Кіріспе
Уильям Б. Гоц (1903 жылғы 24 наурыз – 1969 жылғы 15 тамыз) – американдық кино продюсері және студия басшысы. Гоц Twentieth Century Pictures киностудиясын құрушылардың бірі болды, ал кейін студия Fox Film Company-мен біріккеннен кейін 20th Century Fox компаниясының вице-президенті қызметін атқарды. Universal International компаниясында 1946 жылдан 1953 жылға дейін өндіріс жетекшісі болып жұмыс істеді.
William B. Goetz (March 24, 1903 – August 15, 1969) was an American film producer and studio executive. Goetz was one of the founders of Twentieth Century Pictures, and later served as vice president of 20th Century Fox after the studio's merger with the Fox Film Company. At Universal International, he served as the head of production from 1946 until 1953.
Ерте өмір
Филадельфияда (Пенсильвания) еврей жұмысшы отбасында дүниеге келген Гетц сегіз баланың ең кішісі болды. Ол он жасқа келгенде анасы қайтыс болды, ал одан немесекей әкесі отбасын тастап кетті. Ағалары тәрбиелеген ол жиырма бір жасында ағаларының бір бөлігімен Голливудқа кетіп, ірі студиялардың бірінде жұмысқа орналасты. Бірнеше жылдан кейін ол өндіріс жұмыстарына жауапкершілік алды және 1930 жылы Fox компаниясында ассоциирленген продюсер болып тағайындалды.
Мансап
1932 жылы Гёц өзінің жаңа қайын атасы Луис Б. Майерден қажетті қаржылық қолдау алып, бұрынғы «United Artists» президенті Джозеф Шенк пен «Warner Bros» компаниясынан Даррил Ф. Занукпен бірге «ХХ ғасыр суреті» (Twentieth Century Pictures) құру үшін кіші серіктес болды. Занук президент, ал Гёц вице-президент болып тағайындалды. Басынан-ақ сәттілікке жеткен олардың 1934 жылғы «Ротшильдтер үйі» фильмі «Үздік фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына ұсынылды. 1935 жылы «Twentieth Century» қаржылық қиындыққа тап болған «Fox Films» компаниясын сатып алып, «20th Century Fox» компаниясын құрды. Гёц «20th Century Fox» компаниясының вице-президенті болды, бірақ 1942 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы Занук Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ әскери күш-жігеріне қосылғанда студияны уақытша басқарды. Гёц компаниядағы басшылық қызметті ұнатып, Занук қайтып келгеннен кейін қарым-қатынастар шиеленісті болды. 1943 жылы Гёц кинокомпанияларға кеңесші болып жұмыс істеген бұрынғы заңгер Лео Спицпен бірге өз тәуелсіз компаниясын құру үшін отставкаға кетті. Олардың серіктестігі, «International Pictures», 1946 жылдың шілдесінде британдық «Rank Organisation» тарату бөлімімен және «Universal Pictures» компаниясымен бірігу туралы келісім жасағанда қысқа ғана өмір сүрді. Гёц президенттікке тағайындалып, жаңадан құрылған «Universal International» студиясының өндірісін басқарды.
Неке және балалар
1930 жылдың наурыз айында Гёц Эдит Майерге (1905–1988) үйленді, ол Metro Goldwyn Mayer студиясының басшысы Луи Б. Майердің қызы еді – ол бұл одаққа аса қуанбады. Олардың Джудит пен Барбара есімді екі қызы болды. Гёц пен Майер 1969 жылы Гёц қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Гёцтің қарындасы Айрин Майер Селзник – театр продюсері еді. Гёцтің жекжаттысы кино продюсері Дэвид О. Селзник болды, ол 1930 жылдың сәуірінен 1949 жылға дейін Айринге үйленген.
Саясат
Гёц либералды демократ болды және 1952 жылғы президенттік сайлауда Адлай Стивенсон II үшін ынталы түрде науқан жүргізді. Гёц өзінің республикалық партиялық қайын атасы Луи Б. Майерді Беверли-Хиллс қонақ үйінде Стивенсонге арналған кеш өткізу жоспарларын жариялағанда ренжітті. Майер одан да ашуланды, кешті кино өндірісінің басшысы Доре Шари де бірге өткізетінін білгенде. Шари – Майермен Metro Goldwyn Mayer студиясында жұмыс істеген (көбінесе дауласқан) және 1956 жылы Майердің орнына MGM басшысы болған адам еді. Майер қызы Эдитті өте жақсы көрсе де, Гёцпен қарым-қатынасы қиын болды. Бұл жағдай олардың арасын одан әрі ушықтырды, содан кейін Майер күйеу баласымен қайтадан сөйлеспеді.
Әуесқойлықтары
Өте бай адам болған Гёц таза қанды жарыс жылқыларын өсірген. Оның "Your Host" атты жылқысы 1950 жылы Санта-Анита дербиінде жеңіске жетті, ал кейіннен атақ-даңқ залына енген және жарыс тарихындағы ең ұлы жылқылардың бірі – Келсоның әкесі болды. Гёц пен оның әйелі өнерге үлкен инвестиция жасады, импрессионизм және пост-импрессионизм туындыларының маңызды коллекциясын жинады. Олар Эдгар Дега, Пол Гоген, Клод Моне, Пол Сезанн, Берте Моризо, Эдуард Мане, Пьер Огюст Ренуар, Пабло Пикассо, Амедео Модильяни, Шайм Сутин, Пьер Бонар, Жан-Батист Камиль Коро және Анри Фантен-Латур сияқты суретшілердің картиналары мен мүсіндеріне ие болды. 1949 жылы Гёц екі жыл бұрын сатып алған Винсент ван Гогтың "Шам жарығындағы автопортрет" суретіне байланысты жанжал туды. Өнер сарапшысы Виллем Сандберг және суретшінің туысы В.В. ван Гог бұл картинаны жалған деп жариялады, бұл өнер әлемінде халықаралық пікірталасқа әкелді. Сурет айналасындағы даулар тоқтамады және 1987 жылы Эдит Гёц қайтыс болғаннан кейін, Гёц коллекциясының қалған бөлігімен бірге аукционға қойылмады. Сурет 2013 жылдың 13-25 сәуірінде Невада штатының Рино қаласындағы Невада өнер мұражайында көрмеге қойылды.
Өлім
1969 жылы 15 тамызда Гёц 66 жасында Лос-Анджелестегі Холмби Хиллстегі үйінде қатерлі ісіктен қайтыс болды.