Ричард Ингголдсби: Англия саяхатшысы және әскери қолбасшысы
Richard Ingoldsby
Ричард Инггольдсби (1617-1685) – Англия саяхатшысы, Англия азамат соғысының офицері, парламент депутаты. I Чарльз патшаның өлімін бекіткен судья, кейіннен кешірілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1617 - 1685 жылдары өмір сүрген ағылшын саясаткері, полковник сэр Ричард Ингольдсби (10 тамыз 1617 - 9 қыркүйек 1685) – ағылшын азаматтық соғысы кезінде Жаңа үлгідегі армияның офицері және 1647-1685 жылдар аралығында Парламенттің мүшесі болған саясаткер. Король I Карлдың сотында комиссар (судья) ретінде ол корольдің өлім жазасына қол қойды, бірақ корольді өлтіргендердің арасында кешірілген санаулы адамдардың бірі болды.
English politician (1617–1685)
Colonel Sir Richard Ingoldsby (10 August 1617 – 9 September 1685) was an English officer in the New Model Army during the English Civil War and a politician who sat in the House of Commons variously between 1647 and 1685. As a Commissioner (Judge) at the trial of King Charles I, he signed the king's death warrant but was one of the few regicides to be pardoned.
Ерте өмір
Ричард Инголдсби – Букингемширдегі Летенбородан шыққан сэр Ричард Инголдсби К. Б. мен Хантингдонның Хинчингбруктан шыққан сэр Оливер Кромвельдің қызы Елизаветаның екінші ұлы (Оливер Кромвельдің қарындасының ұлы және Лорд-протектор Оливер Кромвельдің тәрбиешісі). Бұл Инголдсбидің Лорд-протектормен туыс екендігін көрсетеді. Ол Оксфордширдегі Тэм қаласындағы Лорд Уильямс мектебінде оқыған. Оның төрт қарындасы және жеті бауыры болған, олардың ішінде ең үлкені Фрэнсис Инголдсби және 1-ші баронет сэр Генри Инголдсби.
Richard Ingoldsby was the second son of Sir Richard Ingoldsby K. B. of Lethenborough in Buckinghamshire and Elizabeth, the daughter of Sir Oliver Cromwell of Hinchingbrooke, Huntingdon (the uncle and godfather of Oliver Cromwell the Lord Protector). This meant that Ingoldsby was a cousin of the Lord Protector. He was educated at Lord Williams's School in Thame, Oxfordshire. He had four sisters and seven brothers, including the oldest, Francis Ingoldsby, and Sir Henry Ingoldsby, 1st Baronet.
Әскери мансап
Ағылшын азамат соғысы кезінде ол Джон Хэмпденнің полкіне капитан ретінде қосылды және Оливер Кромвельдің соңынан жаңа үлгідегі армияға кірді, онда ол полковник болып қызмет етті. 1645 жылдың мамыр айында сэр Томас Фэрфакс оны Таунтонды қоршаудан босату үшін жіберді. Ол батыс науқанына қатысып, Бристоль және Бриджвотерді басып алуға қатысты. 1646 жылы Оксфорд капитуляциялағанда, оның полкі онда гарнизон болып орналасты. 1647 жылы парламент пен армия арасындағы дау кезінде Ингольдсбидің полкі армия тарапынан қолдау көрсетті. 14 маусымда полк таратылуға бұйырылды және оларға жалақы төлеу үшін ақша жіберілді. Кейіннен өткен дауыс беру арқылы ақша қайтарылып алынды, бірақ ол Оксфордқа жеткен еді, сарбаздар оны күшпен тартып алып, күзетші әскерлерді таратты. Ингольдсбидің полкі Ньюпорт шартына қарсы шығып, корольді жазалауды қолдады. 1647 жылдың 4 қазанында Ингольдсби Ұзын парламентте Вендовер округінен парламент мүшесі болып сайланды. Ингольдсбидің өзі корольдің судьяларының бірі болып тағайындалды, нәтижесінде ол өлім жазасы туралы жарлыққа қол қойды, бірақ ол бұрынғы сот отырыстарының біріне қатысқандығына ешқандай дәлел жоқ. 1649 жылы оның полкі Бишопскейт бүлігін қолдаған полктердің бірі болды және ол қысқа мерзімге өз әскерлерімен тұтқынға алынды. Кейбір Levellers, әсіресе полковник Уильям Эйрес, Банбери бүлігінен кейін Оксфордта түрмеге қамалды және гарнизонда екінші бүлікке ұйымдастыруға тырысты, бірақ Ингольдсби және басқалар оны тез басып тастады, ал бүлікке басшылық еткен екі адам Брокен Хейсте атылып өлтірілді. 1651 жылдың мамырында Ингольдсбидің полкі Оксфордтан шығып, ағылшын азамат соғысының соңғы шайқасы – Вустер шайқасында күрескен армияға қосылды.
