Кіріспе

Bugatti Type 41, Royale деп белгілі, 1927-1933 жылдары Bugatti компаниясы жасаған үлкен сәнді автомобиль. Оның дөңгелек аралығы 4,3 метр (169,3 дюйм) және жалпы ұзындығы 6,4 метр (21 фут) болып келеді, салмағы шамамен 3175 кг (7000 фунт) және 12,763 литрлік (778 куб. дюйм) сегіз цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған. Салыстыру үшін, Rolls Royce Phantom VII (2003 жылдан 2017 жылға дейін өндірілген) көлігімен салыстырғанда, Royale шамамен 20% ұзын және 25% -тан астам ауыр. Бұл Royale-ді әлемдегі ең үлкен автомобильдердің біріне айналдырады. Сонымен қатар, өндіріс көлемінің шектеулі болуы және көліктің жоғары сапасы оны ең сирек және ең қымбат автомобильдердің біріне айналдырады. Этторе Бугатти осы автомобильдердің жиырма бесін жасап, оларды патшаларға ең сәнді көлік ретінде сатуды жоспарлаған, бірақ Ұлы депрессия кезінде тіпті еуропалық патшалар да мұндай заттарға қызығушылық танытпады. Bugatti жеті данадан тек үшеуін ғана сата алды (алтысы бүгінге дейін сақталған, ал біреуі апатта жойылды). Дегенмен, қалған қозғалтқыштар француз мемлекеттік темір жолы үшін (SNCF) жаңадан салынған жоғары жылдамдықты вагондарда табысты түрде пайдаланылды. 1980 жылдары Royale нарыққа шыққанда, оның бағасы 6 Ferrari 250 GTO-дан асып кетті.

Дизайн

41 типті автомобильдің тууына себеп, Эльзастық автокөлік құрастырушы Этторе Бугаттидің, оның машиналарын Роллс-Ройс машиналарынң қатарымен теңеген ағылшын әйелінің сөздеріне наразы болғаны себеп болған деседі.

Қозғалтқыш

Француз әуе министрлігі үшін жасалған, бірақ ешқашан өндіріске шығарылмаған әуе шанағының жобасына негізделген тік осьті 8 цилиндрлі қозғалтқыш болды. Ол цилиндр басы біріктірілген, бір бөліктен құралған алып блокқа орнатылды. Шамамен ұзындығы x биіктігі, ол жолаушылар автокөліктері үшін жасалған ең үлкен қозғалтқыштардың бірі болып табылады; сонымен қатар, ол ең үлкен сыйымдылыққа ие болды, әр цилиндрының сыйымдылығы заманауи Type 40 туристік машинасының толық қозғалтқышынан асып түседі. Оның цилиндр диаметрі және поршеньнің жылжуы , 3 клапаны бар (екі кіріс, бір шығыс), олар орталықта орналасқан тік осьті бір камерамен қозғалтылды. Тек үш подшипник және бір ғана арнайы карбюратор қолданылды. Қуаты 1800 айналым/мин кезінде , ал крутящий моменті . Қозғалтқыш клапандарын тістеу – тұрақты техникалық қызмет көрсету шарасы болды, ал оларды шығару үшін үлкен шойын қозғалтқышты алып тастап, құрастыру қажет болды.

Шасси

Шасси түсінікті түрде мықты болды, алдыңғы жағында дәстүрлі жартылай эллипстік жапырақ серіппелі аспасы орнатылған. Артқы жағында алға қаратылған Bugatti төрт ширегі эллипстік серіппелер артқа қаратылған екінші жиынмен толықтырылды. Қазіргі заманғы бақылаушы үшін қызық, алюминийтен жасалған әрекеттегіш қорап қозғалтқышқа емес, шассиге бекітілген, ал беріліс қорабы (сонымен қатар алюминийден жасалған) артқы оске бекітілген, яғни ол аспаның серпімсіз массасының бөлігі болды. Шуды азайту және жайлылықты арттыру үшін әрекеттегіш және беріліс қорабы ерекше орындарға орналастырылды, сол кезде бұл қиын мәселе еді. Қозғалтқыштың салмағын теңдестіру үшін беріліс артқы жағына орнатылған. Үлкен тежегіш жақтары кабельді басқару арқылы механикалық түрде жұмыс істеді: тежегіштер тиімді болды, бірақ сервожүйесіз жүргізушіден айтарлық күш-жігерді қажет етті. Автомобильдің жеңіл қорытпадан жасалған "Roue Royale" дөңгелектерінің диаметрі өлшенді және олар тежегіш барабандарымен бірге бір бөлікке құйылған.

