Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
7-ші Гурхалық атқыштар полкі – 1947 жылы Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін Британ армиясына өткенге дейін Британдық Үндістан армиясының мылтық полкі. 1959 жылдан бастап 7-ші Эдинбург герцогінің жеке Гурхалық атқыштар полкі деп аталды.
The 7th Gurkha Rifles was a rifle regiment of the British Indian Army, before being transferred to the British Army, following India's independence in 1947 and after 1959 designated as the 7th Duke of Edinburgh's Own Gurkha Rifles.
Құрылу
1902 жылы Мьянманың Тхейетмё қаласында майор Э. Ванситтарт 8-ші Гуркха жұмыскерлерін құрды; 1903 жылы 10-шы Гуркха жұмыскерлерінің 2-ші батальоны, ал 1907 жылы 7-ші Гуркха жұмыскерлері болды. 1907 жылы майор Н. Г. Вудиатт Кветтада 2-ші батальонды құрды, оның оң қанаты 1-ші батальонға, сол қанаты 7-ші Гуркха жұмыскерлерінің 2-ші батальонына айналды. Полк, Непалдың астанасы Катмандудың шығысындағы Гималайдың қиын-қыстау етегіндегі қалалар мен ауылдардан сарбаздар жинаған он Гуркха полкінің ішіндегі екі полкінің бірі болды. Гуркха офицерлері мен сарбаздары көбінесе Рай және Лимбу руларынан шыққан, бірақ тізімде Санвар, Таманг және Шығыс Гурунг руларының, тау шаруасымен әйгілі шерпа отбасыларының ер адамдары, сондай-ақ Батыс Непал мен Үндістаннан да бірнеше есімдер бар.
Raised at Thayetmyo in Burma in 1902 by Major E Vansittart as the 8th Gurkha Rifles; became the 2nd Battalion, 10th Gurkha Rifles, 1903 and then 7th Gurkha Rifles in 1907. The 2nd Battalion was raised at Quetta in 1907 by Major N G Woodyatt, the Right Wing becoming the 1st Battalion and the Left Wing becoming the 2nd Battalion 7th Gurkha Rifles. The regiment had the distinction of being one of only two out of the ten Gurkha regiments to recruit its soldiers from the towns and villages which lie along the rugged foothills of the Himalayas east of Kathmandu, the capital of Nepal. Gurkha officers and soldiers have come predominantly from the Rai and Limbu clans but the roll records many names from the less numerous Sunwar, Tamang and Eastern Gurung clans, men from the Sherpa families of mountaineering fame and a sprinkling from Western Nepal and India as well.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Полк алғашқы тұрақты орны ретінде Солтүстік-Батыс Үндістан, қазіргі Пәкістанның Кветта қаласы тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда 2-ші батальон (2/7 GR) осы жерден Осман империясына қарсы күресу үшін Брітания күштеріне қосылды, олар Орта Шығыста соғысқа аттанды. Батальонның қазіргі Ирак аумағындағы Месопотамиядағы алғашқы жорысы сәтсіз аяқталды. Насирия және Ктесифон шайқастарындағы бастапқы табыстарға қарамастан, батальон Тигр өзеніндегі Кут-әл-Амарада қоршауға түскен күштердің құрамына кірді. Кут қоршауындағы гарнизон жеңіліске ұшырады және 1916 жылы түрік әскеріне тәслим болды. Бірақ, келесі жылы жаңа 2-ші батальон құрылды, ал Непалдан келген 1-ші батальон оған қосылып, түріктерді Месопотамиядан ығыстырған қайта жанданып, жеңіске жеткен жаңа науқанға қатысты.
