Кіріспе

2002 жылғы поляктардың тарихи фильмі

«Шопен: Махаббатқа құштарлық» (Chopin. Pragnienie miłości) – режиссер Ежи Антчак Фредерик Шопеннің, поляк пианиношысы мен композиторының өмірбаянына негізделген фильм. Фильмнің сюжеті Шопен мен феминист жазушы Жорж Сан арасындағы қарым-қатынасты көрсетеді. Шопеннің музыкасы фильмнің маңызды бөлігі болып табылады, оның шығармаларын пианист Януш Олейничак орындайды. Фильмнің поляк және ағылшын тілдерінде екі нұсқасы түсірілді, кейін британдық актерлер диалогты еріп оқу арқылы синхронды етті. Антчак сценарийді жазуға 25 жыл, ал фильмнің бюджетін жинауға алты жыл жұмсады. Фильм 2003 жылы Хьюстон кинофестивалінде көрсетіліп, «Үздік операторлық жұмысы» үшін алтын жүлде, ал «Үздік драма» үшін платина жүлдесіне ие болды.

Сюжет

Фильм Фредерик Шопен әлі жас кезінде Варшавада ата-анасымен және екі әпкесімен бірге тұрады, онда ол жиі фортепианода ойнайды және музыка жасайды – әуенге құмарлығы жоқ Константин ұлы үшін. Қараша көтерілісіне дейін аз уақыт қалғанда, Шопеннің әкесі оны Парижге кетуге ынталандырады, және Фредерик кетеді. Парижде ол жақында зорлық көруші сүйіктісі Маллефилден ажырасқан жазушы Джордж Сэндпен танысады. Ол бірден Сэндке тартылса да, бастапқыда оның қылықтарына келіспейді. Бірақ бірнеше айдан кейін, олардың ортақ досы Альберт Шопенге Джорджды жақсырақ тануға кеңес береді, содан кейін құмарлық роман басталады. Олардың арасындағы қарым-қатынас кезінде Шопенге туберкулез диагнозы қойылады және ол денсаулығының нашарлауымен күресуге мәжбүр болады. Бұл қарым-қатынасты Джорджтың екі баласы – Морис және Соланж одан әрі қиындатады. Морис Шопенге деген өшпеншілігін жасыра алмай, бір жанжалдан екіншісіне өтеді, ал Соланж Шопенге ерекше құмарлықпен қарап, анасымен бәсекелеседі. Шопен, Джордж, Морис және Соланж арасындағы бірнеше жылдық дау-жанжалдан кейін, қарым-қатынас аяқталады, және Шопен өмірінің соңғы күндерін өткізуге көмектесу үшін әпкелерінің бірін шақырады.