Жермейн Вальдрон – жаңазеландиялық құқық философы, саяси теория сарапашысы. Нью-Йорк және Оксфорд университеттерінде профессор, құқық тақырыбындағы мақалалар авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия заңгері Джереми Уолдрон (Jeremy Waldron; 1953 жылдың 13 қазанында туған) – жаңазеландиялық құқық философы. Ол Нью-Йорк университетінің құқық мектебінде университет профессоры, Нью-Йорк университетінің философия факультетімен байланысты және бұрын Оксфорд университетінің All Souls колледжінде әлеуметтік және саяси теория профессоры болған. Уолдрон сонымен қатар Веллингтон қаласындағы Виктория университетінде қосымша профессор қызметін атқарады. Уолдрон әлемдегі жетекші құқық және саяси философтардың бірі саналады.
New Zealand lawyer
Jeremy Waldron ('/w//ɔː//l//d//r//ən/; born 13 October 1953) is a New Zealander legal philosopher. He holds a University Professorship at the New York University School of Law, is affiliated with the New York University Department of Philosophy, and was formerly the Chichele Professor of Social and Political Theory at All Souls College, Oxford University. Waldron also holds an adjunct professorship at Victoria University of Wellington. Waldron is regarded as one of the world's leading legal and political philosophers.
Ерте өмір және білім
Уолдрон Саутленд ер балалар орта мектебінде оқыды, содан кейін Жаңа Зеландияның Отаго университетінде білім алды, онда 1974 жылы бакалавр (B.A.) және 1978 жылы заң бакалавры (LL.B.) дәрежелерін алды. Кейін ол Оксфордтың Линкольн колледжінде заң философы Рональд Дворкин мен саяси теоретик Алан Райанның жетекшілігімен философия докторы (D. Phil.) дәрежесін алу үшін оқыды; Уолдрон 1986 жылы бітірді.
Waldron attended Southland Boys' High School, and then went on to study at the University of Otago, New Zealand, where he graduated with a B. A. in 1974 and an LL. B. in 1978. He later studied for a D. Phil. at Lincoln College, Oxford, under legal philosopher Ronald Dworkin and political theorist Alan Ryan; Waldron graduated in 1986.
Мансап
Ол Отагода (1975–1978), Оксфордтағы Линкольн колледжінде (1980–1982), Шотландиядағы Эдинбург университетінде (1983–1987), Беркли заң мектебінің құқық және әлеуметтік саясат бағдарламасында (1986–1996), Принстон университетінде (1996–1997) және Колумбия заң мектебінде (1997–2006) заң және саяси философиядан сабақ берді. Сондай-ақ, Корнелл (1989–90), Отаго (1991–92) және Колумбия (1995) университеттерінде қонақ профессор болып жұмыс істеді. Қазіргі уақытта Нью-Йорк университетінде ол құқық үстемдігі, заңгерлік, меншік және адамдық қадір-қасиет тақырыбында семинарлар оқытады және 1987 жылы Рональд Дворкин мен Томас Нагель құрған, ал қазір Лиам Мерфи, Сэмюэл Шеффлер және Уолдрон басқаратын құқықтық, әлеуметтік және саяси философия жөніндегі коллоквиумды тұрақты түрде өткізеді. Уолдрон 1996 жылы Кембридж университетінде Сили лекцияларының екінші циклын, 1999 жылы Оксфордта Карлайл лекцияларын, 2000 жылғы көктемде Колумбия заң мектебінде университет лекциясын, 2004 жылы Стэнфорд университетінде Вессон лекцияларын, 2007 жылы Йель заң мектебінде Сторрс лекцияларын және 2015 жылы Эдинбург университетінде Гиффорд лекцияларын оқыды. 1998 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 2005 жылы Уолдрон өзі бітірген Отаго университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды. Уолдрон 2015 жылы Америка философиялық қоғамына сайланды. 2019 жылы Отаго университетінде оның атымен заң ғылымы кафедрасы құрылды.