The regiment's first home base was designated as Quetta in northwest India, now Pakistan. It was from here that the 2nd Battalion (2/7 GR) deployed at the start of the First World War to join British forces which were to fight against the Ottoman Empire in the Middle East. The battalion's first campaign in Mesopotamia, modern day Iraq, was ill fated. In spite of early successes, such as the battles at Nasiriyah and Ctesiphon, it was part of the force which became trapped at Kut al Amara on the River Tigris. The Siege of Kut resulted in the defeat of the garrison who surrendered to the Turkish Army in 1916. However, in the following year a new 2nd Battalion was raised and the 1st Battalion which had now arrived from Nepal joined it in a reinvigorated and victorious campaign which swept the Turks out of Mesopotamia.
Соғыс аралығы
Соғыс аяқталғаннан кейін 1-ші батальон қысқа мерзімді Күрдістан жорығында қызмет етті, ал 2-ші батальон 3-ші Ауған соғысында шайқасу үшін Үндістанға қайта оралды, бұл батальон 1917 жылы соғысқа шақырылған еді. Содан кейін екі тұрақты батальон соғыс аралық жылдарда Үндістанның солтүстік-батыс шекарасында және субконтиненттің басқа жерлерінде ішкі қауіпсіздікті сақтау бойынша белгілі бір міндеттерді орындап тұрды. 2-ші батальон 1935 жылы Кветтаның көп бөлігін қиратқан қатты жер сілкінісінен кейін жүргізілген құтқару жұмыстарында маңызды рөл атқарды.
Following the end of the war, the 1st Battalion saw service in the brief Kurdistan campaign, while the 2nd Battalion returned to India to fight in the Third Afghan War, alongside the 3rd Battalion raised for war service in 1917. Thereafter, the two regular battalions spent the inter war years on occasional tours of duty on the northwest frontier of India and on internal security tasks elsewhere on the sub continent. The 2nd Battalion played a notable part in rescue operations following the disastrous earthquake which destroyed much of Quetta in 1935.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде екі батальон да Үндістанның Ассам провинциясындағы Шиллонг қаласында бірімен-бірі қатар орналасқан. 1941 жылы 2-ші батальон шетелдегі операцияларға жұмылдырылды, ол Иракқа одақтастарға мұнай жеткізу және Сириядағы Виши Франциясының күштерін жеңу үшін аттанды. Кейін ол Солтүстік Африкадағы 8-ші армияға қосылды, бірақ 1942 жылы Тобруктағы гарнизонмен бірге тұтқындалды. Осы уақыт аралығында 1-ші батальон, асыққан түрде құрылған 3-ші батальонмен бірге, Бирмаға шабуыл жасаған жапон армиясына қарсы күресіп жатқан британдық күштерге қосылды. Үндістанға шегіну кезінде ауыр шығындарға ұшырағанына қарамастан, екі батальон да осы қиындықтан аман қалды. 1/7 ГР қайта қаруланды және қайта оқытылды, содан кейін 1944 жылы Имфалдағы үлкен қорғаныс шайқасына қатысты, ол жапондықтардың шабуылын тоқтатты. Бишенпур маңындағы шайқаста жас мерген Ганжу Лама көрсеткен батылдығы үшін Виктория кресімен марапатталды. Содан кейін 1-ші батальон генерал сэр Уильям Слим басқарған 14-ші армияның Мьянманы қайта басып алу жорығына қатысты, ол бұрын Үндістанда 2-ші батальонды басқарған болатын. Бұл жорықта батальон Мейктила қаласын басып алуда маңызды рөл атқарды. Парашюттік бөлімге қайта құрылған 3-ші батальон Рангунды азат ету үшін әуе десантына қатысты. Оңтүстік-Шығыс Азияда осы оқиғалар орын алғанда, Италиядағы 8-ші армияға қосылу үшін жаңа 2-ші батальон қайта құрылды. Ол Монте-Кассинодағы тарихи шайқасқа қатысты және Маркедегі осы аттас төбедегі қалашықты басып алғаны үшін «Таволето» шайқас құрметіне ие болған санаулы батальондардың бірі болды. Батальон Германияның оккупациясынан кейін елді тұрақтандыру үшін жіберілген британдық күштердің құрамында Грекиядағы соғыс қызметін аяқтады.
