Кіріспе

7-ші Гурхалық атқыштар полкі – 1947 жылы Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін Британ армиясына өткенге дейін Британдық Үндістан армиясының мылтық полкі. 1959 жылдан бастап 7-ші Эдинбург герцогінің жеке Гурхалық атқыштар полкі деп аталды.

Құрылу

1902 жылы Мьянманың Тхейетмё қаласында майор Э. Ванситтарт 8-ші Гуркха жұмыскерлерін құрды; 1903 жылы 10-шы Гуркха жұмыскерлерінің 2-ші батальоны, ал 1907 жылы 7-ші Гуркха жұмыскерлері болды. 1907 жылы майор Н. Г. Вудиатт Кветтада 2-ші батальонды құрды, оның оң қанаты 1-ші батальонға, сол қанаты 7-ші Гуркха жұмыскерлерінің 2-ші батальонына айналды. Полк, Непалдың астанасы Катмандудың шығысындағы Гималайдың қиын-қыстау етегіндегі қалалар мен ауылдардан сарбаздар жинаған он Гуркха полкінің ішіндегі екі полкінің бірі болды. Гуркха офицерлері мен сарбаздары көбінесе Рай және Лимбу руларынан шыққан, бірақ тізімде Санвар, Таманг және Шығыс Гурунг руларының, тау шаруасымен әйгілі шерпа отбасыларының ер адамдары, сондай-ақ Батыс Непал мен Үндістаннан да бірнеше есімдер бар.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Полк алғашқы тұрақты орны ретінде Солтүстік-Батыс Үндістан, қазіргі Пәкістанның Кветта қаласы тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда 2-ші батальон (2/7 GR) осы жерден Осман империясына қарсы күресу үшін Брітания күштеріне қосылды, олар Орта Шығыста соғысқа аттанды. Батальонның қазіргі Ирак аумағындағы Месопотамиядағы алғашқы жорысы сәтсіз аяқталды. Насирия және Ктесифон шайқастарындағы бастапқы табыстарға қарамастан, батальон Тигр өзеніндегі Кут-әл-Амарада қоршауға түскен күштердің құрамына кірді. Кут қоршауындағы гарнизон жеңіліске ұшырады және 1916 жылы түрік әскеріне тәслим болды. Бірақ, келесі жылы жаңа 2-ші батальон құрылды, ал Непалдан келген 1-ші батальон оған қосылып, түріктерді Месопотамиядан ығыстырған қайта жанданып, жеңіске жеткен жаңа науқанға қатысты.

Соғыс аралығы

Соғыс аяқталғаннан кейін 1-ші батальон қысқа мерзімді Күрдістан жорығында қызмет етті, ал 2-ші батальон 3-ші Ауған соғысында шайқасу үшін Үндістанға қайта оралды, бұл батальон 1917 жылы соғысқа шақырылған еді. Содан кейін екі тұрақты батальон соғыс аралық жылдарда Үндістанның солтүстік-батыс шекарасында және субконтиненттің басқа жерлерінде ішкі қауіпсіздікті сақтау бойынша белгілі бір міндеттерді орындап тұрды. 2-ші батальон 1935 жылы Кветтаның көп бөлігін қиратқан қатты жер сілкінісінен кейін жүргізілген құтқару жұмыстарында маңызды рөл атқарды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде екі батальон да Үндістанның Ассам провинциясындағы Шиллонг қаласында бірімен-бірі қатар орналасқан. 1941 жылы 2-ші батальон шетелдегі операцияларға жұмылдырылды, ол Иракқа одақтастарға мұнай жеткізу және Сириядағы Виши Франциясының күштерін жеңу үшін аттанды. Кейін ол Солтүстік Африкадағы 8-ші армияға қосылды, бірақ 1942 жылы Тобруктағы гарнизонмен бірге тұтқындалды. Осы уақыт аралығында 1-ші батальон, асыққан түрде құрылған 3-ші батальонмен бірге, Бирмаға шабуыл жасаған жапон армиясына қарсы күресіп жатқан британдық күштерге қосылды. Үндістанға шегіну кезінде ауыр шығындарға ұшырағанына қарамастан, екі батальон да осы қиындықтан аман қалды. 1/7 ГР қайта қаруланды және қайта оқытылды, содан кейін 1944 жылы Имфалдағы үлкен қорғаныс шайқасына қатысты, ол жапондықтардың шабуылын тоқтатты. Бишенпур маңындағы шайқаста жас мерген Ганжу Лама көрсеткен батылдығы үшін Виктория кресімен марапатталды. Содан кейін 1-ші батальон генерал сэр Уильям Слим басқарған 14-ші армияның Мьянманы қайта басып алу жорығына қатысты, ол бұрын Үндістанда 2-ші батальонды басқарған болатын. Бұл жорықта батальон Мейктила қаласын басып алуда маңызды рөл атқарды. Парашюттік бөлімге қайта құрылған 3-ші батальон Рангунды азат ету үшін әуе десантына қатысты. Оңтүстік-Шығыс Азияда осы оқиғалар орын алғанда, Италиядағы 8-ші армияға қосылу үшін жаңа 2-ші батальон қайта құрылды. Ол Монте-Кассинодағы тарихи шайқасқа қатысты және Маркедегі осы аттас төбедегі қалашықты басып алғаны үшін «Таволето» шайқас құрметіне ие болған санаулы батальондардың бірі болды. Батальон Германияның оккупациясынан кейін елді тұрақтандыру үшін жіберілген британдық күштердің құрамында Грекиядағы соғыс қызметін аяқтады.