During the English Civil War he joined John Hampden's regiment as a captain and followed Oliver Cromwell into the New Model Army where he served as Colonel. He was detached by Sir Thomas Fairfax in May 1645 to relieve Taunton. He took part in the western campaign and was involved in the capture of Bristol and Bridgewater. His regiment garrisoned Oxford when it surrendered in 1646. In the quarrel between the parliament and the army in 1647 Ingoldsby's regiment took the army's part with the army. The regiment was ordered to be disbanded on 14 June, and money was sent to pay it off. The money was recalled by subsequent vote, but it had already reached Oxford, and the soldiers forcibly took it and routed the escorting troops. Ingoldsby's regiment also petitioned against the Treaty of Newport and in favour of punishing the King. On 4 October 1647 Ingoldsby was elected Member of Parliament (M. P.) for Wendover in the Long Parliament. Ingoldsby himself was appointed one of the King's judges, which ended in his signing the death warrant, although there is no evidence that he was present at any of the previous court sessions. In 1649 his regiment was one of the regiments which supported the Bishopsgate mutiny and for a time he was held prisoner by his own men. Some Levellers, notably Col. William Eyres, were imprisoned in Oxford after the Banbury mutiny, and contrived to inspire a second mutiny in the garrison, although it was quickly suppressed by Ingoldsby and others, and two of the ring leaders were shot in Broken Hayes. In May 1651 Ingoldsby's regiment left Oxford and joined the army which fought at the Battle of Worcester the last battle of the English Civil War.
Парламенттік мансап
Ингольдсби 1652 жылы қарашада Мемлекеттік кеңеске сайланды. Ол 1654 жылы Бірінші протекторат парламентіне, ал 1656 жылы Екінші протекторат парламентіне Букингемширден депутат болып сайланды. 1657–1659 жылдары парламенттің екінші палатасында, көбінесе Кромвельдің басқа палатасы деп аталатында отырды. 1659 жылы Оливер Кромвель қайтыс болғанда, армия офицерлері Ричард Кромвельге қарсы наразылық білдірген кезде Ингольдсби Ричард Кромвельді Лорд-протектор ретінде қолдады. Ингольдсби өзінің туысы болған жаңа Протекторді ынталы түрде қолдады, бірақ Румп Парламенті Ричардты қызметтен шеттетуге арандатқаннан кейін генерал Джордж Монк және Англия монархиясын қалпына келтіруге бағытталған қозғалысқа қосылды. Жақын арада қалпына келтіру болатынын сезіп, ол II Карлдың өкілдерімен келіссөздер жүргізді. Режиссерлерді өлтірген адам болғандықтан, король оған кешірім беруге уәде бермеді және оны жақсы қызметтері арқылы кешірім алуға қалдырды. Парламент пен армия арасындағы күресте ол Парламентті белсенді түрде қолдады және 1659 жылдың 28 желтоқсанында Виндзор қамалын басып алғаны үшін одан алғыс алды. Монк оны полковник Ричтің полкіне қолбасшылыққа тағайындады (1660 жылдың ақпаны) және Джон Ламберттің көтерілісін басу үшін жіберді (18 сәуір 1660). Ламберт генерал Джордж Монк оны түрмеге қамаған Тауэрден қашып, 1660 жылы Англияның қалпына келтірілуін тоқтату үшін «Жақсы Ескі Іс» жақтастарын соңғы рет көтеруге тырысты. 22 сәуірде Ингольдсби Ламберттің күштерімен Давентриге жақын жерде кездесіп, қашуға тырысқанда оны тұтқындап, Лондонға жеңіспен жеткізді. 