At the time of the outbreak of the Second World War, both Battalions were based alongside each other at Shillong in the Indian province of Assam. 2nd Battalion was mobilized for overseas operations in 1941, returning to Iraq to participate in the campaign to secure oil supplies for the Allies and then to defeat Vichy French forces in Syria. It then redeployed to join the 8th Army in North Africa where it had the misfortune to be captured at Tobruk in 1942 along with the rest of the garrison. In the meantime the 1st Battalion together with a hastily raised 3rd Battalion had joined British forces fighting a Japanese army which had invaded Burma. Despite heavy casualties during the retreat to India both battalions survived the ordeal. 1/7 GR re armed and retrained, then took part in the great defensive battle at Imphal in 1944 which broke the Japanese advance. The gallantry displayed by a young rifleman, Ganju Lama, during a subsequent action near Bishenpur was recognised by the award of the Victoria Cross. The 1st Battalion then took part in the great campaign waged by 14th Army under the command of General Sir William Slim, who as a Lt Colonel had earlier commanded the 2nd Battalion in India, to re conquer Burma and played the foremost part in the capture of Meiktila. The 3rd Battalion which had been redesigned as a parachute unit took part in the airborne assault to liberate Rangoon. As these events unfolded in the south east Asia, a new 2nd Battalion was again created in time to rejoin 8th Army in Italy. It took part in the monumental battle at Monte Cassino and was one of the very few battalions ever to earn a Battle Honour on its own, 'Tavoleto' for seizing the hilltop town of that name in the Marche. The Battalion completed its wartime service in Greece as part of the British force sent to stabilise the country following the end of German occupation.
Соғыстан кейінгі және Үндістанның тәуелсіздігі
7-ші Гуркхалар үшін әлемдік бейбітшілік орнаған кезде 1941 жылы шекараны қорғау және ішкі қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін құрылған 3-ші және 4-ші батальондар таратылды. 1945 жылдан кейін Гуркха полктері Үндістанның тәуелсіздігі мәселесімен және Үндістанның бөлінуі мен Пәкістанның құрылуына байланысты туындаған, жартылай азамат соғысына ұласуы мүмкін жағдайлармен шұғылданды. Непал Корольдігі мен Ұлыбритания және Үндістан үкіметтері арасындағы келісімге сәйкес, 7-ші Гуркхалардың ішіндегі төрт Гуркха полкі 1948 жылдың 1 қаңтарында Ұлыбритания армиясының құрамына берілді, олар Гуркхалардың британдық бригадасын құрады. Бірақ, полкпен бірге британдық қызметке өтуді қаламаған көптеген сарбаз болғандықтан, 3-ші батальон 5-ші Корольдік Гуркха атқыштарына (Шекаралық күш) берілді, ал көптеген сарбаздар жаңа 11-ші Гуркха атқыштарының ядросын құрады, қазір бұл екі полк те Үндістан армиясының құрамында. Полк дерлік бірден келесі 25 жыл бойы Гуркхалардың негізгі базасы болған Малайяға көшті.
For the 7th Gurkhas the coming of world peace was a time to disband both the 3rd Battalion and the 4th Battalion, raised in 1941 for frontier protection and internal security. The years after 1945 saw all Gurkha regiments preoccupied with the issue of Indian independence and the conditions of near civil war attendant on the partition of India and the creation of Pakistan. By an agreement between the Kingdom of Nepal and the British and Indian governments, four Gurkha regiments including the 7th Gurkhas were transferred to British Army service on 1 January 1948 in which they were to form the British Brigade of Gurkhas. However, because a significant number of its manpower chose not to follow the regiment into British service; the 3rd Battalion was transferred to the 5th Royal Gurkha Rifles (Frontier Force), while a large number of men formed the nucleus of the new 11th Gurkha Rifles, now both regiments of the Indian Army. The regiment moved almost immediately to Malaya which was to be the main Gurkha base for the next 25 years.
