Мартим Афонсу де Соуза: Португалия саяхатшысы және Бразилияның әкімшісі
Martim Afonso de Sousa
Мартин Афонсу де Соуза – португалиялық саяхатшы, әкімші. Бразилиядағы Сан-Паулу және Санту-Андре қалаларын құрған. Португалия тарихы, саяхаттар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалдық саяхатшы Мартим Афонсу де Соуза (шамамен 1500 – 21 шілде 1564) – португалдық федальго, саяхатшы және колониялық әкімші.
Portuguese explorer
Martim Afonso de Sousa (c. 1500 – 21 July 1564) was a Portuguese fidalgo, explorer and colonial administrator.
Өмір
Мартим Афонсу де Соуза Вила-Висосада дүниеге келді, Браганса герцогының үйінде өсті және бала кезінен Португалия королі Жоау III-нің жеке досы болды, сонымен қатар ол оның туысы да еді. Ол бұл шешімін: «Герцог мені қала әкімі ете алады, бірақ король мені герцог ете алады», – деп түсіндірді, бірақ бұл ешқашан орындалмады. 1532 жылы Сан-Висенте мен Сантосқа оралғаннан кейін, ол жергілікті тұрғындар мен Жоау Рамалхо сияқты бұрынғы португалдық қоныс салушылардың басшылығымен Сера-ду-Мар тауларына дейін, болашақ Сан-Паулу ауылының жанындағы аймаққа әскерлерді жетектеді. Ол биік жазықта Санту-Андре қаласын құрды. Сондай-ақ, ол Сан-Висенте жағалауында, Португалияның Кабо-Верде аралдарынан әкелінген қант қамысымен Португалияның Кабо-Верде аралдарынан әкелінген қант қамысын пайдаланып, қант зауыдын салды. Екі істе де Афонсу де Соуза португал отарлаушылары мен бразилиялықтар көптен бері сақтап келе жатқан үлгіні қалыптастырды: «entradas» және «bandeiras» – яғни, ішкі аймақтарды зерттеу және шабуылдау, сондай-ақ экспорт үшін жағалауда қант өндіру. Ол жағалауда француз каперлерімен күресті және король Жоау III тұсында Португалия королі оны Бразилиядағы екі жер учаскесінің донатар капитаны етіп тағайындады: Сан-Висенте капитандығының екі учаскесі. Кету алдында ол корольден осы үлкен аумақтың мұрагерлік капитандықтарға бөлінетіні туралы хабар алды. Сол кезде оған жағалауда жүз лига берілді және Лиссабонға қайтуға рұқсат етілді. Ол кіші інісі Перо Лопес де Соуза үшін тағы сексен лига таңдауға уәкілеттік алды.
Martim Afonso de Sousa was born in Vila Viçosa, and had been raised in the Duke of Braganza household and was a personal friend since childhood of King John III of Portugal, being also a cousin. He justified the decision by saying: "The duke can make me mayor, but the king can make me duke", but that never happened. Upon return to São Vicente and Santos, in 1532 he led troops guided by the native inhabitants and by earlier Portuguese settlers such as João Ramalho up the Serra do Mar mountains to the area near the future village of São Paulo. On the high plateau, he founded the town of Santo André. He also established a sugar mill near the coast at São Vicente, with sugarcane brought from the Portuguese Cape Verde islands. In both activities, Afonso de Sousa established a pattern followed by Portuguese colonizers and Brazilians for long afterward: the "entradas" and "bandeiras" – or explorations and raids into the interior – and the production of sugar along the coast for export. He fought French privateers on the coast and was honored by the Portuguese crown, under the reign of King John III, as Donatary captain of two tracts of land in Brazil: the two tracts of the Captaincy of São Vicente. Since the depart, he had received communication from the king that the immense territory would be divided into extensive strips of land: hereditary captaincies. On that occasion, he was given one hundred leagues on the coast and he was authorized to return to Lisbon. He was authorized to choose another eighty leagues for his younger brother Pero Lopes de Sousa.
