Петр V Александрийский: Жизнь и понтификат коптского Патриарха

Кіріспе

Копт шіркеуінің басшысы 1340-1348 жылдар аралығында Александрияның 83-ші папасы және 1340-1348 жылдар аралығында Санкт-Марк кафедрасының патриархы болған Александрияның Папасы Петр V болды. Оның епископтық қызметі 8 жыл, 6 ай және 6 күн, 2 қаңтар 1340 жыл (6 Тоби 1056 АМ) мен 6 шілде 1348 жыл (14 Абиб 1064 АМ) аралығында жалғасты. Ол қайтыс болғаннан кейін Қасиетті Мария шіркеуінде (Deir Al Habash دير الحبش بمصر القديمة) жерленді. Санкт-Марк кафедрасы оның қайтыс болғаннан кейін 60 күн бойы бос қалды, содан кейін оның орнын басатын 84-ші патриарх Папа Марк IV 1348 жылдың 5 қыркүйегінде епископтық креслоға көтерілді. Оның тұсында Папаның резиденциясы Копт Каирындағы Харет Зувейладағы Қасиетті Мария және Санкт Меркурий шіркеуінде орналасқан еді.

Өмір

1339 жылы 6 қаңтарда оның алдыңғысы Папа Бенедик II (Александрияның 82-ші Патриархы) қайтыс болғаннан кейін, Епископтық тақ шамамен бір жыл (11 ай және 26 күн) бос тұрды, содан кейін Бутрос ибн Дауд (Давидтің ұлы Петр بطرس ابن داود) Александрияның Папа Петр V атымен патриарх болып сайланды. Бутрос Нитрия шөліндегі Ұлы Макарий (دير أبى مقار) монастырында монах болған, кейін Шахран (دير شهران) монастырының діни қызметкері болды. Ол 1340 жылы 2 қаңтарда Аль-Сұлтан Аль-Насир ибн Калаунның (الملك الناصر ناصر الدين محمد بن قلاوون) билігінің соңында 83-ші патриарх атанды. VII ғасырдан XIX ғасырға дейінгі кезең Египет шіркеуінің түрлі мұсылман билеушілері тарапынан үздірілмейтін қудалау кезеңі болды, қудалаудың күші азайған қысқа мерзімдік бейбітшіліктер де болды. Дегенмен, Папа Петр V-нің кезі, дәуірдің жалпы атмосферасына қарағанда, салыстырмалы түрде тыныш болды. 1341 жылы мамыр айында Аль-Сұлтан Аль-Насирдің билігінің соңына таман, сұлтан христиандардың жыл сайын 8-ші Башанда (мамыр) Шұбра ауданында өткізетін шейіттер мерекесі деп аталатын тойлауға тыйым салды. Тағы бір жағдайда, бір қаладағы исламдық судья копт азаматын тұтқынға алып, оның әжесі христиан емес екенін және оны ислам дініне өткізуді талап етті. Ол бас тартқан соң, копттар түрмеге шабуыл жасап, оны босатып алды. Қала копттарға қарсы зорлық-зомбылыққа ұшырады. Қаскөйлер копттардың қабірлерін қиратты және өлгендердің денелерін өртеді. Қала хаоске түскен соң, оның әкімі Египет сұлтанына шағымданды, ол исламдық судьяны қызметтен шеттетуге бұйрық берді. Папа Петр V екі рет Мүбәрак майды (Мирон) киеледі. Біріншісі, оның епископтығының үшінші жылында (1342 ж., 1058 ж.), Папа Петр V Копт дәстүріне сәйкес он екі епископпен бірге Ұлы Макарий (Абу Макар) монастырында Миронды киеледі, оразаның соңғы күндерінде. Он екі епископпен бірге киелеу рәсіміне қатысқандардың арасында әкесі Ассаад Фараж Аллаһ (القس الأسعد فرج الله ابن القس الأكرم قسيس المعلقة الشيخ المعلم يوحنا بن أخ البابا يوأنس الثامن البطريرك) - қадірлі рухани қызметкер болды. Осы рәсімге тағы бір діни қызметкер және монах, кейіннен Папа Петр V-нің орнын басып, епископтық таққа Папа Марк IV ретінде отырған әкесі Габриэль де қатысты. Екінші рет ол Миронды епископтығының жетінші жылында (1346 ж., 1062 ж.) киеледі. Папаның 1346 жылғы сәуір айында Нитрия шөлінен Каирге оралғаннан кейін, Мүбәрак майды киелеу рәсімінен кейін, Каирде христиандарды қудалау қайта басталды, ол Папа Петрдің қайтысына дейін шамамен екі жылға созылды.

After the repose of his Predecessor Pope Benjamin II (the 82nd Patriarch of Alexandria) on 6 January 1339 AD, the Episcopal Seat remained vacant for about a year (11 months and 26 days) until Boutros ibn Dawood (Peter son of David بطرس ابن داود) was chosen as patriarch under the name Pope Peter V of Alexandria. Boutros was a monk at the monastery of Monastery of Saint Macarius the Great (دير أبى مقار) in the Nitrian Desert, who then became a priest of the monastery of Shahran (دير شهران). He became the 83rd Patriarch on 2 January 1340 AD, towards the end of the reign of Al Sultan Al Nasir ibn Qalawun (الملك الناصر ناصر الدين محمد بن قلاوون). The entire period from the seventh century to the nineteenth century was a period of continual persecution of the Egyptian Church by various Muslim rulers, with short periods of peace when the persecution would drop in intensity. However, the time of Pope Peter V was a time of relative peace compared to the general atmosphere of the era. In one incidence, in May 1341, towards the end of the reign of Al Sultan Al Nasir, the Sultan banned the celebration known as the Feast of the Martyr that the Christians held annually on the 8th of Bashans (May) in the Shubra district. In another incidence, an Islamic judge in one of the cities had imprisoned a Copt, claiming that his grandfather was not a Christian and he wanted him to convert to Islam. He refused and the Copts stormed the prison and brought him out. The city became violent against the Copts. The rioters desecrated the tombs of the Copts and burned the bodies of the dead. As the city descended into disarray, its governor lodged a complaint with the Sultan of Egypt, who removed the Islamic judge. Pope Peter V consecrated the Holy Oil of Chrismation (Miron) twice. The first was in the third year of his episcopate (1342 AD, 1058 AM), Pope Peter V consecrated the Miron at the Monastery of Saint Macarius the Great (the monastery of Abu Makar) with twelve bishops, following Coptic custom, in the final days of Lent. Among those who attended the consecration with the twelve bishops was a priest named Rev. father Assaad Faraj Allah (القس الأسعد فرج الله ابن القس الأكرم قسيس المعلقة الشيخ المعلم يوحنا بن أخ البابا يوأنس الثامن البطريرك). Another priest and monk who also attended the consecration was Rev Fr. Gabriel, who later succeeded Pope Peter V to the episcopal throne as Pope Mark IV. The second time he consecrated the Miron was in the seventh year of his episcopate (1346 AD, 1062 AM). After the pope's return from the Nitrian Desert to Cairo following the consecration of the Holy Oil in April 1346 AD, another persecution of the Christians broke out in Cairo, which lasted for about two years until Pope Peter's death.