Малайзиядағы төтенше жағдай
Сол жерде, 1948 жылы барлық қару түрлерін қамтитын Гурка дивизиясын құру жоспарының аясында екі батальон далалық артиллерия полкіне айналу үшін оқу-жаттығуларын бастады, осылайша Корольдік артиллерияның 101-ші және 102-ші далалық полктері құрылды. Олар 1949 жылы жаяу әскерге қайта оралғанға дейін, артиллерия рөлінде тек бір жыл ғана болды. Бұл тәжірибе ұзаққа соқпады, себебі полк дерлік бірден коммунистік бүлікшілерге қарсы науқанға тартылды, ол Малайядағы төтенше жағдай ретінде белгілі болды және жаяу әскер рөліне қайта оралды. Шамамен он екі жыл бойы екі батальон джунглиде жиі көзге көрінбейтін жауларға қарсы операциялар жүргізді. 2-ші батальон 1955 жылдан 1957 жылға дейін Ұлыбританияның Гонконг гарнизонының құрамында қызмет етті. Кейінгі ұрпақтар бұл науқанды үлкен жетістік деп бағалады. Шайқас ерлігі үшін марапат берілмегенімен, 1959 жылы Эдинбург герцогының құрметіне полкке Корольдік атақ беру Малайядағы полктің көрнекті операциялық көрсеткіштерін мойындау және екі дүниежүзілік соғыстағы еңбегіне танылған құрмет болды. Осыдан бастап полк "Эдинбург герцогының 7-ші Гурка мылтық полкі" деп аталатын болды.
There, in 1948 as part of a plan to create an all arms Gurkha division, the two battalions began training to become field artillery regiments, forming the 101st and 102nd Field Regiments, Royal Artillery. They stayed in the artillery role for only a year, before reverting to infantry in 1949. The experiment was short lived because almost at once the regiment was committed to the campaign against communist insurgents which came to be known as the Malayan Emergency and reverted to its infantry role. For some twelve years the two battalions conducted jungle operations against an often elusive foe. The 2nd Battalion enjoyed a tour of duty as part of Britain's Hong Kong garrison from 1955 to 1957. The campaign has been judged by posterity to have been a great success. Although no Battle Honour was awarded, the approval of a Royal title for the regiment in 1959 in honour of the Duke of Edinburgh was a signal recognition of its outstanding operational record in Malaya and an acknowledgement of its distinguished service in the two world wars. From now on the regiment was to be styled, '7th Duke of Edinburgh's Own Gurkha Rifles'.
Брунейдің көтерілісі мен Борнеодағы қақтығыстар
1962 жылы 1-ші батальон Малайядан Солтүстік Борнеодағы Бруней мемлекетіне, Ұлыбританияның одақтасы Сұлтанға қарсы Индонезия тарапынан қолдау көрсетілген көтерілісшілерді басуға британдық армияға көмектесу үшін жіберілді. Біраз уақыттан кейін оларға 2-ші батальон қосылды, және екеуі де табысты операциялар жүргізіп, көтерілістің негізгі басшыларын тұтқындады. Брунейдегі операциялар Қиыр Шығыста парашюттік күштердің болу қажеттігін көрсетті, және полк 1963 жылы Гурха тәуелсіз парашюттік ротасын құруға қажетті құрамның басым бөлігін берді. Бруней көтерілісі – экспансиялық саясат ұстанатын Индонезия мен Ұлыбритания және Ұлттар Достастығы қолдаған жаңа Малайзия Федерациясы арасындағы соғыстың бастауы болды, ол Борнео қақтығысы деп белгілі. Көбінесе Сабах және Саравак тауларында және батпақтарында жүргізілген, көп жарияланбаған бұл қақтығыс 1963 жылдан 1966 жылға дейін жалғасты. 7 ГР-дің екі батальоны да осы кампанияға белсенді қатысып, Гурка жауынгерлерінің табиғаттағы шеберлігін одан әрі арттырды.
