Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пол Н. Франко (1956 жылы туған) – Мэн штатының Брансуик қаласындағы Боудоин колледжінің үкімет профессоры және британдық саяси философ Майкл Оукшотт туралы маман. Франко Колорадо колледжінде Оукшотты зерткен Тимоти Фуллердің басшылығымен, Лондон экономика мектебінде Оукшоттың өзінен, ал Чикаго университетінде саяси философ Лео Штраустың досы және шәкірті Жозеф Кропсидің жетекшілігімен білім алған. Боудоин колледжіне дейін Чикаго университетінде Уильям Рейни Харпер стипендиаты ретінде сабақ берген. Фуллер оның "Майкл Оукшоттың саяси философиясы" (1990) кітабын Оукшоттың "қазірге дейінгі жалғыз толық және жаңаша баяндалуы" деп атады. "Консервативті рух, фундаментализм, бостандық және оңшылдардың болашағы" (2006) атты блогында Эндрю Салливан Франконы Оукшоттың "ең ойлы шәкірттерінің" бірі деп сипаттады. Франко Гегельдің ағартушы философ ретіндегі орнын қайта қалпына келтіруге тырысқан "Азаттық философиясы" (2002) еңбегі Гегельдің романтизмі мен тарихилігіне артық көңіл бөлінуіне жауап ретінде жазылған. Франконың Гегель туралы кітабы қазір Роберт Пиппин, Чарльз Тейлор, Стивен Смит және Александр Кожев сияқты танымал Гегель зерттеушілерінің еңбектерімен бірге оқылады. Франконың қазіргі жұмысы Фридрих Ницшенің орта кезеңдегі шығармаларына арналған. Франконың мақалалары мен рецензиялары "The American Political Science Review", "Political Theory", "The Journal of Politics", "The Review of Politics", "Political Studies", "Ethics" және "The Political Science Reviewer" журналдарында жарияланған.
Paul N. Franco (born 1956) is a professor of government at Bowdoin College in Brunswick, Maine, and a leading authority on the British political philosopher Michael Oakeshott. Franco holds a B. A. from Colorado College, where he studied under Oakeshott scholar Timothy Fuller, an M. Sc. from the London School of Economics, where he studied under Oakeshott himself, and a Ph. D. from the University of Chicago, where his advisor was Joseph Cropsey, a friend and disciple of the political philosopher Leo Strauss. Before Bowdoin, he taught at the University of Chicago as a William Rainey Harper Fellow. Fuller called his book, The Political Philosophy of Michael Oakeshott (1990) the "only complete and current exposition" of Oakeshott so far. In The Conservative Soul, Fundamentalism, Freedom, and the Future of the Right (2006) blogger Andrew Sullivan referred to Franco as one of Oakeshott's "most insightful students." Franco's attempt to restore Hegel's place as an enlightenment philosopher Hegel's Philosophy of Freedom (2002) addresses a growing emphasis on Hegel's romanticism and historicism. Franco's Hegel book is now generally read alongside the work of other eminent Hegel scholars such as Robert Pippin, Charles Taylor, Steven Smith, and Alexandre Kojève. Franco's current work focuses on Friedrich Nietzsche's middle works. Franco's articles and reviews have appeared in The American Political Science Review, Political Theory, The Journal of Politics, The Review of Politics, Political Studies, Ethics, and The Political Science Reviewer.
Саяси философия
Societas және universitas: Бұл екі полюс Франконың ой-пікірін негіздейді. Біріншісі, Оукшотт айтқандай, ортақ мақсаттары жоқ "екцентриктердің тобын" білдіреді. Universitas – ұжымдық іске берілген халық ретінде ұғынылған саяси құрылым. Франконың Оукшотт туралы жұмысы саясатты Societas тұрғысынан қарастырса, Ницшеге арналған соңғы еңбектері universitas тұжырымдамасын қолдайды. Ол мұның екеуінің қақтығыс емес деп санайды. Оның жобасы 21-ғасыр үшін universitas пен либерализмді қабыстыруға бағытталған деуге болады.
Societas and universitas: These two poles anchor Franco's thought. The former, as expressed by Oakeshott, refers to a "band of eccentrics" bound together by no common purposes. Universitas refers to a political order conceived as a people consecrated to a collective enterprise. Franco's work on Oakeshott leans towards the Societas understanding of politics whereas his recent works on Nietzsche lean towards a universitas conception of politics. He does not seem to think these two are mutually exclusive. One could say his project is trying to reconcile universitas and liberalism for the 21st century.