Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Танк локомотивінің дөңгелектер тізілімі
Tank locomotive wheel arrangement
Уайт нотациясы бойынша бу локомотивтерін жіктеуде, 4-2-4 саны екі осьтегі төрт жетекші дөңгелекті, бір осьтегі екі күш беруші дөңгелекті және екі осьтегі төрт ілеспе дөңгелекті білдіреді. Бұл тізілім тек танк локомотивтері үшін ғана қолданылған, және конфигурацияға әріптер қосымшасын қосу арқылы көрсетіледі, мысалы, 4-2-4T – дәстүрлі қабырғалық танк локомотиві, 4-2-4ST – ершікті танк локомотиві, 4-2-4WT – шұңқырлы танк локомотиві және 4-2-4RT – тісті дөңгелекті танк локомотиві.
Under the Whyte notation for the classification of steam locomotives, 4 2 4 represents the wheel arrangement of four leading wheels on two axles, two powered driving wheels on one axle, and four trailing wheels on two axles. The configuration was only used for tank engines, which is noted by adding letter suffixes to the configuration, such as 4 2 4T for a conventional side tank locomotive, 4 2 4ST for a saddle tank locomotive, 4 2 4WT for a well tank locomotive and 4 2 4RT for a rack equipped tank locomotive.
Шолу
Бұл дөңгелектердің орналасуы тек түрлі танк локомотивтерінің конструкцияларында ғана қолданылған. 1853 жылы Бристоль және Эксетер темір жолында қызметке түскен сегіз 4-2-4 ұңғымалы және артқы танк локомотивтері осы дөңгелектер орналасуымен бірінші болып жасалғанға ұқсайды. Локомотивті теміржол компаниясының инженері Джеймс Пирсон жобалаған. Су ұңғымада да, артқы резервуарларда да тасымалданды, ал қазандықтар көптеген тендерлі локомотивтердегідей ашық күйде қалды.
This wheel arrangement was only used on various tank locomotive configurations. Eight 4 2 4 well and back tank locomotives which entered service on the Bristol and Exeter Railway in 1853 appear to have been the first with this wheel arrangement. The engine was designed by James Pearson, the railway company's engineer, and featured single large flangeless driving wheels between two supporting four wheeled bogies. The water was carried in both well and back tanks, leaving the boilers exposed in the same way as on most tender locomotives.
Ұлыбритания
1853 және 1854 жылдары кең жолақты Бристоль және Эксетер темір жолында 39-дан 46-ға дейін нөмірленген алғашқы сегіз 4-2-4T локомотивтері пайдалануға берілді. Олардың диаметрі 3 метр болатын фланссыз жетек дөңгелектері, алдыңғы және артқы екі осьті шассилермен қолдауға алынды. Суы құдық және артқы бактарда тасымалданды. 1859 және 1862 жылдары тағы екі локомотив салынды, бірақ олардың жетек дөңгелектері әлдеқайда кіші, диаметрі 2 метр болатын. 1869 және 1873 жылдар аралығында бастапқы 9 фут (3 м) диаметрлі жетек дөңгелектері бар локомотивтердің төртеуін алмастыру үшін жаңа локомотивтер салынды, бұл локомотивтер ауыстырылатын локомотивтердің нөмірлерін қайта пайдаланды. Бұл төрт алмастырғыш локомотивтердің жетек дөңгелектері сәл кіші, диаметрі 2 метр болатын. 1881 жылы Ұлы Батыс темір жолы Уильям Диннің эксперименталды локомотиві No. 9-да осы дөңгелектер орнатуын қолданды. Ол өте оңай рельстен шығып, салынған шеберханадан жылжыту мүмкін болмағандықтан, жұмыс істемеді және 1884 жылы 2-2-2 тендерлік локомотивке қайта жаңартылды. Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолының Дугальд Драммонд 1899 жылы 4-2-4T F9 кластың біріктірілген локомотиві мен инспекциялық вагонын салдырды. Драммонд 1912 жылы қайтыс болғаннан кейін ол аз пайдаланылды.
The first eight known 4 2 4T locomotives entered service on the broad gauge Bristol and Exeter Railway in 1853 and 1854, numbered in the range from 39 to 46. They had 9 feet (3 m) diameter flangeless driving wheels, supported by leading and trailing two axle bogies. The water was carried in both well and back tanks. Two more engines were built in 1859 and 1862, but with much smaller 7 feet (2 m) diameter driving wheels. Between 1869 and 1873, new locomotives were built to replace four of the original 9 feet (3 m) diameter driving wheeled engines, re using the engine numbers of the locomotives being replaced. These four replacement engines had slightly smaller, 8 feet (2 m), diameter driving wheels. In 1881, this wheel arrangement was also used by the Great Western Railway on William Dean's experimental locomotive No. 9. Since it was so prone to derailing as to be unable to be moved from the workshops where it was built, it did no work and was rebuilt to a 2 2 2 tender locomotive in 1884. Dugald Drummond of the London and South Western Railway built a 4 2 4T F9 class combined locomotive and inspection saloon in 1899. It was little used after Drummond's death in 1912.
