Джон Захари Янг: 20 ғасырдың ықпалды биологы

Кіріспе

Ағылшын зоологы және нейрофизиологы Джон Закари Янг (18 наурыз 1907 – 4 шілде 1997), көбінесе "JZ" немесе "JZY" деп аталатын, "20 ғасырдың ең ықпалды биологтарының бірі" деп сипатталған ағылшын зоологы және нейрофизиологы.

Өмірбаян

Янг Марлборо колледжінде оқыды. 1928 жылы Оксфордтағы Магдален колледжінен зоологиядан бірінші сыныптық құрмет дипломын алды. 1942 жылдың 12 қазанында Янг Оксфордтағы Сократ клубында «Табиғаттағы мақсат және дизайн» тақырыбында баяндама жасады, бұл С.С.Льюис басқарған баяндамалар мен пікірсайыстар сериясының бір бөлігі болды. 1945 жылы ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және сол жылдан бастап 1974 жылға дейін Лондон университетінің колледжінде анатомия профессоры қызметін атқарды. Келесі жылы ол профессор-эмиритус атағын алды және Гуманитарлық ғылымдар бағдарламасын ұсынды. Янг 1957 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Оның басқа да наградаларының ішінде 1973 жылы Лондонның Линнель қоғамынан зоология саласындағы Линнель медалі бар. 1973 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1974 жылы Бат университетінің құрметті ғылым докторы дәрежесімен марапатталды. Лондон университетінің колледжіндегі Анатомия кафедрасының меңгерушісі оның құрметіне J. Z. Young кафедрасы деп аталды. Көп жылдар бойы Янг жазғы тәжірибе маусымын Неапольдегі Stazione Zoologica-да өткізді. 1991 жылы қала оған құрметті азаматтық атақ берді, ал Stazione Zoologica президенті оған алтын медаль табыс етті. Сол жылы ол Итальяндық эксперименталды биология қоғамынан (Società Italiana di Biologia Sperimentale) қоғамның ең егде жастағы мүшесі ретінде мерейтойлық лекция оқуға шақырылды; бұл лекция үшін Янг 63 жыл бұрын, 1928 жылы сөйлеген тақырыбын таңдады. 1981 жылы Янг Дүниежүзілік мәдени кеңестің негісқалаушы мүшесі болды. Янг өзінің ұлы-ұлы әдесінің інісі Ричардты, ағылшын ғалымы және египтологы Томас Янгты (1773–1829), құрметтеді. Оның еңбегі Сэр Эндрю Хаксли мен Сэр Алан Ходжкиннің жұмысына әсер етті, олар осы еңбектері үшін Нобель сыйлығын алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, соғыста жарақат алған көптеген сарбаздардың жүйке зақымдануына жауап ретінде және салыстырмалы анатомия саласындағы жұмысына, сондай-ақ кальмарлар мен осьминогтерде зақымдалған жүйкелердің қайта өсуіне сүйене отырып, Янг Оксфорд университетінде сүтқоректілерде жүйке регенерациясын зерттеу үшін бөлім құрды. Оның тобы жүйке талшықтарының өсуін бақылайтын биохимиялық жағдайларды зерттеді, сондай-ақ жарақаттан зақымданған шеткі жүйкелердің жазылуын үдетудің жолдарын іздеді. Питер Медавармен бірлесе жұмыс істеген Янг плазмадан жасалған «желім» арқылы шағын шеткі жүйкелерді қайта қосудың жолын тапты. Бұл әдіс кейін хирургияда қолданылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Янгтың зерттеу қызығушылығы орталық жүйке жүйесі мен мидың функцияларын зерттеуге ауысты. 1949 жылдан бастап ол математик Алан Тьюрингпен ми жасушалары, есте сақтау, үлгілерді тану және эмбриология туралы пікір алмасты және хаттар алмастырды. 1950 жылы Янгты BBC Рит лекцияларын оқуға шақырды. «Ғылымдағы күмән мен сенімділік» атты сегіз радио хабарламасының сериясында ол BBC тыңдаушыларын өзінің зерттеу тақырыптарымен таныстырды, мидың қызметін және оны түсіну үшін қолданылатын қазіргі ғылыми әдістерді зерттеді. Алайда Янг ең көп танылған еңбектері – «Омыртқалы жануарлардың өмірі» және «Сүтқоректілердің өмірі» кітаптары. 1976–1986 жылдары Теңіз биологиялық қауымдастығының президенті болды. Оның жеке зерттеу кітапханасы MBA Ұлттық теңіз биологиялық кітапханасында сақталады.

