Кіріспе
АҚШ-тың Балтимор қаласында өткен саяси оқиға. 1852 жылғы Демократиялық ұлттық конвент 1 маусымнан 5 маусымға дейін Балтимор қаласында өткен президенттік үміткерлерді іріктеу жиыны болды. Ол 1852 жылғы сайлауда Демократиялық партияның президенттік және вице-президенттік кандидаттарын таңдау үшін шақырылды. Конвент президенттікке Нью-Гэмпшир штатының бұрынғы сенаторы Франклин Пирсті, ал вице-президенттікке Алабама штатының сенаторы Уильям Р. Кингті ұсынды. Президенттікке төрт негізгі үміткер таласты: 1848 жылғы үміткер, 1850 жылғы келісімді қолдаған солтүстік штаттарының қолдауына ие Мичиган штатының Льюис Касс; Оңтүстік штатында және өз штаттық деңгейінде танымал Пенсильвания штатының Джеймс Бьюкенен; экспансионистер мен теміржол мүдделерінің өкілі Иллинойс штатының Стивен А. Дуглас; және күші негізінен өз штатында шоғырланған Нью-Йорк штатының Уильям Л. Марси. Касс конвенттегі алғашқы он тоғыз дауыс беруде көш бастады, бірақ қажетті үштен екі көпшілікті ала алмады. Бьюкенен жиырмасыншы дауыс беруде алға шықты, бірақ ол да үштен екі көпшілікті жеңе алмады. Пирс 35-ші дауыс беруде алғаш рет дауыс алды және 49-шы дауыс беруде дерлік бірауыздан ұсынылды. Кинг сенатор Соломон В. Даунс және басқа бірнеше үміткерлерді жеңіп, екінші вице-президенттік дауыс беруде ұсынылды. Демократиялық билет 1852 жылғы сайлауда жеңіске жетті, бұл Уинфилд Скотт пен Уильям Александр Грэмнан құралған вигтік билетті жеңді.
The 1852 Democratic National Convention was a presidential nominating convention that met from June 1 to June 5 in Baltimore, Maryland. It was held to nominate the Democratic Party's candidates for president and vice president in the 1852 election. The convention selected former Senator Franklin Pierce of New Hampshire for president and Senator William R. King of Alabama for vice president. Four major candidates vied for the presidential nomination – Lewis Cass of Michigan, the nominee in 1848, who had the backing of northerners in support of the Compromise of 1850; James Buchanan of Pennsylvania, popular in the South as well as in his home state; Stephen A. Douglas of Illinois, candidate of the expansionists and the railroad interests; and William L. Marcy of New York, whose strength was centered in his home state. Cass led on the first nineteen ballots of the convention, but was unable to win the necessary two thirds majority. Buchanan pulled ahead on the twentieth ballot, but he too was unable to win a two thirds majority. Pierce won votes for the first time on the 35th ballot, and was nominated almost unanimously on the 49th ballot. King was nominated on the second vice presidential ballot, defeating Senator Solomon W. Downs and several other candidates. The Democratic ticket went on to win the 1852 election, defeating the Whig ticket of Winfield Scott and William Alexander Graham.
Конвенция бойынша іс жүргізу
Конвент Механика өнерін дамыту институтында, Мэриленд штатында өтті және Демократиялық Ұлттық Комитетінің төрағасы Бенджамин Ф. Хэллеттпен ашылды. Ромулус М. Сондерс уақытша төраға, ал Джон В. Дэвис – тұрақты президент болды. Конвенттегі делегаттар 1848 жылы қабылданған платформаға ұқсас платформаны бекітті. Екі ерекше қосымша – ұлттық банкты айыптау және 1850 жылғы қашқан құлдар заңына қолдау көрсету болды.