Кіріспе

Османдық/түрік генералы (1873–1932) Осман әскерінің офицері.

Нұретдин Ыбырайым Паша (Нұретдин Паша, Нұретдин Ыбырайым Паша; 1873 – 18 ақпан 1932), 1934 жылдан бастап Нұретдин Ыбырайым Қоңыр деп аталған, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Осман әскерінде, ал Түркия Тәуелсіздік соғысының Батыс майданында Түркия армиясында қызмет еткен түрік әскери офицері. Түркия Тәуелсіздік соғысы кезінде сақал таққан жалғыз жоғары шенді түрік офицері болғандықтан, оны «Сақалды Нұретдин» (Сакаллы Нұретдин) деп атаған. Ол соғыстың ең маңызды қолбасшыларының бірі ретінде белгілі. Ол бірнеше кісі өлтіруге және жаппай қырғынға бұйрық берген.

Осман дәуірі

Ол 1873 жылы түрік тегінен шыққан Бурса қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, фельдмаршал (Мүшір) Ибрагим-паша Осман әскерінің жоғары шенді офицері болған. 1890 жылы Пангальтидегі Осман әскери академиясына (Мектеб-и Фүсун у Харбийие-и Шахане) түсті. 1893 жылы әскери академияны 31-ші болып бітіріп, Осман әскеріне жаяу әскердің екінші лейтенанты (Мүләзім-ы Сани) болып қатарына қосылды. Ол араб, француз, неміс және орыс тілдерін білген. 1895 жылдың 31 қаңтарында бірінші лейтенант (Мүләзім-ы Еввел) және 1895 жылдың 22 шілдесінде капитан (Юзбашы) шеніне көтерілді. Нұретдин бей Одақ және прогресс комитетіне мүше болды (мүшелік нөмірі 6436). 1909 жылдың 19 тамызында әскери шендерді тазарту заңына (Тасфийе-и Рүтеб-и Аскерийе Қануны) сәйкес майор шеніне төмендетілді, содан кейін қарсыластарын Кут қаласына дейін қуды. Бірнеше шабуыл қаланы басып алуға сәтсіз аяқталды, ол британдықтардың қарсыласуына әкеп соққан қоршауға отырды. 1915 жылдың 21 желтоқсанында неміс генерал-фельдмаршалы Колмар фон дер Гольц Бағдатқа келді, қолбасшылықтың атын Ирак армиясы (Ирак Ордюсу) деп өзгертті, оның позицияларын тексерді, кейін Персияға жорық бастау үшін кетті. 1916 жылдың 20 қаңтарында Осман соғыс министрі Энвер-паша Нұретдин бейді полковник Халил беймен алмастырды, ал Нұретдин бей IX корпустың қолбасшысы және үшінші армияның уақытша қолбасшысы болып тағайындалды. 1918 жылы Мирлива шеніне көтерілді. Нұретдин паша Смирнада (Измир) партиялардың, қоғамдардың және саудагерлік клубтардың өкілдерінен тұратын кеңесшілік комитет құрды және Измирдегі Осман құқықтарын қорғау қоғамының (İzmir Müdafaa-i Hukuk-ı Osmaniye Cemiyeti) қызметін қолдады. Алайда, Нұретдин пашаның Измирден кетуімен қоғамның қызметі баяулады. Гректердің Измирге қонуына қарсы түрік қорғанысын әлсірету үшін одақтас державалар, әсіресе Ұлыбритания премьер-министрі Дэвид Ллойд Джордж, Нұретдин пашаны Измирден алып тастауды қалады. Измирді басып алуға дейін Смирнаның Хрисостомымен келіспеген ұлтшыл генерал Нұретдин паша губернатор қызметінен шақырылды. Курд Ахмет Иззет паша 11 наурызда жаңа губернатор болып тағайындалды, ал зейнеткер генерал Али Надир паша 22 наурызда жаңа әскери қолбасшы болып тағайындалды. Ол американдық миссионерлерді елден қуды және жергілікті христиандардың кейбіреулерін мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп сотқа берді.

Понттық гректердің қуылуы мен қырғын

1921 жылғы 9 маусымда грек эсминецтері «Пантир» және «Килкис» линкоры Инеболуды бомбалады. Нүреддин паша Анкара үкіметінің бас штабына гректердің Самсунға десант түсіру қаупіне байланысты 16 мен 50 жас аралығындағы барлық грек еркектерін 1921 жылғы 12 қаңтардағы 2082 нөмірлі бұйрықпен Амасия, Токат және Қарахисарға (қазіргі Шебинкарахисар) депортациялау қажеттігін хабарлады. Анкара үкіметі оны 16 маусымда мақұлдады. Тіпті Ұлттық Ұлы Құрылтай депутаттары да Нүреддиннің өлім жазасына кесілуін талап етті. Ақырында Ұлттық Ассамблея оны қолбасшылық лауазымынан шеттетуге және соттауға келісті, бірақ Мұстафа Кемал бұл процедураны тоқтатты. 1922 жылғы 7 маусымда грек бронекрейсері «Георгиос Авероф» Самсунды бомбалағаннан кейін, түрік ұлтшылдарының бақылауындағы Батыс және Оңтүстік Анатолия аймақтарындағы гректер Анкара үкіметінің бұйрығымен депортацияланды.