Соғыстан кейінгі және Үндістанның тәуелсіздігі

7-ші Гуркхалар үшін әлемдік бейбітшілік орнаған кезде 1941 жылы шекараны қорғау және ішкі қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін құрылған 3-ші және 4-ші батальондар таратылды. 1945 жылдан кейін Гуркха полктері Үндістанның тәуелсіздігі мәселесімен және Үндістанның бөлінуі мен Пәкістанның құрылуына байланысты туындаған, жартылай азамат соғысына ұласуы мүмкін жағдайлармен шұғылданды. Непал Корольдігі мен Ұлыбритания және Үндістан үкіметтері арасындағы келісімге сәйкес, 7-ші Гуркхалардың ішіндегі төрт Гуркха полкі 1948 жылдың 1 қаңтарында Ұлыбритания армиясының құрамына берілді, олар Гуркхалардың британдық бригадасын құрады. Бірақ, полкпен бірге британдық қызметке өтуді қаламаған көптеген сарбаз болғандықтан, 3-ші батальон 5-ші Корольдік Гуркха атқыштарына (Шекаралық күш) берілді, ал көптеген сарбаздар жаңа 11-ші Гуркха атқыштарының ядросын құрады, қазір бұл екі полк те Үндістан армиясының құрамында. Полк дерлік бірден келесі 25 жыл бойы Гуркхалардың негізгі базасы болған Малайяға көшті.

Малайзиядағы төтенше жағдай

Сол жерде, 1948 жылы барлық қару түрлерін қамтитын Гурка дивизиясын құру жоспарының аясында екі батальон далалық артиллерия полкіне айналу үшін оқу-жаттығуларын бастады, осылайша Корольдік артиллерияның 101-ші және 102-ші далалық полктері құрылды. Олар 1949 жылы жаяу әскерге қайта оралғанға дейін, артиллерия рөлінде тек бір жыл ғана болды. Бұл тәжірибе ұзаққа соқпады, себебі полк дерлік бірден коммунистік бүлікшілерге қарсы науқанға тартылды, ол Малайядағы төтенше жағдай ретінде белгілі болды және жаяу әскер рөліне қайта оралды. Шамамен он екі жыл бойы екі батальон джунглиде жиі көзге көрінбейтін жауларға қарсы операциялар жүргізді. 2-ші батальон 1955 жылдан 1957 жылға дейін Ұлыбританияның Гонконг гарнизонының құрамында қызмет етті. Кейінгі ұрпақтар бұл науқанды үлкен жетістік деп бағалады. Шайқас ерлігі үшін марапат берілмегенімен, 1959 жылы Эдинбург герцогының құрметіне полкке Корольдік атақ беру Малайядағы полктің көрнекті операциялық көрсеткіштерін мойындау және екі дүниежүзілік соғыстағы еңбегіне танылған құрмет болды. Осыдан бастап полк "Эдинбург герцогының 7-ші Гурка мылтық полкі" деп аталатын болды.

Брунейдің көтерілісі мен Борнеодағы қақтығыстар

1962 жылы 1-ші батальон Малайядан Солтүстік Борнеодағы Бруней мемлекетіне, Ұлыбританияның одақтасы Сұлтанға қарсы Индонезия тарапынан қолдау көрсетілген көтерілісшілерді басуға британдық армияға көмектесу үшін жіберілді. Біраз уақыттан кейін оларға 2-ші батальон қосылды, және екеуі де табысты операциялар жүргізіп, көтерілістің негізгі басшыларын тұтқындады. Брунейдегі операциялар Қиыр Шығыста парашюттік күштердің болу қажеттігін көрсетті, және полк 1963 жылы Гурха тәуелсіз парашюттік ротасын құруға қажетті құрамның басым бөлігін берді. Бруней көтерілісі – экспансиялық саясат ұстанатын Индонезия мен Ұлыбритания және Ұлттар Достастығы қолдаған жаңа Малайзия Федерациясы арасындағы соғыстың бастауы болды, ол Борнео қақтығысы деп белгілі. Көбінесе Сабах және Саравак тауларында және батпақтарында жүргізілген, көп жарияланбаған бұл қақтығыс 1963 жылдан 1966 жылға дейін жалғасты. 7 ГР-дің екі батальоны да осы кампанияға белсенді қатысып, Гурка жауынгерлерінің табиғаттағы шеберлігін одан әрі арттырды.