Америка Құрама Штаттары
C. P. Huntington локомотиві 4-2-4 танк локомотивтерінің бірі болды. Олар 1863 жылы Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы Сакраменто аймағындағы жеңіл жолаушылар тасымалы үшін сатып алған алғашқы локомотивтер еді. Локомотивтердің бірнеше кемшіліктері болды. Жетекші доңғалақ осі, артқы күш беру механизмі болғандықтан, локомотивтің артқы жағының толық салмағын көтере алмады, сонымен қатар, тым жеңіл болғандықтан, көлікті сенімді түрде тартуға, әсіресе көлбеулерде жеткілікті жабысу күші болмады. Форни типті рамадағы шағын су бакі локомотивтердің суын толығымен жұмсамай, орташа қашықтыққа жүруіне кедергі келтірді. Осы себепті, бұл локомотивтер тек қажет болған жағдайларда ғана пайдаланылды. 1863 жылы Т. Д. Джуда атты ұқсас локомотив Кук локомотивтер зауытында салынды, бірақ оны төлей алмаған темір жол компаниясынан Орталық Тынық мұхиты темір жолы сатып алды. Бұл локомотив 1872 жылы 4-2-2 доңғалақты конфигурацияға қайта жабдықталды. Жобалаушы, SAR сигнал инженері және моторлық көлік басқарушысы, майор Фрэнк Даттон, резеңке дөңгелек қатты жолмен жанасқанда, болат дөңгелек темір жолдағы болат рельске қарағанда тарту күшін жақсы жеткізерін айтты. Кем дегенде екі Dutton Rail тракторы салынды, екеуі де бумен жұмыс істеді және Йоркширдің бу тракторларынан Йоханнесбургтің Britannia Engineering Works зауытында қайта жабдықталды. Екінші Dutton тракторы, № RR1155, тек рельсте жүретін көлік болды. Оның екі басында да арбалар орналасқан, ал ортасында дифференциалдық осьте бір жұп жетекші дөңгелектер болды. Ол кез келген жылдамдықпен алға және артқа қозғалуға бейімделген, бірақ оны тек рельсте ғана пайдалануға болады. Көлікті кейде жолмен тасымалдау қажет болғандықтан, оның конструкциясы оны оңай тасымалданатын бөліктерге жылдам бөлуге, жол дөңгелектерінде шеберханаға немесе басқа да мақсаттар үшін тасымалдауға мүмкіндік берді. Қызмет барысында трактор көбінесе су багімен жабдықталған, ал оның қанаттарына қосымша көмір қаптары орналастырылған.
The engine C. P. Huntington was one of three identical 4 2 4 tank locomotives. They were the first locomotives to be purchased by Southern Pacific Railroad in 1863, for use on light commuter services in the Sacramento area. The locomotives had serious shortcomings. The single driving axle did not carry the full weight of the engine's rear end due to the trailing truck and, in addition to being too light, it therefore lacked adhesion to reliably pull trains, especially on gradients. The short water tank on the Forney type frame prevented the locomotives from travelling any moderate distance without consuming all of their water. As a result, these locomotives were only used when absolutely necessary. In 1863, a sister engine, the T. D. Judah, was built by the Cooke Locomotive Works for a railroad which was unable to pay for it and was purchased by the Central Pacific Railroad. This locomotive was rebuilt to a 4 2 2 wheel arrangement in 1872. The designer, Major Frank Dutton, SAR Signal Engineer and the Motor Transport Superintendent, argued that a rubber tyre in contact with a hard road would be better at transferring tractive power than a steel wheel on steel rail. At least two Dutton Rail Tractors were built, both steam powered and both rebuilt by the Britannia Engineering Works of Johannesburg from Yorkshire steam tractors. The second Dutton tractor, no. RR1155, was a rail only vehicle. It had a bogie at either end with the single pair of driving wheels on a differential axle in the centre. It was arranged for forward and reverse movement at all speeds, but it could only be used on the rails. Since, on occasion, the vehicle had to be transported by road, its construction was such that it could be readily disassembled into more easily transportable units, to be moved on road wheels to a workshop or for transfer of any other kind. In service, the tractor was often equipped with a water tank tender loaded with additional bags of coal on its running boards.
Көркем шығармаларда
1906 жылы жарық көрген "The Little Engine That Could" кітабындағы Кішкентай көк локомотив осы дөңгелектер тізбегімен жабдықталған Форни локомотиві болған.
The Little Blue Engine from the original 1906 book The Little Engine That Could was a Forney locomotive with this wheel arrangement.