Young went to school at Marlborough College. In 1928, he received a first class honours degree in zoology from Magdalen College, Oxford. On Oct. 12, 1942, Young spoke at the Socratic Club in Oxford on the topic "Purpose and Design in Nature" as part of the series of talks and debates led by C. S. Lewis. He was elected a Fellow of the Royal Society in 1945 and served as Professor of Anatomy at University College London from then until 1974. The following year, he became a Professor Emeritus and proposed a degree programme in the Human Sciences. Young was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1957. Among his other honors are a Linnean Medal for zoology from the Linnean Society of London, awarded in 1973. He was elected to the American Philosophical Society in 1973. He was awarded an Honorary Degree (Doctor of Science) by the University of Bath in 1974. The chair of the Anatomy Department at University College London is named the J. Z. Young Chair in his honour. For many years, Young spent the summer experimenting season at the Stazione Zoologica in Naples. In 1991, the city awarded him honorary citizenship, and the President of the Stazione Zoologica awarded him its Gold Medal. That year he was also invited by the Italian Society of Experimental Biology (Società Italiana di Biologia Sperimentale) to give an anniversary lecture, as the society's oldest living member; for this lecture, Young picked the same subject he had talked about 63 years earlier, in 1928. In 1981, Young became a founding member of the World Cultural Council. Young revered the brother of his great great grandfather, Richard, the English scientist and Egyptologist Thomas Young, M. D., F. R. S. (1773–1829). inspired the work of Sir Andrew Huxley and Sir Alan Hodgkin for which they received a Nobel prize. During World War II, responding to the large number of nerve injuries sustained by soldiers in combat and drawing on his work in comparative anatomy and the regrowth of damaged nerves in squids and octopuses, Young set up a unit at the University of Oxford to study nerve regeneration in mammals. His team investigated the biochemical conditions which control nerve fiber growth and also sought ways to accelerate the repair of peripheral nerves severed by injury. Working with Peter Medawar, Young found a way to rejoin small peripheral nerves using a "glue" of plasma. This method was eventually modified and used in surgery. After WWII, Young's research interests turned to investigating the central nervous system and the functions of the brain. He discussed and corresponded with the mathematician Alan Turing on brain cells, memory, pattern recognition, and embryology, from 1949. In 1950, Young was invited by the BBC to deliver the Reith Lectures. In his series of eight radio broadcasts, titled Doubt and Certainty in Science, he introduced the BBC audience to the themes of his research, exploring the function of the brain and the then current scientific methods used to increase understanding of it. However, Young is probably best remembered for his two textbooks, The Life of Vertebrates and The Life of Mammals. He was President of the Marine Biological Association (MBA) from 1976 to 1986. His personal research library is held in the National Marine Biological Library at the MBA.

Жеке өмір

Янг Бристольдің жанындағы Мангоцфилдте дүниеге келген. Лондон университетінің колледжінде жұмыс істеу үшін Лондонға көшкеннен кейін, ол алдымен Челсиде тұрды, сосын 1962 жылы Камден Таунға көшіп өтті. 1974 жылы зейнетке шыққаннан кейін, ол Лондоннан Бэкингемширдегі Бриллдегі ескі кірпіш пешінің үйіне көшіп барды. Зейнеткерлік өмірінің көп бөлігінде ол Неапольдегі Stazione Zoologica мен Оксфорд университетінің Психология факультетіндегі зертханада жұмыс істеуді және ғылыми мақалалар жариялауды жалғастырды.