1660 жылдың 26 сәуірінде Коммуналар палатасы оған алғыс білдірді. Ол 1660 жылдың басында Конвенциялық парламентте Айлсбери сайлау округінен парламент мүшесі болып сайланды. Қалпына келтіруден кейін Ингольдсби режиссерлерді өлтіргені үшін кешірілді, біріншісі генерал Монкты қолдаған қызметі үшін, екіншісі өйткені ол өзінің туысы Оливер Кромвельдің өлім жазасын орындауға мәжбүр болғанын айтты, себебі «ол бас тартты, бірақ Кромвель және басқалары оны күшпен ұстады; Кромвель жоғары дауыспен күліп, қолын қолына алып, қаламды саусақтарының арасына салып, өз қолымен Ричард Ингольдсби деп жазды». Ол режиссерлерді өлтіргендердің қалғанына тиген жазадан ғана құтылған жоқ, сонымен қатар II Карлдың 1661 жылдың 20 сәуірінде таққа отыруында ваннаның рыцарі атанды. Ол Кавалер парламентіне Айлсбериден қайта сайланды және 1685 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. Ингольдсби 1685 жылы қайтыс болды және 1685 жылдың 16 қыркүйегінде Букингемширдегі Хартвелл шіркеуіне жерленді. Ол Уотерстоктан сэр Джордж Кроуктің екінші қызы және Хартвеллден Томас Лидің жесірі Элизабет Лиге үйленген. Оның жүрегіндегі туысы, Ирландия армиясының қолбасшысы Ричард Ингольдсби болды.
Ingoldsby was chosen as one of the Council of State in November 1652. He was elected MP for Buckinghamshire in 1654 for the First Protectorate Parliament and 1656 for the Second Protectorate Parliament. He sat in the second house of Parliament commonly known as Cromwell's Other House in 1657–1659. When Oliver Cromwell died in 1659, Ingoldsby supported Richard Cromwell as Lord Protector when the officers of the army began to agitate against Richard Cromwell. Ingoldsby vigorously supported the new Protector, who was his own kinsman, but after the Rump Parliament removed Richard he threw in his lot with General George Monck and the move towards the restoration of the English monarchy. Seeing the Restoration at hand, he entered into negotiation with the agents of Charles II. As he was a regicide, the King refused to promise him indemnity, and left him to earn a pardon by his good services. In the struggle between Parliament and the army he energetically backed Parliament, and on 28 December 1659, he received its thanks for seizing Windsor Castle. Monck appointed him to command Colonel Rich's regiment (February 1660), and sent him to suppress John Lambert's intended rising (18 April 1660). Lambert had escaped from the Tower where General George Monck had imprisoned him, and had tried to raise the supporters of the Good Old Cause in a last ditch attempt to stop the English Restoration in 1660. On 22 April Ingoldsby met Lambert's forces near Daventry, arrested him as he tried to flee, and brought him in triumph to London. Ingoldsby was thanked by the House of Commons on 26 April 1660. He was elected Member of Parliament for the constituency of Aylesbury in early 1660 in the Convention Parliament. After the Restoration Ingoldsby was pardoned for his regicide, firstly for his activities in support of General Monck, and secondly because he pleaded that he had been forced to sign the death warrant by his cousin Oliver Cromwell, in that "he refused but Cromwell and the others held him by violence; and Cromwell, with a loud laugh, taking his hand in his, and putting the pen between his fingers, with his own hand wrote Richard Ingoldsby". He was not only spared the punishment which befell the rest of the regicides, but was created a Knight of the Bath at the coronation of Charles II on 20 April 1661. He was re elected MP for Aylesbury in the Cavalier Parliament and held the seat until 1685. Ingoldsby died in 1685 and was buried in Hartwell Church, Buckinghamshire, on 16 September 1685. He had married Elizabeth Lee, second daughter of Sir George Croke of Waterstock, Oxfordshire, and widow of Thomas Lee of Hartwell. Richard Ingoldsby, commander of the Army in Ireland, was his nephew.