды. 2020 жылы ол салық мәселелері жөніндегі кіші комитетке қосылды. Комитеттердегі жұмысынан бөлек, Маргальо Еуропа Парламентінің теңіздер, өзендер, аралдар және жағалау аймақтары жөніндегі тобының құрамына кіреді.

Дау

Көптеген жағдайларда даулы тұлға ретінде қарастырылатын Маргалло Гибралтарды жиі сынаған. 2015 жылдың ақпан айында ол Гибралтардағы Сервантес институтын жабуға бұйырды, Гибралтарда испан тілі сабақтарының қажеті жоқ деп мәлімдеді, себебі "мамықтардан басқа барлығы (испанша) сөйлейді". 2016 жылдың маусым айында Маргалло Испанияның Ұлыбритания Еурооданынан шыққан күні Гибралтарды басқару құқығын талап ететінін айтты. Маргалло басшылығымен Сыртқы істер министрлігі 2016 жылдың 11 шілдесінде Ұлыбританияның елшісін шақырып, Корольдік Гибралтар полициясының катері жасаған "жауапкерсіз" әрекеттерге наразылық білдірді.