He taught legal and political philosophy at Otago (1975–78), Lincoln College, Oxford (1980–82), the University of Edinburgh, Scotland (1983–87), the Jurisprudence and Social Policy Program at Berkeley Law (1986–96), Princeton University (1996–97), and Columbia Law School (1997–2006). He has also been a visiting professor at Cornell (1989–90), Otago (1991–92) and Columbia (1995) Universities. Currently at NYU, he teaches Rule of Law, Jurisprudence, seminars on Property and Human Dignity and regularly hosts the Colloquium on Legal, Social and Political Philosophy, founded by Ronald Dworkin and Thomas Nagel in 1987, and currently convened by Liam Murphy, Samuel Scheffler, and Waldron. Waldron gave the second series of Seeley Lectures at Cambridge University in 1996, the 1999 Carlyle Lectures at Oxford, the spring 2000 University Lecture at Columbia Law School, the Wesson Lectures at Stanford University in 2004, the Storrs Lectures at Yale Law School in 2007, and the Gifford Lectures at the University of Edinburgh in 2015. He was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1998. In 2005, Waldron received an honorary doctorate from the University of Otago, his alma mater. Waldron was elected to the American Philosophical Society in 2015. In 2019, a Professorial Chair in Jurisprudence was created in his name at the University of Otago.
Құқықтық және философиялық көзқарастар
Уолдрон либерал және нормативтік құқықтық позитивист. Ол жеке меншік талдауы мен негіздемесі, сондай-ақ Джон Локктың саяси және құқықтық философиясы туралы кеңінен жазған. Ол сотқа шақыруға және азаптауға ашық қарсы, оларды демократиялық принциптермен үйлеспейтін деп санайды. Ол жек көруге шақыратын сөздерді Бірінші түзетумен қорғауға болмайды деп есептейді. Оның соңғы еңбектері діни және Кант емес адамдық қадір-қасиет тұжырымдамасын ұсынуға арналған, ол барлық адамдарды ақсүйектер немесе аристократия деңгейіне көтеру ойын тәжірибесіне негізделген, осылайша бірыңғай дәреже немесе топ құрайды. Ол бұл тақырыпта 2009 жылы оқыған «Таннер лекцияларынан» бері жұмыс істеп келеді, ол 2012 жылы «Қадір-қасиет, дәреже және құқықтар» деген атпен жарияланды. Уолдрон саяси теория көтеріп отырған мәселелерге назар бөлмегені үшін аналитикалық құқықтық философияны да сынады.
Waldron is a liberal and a normative legal positivist. He has written extensively on the analysis and justification of private property and on the political and legal philosophy of John Locke. He is an outspoken opponent of judicial review and of torture, both of which he believes to be in tension with democratic principles. He believes that hate speech should not be protected by the First Amendment. His later work is devoted to providing a non religious and non Kantian concept of human dignity, based on a thought experiment of leveling up all human beings to the high rank of nobility or aristocracy, thus constituting a single rank or caste. He has been working on this topic since he gave the Tanner Lectures on the subject in 2009, published in 2012 as Dignity, Rank and Rights. Waldron has also criticised analytic legal philosophy for its failure to engage with the questions addressed by political theory.