In 1962 the 1st Battalion was dispatched from Malaya to the nearby state of Brunei in north Borneo to assist the British Army in suppressing a revolt by Indonesian backed rebels against the Sultan, an ally of the United Kingdom. A short time later they were joined by the 2nd Battalion and each conducted successful operations resulting in the capture of some of the key leaders of the rebellion. Operations in Brunei prompted recognition of the need for a parachute force to be available in the Far East and the regiment contributed the majority of the complement which established the Gurkha Independent Parachute Company in 1963. The Brunei Revolt was a prelude to a war between an expansionist Indonesia and the new Malaysian Federation backed by Britain and the Commonwealth which is known as the Borneo Confrontation. Fought largely in the mountains and swamps of Sabah and Sarawak and without much publicity it lasted from 1963 to 1966. Both Battalions of 7 GR were heavily involved in the campaign in which the reputation of Gurkhas as supremely able jungle soldiers was enhanced.
Гонконг, Ұлыбритания және Бруней турлары
Бұл науқанның жеңіске аяқталуы және Оңтүстік-Шығыс Азияның сол бөлігінде саяси тұрақтылықтың орнауы Ұлыбританияның Қиыр Шығыстағы рөлін қайта қарауға негіз болды. Полк Гонконгтың Корольдік колониясының қауіпсіздігін сақтауға көбірек тартылды, әсіресе 1967 жылы Қытай Мәдениет революциясы оның тұрақтылығына әсер еткен кезде, бірақ Бригаданың құрамы айтарлықтай қысқартылуға тиіс болды. 1970 жылдың 31 шілдесінде екі батальон біріктірілді. Жаңа батальон 1971 жылы Ұлыбританияға, Гэмпширдегі Флит қаласының жанындағы Черч Крукхэмдегі Королева Елизавета казармасына көшірілді. Осы алғашқы сапарында полк Букингем сарайының күзетін саққан алғашқы гурха полкі болып үлкен құрметке ие болды. Содан кейін 7-ші полк Ұлыбритания, Бруней және Гонконг арасында кезекпен қызмет ете бастады, әлемнің әртүрлі жерлерінде оқу жаттығуларына қатысты, өздерінің ормандағы дағдыларын сақтап, Гонконгта ішкі және шекара қауіпсіздігін қамтамасыз етті. 1981 жылы Қытайдан көшіп келушілердің саны артуына байланысты Гонконг үкіметіне көмектесу үшін 2-ші батальон қайта құрылды. Дағдарыс сейілгеннен кейін 1986 жылы 2-ші батальон таратылды.
The victorious conclusion of the campaign and the establishment of political stability in that corner of south east Asia presaged a re evaluation of Britain's role in the Far East. Although the regiment was increasingly involved in maintaining the security of the Crown Colony of Hong Kong, particularly when stability there was affected by the Chinese Cultural revolution in 1967, the strength of Brigade was to be substantially reduced. On 31 July 1970 the two Battalions amalgamated into one. The new Battalion moved to the United Kingdom in 1971 to Queen Elizabeth Barracks, Church Crookham near Fleet in Hampshire. On this first tour the regiment had the great honour of being the first Gurkha regiment to mount the guard at Buckingham Palace. Thereafter, 7 GR proceeded on a cycle of duty tours alternating between the United Kingdom, Brunei and Hong Kong, taking part in training exercises around the world, maintaining its jungle skills and providing internal and border security in Hong Kong. In 1981 the 2nd Battalion was re raised to assist the Hong Kong government cope with the surge in immigration from China. The 2nd Battalion was disbanded in 1986 when the crisis had passed.