Бақылау

Сол кездегі дәстүрлі киімдерге ұқсас, жүргізуші кит сүйегінен жасалған бірнеше дөңгелектерге тап болды, ал руль жаңғақпен қапталған еді.

Өнер көрсету

1926 жылы W. F. Брэдли Этторе Бугаттитің тапсырысы бойынша Autocar журналы үшін жүргізген жол сынағы, шассидің тамаша құрылысының арқасында машинаның салмағы мен өлшеміне қарамастан, кішігірім Бугатти спорттық автомобильдеріне ұқсас, жылдамдықпен өте жақсы және теңгерімді басқару мүмкіндігін көрсетті. Барлық "Руаяль" модельдері жекелеген кузовтармен жабдықталған. Радиатор қақпағында Этторенің інісі Рембрандт Бугатти жасаған піл мүсіні орналасқан, және әрбір машинаның кузовы әртүрлі, ал кейбіреулері бірнеше рет ауыстырылған.

Француздық ұлттық теміржол SNCF

Соңғы Royale құрастырылғаннан кейін қалған 23 қозғалтқышты пайдалану үшін Bugatti сегіз цилиндрлі агрегаттардың екеуі немесе төртеуімен жұмыс істейтін рельсті вагон жасады. Француз Ұлттық темір жолы SNCF үшін 79 дана салынды, оған тағы 186 қозғалтқыш қолданылды, соңғысы 1956 немесе 1958 жылға дейін үздіксіз пайдаланылды (көздерде әртүрлілік бар). Бұл рельсті вагон Royale жобасын экономикалық сәтсіздіктен Bugatti үшін коммерциялық табысқа айналдырды. Қозғалтқыштардың қуаты шамамен 200 а.к. дейін төмендетілді, бірақ осы күйінде де олар өте жақсы өнімділік көрсетті. Вагонның бірі 43.9 миль (71 км) қашықтыққа орташа жылдамдық бойынша әлемдік рекордты орнатты.

Көшірме көліктер

41-ші типті модельдің сирек кездесуі мен оның құнына байланысты, кейбір көшірмелер жасалғаны заңды. Шлампф ағайындары 41111 шассидегі доктор Арман Эстерге тиесілі түпнұсқа купе корпусын өте ұнатып, Bugatti-дің түпнұсқа бөлшектерін қолданып, оның көшірмесін жасатқан. Қазір ол Мульхаус автомобиль музейінде олар сатып алған екі түпнұсқамен бірге сақталады. Бір жыл өткен соң, осы команда 41100 Royale прототипінің Weymann кузовының жартылай дайын көшірмесін Мондорфтың классикалық күндері мен сән-салтанат сайысында көрсетті. Команда жасаған үш көшірме де көрмеде ұсынылды, олар аты-жөні белгісіз голландтық тапсырыс беруші үшін жасалған. Зинсхайм Авто және Техника мұражайында 1968 жылғы Rebus фильмі үшін салынған 41100 Coupe Napoleon көшірмесі бар. Әлдеқайда кішкентай Panther De Ville (1974-1985 жылдары өндірілген) 41-ші типке ұқсауға тырысқан.

Реюнион

1985 жылы Pebble Beach Concours d'Elegance шарасында барлық алты автомобиль бірге қойылды. 2007 жылы алты машинаның бесеуі Гудвуд жылдамдық фестивалінде Рояльдің сексен жылдық мерекесін атап өту үшін көрсетілді.