Уильям Прайс Уильямсон: Американ теңізшісінің қаһармандық өлімі

Кіріспе

Уильям Прайс Уильямсон (10 тамыз 1884 – 17 тамыз 1918) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері болған.

Өмірбаян

Уильям Прайс Уильямсон 1884 жылғы 10 тамызда Вирджиния штатының Норфолк қаласында Том мен Джулия Прайс Уильямсонның ұлы болып дүниеге келді. Ол Вашингтон қаласының жанында өсті және Батыс орта мектебін бітіргеннен кейін 1903 жылғы 29 маусымда мичман болып тағайындалды. 1907 жылғы 12 қыркүйекте сол сыныптың алдыңғы қатарлы бөлімінде Әскери-теңіз академиясын бітірді. "Индиана" (Кеме № 1) кемесіне тағайындалып, 1907 жылғы қаңтарда Ямайкадағы Кингстонға қонды. Жер сілкінісінен туған өрт кезіндегі құтқару жұмысындағы тиімділігі үшін командирі тарапынан мақтау алды. Кейін Уильямсон "Канзас" (Кеме № 21) кемесіне қызметке қабылданды және 1907-1908 жылдары Ұлы Ақ Флоттың бүкіл әлемді аралап саяхатын жасады. 1909 жылғы наурыз айында "ордиялық оқу" үшін Вашингтон қаласына жіберілді. 1911 жылғы қазан айында "Юта" (Кеме № 31) кемесіне ауысты. 1914 жылғы сәуір айында Мексикадағы Веракрус қаласына жасалған десант кезінде "Юта" кемесінің десант тобының артиллериялық батареясын басқарды. 1914-1916 жылдары Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы E.W. Bliss and Co. компаниясында инспектор болып жұмыс істеді. 1916 жылғы 13 мамызда "Гальвестон" (Крейсер № 17) кемесіне қысқа мерзімді қызметке қабылданды. Содан кейін Азия станциясына сапар шегіп, 1916 жылғы 7 шілдеде Филиппиндегі Олонгаподағы Әскери-теңіз журналы мен химиялық зертханасында (кейіннен Әскери-теңіз оқ-дәрі қоймасы, Олонгапо деп аталды) қару-жарақ және ұнтақ инспекторы болды. 1918 жылдың көктемінде Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін "Оризаба" кемесін жабдықтауға көмектесуге тағайындалды және кеме тапсырылған кезде кеменің бірінші орынбасары болды. Уильямсон кеме командирі капитан Р. Дрейс Уайтпен тығыз жұмыс істеді. Ол да қару-жарақ сарапшысы болды. Көліктік кемелерде пайдалану үшін тереңдік зарядтарын тастауға арналған жұмысқа жарамды құралды әзірлеуде капитан Р. Дрейс Уайтпен бірге жұмыс істеді, осылайша оларға қорғану мүмкіндігін беруді көздеді. Уильямсонның өнертабысы Лайлдың өңделген қаруы болды (құтқару операцияларында сызық тастау үшін қолданылатын). 1918 жылғы 16 тамыздағы алғашқы сынақта тереңдік зарядты проектор 50 фунтты зарядты шамамен 150 футқа лақтырып жіберді. Алайда, олардың құралын конвойын ұстанған кемелерге қарсы нақты операцияларда қолданудан бұрын, екі офицер үлкен қозғалтқыш зарядымен кем дегенде бір сынақ жасағысы келді. Сәйкесінше, 1918 жылғы 17 тамызда олар тағы бір тәжірибе жасады, бірақ ол апатқа ұшырады. Уильямсон қарудан оқ атты, бірақ кемшіктік болған фитиль тереңдік зарядының мерзімінен бұрын жарылуына себеп болды, ол бірден қаза тапты. Жарылыс капитанды палубаға құлатты (жақ сүйегінің сынуы, тізесінің сынуы және дене жараларымен), сондай-ақ үш теңізшіні өлтірді. Сонымен қатар, тағы 4 офицер мен 22 сарбаз жарақат алды. Алайда, Уильямсонға еңбегі үшін өлімнен кейін "Диңгез Флотының Батырлығы үшін ордені" табысталды. Уильям Прайс Уильямсон Солтүстік Каролина штатының Конфедерация бас инженері Уильям Прайс Уильямсонның немересі болды. Конфедерация бас инженері Уильямсон "Мерримак" корпусын Конфедерацияның темір кемесі CSS Вирджинияны салу үшін пайдалануға болатынын алғаш ұсынған адам деп есептеледі. Конфедерация бас инженері Уильям Прайс Уильямсонның тағы бір ұрпағы - Адмирал Деннис С. Блэр, АҚШ Әскери-теңіз күштері (зейнеткер), Обама әкімшілігінде Ұлттық барлау директоры лауазымына ұсынылды.

William Price Williamson was born in Norfolk, Virginia on August 10, 1884, the son of Thom and Julia Price Williamson. He grew up near Washington D. C. and, after graduation from Western High School there, was appointed midshipman on June 29, 1903, and graduated from the Naval Academy with the class of 1907, in the advanced section of that class, on September 12, 1906. Assigned to Indiana (Battleship No. 1), he landed from that ship at Kingston, Jamaica, in January 1907 and was cited by his commanding officer for his efficient work in a rescue party during fires resulting from an earthquake there. Williamson later joined Kansas (Battleship No. 21) and made the globe girdling cruise of the Great White Fleet (1907–1908) before he was ordered to Washington, D. C., in March 1909 for "ordnance instruction". From there, he went to Utah (Battleship No. 31) in October 1911. While in that dreadnought, he commanded the gun battery of Utah's landing force during the landings at Veracruz, Mexico, in April 1914. Wiliamson inspected ordnance at the E. W. Bliss and Co., Brooklyn, New York, from 1914 to 1916 before he joined Galveston (Cruiser No. 17) on May 13, 1916, for a brief tour of duty. He then journeyed to the Asiatic Station to become the Inspector of Ordnance and Powder at the Naval Magazine and Chemical Laboratory in Olongapo in the Philippines (later called the Naval Ammunition Depot, Olongapo) on July 7, 1916. Returning to the United States in the spring of 1918, he was assigned duty assisting in the fitting out of Orizaba and became the ship's first executive officer when that transport was commissioned. Williamson then worked closely with the ship's commanding officer, Captain R. Drace White—another ordnance expert—in developing a workable depth charge thrower for use on board transports, in the hope of providing them with some measure of protection of their own. Wiliamson's invention was a modified Lyle gun (one used for line throwing in rescue operations). In the first test on August 16, 1918, the crude depth charge projector hurled a 50 pound charge approximately 150 feet. However, before using their creation in actual operations against submarines trailing her convoy, the two officers wanted at least one more test with a larger propellant charge. Accordingly, on August 17, 1918, they commenced another experiment—which proved to be a disaster. Williamson fired the gun, but a defective fuse caused the depth charge to explode prematurely, killing him instantly. The blast knocked Capt. White to the deck (with a broken jaw, broken knee, and flesh wounds), and killed three sailors. In addition, four other officers and 22 other enlisted men were wounded in the tragic explosion. For his work, however, Williamson was awarded the Navy Cross posthumously. William Price Williamson was the grandson of Confederate Chief Engineer William Price Williamson of North Carolina. Confederate Chief Engineer Williamson has been credited with first suggesting that the hull of the Merrimack could be used to build the Confederate ironclad CSS Virginia. Another descendant of Confederate Chief Engineer William Price Williamson is Admiral Dennis C. Blair, United States Navy (Ret. ), nominated for the post of Director of National Intelligence in the Obama administration.