Патшалыққа қайта оралу
1533 жылы ол Португалияда болды. 1533 жылдың 19 желтоқсанында, шаршатушы сапарынан оралғаннан кейін төрт ай өткен соң, король Иоанн III оны Үндістанға, Үнді мұхитының Бас капитаны лауазымымен қызмет етуге жіберді. Осы мақсатта оған бес кемені басқару тапсырылды. Хроникер Гаспар Корреяның "Индия жырлары" еңбегінде айтылғандай, "Мартим Афонсо бұл шешімге өте наразы болды, себебі ол оның Д. Антониодан шыққан деп ойлады".
In 1533 he was already in Portugal. Then on December 19, 1533, four months after he had returned from his tiring journey, King John III sent him to serve in India with the post of Captain Major of the Indian Sea. To this end, he was entrusted with the leadership of five ships. According to chronicler Gaspar Correia, in Legends of India, "Martim Afonso was very disgusted by the decision, because he felt that it was coming from D. António".
Португалиялық Үндістанның губернаторы
Ол Португалияның Шығыстағы иеліктерін қорғау міндеті алды. Ол Диу сауда бекетін маврлар мен индустардан қорғады, Каликут Заморинін жеңіске бұйырды және аймақта португалдық кемелерді тонаған қарақшылармен күресті. 1535 жылы Шаулда болған Мартим Афонсу де Суза келіссөздер арқылы қол жеткізген Диу бекінісін салуға келісті. Жеңіске жеткен соң, король оны Үндістанның вице-королі етіп тағайындады. Осы және басқа да оқиғалар оған Азияда құрмет пен үрей сыйлады, ал ол Патшалыққа қайтып оралды.
He was tasked with protecting Portugal's possessions in the East. He defended the trading post of Diu against Moors and Hindus, defeated the Zamorin of Calicut and fought the corsairs who plundered Portuguese vessels in the region. He agreed to build the Fortress of Diu, obtained through negotiations by Martim Afonso de Sousa when he was in Chaul in 1535. Victorious, he was appointed by the King as Viceroy of the Indies. These and other situations earned him respect and fear in Asia and returning to the Kingdom.
Кейінгі өмірі
Оның мансабының аяқталуына қатысты пікір таластар бар. Кейбір тарихшылар оның 1545 немесе 1546 жылы Португалияға оралғанын және Мемлекеттік кеңестің мүшесі болғанын мәлімдейді. Ал басқалары оның патшалық қаржыны жымқыру және заңсыз жолмен байыу айыптарымен елге қайтарылғанын, содан кейін өмірінің соңына дейін қоғамдық өмірден шеттестікке түскенін айтады. Ол Вила-Реал маркизінен сатып алған Алкоентр иесі және Рио-Майор қаласының әкімі болды. Ол морг ашты, Сан-Висенте және Рио-де-Жанейро капитандықтарының донатар капитаны, Христиан орденіндегі Маскаренхас комендаторы және король Жоао III кеңесінің ақсұйығы болды. Өмірінің соңында ол жастығында сатқан Прадо қаласының жер иелігін қайта иеленді. Ол 1561 жылдың 21 шілдесінде қайтыс болды және Лиссабондағы Сан-Франциско-да-Сидаде монастырында жерленген.
There is controversy regarding the end of his career. Some historians claim that he returned to Portugal in 1545 or 1546, becoming one of the members of the Council of State. Others maintain that he was recalled on charges of embezzlement of Crown money and illicit enrichment, remaining away from public life until his death. He was Lord of Alcoentre, which he bought from the Marquis of Vila Real and Mayor of Rio Maior. He established a morgue, was a donatary captain of the captaincies of São Vicente and Rio de Janeiro, Commendator of Mascarenhas in the Order of Christ and Nobleman of the Council of King John III. At the end of his life, he regained the landlordship of the town of Prado that he had sold as a young man. He died on July 21, 1561 and lies in the Convent of São Francisco da Cidade, in Lisbon.