Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вонтагги /wɒnˈθæɡi/ – Австралияның Виктория штатындағы, Гиппленд аймағының Басс жағалауындағы, Оңтүстік Гиппленд және Басс тас жолдары арқылы Мельбурнның оңтүстік-шығысында орналасқан теңіз жағалауындағы қала. Бастапқыда көмір өндірумен әйгілі болған қала, қазір Оңтүстік Гипплендтің ең ірі қаласы болып табылады, бұл аймақта туризм, мал шаруашылығы және сүт өнімдері өндірісі кеңінен дамыған. "Вонтагги" атауы – австралиялық аборигендердің атауы, ол Бунвуррунг (оңтүстік-орталық Кулин) тайпасынан шыққан "үй" деген мағынаны білдіреді. Бұл атау қаланың 1 тамыз 1910 жылы құрылуына дейін бұл аймақта қолданылып келген.
Town in Victoria, Australia
Wonthaggi /w//ɒ//n//'//θ//æ//ɡ//i/ is a seaside town located south east of Melbourne via the South Gippsland and Bass highways, in the Bass Coast Shire of Gippsland, Victoria, Australia. Known originally for its coal mining, it is now the largest town in South Gippsland, a regional area with extensive tourism, beef and dairy industries. The name "Wonthaggi" is an Australian Aboriginal name meaning "home" from the Boonwurrung (south central Kulin). It was used in the area some time before 1 August 1910 when the town was founded.
Тарих
Боунвуррунг аборигендері ақтар қоныстанғанға дейін мыңдаған жылдар бойы осы жағалау учаскесін қорғап келді. Боакуолавал руы Басс өзенінің оңтүстігіндегі Килкунда аймағында, ал Йовенжерре руы Тарвин өзенінің батысында, қазіргі Буньоронг теңіз және жағалау паркінің бойында өмір сүрді. Жағалаудағы олардың лагерьлерінің орнын көмір және моллюскалардың қалдықтарынан құралған үйінділер көрсетеді. 1826 жылы саяхатшы Уильям Ховелл Патерсон мүйісінде көмірді тапты, содан кейін 1859 мен 1864 жылдар аралығында аймақтағы Паулетт өзенінің жатақтарынан қазылып алынды. Дегенмен, көмірді кит қайығымен толқын арқылы үлкен кемелерге тасымалдау қымбатқа соғып, қауіпті болды, сондықтан кен өндіру қызметі тез тоқтатылды. Вонтагги жағажайындағы құмдар кейде жағалаудағы кемелердің құлаған қалдықтарын ашып береді. Паулетт өзенінің жанында шатыр қаласы салынды, ол кезде бұл жер Паулетт өзенінің көмір кеніші деп белгілі болған. Шатыр қаласында тұрақты ғимараттар болған жоқ, ал денсаулық сақтауды доктор Слиман қамтамасыз етті, ол кейіннен 1910 жылы жарияланған Вонтагги қаласында тұрақты аурухана ашуға мұрындық болды. Бұл Австралиядағы ең ірі және қауіпті көмір кеніштерінің бірі болды. 1926 жылы шахтаның өнімділігі ең жоғары деңгейге жетіп, күніне өндірілді, ал Виктория темір жолы өндірілген өнімнің 90% -ын сатып алды. 1928 жылы Вонтагги көмірі Виктория темір жолының көмір тұтынуының шамамен 60% -ын құрады. 1887 жылдың 11 қарашасында жақын жерде пошта бөлімі ашылды. 1910 жылдың 1 тамызында бұл бөлім Сент-Клэр деп аталды, ал сол күні осы жылы ашылған Паулетт көмір кенішінің пошта бөлімі Вонтагги деп өзгертілді. Содан кейін қалаға тұрақты атау берілді. Вонтагги 2010 жылы 100 жылдығын тойлады, ал 2012 жылы қала тарихы туралы жергілікті тұрғындармен сұхбаттасқан кітап жарық көрді.
