Маунт-Писағ: Мормон жолындағы тоқтау орнының тарихы

Кіріспе

Писга тауы 1846 жылдан 1852 жылға дейін АҚШ-тың Айова штатында Гарден-Гроув пен Консил-Блаффс арасындағы Мормон жолындағы жартылай тұрақты қоныс немесе бекет болды. Ол Юнион округіне қарасты Джонс қалашығындағы Тайердің шағын елді мекенінің жанында орналасқан. Бұл жер қазір Мормон пионерлерінің ұлттық тарихи жолының бөлігі. Бұл Хеламан Пратттың туған жері. Ескерткіштің мекенжайы – Тайердегі Маунт-Писга жолы, 1704-үй. 1844 жылы соңғы күндердің қасиеттілері қозғалысының негізін қалаушы Джозеф Смит қайтыс болғаннан кейін, шіркеудің көп бөлігі Бригам Янг пен Иса Мәсіхтің соңғы күндердің қасиеттілері шіркеуімен (LDS) бірікті. Янгтың басшылығымен Иллинойс штатының Науву қаласынан шамамен 13 000 мормон жаңа мекен табу үшін батысқа аттанды. 1846 жылдың 18 мамырында Наувуден шеттетілгендер Потаватоми үнділерінің жерінде Гранд өзенінің ортаңғы саласында (Twelve Mile Creek) тұрақты лагерь және демалыс орнын құрды. Бұл жерді LDS елшісі Парли П. Пратт Писга тауы деп атады, ол төбені алғаш көргенде, Мұсаның Уәде етілген жерді көрген жері (Заңды қайталау, 3:27) еске түсірді. Пратттың інісі Орсон былай деп жазды: «Біз кедейлер мен көлік құралдары жетіспегендіктен одан әрі жолға шыға алмайтындардың игілігі үшін осында тағы бір қоныс құруға келістік. Сондықтан лагерь бірнеше күн ішінде үйлер салуға, жыртуға, егін екпеге және фермаларды қоршауға кірісті, көп еңбек атқарылды». Олар төбенің батыс жағына шатырлар салып, бірнеше мың акр жерге бұршақ, қияр, бұршақ, жүгері, қара бидай, картоп, тықсы және қабақ отырғызды. LDS көшпендері бұл аймақты ауыл шаруашылығы үшін өте перспективті деп есептеді, бірақ алғашқы жылдары азық-түлік өте аз болды және аурулар жиі кездесті. Ең гүлденген кезеңінде қауымдастықта 2000-нан астам адам тұрды, бірақ әдетте шамамен 700 соңғы күндердің қасиеттілері болды. Сол жерде АҚШ армиясы алғаш рет соңғы күндердің қасиеттілерін Мексика-Америка соғысына еріктілер беруге шақырды. Бұл әскери топ Мормон батальоны деп аталды. LDS қоныстанушылары 1852 жылға дейін маңызды қонысты сақтап келді. Аймақта мормон пионерлік экспедицияларын қамтамасыз ету және қолдау қажеттілігі азайғанда, Писга тауының тұрғындары өздерінің жерлерін және жақсартуларын басқа американдық шекарашыларға сатылып, Ютадағы және оның айналасындағы соңғы күндердің қасиеттілерінің қоныстарына көшіп кетті. Писга тауының орны қазір Писга тауының зираты мемлекеттік қорығымен белгіленген, онда экспонаттар, тарихи белгілер және қайта құрылған ағаш үй бар. Алайда, 19 ғасырдан қалған аз ғана нәрсе бар, бірақ 300-ден 800-ге дейін көшіп-қонушылардың есімін сақтаған зират бар.

Mount Pisgah was a semi permanent settlement or way station from 1846 to 1852 along the Mormon Trail between Garden Grove and Council Bluffs, in the U. S. state of Iowa. It is located near the small community of Thayer in Jones Township, Union County. This site is now part of the Mormon Pioneer National Historic Trail. It is the birthplace of Helaman Pratt. The address of the memorial is 1704 Mount Pisgah Road in Thayer. After the 1844 death of Joseph Smith, the founder of the Latter Day Saint movement, most members of the Church aligned themselves with Brigham Young and the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS). Under Young's leadership, about 13,000 Mormon citizens of Nauvoo, Illinois set out to find a new home in the West. On May 18, 1846, Nauvoo exiles established a permanent camp and resting place on the middle fork (Twelve Mile Creek) of the Grand River on Potawatomi Indian land. The site was selected and named Mount Pisgah by LDS apostle Parley P. Pratt, who, when he first saw the modest hill, was reminded of the biblical Pisgah (Deuteronomy 3:27) where Moses viewed the Promised Land. Pratt's brother, Orson, wrote: "We concluded to form another settlement here, for the benefit of the poor, and such as were unable, for the want of teams, to proceed further. Accordingly, the camp commenced building houses, ploughing, planting, and fencing in farms, an immense quantity of labor was performed in a very few days." To the west of the rise, they built cabins and planted several thousand acres with peas, cucumbers, beans, corn, buckwheat, potatoes, pumpkins, and squash. LDS emigrants considered the area rich in agricultural promise, although food was very scarce during the early years and illness was common. At its height, the community had over 2,000 inhabitants, but generally averaged about 700 Latter day Saints. It was there that the U. S. Army first called upon the Latter day Saints to furnish volunteers to serve in the Mexican–American War. This military group became known as the Mormon Battalion. The LDS settlers maintained a vital settlement until 1852. As the need to supply and support Mormon pioneer companies waned in the region, Mount Pisgah's residents sold their land and improvements to other American frontiersmen and moved on to Latter day Saint settlements in Utah and surrounding areas. The site of Mount Pisgah is now marked by a Mount Pisgah Cemetery State Preserve, which contains exhibits, historical markers, and a reconstructed log cabin. However, little remains from the 19th century except a cemetery memorializing the 300 to 800 emigrants who died while passing through or residing in the community.