Соттық бақылауды сынға алу
Сандрин Баум Джереми Уолдрон мен Брюс Акерманды «сот қарауының демократия қағидаларымен үйлесімділігіне» қатысты маңызды сыншылар ретінде атады. Баум Джон Харт Эллиді Дворкинмен бірге осы қағиданың соңғы жылдардағы ең көрнекті жақтаушылары деп көрсетті, ал осы «үйлесімділік» қағидасына қарсы Брюс Акерман мен Уолдрон тұрды. Уолдрон мен Акерманнан өзгеше, Дворкин АҚШ Конституциясын моральдық тұрғыдан түсіндіруді ұзақ жылдар бойы қолдады, оның қолдау көрсету жолдары федералды үкіметте сот сараптамасының күшейтілген түрлерімен тығыз байланысты деп санайды. Демократиялық заңнама принципінің тұғырлы жақтаушысы Уолдрон «Сот қарауына қарсы істің мәні» атты мақаласында дамыған демократиялық үкіметте сот қарауының рөлі шектеулі болу керектігін айтты. Уолдрон сот билігінің құқықтарды қорғауда заң шығарушы органнан артықшылығы жоқ екенін мәлімдейді, егер 1) тиісті сайлау құқығы мен рәсімдері бар кең демократиялық саяси жүйе болса, 2) халықтық қысымнан белгілі бір деңгейде оқшауланған және сот қарауымен айналысатын соттар жүйесі болса, 3) құқықтарға жалпы бейімділік болса және 4) құқықтардың мазмұны мен ауқымы туралы пікірталас болса. Дегенмен, Уолдрон сот қарауының болуына қарсы емес, ол институционалдық дисфункция болған жағдайда қажет болуы мүмкін. Осы ретте, демократиямен үйлесімді сот қарауын қорғау тек осы дисфункцияны жоюға бағытталған шаралармен шектеледі және шексіз де, әмбебап та емес. Осылайша, Уолдрон сот қарауына қатысты көзқарасын судья Харлан Фиске Стоун дәстүрімен байланыстырады.
Sandrine Baume has identified Jeremy Waldron and Bruce Ackerman as leading critics of the "compatibility of judicial review with the very principles of democracy". Baume identified John Hart Ely alongside Dworkin as the foremost defenders of this principle in recent years, while the opposition to this principle of "compatibility" were identified as Bruce Ackerman and Waldron. In contrast to Waldron and Ackerman, Dworkin was a long time advocate of a moral reading of the United States Constitution, whose lines of support he sees as strongly associated with enhanced versions of judicial review in the federal government. A staunch defender of the principle of democratic legislation, in an article titled "The Core of the Case against Judicial Review", Waldron has argued for a limited role for judicial review in a robust democratic government. Waldron asserts that there is no inherent advantage to a judiciary's protection of rights than to a legislature's if (1) there is a broadly democratic political system with appropriate suffrage and process, (2) there is a system of courts somewhat insulated from popular pressure and engaged in judicial review, (3) there is a general commitment to rights, and (4) there is disagreement as to the content and extent of rights. Even so, Waldron does not argue against the existence of judicial review, which may be appropriate when there is institutional dysfunction. In this case, the defense of judicial review compatible with democracy is limited to remedies for that dysfunction and are neither unlimited nor universal. Thus Waldron places his view of judicial review in the tradition of Justice Harlan Fiske Stone.
Соттық минимализммен байланысы
Касс Санштейннің 2015 жылғы кітабына жасалған шолуда Уолдрон судьялардың үкімдерін түсіндіруде "батыл" болуға дайын тұрғандары мен одан жаңылғандары арасындағы қарама-қайшылықта, "сот минимализмі" деп аталатын ұстанымға көңіл бөлетінін айтты. Уолдрон Сандра Дей О'Коннор, Рут Гинзбург және Феликс Франкфуртерді осы ұстанымды ұстанатын судьялардың мысалы ретінде келтіреді.
In a review of a 2015 book by Cass Sunstein, Waldron stated that between the polarity represented by judges who can be "heroic" in the interpretation of their judgments and those who abstain, that his preference would be sympathetic to a position which could be described as "judicial minimalism". Waldron states his examples of such judges as including Sandra Day O'Connor, Ruth Ginsburg, and Felix Frankfurter.
Жеке өмір
Уолдронның көп жылдық серіктесі Колумбия құқық мектебінің профессоры Кэрол Сангер.
Waldron's longtime partner is Columbia Law School professor Carol Sanger.