The Boonwurrung aboriginal people were custodians of this stretch of coast for thousands of years prior to white settlement. The Boakoolawal clan lived in the Kilcunda area south of the Bass River, and the Yowenjerre were west of the Tarwin River along what is now the Bunurong Marine and Coastal Park. Middens containing charcoal and shellfish mark the location of their campsites along the coast. Coal was discovered by explorer William Hovell at Cape Paterson in 1826, and was subsequently mined from the Powlett River fields in the region, between 1859 and 1864. However transporting the coal by whale boat through the surf to larger ships anchored offshore proved costly and dangerous and mining activity was soon curtailed. The coastal sands off Wonthaggi occasionally uncover the remains of ships wrecked along the coast. A tent city was established adjacent to the Powlett River, on what were then known as the Powlett River Coalfields. The tent city had no permanent buildings and healthcare was provided by a Dr Sleeman, who was later instrumental in establishing a permanent hospital in the township of Wonthaggi, proclaimed in 1910. It was one of the largest and most dangerous collieries in Australia. At its peak in 1926 the mine produced per day, with the Victorian Railways buying 90% of production. In 1928, Wonthaggi coal accounted for around 60% of Victorian Railways coal consumption. A Post Office opened on 11 November 1887 in a nearby area. On 1 August 1910, this office was renamed St Clair and on the same day Powlett Coal Mine Post Office, opened earlier that year, was renamed Wonthaggi. That is when the town was given a permanent name. Wonthaggi celebrated its centenary in 2010 and a book presenting interviews with local residents about the town history was published in 2012.
Вонтагги жел электр станциясы
Кемпбелл көшесіндегі Вонтагги жел фермасы 2005 жылы салынды. Бұл алты турбинасы бар, экологиялық таза жел электр станциясы. Бас-Кост Шир Кеңесі және бірқатар жергілікті тұрғындар бұл жел фермасына қарсы болды. Наразылар Андерсоннан Вонтаггиге бара жатқанда Паттерсон мүйісінің көрінісін бұзады және "жағалаудың рекреациялық туризмі мен ландшафтық құндылықтарына" зиян келтіреді деп мәлімдеді. 2005 жылдың қыркүйегіне қарай алты мұнара салынды, бірақ олардың өзі де туристерді қызықтырды, Андерсоннан Вонтаггиге қарай төмен қарай келе жатқанда оларды жақсы көруге болады. Жел фермасы уақтың 80% уақытында қуат өндіреді, бұл 6000 үйді электрмен қамтамасыз етуге жеткілікті. Оны Уильямсон жағажайына және Виктория тұзсыздандыру өсімдігіне барғанда көруге болады.
The Wonthaggi Wind Farm in Campbell Street was built in 2005. It is an environmentally friendly wind power station with six turbines. The Bass Coast Shire Council was opposed to the wind farm along with some local residents. Protesters argued that it would taint the view of Cape Patterson on the trip from Anderson to Wonthaggi and would affect the "recreational tourism and landscape values of the coastline". By September 2005 the six towers had been built, but were themselves a tourist attraction, seen clearly as you drive down the hill towards Wonthaggi from Anderson. The wind farm generates power up to 80% of the time, providing electricity for up to 6000 homes. It can be seen when visiting Williamsons Beach and the Victorian Desalination Plant.
Білім
Вонтаггиде үш бастауыш мектеп және бір орта мектеп бар. Сонымен қатар, Чишолм ТАФЕ, Басс-Кост мамандандырылған мектебі, Басс-Кост ересектер білім беру орталығы, Үшінші жас университеті (U3A) зейнеткерлерді оқыту орталығы және Австралияны байланыстыру дағдылары (CSA) мамандандырылған даму мектебі, қолдау және жұмысқа орналастыру қызметтері/оқыту ұсынылады. Жаңа жоғары білім беру мекемесін салу жоспарлануда.
Wonthaggi has three primary schools and one secondary college. Also Chisholm TAFE, Bass Coast Specialist School, Bass Coast Adult Education Centre, University of the Third Age (U3A) retirees education centre, and Connecting Skills Australia (CSA) specialist developmental school, support and employment services/training. Plans are underway for a new tertiary education facility.
Мекемелер
1911 жылы кеншілер «Вонтагги» кооперативтік жұмысшылар клубын құрды. «Вонтагги Workmens Club» ұйымы бүгінгі күнге дейін Грэм көшесінде отбасылық бистро, паб және іс-шаралар өткізілетін орын ретінде жұмыс істеп келеді. Кеншілер сонымен қатар жергілікті аурухананы, достық қоғамның медициналық пунктын, кәсіби одақ театрын және кооперативтік дүкенді құруға, ал 1912 жылы Вайхи кеншілерінің ереуілі кезінде Жаңа Зеландиядағы кеншілерге көмек көрсетуге белсенді қатысты. Кен орындары жабылуынан кейін Одақ театры бірте-бірте тозығып, 1980 жылы өрт сөндірушілердің келуіне дейін толығымен өртеніп кетті.
In 1911, miners formed the Wonthaggi Co operative Workmen's Club. The Wonthaggi Workmens Club entity still exists today on Graham Street, run as a family bistro, pub and functions/events venue. Miners were also prominent in establishing the local hospital, friendly society dispensary, trade union theatre, and a co operative store, and in supporting miners in New Zealand in the 1912 Waihi miners' strike. The Union theatre slowly fell into disrepair following the closure of the mines, and in 1980 it was destroyed by fire.