"Күміс желі: Британдық тасымалдау компаниясының тарихы"

1908 ж. құрылған Silver Line – британдық тасымалдау компаниясы. Әлемдік жүк және жол тасымалы, кемелердегі бағасы £100. Silver атымен аталатын кемелер.

Кіріспе

Silver Line – 1908 жылы құрылған, британдық сауда флотының бір бөлігі. 1930 жылдары олар әлемді айналатын жолаушылар/жүк тасымалын ұсынды, жүк кемесіндегі жолаушылар бағасы 100 фунт стерлинг болды. Кемелердің барлығы шетелдік бағыттарда жүріп, Ұлыбритания порттарына тоқтамайтын. Компанияны S & J Томпсон отбасы басқарды. Олардың көптеген сауда кемелерінің аты «Silver» сөзімен басталып, содан кейін ағаш атауы қосылған. Екінші дүниежүзілік соғыста олардың 11 кемесі жойылды. Олардың бірі – «Silverfir» кемесі, 1941 жылы Манчестерден Нью-Йоркке бағыт алғанда, неміс «Scharnhorst» линкорімен батырылды. Silver Line 1950 жылдары әлемді шарлап, кейін бірнеше иесі ауысты, ал 1985 жылы соңғы кемесін сатқаннан кейін тоқтатылды. 1948 жылы салынған 7226 тонналық «Silverplane» кемесі 1951 жылы «Cunard Line» компаниясына сатылып, «Alsatia II» деп аталды, ал оның серігі «Silverbriar» кемесі «Andria I» болып өзгертілді. Олардың алдыңғы түтікшелері жалған болды, ішінде карталар бөлмесі мен капитан кабинасы орналасқан, кішкентай «s» әрпіне ұқсады және кемедегі дәрігер болмаған жағдайда рұқсат етілген ең көп саны – 12 жолаушыны тасыды. Олар Қытай Республикасына сатылып, тиісінше «Union Freedom» және «Union Faith» деп аталды. Соңғы кеме 1969 жылы Нью-Орлеаннан тыс жерде мұнай баржасымен соқтығысып, өрт сөндірілмей қалды, көптеген адам қаза тапты. Сандерленд қаласындағы Joseph L. Thompson & Sons компаниясы екінші дүниежүзілік соғыста және одан кейін қолданылған алғашқы «Liberty» кемелерін жобалауға қатысты. 1970 жылдары Silver Line компаниясының химиялық танкерлерден тұратын флоты болды, олар көптеген түрлі (көбінесе қауіпті) жүктерді тасыды – күкірт қышқылынан бастап тетраэтилсвинге дейін. Бұл кемелер көбінесе Балтық аймағында сауда жасады. Олардың аты әдетте «Silver» сөзімен және жыртқыш құстың атымен аталатын (мысалы, «Silvermerlin», «Silverosprey» және т.б.). Осындай кемелерде қызмет ететін офицерлер үшін жылдам карьералық өсу мүмкіндігі болды. 25 жастағы капитан да кездесетін. Компанияның бұқаралық жүк тасымалдаушы, танкер, OBO және жалпы жүк кемелері де болды. «Silvermain» және «Silverfjord» кемелері Жапония мен АҚШ арасында тұрақты бағыттарда жүріп, бір бағытта астық, екінші бағытта Toyota машиналарын тасыды.

The Silver Line was a shipping company formed in 1908, part of the British Merchant Navy. By the 1930s they were offering round the world passenger/cargo services, with the passenger fare on a freighter being £100. Entirely on foreign service, the ships did not include UK ports of call. Managing owners were the S & J Thompson family. Most of their merchant ships bore the name Silver followed by the name of a tree. The Second World War claimed 11 of their ships. One of them, the Silverfir, was sunk by the German battleship German battleship Scharnhorst on a voyage from Manchester to New York in 1941. Silver Line switched to tramping around the world in the 1950s, then went through several ownership changes, and by 1985, with the sale of their last ship, was no more. The Silverplane, a sleek twin funnel vessel of 7,226 gross tons built in 1948, was sold to the Cunard Line in 1951 and renamed Alsatia II, and so was her sister ship Silverbriar, to become Andria I. Their forward funnels were false, containing the chart room and the captain's cabin, looked like miniature s, and carried just 12 passengers, the maximum allowed without a regulation onboard doctor. They were sold to the Republic of China and renamed Union Freedom and Union Faith respectively. The latter ship was demolished in a fiery collision with an oil barge outside New Orleans in 1969, with considerable loss of life. An associated company, Joseph L. Thompson & Sons of Sunderland, was involved in the design of the first Liberty ships that saw service in World War II and beyond. During the 1970s, Silver Line had a fleet of chemical tankers carrying many types of (often hazardous) cargoes; from sulphuric acid to tetraethyllead. These ships often traded in the Baltic region. They were usually called Silver plus the name of a bird of prey (e. g. Silvermerlin, Silverosprey, etc.). Promotion on these ships could be very rapid for those officers prepared to serve regularly on them. Captains of 25 years of age were not uncommon. The company also had bulk carriers, tankers, OBOs and general cargo ships. The Silvermain and Silverfjord were on a regular run between Japan and the US, carrying grain one way and Toyota cars the other.