Әли Кемал бидің өлтірілуі

Нүретдин паша Измитте қолбасшы болған кезінде бұрынғы ішкі істер министрі Әли Кемал бейді ұрлауды ұйымдастырды. Отставкадағы штаб полковнигі Рахми Апақтың (1887–1963) айтуынша, 1922 жылғы 4 қарашада Әли Кемалды Мазлум және Джем есімді екі полиция комиссары ұстап алды. Тарихшы Джемал Кутай (1909–2006) оны құпия ұйымның агенттері М. М. (ﻡﻡ, Мим Мим, Müsellâh Müdâfaa i Milliye – Ұлттық қарулы қорғаныс деген сөздің қысқартылған түрі) Токатлыян қонақ үйінің алдындағы шаштаразда болған кезде ұстап, британдық аймақтан Құмқапыға әкеткен. Түнде Әли Кемалды кигізіп, Измит қаласына әкелді. Штаб капитаны Рахми (Апак) Әли Кемал бейді тексеру үшін резервтегі офицер Несип Алиге (Кучука) (1892–1941), ол ішкі істер прокуроры болды, тапсырма берді. Содан кейін Әли Кемал бейді Нүретдин паша шақырды. Бірақ Нүретдин паша Рахмиге:

"Енді үлкен қақпаның алдына бірнеше жүз адамды жина. Олар қақпадан шығып бара жатқанда Әли Кемалды өлтірсін, оны линчтесін!" – деді. Рахми бұл бұйрықты орындауға тартынды және капитан "Кел" Саитті Нүретдин пашаға жіберді. Нүретдин паша станцияның жанындағы, теміржол өтетін кішкентай туннельге дарғанат орнатып, бірнеше күннен кейін Лозанна конференциясына пойызбен келе жатқан Исмет пашаға көрсету үшін Әли Кемал бейдің денесін іліп қойды. Бұл ұйым К. Т. (ﮒ ﺕ, Кеф Те, Geçit Teşkilâtı – "Өту ұйымы" деген сөздің қысқартылған түрі), оны әскерлер "Көфте" (еттік шар) деп атады, Бас штаб құрды және Бірінші армия басқарды. К. Т. 1923 жылғы 8 тамызда Лозанна шартына қол қойылғаннан кейін таратылды. Түрік әскери бөлімдері ІІІ корпусқа (Üçüncü Kolordu) қарасты, Мирлива Шукри Найли (Гёкберк) мен Нүретдин пашаның басшылығымен 1923 жылғы 6 қазанда Константинопольге кірді.

Орынбасары

1923 жылы маусымда Бірінші армия таратылған кезде ол командасыз демалысқа шықты. Қажым Қарабекір Бірінші армия инспекторы болып тағайындалды. 1924 жылы наурыз айында Жоғарғы әскери кеңестің мүшесі болып тағайындалды. 1924 жылдың желтоқсан айында Түркияның Ұлы Ұлттық Мәжілісінде Бурсада қосымша сайлау өтті, Нуреддин-паша тәуелсіз кандидат ретінде қатысып, Республикалық Халық партиясының үміткерін жеңді. Ол Бурсадан Ұлы Ұлттық Мәжіліске депутат болып сайланғаннан кейін мүшеліктен бас тартты. Алайда 1925 жылдың 17 қаңтарында Ұлы Ұлттық Мәжіліс Нуреддин-пашаның әскери тіркеуде болуына байланысты оның депутаттық статусын мойындамады. Нұретдин паша өз ниетімен әскерден зейнетке шықты.

Нұтұқ

1927 жылы қазанда Мұстафа Кемал Нұтұқ сөзінде оны сынады. Мұстафа Кемалдың сөзінше, 1923 жылы Нұретдин Паша Әбит Сүрейяны өмірбаян кітапшасын (Tercüme i hal) басып шығаруға мәжбүр еткен. Кітапшада Нұретдин Паша Құт әл-Амараны беруші, Бағдадты қорғаушы, Йеменді, Ктесифонды, Батыс Анатолияны, Афион Карахисарды, Дүмлупинарды жаулап алған, ал Измирді бағындырған деп сипатталған.

Өлім

1932 жылдың 18 ақпанында ол Кадыкейдегі Хасанпаша ауданындағы Кызылағасы Чешмесі көшесіндегі (қазіргі Мүверрих Ага көшесі) 23-ші үйінде қайтыс болды. Ол Назмие Ханымға үйленген (тегі: Тюре, 1951 жылы қайтыс болған) және екі қызы болған: Семиха Ханым (1896–1950) және Мемдуха Ханым (1904–1970). Семиха Ханым Хөсейін Пашаға, ал Мемдуха Ханым генерал-майор Ешреф Алпдоғанға үйленген. Угур Мумку сияқты кейбір зерттеушілер оны Төртінші инспекция бас басқармасының генерал-лейтенанты Хусейн Абдулла Алпдоғанмен шатастырған. 12 қыркүйек төңкерісінен кейін, Мемлекеттік зиратқа көшірілетін Ататүктің серіктерін іріктеу үшін Түрік тарих қоғамы Нұретдин Пашаны Тәуелсіздік соғысы кезінде Ататүктің ең жақын 50 серігінің бірі деп анықтады және оны Ататүк зерттеу орталығының құрметті мүшесі етті. Сонымен қатар, Нұретдин Паша ферік емес, генерал (төрт жұлдызды шен) және Исмет Иненю мен Февзи Чакмактан кейінгі төртінші адам ретінде көрсетілді. Бұл шешімдер Бас штабпен келісілді. Алайда, бұл шешімге қоғамның наразылығынан Бас штаб Нұретдин Пашаның денесін Мемлекеттік зиратқа көшіруден бас тартты.