Екінші дүниежүзілік соғысының танкшісі: Базил Лукас Квиксано Энрикес өмірі мен қызметі
Basil Henriques
Базил Лукас Энрикес – британдық қайырымды, І Дүниежүзілік соғыста танк корпусында болған, Лондондағы еврей қауымына көмектескен тұлға. Тарихы мен қызметі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстағы танкші
WWII tank man
Сэр Базил Лукас Киксано Генрикес (17 қазан 1890 – 2 желтоқсан 1961) – португалдық еврей тегінен шыққан британдық қайырымды. Ол 20 ғасырдың бірінші жартысында Лондоның Шығыс бөлігіндегі жұмысына ерекше назар аударды.
Sir Basil Lucas Quixano Henriques (17 October 1890 – 2 December 1961) was a British philanthropist of Portuguese Jewish origins, concentrating his work in the East End of London during the first half of the 20th century.
Білім
Көрнекті сефардтық еврей отбасынан шыққан Анрикес Герфордширдегі Локерс Парк мектебінде және Харроуде білім алды.
From a prominent Sephardic Jewish family, Henriques was educated at Lockers Park School in Hertfordshire and Harrow.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Генрике Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде танк корпусында қызмет етті және Флерс шайқасына қатысты, онда оның C22 танкісіне Гиншидің солтүстік-шығысындағы төртбұрышты аймақты тазартуға бұйрық берілді. Осы операция барысында оның танкысы қателесіп, Норфолк полкінің сарбаздарына шабуыл жасап, бірнеше адам қаза тапты.
Henriques served in the Tank Corps during World War I, taking part in the Battle of Flers where his tank, C22, was ordered to clear the Quadrilateral to the north east of Ginchy. During this operation his tank mistakenly engaged soldiers from The Norfolk Regiment, resulting in several fatalities.
Кәсіби өмір
Діни еврей рәсімдеріне жазушылық реформалар жасаумен қатар, балалар білім алды, кәсіби оқытудан өтті, демалыспен және мерекелермен қамтылды. 1923 жылдан 1950 жылға дейін ол жиі мұқтаж, ауру немесе жай ғана шаршаған балаларды Букингемширдегі Линслейдтегі Сауткотте коттеджіне, демалу және денсаулығын қалпына келтіру үшін жіберіп отырды. Коттедж, іс жүзінде үлкен үй болатын, оны оның досы және тағы бір еврей Энтони Густав де Ротшильд берген, ал Сауткорт Ротшильдтің Аскотт иелігінің бір бөлігі еді. 1923 жылы Генрикес судья болып тағайындалды, ал 1955 жылы ол рыцарь атағын алды.
In addition to writing reforms to religious Jewish ceremonies, The boys received education, vocational training, recreation and holidays in the country. From 1923 until 1950, he would frequently send deprived, sick or merely tired children to his country home, Southcote Cottage, at Southcote, Linslade in Buckinghamshire for rest and recuperation. The cottage, in reality a large house, was loaned to him by his friend and fellow Jew Anthony Gustav de Rothschild, Southcourt being part of Rothschild’s Ascott Estate. In 1923 Henriques became a magistrate, He was knighted in 1955.
Мұра
Уайтчапелдегі бұрынғы Бернер көшесі оның құрметіне Генрикес көшесі деп аталды.
The former Berner Street in Whitechapel was renamed Henriques Street in his honour.
NSPCC
Сот судьясы қызметін атқарган кезінде Генрикес NSPCC жұмысын бірнеше рет сынады. 1950 жылы жазған "Магистраттың сырлары" атты кітабында Генрикес пробация қызметкерінің заңдық бақылауы NSPCC қызметкерінің ерікті бақылауынан артық тиімді екенін айтты.
During his time as a magistrate, Henriques criticised the work of the NSPCC on a number occasions. As part of his 1950 book The Indiscretions of a Magistrate, Henriques argued that legal supervision by a probation officer was more effective than voluntary supervision by an officer of the NSPCC.
Жұмыс істейтін аналар
1950 жылы сот төрешілері қауымдастығының жылдық конференциясында Генрике "жұмысқа шығып, некедегі мүмкіндіктерді міндеттерінен жоғары қоятын" әйелдерді айыптаған ұсынысты қолдады. Генрике былай деді: "Әйелдер өздерін еркектермен барлық нәрседе бәсекелес және тең деп есептейді, бірақ олар тек нәрестені жуу және ыдыс-аяқ жуу сияқты кейбір нәрселерде ғана жақсырақ. Ананың орны үйінде, ал ана мен бала арасындағы байланыс үзілген жағдайда жасөспірімдердің тәртібі нашарлауының басты себебі сонда." Аталған ұсыныс 145 дауысқа қарсы 126 дауыспен қабылданбады.
In 1950, during the annual conference of the Magistrates' Association, Henriques spoke in favour of a motion which condemned 'women who go out to work and prefer the privileges of marriage to its responsibilities'. Henriques argued that Women seem to think themselves rivals and equals to men in all things, but they are only superior in some things such as washing the baby and washing up. The proper place for the mother is in her home, and there is no greater cause of juvenile delinquency than when the relationship between mother and child has been cast away. The motion was eventually defeated by 145 votes to 126.
Жеке өмір
1916 жылы Генрикес Роза Лоуэге үйленді және олар некелерінің барлық кезеңінде бірге жұмыс істеді.
Henriques married Rose Loewe in 1916, and they worked together throughout their marriage.
Өлім
Генрике 1961 жылдың 2 желтоқсанында 71 жасында қайтыс болды. 1966 жылы Роза, Генрике леди, күйеуінің өмірбаянын "Степнидегі жылдар" деген атпен жариялады.
Henriques died on 2 December 1961, aged 71. In 1966, Rose, Lady Henriques published a biography of her husband, entitled Years in Stepney.