Фолклендтер мен соңғы жылдар
1982 жылы бейбіт уақыттағы қалыпқы режим Аргентинаның шабуылынан кейін Фолкленд аралдарын сәтті қайтарып алған күштер құрамында 1/7-ші Гуркхалар, сол кезде Ұлыбританияда дислокацияланған, 5-ші жаяу әскер бригадасымен (кейіннен 5-ші әуе шабуылы бригадасымен) бірге жұмылдырылды. Олардың басты әрекеті Вильям тауында болды, осы арқылы батальон соңғы шайқас атағын иеленді. Батальон 1991 жылдан бастап Ұлыбританияда қайта орналасты, және 1994 жылы 2-ші король Эдуард VII-нің өз Гуркха мылтықтарының (Сирмур мылтықтары), 6-шы королева Елизаветаның өз Гуркха мылтықтарының және 10-шы принцесса Мэридің өз Гуркха мылтықтарының екі батальонымен біріктіріліп, Корольдік Гуркха мылтықтарын құрды. 1994 жылғы 26 мамырда Черч Крукхемдегі соңғы салтанатты шеруге Эдинбург герцогы, принц Филипп және Ұлыбритания мен Непалдан келген көптеген ескі әріптестер қатысты, осымен полк тарихқа енді.
The routine of peacetime was briefly broken in 1982 when 1st/7th Gurkhas, then based in the United Kingdom, deployed with 5th Infantry Brigade, subsequently 5th Airborne Brigade, as part of the task force which successfully recaptured the Falkland Islands following the Argentine invasion, its primary action being at Mount William thereby earning its final Battle Honour. The Battalion was once again in the United Kingdom from 1991 for what would be its final years, until it was amalgamated in 1994 with both battalions of 2nd King Edward VII's Own Gurkha Rifles (The Sirmoor Rifles), 6th Queen Elizabeth's Own Gurkha Rifles, and 10th Princess Mary's Own Gurkha Rifles to form the Royal Gurkha Rifles. At a final parade at Church Crookham on 26 May 1994 attended by HRH The Prince Philip, Duke of Edinburgh and many old comrades from Britain and Nepal, the regiment marched into history.
Викторияның айқасы
Мылтықшы Ганджу Лама, 1-ші батальон, Нинтхоухонг, Бірма, Екінші дүниежүзілік соғысы (1944) – Виктория кресінің (VC) және Әскери медальдің (MM) иегері.
Rifleman Ganju Lama VC MM of the 1st Battalion, Ningthoukhong, Burma, Second World War (1944).
Бірегей режімдік кеден
Тропикте британдық армия офицерлері мүмкіндігі болғанда әдетте ақ түсті киім киетін. Дегенмен, 7-ші Гурха атқышы жасағының офицерлері әрқашан қара жакет киетін. Бұл полк 1916 жылғы 5 маусымда «Хэмпшир» кемесі минаға шағылып, батып кеткен кезде, Соғыс министрі лорд Китченердің (жоғарыда көрсетілгендей) қазасына байланысты аза тұтқандықтан болды. Лорд Китченер Ресейге жол тартқан еді. Офицерлердің тропикалық киіммен қара жакет киюі туралы бұйрық ешқашан кері қайтарылмаған. 7-ші Гурха атқышы жасағы «Полк жеңілдеуі» кезінде ерекше қалыпта тұратын, яғни мылтықты сол қолымен ұстайтын, ал британдық армияның қалған бөлігі мен Гурха бригадасы «Жеңілдеу» кезінде мылтықты оң қолымен, көбінесе прицел тұсында ұстайтын.
In the Tropics British Army officers invariably wore white mess kit jackets when appropriate. Officers of 7th Gurkha Rifles however, always wore black jackets. This was because the regiment went into mourning for the loss of Lord Kitchener, (see above) Secretary of State for War, on 5 June 1916, when HMS Hampshire struck a mine and sank. Lord Kitchener was travelling to Russia. It appears that the order for officers to wear dark jackets with tropical mess kit was never rescinded. 7th Gurkha Rifles had a unique stance for 'Regimental Stand Easy' this entailed holding the barrel of the rifle in the left hand, whereas throughout the remainder of the British Army and the Brigade of Gurkhas at 'Stand Easy', the rifle was held by the right hand normally at or about the sights.