Гонконг, Ұлыбритания және Бруней турлары

Бұл науқанның жеңіске аяқталуы және Оңтүстік-Шығыс Азияның сол бөлігінде саяси тұрақтылықтың орнауы Ұлыбританияның Қиыр Шығыстағы рөлін қайта қарауға негіз болды. Полк Гонконгтың Корольдік колониясының қауіпсіздігін сақтауға көбірек тартылды, әсіресе 1967 жылы Қытай Мәдениет революциясы оның тұрақтылығына әсер еткен кезде, бірақ Бригаданың құрамы айтарлықтай қысқартылуға тиіс болды. 1970 жылдың 31 шілдесінде екі батальон біріктірілді. Жаңа батальон 1971 жылы Ұлыбританияға, Гэмпширдегі Флит қаласының жанындағы Черч Крукхэмдегі Королева Елизавета казармасына көшірілді. Осы алғашқы сапарында полк Букингем сарайының күзетін саққан алғашқы гурха полкі болып үлкен құрметке ие болды. Содан кейін 7-ші полк Ұлыбритания, Бруней және Гонконг арасында кезекпен қызмет ете бастады, әлемнің әртүрлі жерлерінде оқу жаттығуларына қатысты, өздерінің ормандағы дағдыларын сақтап, Гонконгта ішкі және шекара қауіпсіздігін қамтамасыз етті. 1981 жылы Қытайдан көшіп келушілердің саны артуына байланысты Гонконг үкіметіне көмектесу үшін 2-ші батальон қайта құрылды. Дағдарыс сейілгеннен кейін 1986 жылы 2-ші батальон таратылды.

Фолклендтер мен соңғы жылдар

1982 жылы бейбіт уақыттағы қалыпқы режим Аргентинаның шабуылынан кейін Фолкленд аралдарын сәтті қайтарып алған күштер құрамында 1/7-ші Гуркхалар, сол кезде Ұлыбританияда дислокацияланған, 5-ші жаяу әскер бригадасымен (кейіннен 5-ші әуе шабуылы бригадасымен) бірге жұмылдырылды. Олардың басты әрекеті Вильям тауында болды, осы арқылы батальон соңғы шайқас атағын иеленді. Батальон 1991 жылдан бастап Ұлыбританияда қайта орналасты, және 1994 жылы 2-ші король Эдуард VII-нің өз Гуркха мылтықтарының (Сирмур мылтықтары), 6-шы королева Елизаветаның өз Гуркха мылтықтарының және 10-шы принцесса Мэридің өз Гуркха мылтықтарының екі батальонымен біріктіріліп, Корольдік Гуркха мылтықтарын құрды. 1994 жылғы 26 мамырда Черч Крукхемдегі соңғы салтанатты шеруге Эдинбург герцогы, принц Филипп және Ұлыбритания мен Непалдан келген көптеген ескі әріптестер қатысты, осымен полк тарихқа енді.

Викторияның айқасы

Мылтықшы Ганджу Лама, 1-ші батальон, Нинтхоухонг, Бірма, Екінші дүниежүзілік соғысы (1944) – Виктория кресінің (VC) және Әскери медальдің (MM) иегері.

Бірегей режімдік кеден

Тропикте британдық армия офицерлері мүмкіндігі болғанда әдетте ақ түсті киім киетін. Дегенмен, 7-ші Гурха атқышы жасағының офицерлері әрқашан қара жакет киетін. Бұл полк 1916 жылғы 5 маусымда «Хэмпшир» кемесі минаға шағылып, батып кеткен кезде, Соғыс министрі лорд Китченердің (жоғарыда көрсетілгендей) қазасына байланысты аза тұтқандықтан болды. Лорд Китченер Ресейге жол тартқан еді. Офицерлердің тропикалық киіммен қара жакет киюі туралы бұйрық ешқашан кері қайтарылмаған. 7-ші Гурха атқышы жасағы «Полк жеңілдеуі» кезінде ерекше қалыпта тұратын, яғни мылтықты сол қолымен ұстайтын, ал британдық армияның қалған бөлігі мен Гурха бригадасы «Жеңілдеу» кезінде мылтықты оң қолымен, көбінесе прицел тұсында ұстайтын.