Кіріспе

Испан генералы Мануэль Павия и Родригес де Альбуркерке (1828 жылғы 2 тамыз – 1895 жылғы 4 қаңтар) – Кадисте туған испан генералы, 19 ғасырдың екінші жартысында испан саяси өмірінің маңызды тұлғасы болды. Ол Исабелла II биліктен тайдырылған 1868 жылғы революцияға қатысып, Бірінші испан республикасын құлатып, Реставрация кезеңіне және Исабелланың ұлы Альфонсо XII билігіне жол ашты.

Ерте мансап

Оның әскери мансабы 1841 жылы Сеговиядағы Корольдік артиллерия колледжіне түскен кезде басталды. 1846 жылы лейтенант, ал 1855 жылы капитан болды. Депутаттар бұйрыққа бағынбады және өз орындарында отырып қалды, бірақ азаматтық гвардия жасағы палатаға келген соң оларды шығарып тастады, осылайша Кортес таратылып, республикалық парламенттік режим аяқталды. Төңкерістен кейін Павия кантоналдықтар мен карлистерден басқа барлық саяси партияларды жинап, ұлттық бірлік үкіметін құруға шақырды, ол билікті генерал Серраноға беруге тиіс болды, осылайша республикалық диктатура басталды, ол монархияны қайта орнатумен аяқталды. Бірнеше ай бойы ол Орталық армияның бас штаб бастығы болды, бірақ 1874 жылдың 28 қыркүйегінде соғыс министрі Франсиско Серрано Бедоя оны алмастыру үшін Хоакин Жовелар и Солерді таңдады. Жовелар генерал Арсенио Мартинес Кампос басқарған Сагунто бүлігінің дайындық жұмыстарына қатысты, мақсаты Борбон үйін таққа қайтару еді.

Өлім

Өмірінің соңғы жылдары ол генерал-капитан шеніне көтерілді, "Consejo Supremo de Guerra y Marina" кеңесінің президенті болды және әскери тарихтар жазды. Мануэль Павия 1895 жылдың 4 қаңтарында дүние салды.